Dolce gusto.

Ik maak voor visite meestal een pot filter koffie. Lekker en goedkoop.

En voor de luxe heb ik verschillende smaakjes koffie. Cups van dolce gusto. Ik koop ze altijd in de aanbieding. De kinderen vinden de ijs koffie lekker. Van de zomer maak ik die met ijs klontjes erin. In de winter nemen ze de chocolade melk. Caramel cappuccino vind bijna iedereen lekker.

Laatst zag ik op Facebook een bericht dat iemand niet snapte dat mensen nog dolce gusto drinken in het kader van het milieu. Zeker de koffie met melk versie. Daar heb je twee cupjes nodig voor een bak koffie. Toen las ik in het commentaar iets leuks. Ze worden recycled. Even gekeken bij Ede. Daar zijn 4 verzamel punten. Dat is toch fantastisch!

Ik ga de dolce gusto site in de gaten houden voor leuke aanbiedingen. Dan bestel ik meteen een paar van die recycle zakken.

At you’re service.

Als ik bovenstaand lees moet ik aan Pim Fortuin denken, oeps. Ik wil met deze titel iets anders zeggen.

Mijn kinderen zijn niet echt ontbijt eters. Dus ik maak er maar wat meer werk van. Dan eten ze wel.

De avond van te voren leg ik een dubbele boterham met boter en kaas klaar in de koelkast. Tosti ijzer op het aanrecht. Dat is voedsel voor mijn zoon. Als ik beneden kom gaat de stekker erin en de boterham in het tosti apparaat. Meer hoef ik niet te doen.

Voor Eva een koekenpan op het fornuis. Eieren ernaast. S’morgens bak ik plakken spek krokant. Scrambled eggs erbij. Ook zij is dan voorzien. Alles gaat op.

Ondertussen pers ik wat sinaasappels uit. Daar ben ik zelf ook dol op. Ik eet wat eieren mee met Eef. Zo. Dat is een goed begin van de dag. Ik zei laatst tegen Eva; alsof jullie in een hotel zitten en roomservice krijgen. Met een goede voorbereiding is het zo klaar. Kleine moeite.

Op een gegeven moment gaat dit vervelen. Ik ben aan het nadenken aan een vervanger of een afwisseling. Bijvoorbeeld een shake waar alles inzit of …. Iemand tips?

Een muizen kermis.

Lieve Dolf. Ik weet dat je van ons houdt. Daarom breng jij geschenken voor ons mee naar huis. Liefde gaat door de maag.

Maar dit is echt te gek voor woorden.

Vervolg van onze πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ tv.

Mijn tv deed het toch ineens niet? In februari wordt hij/zij 4 jaar. Vind ik jong. Ik belde dus met KPN. Zij gaven aan dat er iets met de tv mis was. Ik appte met Samsung. Zo fijn. Elke stap die ik nam kin ik via een foto naar ze sturen. Diagnose was dus een kapotte internet /WiFi adaptor.

Ik kreeg van Samsung echt mooie aanbiedingen. Echt mooie prijzen. Ik vergeleek hun prijs met die van de media markt en BCC. Scheelde 200 euro. Wauw. Even dacht ik; doen! Maar later dacht ik, nee, niet doen. Steek een kabel in je tv en alles is opgelost. Gratis. Gedaan. En jawel. De tv deed het weer.

Nu nog het snoer weg werken onder de grond. Anders struikelen wij erover. Mijn pa was hier gisteren. De kruip ruimte is. Chips. Snoer te kort πŸ€ͺπŸ˜…. Helaas pindakaas. Nieuwe besteld bij bol.com. Vandaag wordt deze waarschijnlijk geleverd. Vroeg zat. Alle tijd.

De stroom was er even afgeweest. En het werd heet en heter in huis. Ik zweette mij kapot. Mijn vader ook. Mijn moeder zat zonder winterjas op de bank. Ineens bedacht ik mij; als de stroom eraf is geweest reset thermostaat zich. Dan gaat hij standaard naar de 24 graden. Ik ging bijna dood. Voor mij is 19 graden hoog genoeg. Dankzij mijn hormoon pillen.

Het was mij het dagje wel weer. Elke dag weer een nieuw avontuur.

Oorlog met een kast.

Ik had al eerder aangegeven dat wij twee slaap kamers hadden zonder een kast. Iets met de boel verkopen en de winkels daarna dicht.

Via een vriendin een mooie super moderne kast gekregen. Mijn pa en ik haalde deze graag op.

Het moment was daar. Het in elkaar zetten van de kast. Mijn pa was eerst zijn gereedschap vergeten. Stond klaar in de gang. Stap je toch gewoon overheen. Zo herkenbaar. Hoe vaak kom ik niet thuis en denk ik, chips, iets vergeten. Met mijn gereedschap deed hij zijn best. Werd hem niet. Jammer dan. Het komt niet op een dag.

Een dag later kwam hij met zijn eigen spullen. Maar goed ook. Degene die de kast uit elkaar had gehaald had best wel wat gesloopt. Bloed zweet en tranen. Gevloek van mijn pa 😱. Het was een enorme klus. Echt bizar.

Maar Eva heeft nu een hele mooie luxe kast op haar kamer. Uiteindeljk stabiel dankzij mijn pa en zijn extra schroeven. Alles kan ik in die kast kwijt en nog meer. Zo fijn.

Als je weken rond loopt in twee slaapkamers waar alles op de grond ligt en staat….. Kan je extra genieten als alles weer opgeruimd is in een kamer. Na de lock down krijgt mijn zoon een nieuwe kamer.

De deurbel gaat hier vaak de laatste tijd.

Ik had veel snoepjes over vanuit onze kerstboom. Vooral zuurstokken. In de smaak aardbei en pepermunt. Nog wat chocolade kerst ballen.

Op een gegeven moment belde een vriendinnetje van Eva aan. Zij eet het liefst de hele dag. Zij kreeg van Eva een snoepje. Maar Eva wilde niet spelen. Sinds die tijd wordt hier twee tot drie keer per daag aangebeld. Of er nog een zuurstokje is. πŸ€ͺ.

Geweldig toch? Zolang de voorraad strekt. Prima. Mijn kinderen zijn er klaar mee. Nu hoef ik niks weg te gooien. Als ze op zijn hang ik een briefje op de deur; zuurstokjes zijn opperdepop. Of ik zet de deurbel op stil, haha.

Wij kunnen geen afscheid nemen van onze πŸŽ„ .

Wij moeten maar wij kunnen niet. De kids en ik willen nog langer hier het kerst gevoel hebben. Veel gezellige lampjes. Helaas moeten wij afscheid gaan nemen van de kerstboom en de verlichting.

Met pijn in ons hart zeggen wij πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦; goodbye. Niet tot volgend jaar. Wij zien elkaar weer aan het einde van dit jaar. Zo vroeg mogelijk. Elk jaar weten wij weer onze boom mooier te versieren. Elk jaar weer wat gezelliger.

Ons kerstboom avontuur hebben wij afgesloten met een (kerst)film. Alleen de lampjes van de boom aan.

Een rampen dag.

Gisteren was zo’n dag. Eigenlijk begin het de dag daarvoor al. Ik kreeg geen internet op tv. Geen Videoland. Dan keek ik het op mijn iPad en wilde ik het streamen naar tv. Maar dat icoontje lichte niet op. Bij de instellingen gekeken. Hij stond gewoon aan. Dan maar een hulp lijn inzetten de volgende dag. Ik belde KPN. Die mevrouw zei; daar kunnen wij niks mee. Je hebt beeld op tv dus je hebt internet. Je moet bij Samsung zijn. Die kunnen je helpen. Ik vond het een beetje kort door de bocht haar opmerking. Nog een keer gebeld. Een ander aan de lijn. Die zei hetzelfde. Prima. Zak er maar in. De Samsung handleiding van tv opgezocht op internet. En een app nummer. Ik kreeg eerst een robot met antwoorden. Die kwam er niet uit. Toen een echt mens, genaamd Michel. Het fijne van app is dat ik de stapjes kon fotograferen en doorsturen. Zo kwam Michel erachter wat de oorzaak zal zijn. De draadloze netwerk adaptor van de tv is defect. Is dit de moeite waard om te repareren? Ik kan natuurlijk ook de kabel erin klikken. Mijn vader kwam er met een aan. Maarrr….. ik heb geen toegangspoort meer in de meerkast. Dus helaas pindakaas. Ik heb weleens van een splitter gehoord. Ik kan mij herinneren dat ik die ooit geleend had. Werkte toen niet. Nu maar afwachten wat de reparatie gaat kosten. De ochtend was voorbij.

Even iets halen met de auto. Chips. Service lamp brand en lamp van storing gordelspanner of airbag. Dat laatste brandde al een tijdje hoor 😬. Het ritje werd er toen een naar de garage. Daar nog een keer gestart. Service lampje ging uit. Toch maar naar binnen. Of de auto lang stil had gestaan. Nope. Dan is er ms iets met de accu. Die is namelijk al oud volgens de meneer. Heul niet. 5 of 6 jaar. Mijn. Vorige auto deed 10 jaar met een fabrieks accu. Dussss. De diagnose. De accu werkt nog voor driekwart. Is in principe voldoende. Wel een keer even aan een oplader zetten. Even vullen. Prima. Maar dat was dus niet de oorzaak. Volgens de computer is mijn sensor van de airbag links defect. Had hij nog nooit meer gemaakt. Voor het eerst in zijn leven ging hij dit bestellen, heb ik weer. En oh, ja, zolang ik met dat lampje aan rijd, doen de airbags het niet. Oeps. Misschien even geen snelweg. Onderdeel wordt besteld. Volgende week gemaakt. Is mijn portemonnee meteen weer leeg. Dag zorg bonus. Het was leuk om naar je als getal te kijken.

Inmiddels weet ik ook waarom alle apparatuur kapot gaat bij mij. Ik heb laatst onder stroom gestaan. Zo erg dat ik het zelfs in mijn mond proefde. Top van mijn vinger deed dagenlang pijn. Dit heb ik vroeger ook gehad. Daarna ging alles kapot in mijn omgeving. Ik mocht van een vriendin zelfs niet haar afstand bediening pakken, haha. Op een gegeven moment ging het weer. En nu dus weer foute boel. πŸ€ͺ

Update. Vanmorgen deed de televisie niks meer. Dood. Dat wordt een nieuwe kopen. Maar hoe dan? Alles dicht. Ik wil hem wel eerst live zien.

Plak ballen.

Een hype van TikTok. Globbles. Via via goedkoop kunnen bestellen. De kinderen konden niet wachten. Kleintjes, grotere en glow in the dark hebben wij hier in huis.

In het begin gooiden ze ze tegen het plafond aan. Ze kwamen nooit meer naar beneden. Bleven plakken, haha. De kinderen stonden op een stoel, tafel of bank met een opschep lepel in hun hand om ze naar beneden te meppen.

Nog steeds hebben wij ze overal hangen. Plafond en muren. Als er een paar naar beneden komen dan gooi ik ze tegen het plafond op plekken waar de kids veel zitten. En dan opeens…. hoppa, hebben ze er een in hun nek. Zo blijf je scherp.

Mocht je zuinig zijn op,je huis…. Ik heb een stukje grijs geverfde muur. Daar zie je de afdrukken op van de globbles. Zodra ik dit door had zei ik; alleen nog op witten muren en plafond. Daar zie je geen afdruk. Baal ik nu van de afdrukken op de grijze muur? Nope. Die fase heb ik gehad. Ik loop door mijn huis en zie stempels die mijn kinderen hebben achter gelaten. Hoe mooi is dat?

Mijn/onze πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ geur.

Ik was vroeger gek van de geur van Roma. Deze zat in een zalm kleurige verpakking.

Met de kerst kregen wij een kado. Aangezien Eva ziek was konden wij niet bij het kerst diner aanwezig zijn. Mijn schoonzus kwam naar ons huis. Op afstand. Zij gaf mijn kinderen super kado’s en mij een kraskaart en een luchtje. Zij kon zich nog herinneren dat ik vroeger de geur roma had. Geen idee waarom zij nu voor de sterkere versie ging. Maar wat zijn mijn kinderen en ik blij hiermee. Laatst legde ik een deken over mijn dochter heen tijdens een film kijken. Daar had ik deze geur over gespoten. Het eerste wat ze zei; mam, ik word hier zo gelukkig van. Dit ruikt zo lekker. I know dear. Wij hebben dezelfde smaak/geur waar wij happy van worden.