Eva en een vriendinnetje.

Ergens vorige week kreeg ik een app van Eva. Ze wilde naar huis. AL haar vriendinnen waren ziek. De een had corona en de andere griep, verkouden, etc. Sorry schat. Je blijft op school. Daarna appte ze. Oh, Lois is er. We hebben het leuk samen. Mag zij uit school mee naar ons huis? Maar natuurlijk schat. Altijd. Gezellig.

De dames waren vroeg uit. Dat meiske stelde zich netjes voor. Zat daarna in het konijnenhok. Knuffelde de kat. Leuke meid. Daarna gingen de dames naar Eva haar slaapkamer. Eva vroeg steeds wanneer Daan thuis zou komen. Boeit haar normaal nooit. Om 15:30 kwam Daan thuis. Dat appte ik Eva. De dames kwamen naar beneden. Hoi Daan werd er gezegd en ze gingen naar buiten. Lois ging naar huis. Hebben we hier nou te maken met de hormonen van pubers πŸ˜‚?

Eva fietste met dat meisje mee naar school. Want anders wist ze de weg naar huis niet. Ik zei later tegen Eva, ben je helemaal tot school meegefietst? Jawel. Oh, maar aan het begin van de straat van de school weet ze echt wel de weg naar huis. Maar anyway, aardig van je. Ik zal wel te modern zijn (ben ik niet vaak met internet), maar kon ze niet via Google maps naar huis?

Gisteren had ik deze op de deurmat liggen. Dankzij kanjerpost op Facebook. Leuke actie van lieve mensen.

Een nieuwe handtas.

Onze slang Anton had wazige witte ogen. Inmiddels weet ik dan dat hij waarschijnlijk snel gaat vervelen. Prima. Dan hoef je hem ook niet te vervoeren. Ik wachtte al een paar weken op een poepje πŸ’©. Deze kwam maar niet.

Normaal komt dit πŸ’© een week nadat er een baby ratje is gegeten. Nu niet. Zal toch te maken hebben gehad met het vervellen. Anton heeft dan wazige ogen voor die tijd.

Twee dagen geleden was er nog niks aan de hand. De dag daarna s’morgens zag ik de slang op een andere plek liggen. Niet onder de warmte lamp. Wat lag daar dan wel? Allemaal vellen.

De schilder zie tegen mij; daar kan je een handtas van laten maken 🀣.

Het poepje lag ook nog ergens. Wat zal Anton zich verlicht voelen. Van binnen en buiten een stuk lichter.

Een kado voor mijn ex.

Ik zag iets bij de action. Een tuinkabouter. Vorig jaar had je deze met een tas van de action. Dit jaar hebben ze vier verschillende. Best wel grappig. Ik ging voor een met een bbq. Het eerste wat er in mij op kwam; koop deze voor de vader van Daan en Eva (heeft niks met kitch 🫣). Hij is dol op bbq-en.

Het grappige is dat hij nu een mooi strak huis en tuin heeft. Alles ying en yang. Zo ook de tuin.

Hoe mooi is het dan als wij deze kleurige bbq tuinkabouter aan hem kunnen geven voor zijn verjaardag? Ik denk dat hij en zijn vriendin in een deuk gaan liggen. Helaas zo fout en zo niet hun stijl.

Ik weet dat de buren twee huizen verderop dol zijn op deze kitch dingen. Dus de tuin kabouter krijgt sowieso een mooie plek.

Ik kreeg de tip van iemand dat ik de bbq groen zou kunnen schilderen. Hij heeft in de tuin een green egg bbq staan. Goeie tip. Ik verf de bbq groen. Wordt dit meteen een collectors item.

Niet lekker.

Afgelopen week kreeg ik toch appjes v mijn dochter dat ze niet lekker was? Dat ze eerst moest spugen voordat ze thuis mocht blijven? Ik haar niet naar huis liet gaan?

Ik weet sinds een paar dagen hoe ze zich gevoeld moest hebben. Die keelpijn is vreselijk. Strepsils of wat dan ook helpen niet. Eva was de halve nacht wakker en dronk steeds water. Ik ben nu ook al nachten wakker. Waarom? Van mijn eigen gesnurk. Echt niet normaal wat een herrie. Slikken? Lukt bijna niet. Dikke klodders slijm. Ook ik heb daarbij water nodig. Pfff. Eva had wel gelijk. Geen koorts, maar hoe moe kan je worden van keelpijn, snurken en te weinig slapen?

Waarschijnlijk door dat soort van verkeerd slikken moest ik van de week ook overgeven. Denk ik. Ik was vtv niet echt misselijk. Toch moest ik overgeven.

Inmiddels komt de hoofdpijn opzetten door al dat hoesten vermoed ik. Veel mensen zijn nu ziek. Ik ben blij dat ik alleen mijzelf wakker hou. Tussendoor kan ik vast ergens een dutje πŸ’€ doen.

Ons konijn gebruikt kranten papier als wc papier.

Ik kocht altijd papier snippers voor op de bodem van het huis van ons konijn. Daar overheen stro. In corona tijd kon ik dit nergens meer vinden. Niet bij Zoo en Zo of de Welkoop. Ik begon toen met kranten op de bodem te leggen. Inmiddels zijn de papier snippers wel weer te koop. 8 euro voor een zak. Wat denk je zelf? No way. Never nooit.

Als ik het hok van Bob 🐰 nu verschoon leg ik kranten op de bodem. Daar overheen een laag stro en hooi. Meneer gaat dan meteen los. Papier verscheuren. Wat een drukte. Het valt mij op dat hij de papier stukken op zijn toilet legt. Het lijkt wel of hij dit als wc papier gebruikt.

Ik zie in ons konijn de trend van de corona tijd en toilet papier hamsteren hier voortzetten.

Een winkel zonder kassa.

Ik had dit al eerder beschreven. Een winkel waar je je bankpas niet hoeft te laten zien. Je mag, omdat je het moeilijk hebt, voor nu EEN keer per maand je inkopen doen.

Hoeveel boodschappen per huishouden? Wij hebben een systeem overgenomen van de voedselbank in Veenendaal. Een alleenstaande ouder is een XS. Daar staan weer punten achter. Een gezin met meer dan vijf kinderen is een XL. Voor elke punt kan je een product zoeken. Sommige producten kosten je meer punten. Dan heb ik het over een pak koffie of wasmiddel.

Wauw. Wat werkte dit goed.

Iedereen kreeg een portie vlees; kip of gehakt. Een doos met eieren. Dat koste je geen punten. Daarnaast mochten alleenstaanden of gezinnen hun producten dus uitzoeken. Van levensmiddelen tot aan drogisterij producten.

Hoe lief is bovenstaande? Wij als vrijwilligers kregen ineens loempia’s en kroepoek.

Wat wij ook heel belangrijk vinden is dat praatje. Mensen verzamelden zich in een bepaalde ruimte. Daar werd koffie, thee of limonade geschonken. Een vrijwilliger maakte een praatje met iedereen. Heel belangrijk. Mensen worden gehoord en krijgen tips.

De dag van de kaak chirurg.

Dinsdag opperde ik naar Eva dat wij de volgende dag naar de kaak chirurg zouden gaan. Eefs werd zenuwachtig. Kunnen ze niet de huid verdoven wat ze ook bij mijn operatie deden? Ik denk het niet lieverd. De meeste pijn zal je ervaren door de vloeistof die ingespoten gaat worden. Deze drukt tegen je slijmvlies en botvlies.

Eva dacht dus nog even dat de arts het slijmvlies ging verdoven. Eenmaal op de Kaak polie kregen wij te horen dat er niks van te voren verdoofd kon worden. Eva begon te huilen. Het plaatje in haar hoofd klopte niet meer. Zo zielig (voor haar). Ik probeerde haar moed in te praten. De arts kwam. Echt de liefste man. Hij nam de tijd om de verdoving te zetten. Vorig jaar jaste de tandarts de verdoving in no time bij Eva naar binnen. Wat een drama was dat. Nu? Eva kneep mij heeeeeel hard. Op een gegeven moment zag ik haar ontspannen. Ik dacht heel even dat ze flauw ging vallen. Dat gebeurde niet. Ze ontspande dankzij de kaakchirurg.

Naderhand vroeg Eva of ze naar mijn pols mocht kijken. Drie dikke afdrukken en een stukje vel eraf. Ik zei tegen Eva; als dat alles is. Als ik je daarbij hebt kunnen helpen. Mams is blij dat ze iets van jouw pijn heeft af kunnen nemen.

Eva kaak chirurg, het vervolg.

Zoals ik al beschreef. Eva en ik waren bij de kaak poli. Om 13:30 een afspraak. Het liep uit. Om 14:15 aan de beurt. De prik viel uiteindelijk gelukkig mee.

Maar daarna. Ik mocht niet bij de behandeling zijn. Vind ik persoonlijk nog steeds bijzonder. Een kind van 13 moet dit allemaal alleen ondergaan? Ik wilde geen zeikerd zijn dus zei niks.

Het los wrikken van Eva haar kies viel tegen. Het duurde heeeeeel erg lang. Op een gegeven moment rende een mega overstuur kind naar mij toe in de wachtkamer. Ik blijf hierbij; waarom mocht ik er niet bij?

Eva huilde enorm. Aansteller of niet? Ik kan jullie vertellen; de rest van de mensen, volwassen en kinderen in de wachtkamer werden mega bang dankzij Eva. Mocht ze ooit haar verstandskiezen moeten inleveren….. dan wordt dat nog wat.

Eva kookt.

Zo leuk om te zien dat Eva graag kookt. Dit heeft zeker met haar opleiding te maken.

Regelmatig als ik thuis kom zie ik lege bakken met kruim van noodles staan. Eva maakt dit met vriendinnen. Ze doen daar geraspte kaas bij en Chili saus. Op de keukenvloer vind ik dan stukjes noodles. Prima. Vroeger kon ik daarover geΓ―rriteerd raken. Nu ben ik allang blij dat ze zich redden.

Zondag hebben wij Mac and cheese gemaakt. Daar had Eva het al heel lang over. Een zakje geraspte oude kaas kost ruim vier euro! Say what? De helft nu gebruikt. De rest ging de vriezer in. Ms beter een stukje kaas te kopen en deze zelf raspen.

Het was weer heerlijk met dank aan Eva. Een roux gemaakt van meel en water. Melk erbij. Geraspte kaas. De pasta gekookt. Dit alles in een oven schaaltje gedaan (maal 4). Wit brood in kruim eroverheen gestrooid. Nog wat geraspte kaas. Oven aan. Even wachten. Smullen maar.

Kwik, kwek en kwakkie.

Jawel. We hebben ze weer; goudvissen. Ik dacht het is nu of nooit (meer) als het aan de partij van de dieren ligt. Gierende banden naar de winkel. Daar koos ik er drie uit. Ik zei nog tegen de meneer van de winkel; ze hebben al een naam, Kwik, Kwek en Kwak. Hij moest lachen.

Ik vroeg aan hem; gaat het nu echt gebeuren dat wij geen hamsters, vissen en konijnen mogen hebben? Zijn ogen werden groot. Stoom kwam uit zijn oren. Dat roepen ze al 25 jaar! Maar nu zit er weer iemand op de stoel die de media opzoekt. Hebben verder niks te doen. Ik had vroeger konijnen hier. In een mega hok. Maar door dat gezeur van die gasten kreeg ik klachten. Dag konijnenπŸ‡.

En wat vissen betreft. Die mogen niet in een ronde kom want dan worden ze gek van rondjes zwemmen. Serieus zei hij luid. Ik had ze vroeger in een ronde kom. Ze zwommen van links naar rechts en van onder naar boven. Wat een onzin!!

Ik lag stiekem in een deuk. Die man was bloed fanatiek, hahaaa. Het is natuurlijk ook zijn inkomen. Hij is trots op wat hij verkoopt. Ik ben blij met hem.