Gisteren was ik de ochtend op de afdeling oncologie. Koffie schenken.

Ik had daar zelf fijne herinneringen aan toen ikzelf kanker had. Daarna mijn vader en moeder. Zij hadden ook fijne herinneringen aan de vrijwilligers daar.

Ik dacht voordat ik dit aanging; ik wil graag vrijwilligerswerk doen. Dit voelde voor mij goed. Ik doe dat ‘er even bij’.

Maar ow. Dat valt toch wel tegen. Een man die uitbehandeld is…. Familie in tranen. Dan ga je toch het gesprek aan met ze. Of een moeder die ik nog ken van het schoolplein. Zij helemaal blij om een bekende te zien. Een lot genoot. Dan komen toch best wel zware gesprekken op tafel.

Nog steeds doe ik dit met heel veel liefde. Valt het mij tegen? In het begin wel. Maar uiteindelijk toch ook weer niet. Ik kan iets voor ze betekenen. En zij zijn toch ook weer een soort van therapie voor mij.

Win win.

Zoooo, ik heb echt genoten van een weekend zonder afspraken. Dat komt bijna nooit voor.

Heerlijk in huis op mijn gemakkie een beetje aan de poets. Was weg gewerkt. Elke dag een paar projectjes. Voor de rest van de dag lekker aan het puzzelen geweest en tv gekeken. Ik ben weer helemaal zennn.

Gisteren regende het heel hard. Als er beweging in de tuin is gaan de lampjes aan…. Jaja, ik moet ze nog ophangen. Maar ik ben te klein hiervoor. Ik moet mijn zoon vragen of hij komt helpen. Als ze eenmaal hangen ga ik de boel installeren op mijn telefoon. Ik zie daar nu al tegenop. Zo niet mijn ding.

Ruim twee jaar geleden.

Een verschrikkelijke tijd. Mijn moeder was net overleden (september 2024) en daarna begraven. Gelukkige voor ons gevoel de mooiste dienst. Een mooie afsluiting. Zij was alles voor mijn vader, kids en mij. Zij stierf in september. Net voor haar verjaardag. Die verjaardag hebben wij alsnog gevierd met de hele familie.

Een paar weken daarna kwam een vriend van mijn zoon om in een nare verkeersongeluk.

Twee weken daarna overleed de moeder van de beste vriend van mijn zoon. Deze jongen was enigst kind. Vader was al eerder overleden.

Ik kende deze dame sinds de zwangerschap van onze jongens. Samen zaten zij en ik op zwangerschapsgym . Zij, haar zoon, en ik met mijn kids gingen samen op vakantie. Etc etc. Mijn zoon heeft nog een trauma hoe deze vrouw erbij lag toen ze gestorven was…..

Hoeveel kan een kind hebben? Maar ook ik als ouder.Ik merk steeds meer dat bepaalde liederen binnen komen.

Op die laatste crematie klonk bij binnenkomst het lied van Michael Jackson. The Earth song. Ik begon zachtjes te huilen. Mijn dochter keek mij aan. Mam… serieus, waarom huil je nu al? Lieverd, dit lied staat op mijn play list op nummer drie….Nu hebben wij samen als dit lied voorbij komt tranen in onze ogen. Vertellen wij over de herinneringen….

Ook het lied 🎵 only love 🎵 ….

Mijn zoon is bijna 18. Pffff. Wat een ellende. Nu al.

Afgelopen woensdag was hij met vrienden op stap. Mijn dochter en ik waren moe en gingen op tijd naar bed. De afspraak is dat als meneer thuis komt hij de lamp beneden uit doet. Uiteraard de deuren op slot draait.

Ik werd om 7:00 wakker. Chips. De lamp brandde nog. Ik keek naar beneden. Pfew. Zijn schoenen stonden daar. Later toen ik opstond voelde ik dat de deur niet op slot was gedraaid. Pffff. Dat kan toch niet de bedoeling zijn dat ik niet kan gaan slapen voordat meneer thuis is?

Ik voel een (voor de zoveelste keer) gesprek aankomen. Bijna 18…. Volwassen. Heb ik minder grip. Maar ik blijf zeggen; mijn huis! Mijn regels! Je past je aan. Zo niet? Prima, ga je lekker op wonen.

Wat ziet mijn dochter tegen dit examen op. Ze staat een 6,7….. Ze oefent en oefent. Meer dan dat kan ze niet doen. De inzet s echt suuuuuper.

Ze ging gisteren echt heel op tijd naar bed. Formules zaten in haar hoofd…..

Deze ochtend staat ze op tijd op. Vers fruit was haar wens om mee te ontbijten. Check.

Fingers crossed.

Het viel uiteindelijk heel erg tegen. Deze toets was heel anders dan alle oefentoetsen. Zelfs die van vorig jaar leek hier niet op. Ik hoor dit van meer kids.

Acht voor nu is dit in mijn ogen een groot drama. Heeft niks te maken met de realiteit.

Ik keek toen ik een puber was met een hele leuke vriendin naar het song festival.. Wij hielden ieder een eigen score lijstje bij. Wauw. Wauw. Wat een mooie herinneringen. Kijken. Luisteren. Samen zijn.

Ik zal nooit vergeten dat in corona tijd mijn ouders zoveel jaar getrouwd waren. Ook toen was het song festival. Mijn vader en moeder op een hotel kamer. Mijn broer en gezin op een andere kamer. Ik zat met Daan en Eva op weer een andere hotel kamer. En precies in dat weekend was dus het songfestival. Wij keken met z’n drieën. Genoten. Misschien omdat wij op dat moment niet heel veel andere leuke dingen samen hadden als gezin genoten wij extra.

Dan belt de vriendin van je zoon aan. Of zei samen met hem naar het song festival kan kijken. Yes! Making old memories.

Vandaag heeft mijn dochter haar eerste schriftelijke examen.

Is ze er klaar voor? Geen idee. Tas is in orde. Ze heeft veel proef examens gemaakt. Maar zo ook zij past net als haar broer niet in het schoolsysteem van nu. Net zoals meer dan 10.000den kinderen. Iets met begrijpend lezen. Ik hoor van meerdere mensen uit andere landen dat wij het slechtste school leer systeem hebben…

In mijn tijd ging wiskunde om sommen. Getallen. Nu is het een verhaal.

Ik citeer een verhaal van een comédienne . Jan gaat om 10:00 met de trein weg. Om 17:00 valt de trein uit. Daarna moet Jan nog… Dus dat. Dan heb je het over een wiskunde som….

Ik duim voor mijn dochter dat ze het gaat halen. Zo niet. Zij gaat never nooit het schooljaar over doen.

Met of zonder eigen moeder. Met of zonder kinderen… hoe was afgelopen zondag?

Dankzij de laatste schrikkeljaar heb ik de kids bij mij.

Voorheen een paar jaar niet. Kan je wat van vinden. In het begin vond ik dat vreselijk. Later eigenlijk wel relaxed. Heeeerlijk uitslapen. Daarna naar mijn ouders…

Helaas is mijn moeder er niet meer. Ik dacht dit jaar maar mijn vader te gaan. Zo ook naar het graf van mijn moeder. Helaas liepen onze afspraken niet synchroon. Ik had de ochtend iets. Daarna mijn vader met familie. Zo leuk voor hem. Daarna… had ik iets met de kids afgesproken.

Ik heb nog nooit zo’n …. moederdag gehad. Laat mij volgend jaar maar weer lekker alleen op deze dag. Dan weet ik waar ik aan toe ben. Verwacht ik niks. Kan k zelf bepalen naar wie ik toe ga.

Ik ben gehackt. Pfff. Niet fijn als digibeet.

Inmiddels heb ik mijn Hotmail weer op mijn Outlook op de iPad.

Maar helaas geen Gmail. Deze had ik voorheen op mijn iPad en telefoon. Alles van school, werk en familie kwamen daar op in. Nu dus niet. Pffff. Ik ben zo bang dat ik dingen mis ivm het examen van mijn dochter.

Ik kan gelukkig wel via internet, chat gpt, inloggen. Maar omdat het niet werkt via mijn Outlook kan ik niks verzenden. Dus geen foto’s voor mijn stukjes schrijven. Grrrr.

Ik mis de tijd van de telefoon aan een snoer. Internet waar je op moest inbellen. Als je een les uitval had van school werd je gebeld. Dat was sowieso al een uniek iets. Nu bestaat er geen leven zonder telefoon, mail of DigiD…. Deze laatste gaat mogelijk naar een Amerikaans bedrijf.

Ik kan geen up to date foto’s plaatsen aangezien ik gehacked ben met mijn Gmail.

Dit is echt bizar. Ik wist dat ik ergens een brief had liggen. Ik moest 32 euro terug betalen ivm inkomsten belasting. Kwijt. Zoekerdezoek.

Uiteindelijk gebeld met de belastingdienst. Die gaven een site op. Belastingdienst.nl/betalenenntvangen. Ga maar eens kijken. Ik zag door de bomen het bos niet meer.

Grrrrr. Weer gebeld. Iemand hielp mij toen verder. Maar ik was een week te laat met betalen. Het bedrag van 32 euro ging naar 180 euro! Serieus?

Ik snap de toeslagen affaire mensen wel. Dit is toch niet te doen? Echt zo bizar! Als het zes keer zo hoog wordt. Lucky me dat het om een klein bedrag ging. Maar als je van 1000 naar 6000 euro moet……