Eva en een puppy.

Via iemand van mijn werk, Bianca, zag ik een puppy voorbij komen. Ik liet de foto aan Eva zien. Ze was meteen verkocht. En hoe fijn was het dat wij op kraam visite mochten komen?!

Wat een schat van een hond. Eva hoorde iets van een witte puppy in het nest…. Ze begon meteen op weg naar huis; die wil ik wel. Haha. Dacht het niet Eefs. Wij hebben een huis konijn, een goudvis, een slang en de allerliefste kat van de hele wereld. Genoeg. Maar ze mag gelukkig vaker knuffelen 🐢.

Herfst in huis.

Het is al een tijdje herfst. Elk seizoen heeft zijn charmes. Als ik aan herfst denk, dan denk ik aan bladeren die oranje worden en die van de bomen afvallen. De avonden en ochtenden zijn nattig. Kortere dagen. Kaarsjes branden. Pepernoten….

De herfst kleuren haal ik graag in huis. Oranje en geel. Ook een klein beetje groen. Deze hoort voor mijn gevoel vooral bij de zomer.

Mams is jarig πŸ₯³.

Wat een feest! Mijn moeder is vandaag jarig en ze is er nog. Klinkt misschien gek, hard. Maar toen ze 2 juni de diagnose kreeg dat ze opgegeven was dachten wij allemaal dat het snel gedaan was. Ze wilde ook niet meer leven in verband met die afschuwelijke pijn. Wat heeft zij onnodig pijn geleden. Dankzij corona.

Maar nu…. ze leeft weer op. Is koortsvrij. Kan weer lopen met een rollator. Rechtop zitten gaat ook goed. Zo fijn voor haar.

Van het weekend kreeg ik een app. Of wij wilden wandelen met haar. Geweldig nieuws toch? Gisteren heeft ze op een tandem fiets gezeten. Ze gaf aan dat de wind die door haar haren waaide zo lekker voelde. Snap ik. Voor ons normaal. Voor mijn moeder weer een extraatje. Het zijn de kleine dingen die het doen! ❀️

Helaas kunnen vele mensen vandaag niet op de verjaardag van mijn moeder komen. Iets met niet meer dan zes personen van een huishouden. Maar ook omdat mensen klachten hebben. Of mensen in hun omgeving hebben die corona verschijnselen hebben. Rare tijden.

Om 15:00 ga ik op visite bij mijn moeder. Daan en Eva gaan mee om oma op afstand te feliciteren.

Lekker in de tuin zitten πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦.

Onder de deken op de foto….. mijn dochter ging afgelopen vrijdag naar school. De dag daarvoor gaf ze al aan misselijk te zijn. De volgende morgen at zij goed. Ze ging vol goede moed naar school. Eenmaal daar…. wederom huilen. Buikpijn. Tsss. Jammer dan Eef. Je gaat naar school. Als het echt niet gaat dan belt de school mij wel. Ik keerde mij om…. Eva begon te spugen. Chips. Die krijg ik niet naar school. Eefs mee naar huis. Ze heeft gespuugd. Daarna geslapen. En daarna…… lekker de tuin in. Buitenlucht.

Oh my God. Wij hebben serieus de beste tuin die je maar kan wensen. Vooral dat het zo goed als onderhouds vrij is bevalt mij goed. Ik snoei soms en de kinderen moeten de bladeren in de kliko doen.

We πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ love our garden ❀️.

Onze verrassing van gisteren.

Vrijdagnacht bij mijn ouders geslapen. Heerlijk met z’n drieΓ«n op een rij. Net als vroeger πŸ₯°. Het gevoel van die tijd kwam wel weer even naar boven. Vooral het gevoel van de gezelligheid toen. Echt een fijne tijd gehad bij mijn ouders. Acht maanden lang.

Met opa en Daan door het centrum van Bennekom gelopen. Ook net als vroeger. Dat deden wij zo vaak. Daan ging vaak met opa naar de Bruna. Dan mocht hij een pakje voetbal kaartjes kopen of Pokemon. Hele verhalen had Daan dan tegen de verkoper. Opa genoot daarvan. Een keer had Daan een hele goede kaart. Toen ging opa in de winkel dansen mam. Haha. Dat verhaal kende ik nog niet. Met Eva en opa naar de supermarkt gegaan. Zij mocht iets lekkers uitzoeken.

S’avonds spelletjes gedaan met opa, oma, Eva en ik. Vreselijk gelachen. Memorie, Uno en Lotto (bingo). Moe maar voldaan naar bed. De volgende morgen om 10:00 ging de bel. Een taart werd bezorgt. Van familie uit Engeland. Een chipolatataart van Mekking. Wat een feest. Maar even later ging de bel weer. Daar zaten wij al even klaar voor. Er kwam een ontbijt. En wat voor een. Super-de-luxe! Allemaal warme broodjes, fruit, sap en nog veel meer. Voor de kinderen zelfs een kado! Tijdens het eten kwam er ook nog iemand van de kerk bloemen brengen. Najaaaa. In een half uur tijd drie verrassingen. Dank nicht en je echtgenoot voor deze super leuke lekkere verrassing. Mijn ouders hebben de zaterdag de hele dag brood gegeten, haha. En natuurlijk taart van Mekking.

Voor het eerst sinds maart denk ik, gewandeld met opa EN oma. Oma zat wel in de rolstoel. Onze plekjes van vroeger weer eens bekeken. De speeltuin om de hoek. En over het kerkhof. De kinderen zijn daar groot gebrachtπŸ˜…. Elke week met opa en oma daar wandelen. Leren fietsen omdat het daar zo rustig was 😬.

Die mama toch.

Ik hoorde mijn zoon praten met een vriendje. Als we nou bij die vriend achter de poort staan hebben wij WiFi. En bij die en bij school. Dus ik zeg; Jo, jongens, waarom nemen jullie niet mijn gsm mee en zet je de hotspot aan? Dan heb je ooooooveral 4G. Hun mond viel open. Wat een kek idee! Mijn gsm en die van mijn zoon waren wel bijna leeg. Hoppa, de powerbank erbij. Alles wel in een rugzak. Mijn gsm en de powerbank mogen er niet uit. Kan ik meteen kijken hoe lang ik zonder gsm kan. Dat geloer de hele dag op dat ding. Ik heb rust (maar nog steeds een iPad πŸ˜‚). En een hulpje die mijn telefoontjes aanneemt. Graag alles noteren zoon, wie er gebeld heeft…. πŸ€ͺ

Beugel reinigen.

Mijn dochter heeft een blok beugel. Ik poets deze regelmatig. En toch werd hij op een gegeven moment gelig.

Ik heb toen van die tabletten gekocht om een gebit te reinigen. Een tablet met water in een beker en de beugel erbij. Dit voor een half uur. Geweldig. Hij kwam er glimmend uit. Ik vertelde dit aan een vriendin. Zij vertelde mij dat je speciale tandpasta of gel hebt om een gebit of beugel mee te poetsen. Ik heb een flesje gekocht. Als Eva uit school haar beugel in doet nadat ze iets gegeten heeft, krijgt ze een beugel die met dat gel gepoetst is. Dan smaakt de beugel heerlijk naar pepermunt.

Logeren bij opa en oma.

Mijn kinderen zijn niet zo van het logeren. Het liefst slapen ze in hun ouderlijk huis waar zij geboren zijn. Dat is dus bij mij. Best begrijpelijk. Oud en vertrouwd.

Ze zullen beidden (voor alsnog) nooit bij een vriendje of vriendinnetje gaan slapen. Ook niet met een kinderfeestje. Schoolkamp? Daar wordt mijn zoon ook niet vrolijk van.

Na mijn bestralings periode was ik ongelooflijk moe. Ik kon het huishouden niet aan. Zeker niet toen ik ook nog een abces kreeg. Wij πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ zijn toen bij mijn ouders gaan wonen. Acht maanden lang. Ieder een eigen slaapkamer. Dat werd hem niet. Er was teveel gebeurd in ons leven. Wij hadden elkaar nodig. Dus wij gingen bij elkaar op een kamer slapen. Zo’n fijne tijd gehad.

Ik kon gewoon moe zijn van de chemo en bestraling. Mijn vader bracht de kinderen dan naar school. Mijn moeder kookte. En ik? Overdag sliep ik. Als de kinderen uit school kwamen was ik er voor ze. S’avonds ging ik praktisch gelijk met ze naar bed. Even een kort praatje. Ssssst. Slapen nu. Als ik dan s’nachts een keer wakker werd keek ik vol trots naast mij. Twee prachtige lieve kinderen.

Deze periode willen wij met z’n allen nog een keer herhalen. Een reΓΌnie. Vanavond gaan Daan, Eva en ik op diezelfde slaapkamer slapen. Voor een nacht. Genieten in het huis met opa, oma, Daan, Eva en ik. De kids gaan dan stoute opa spelen πŸ˜‚. Vele dingen die wij ooit in die acht maanden deden gaan wij nu in een dag stoppen.

En als klap op de vuurpijl…… zaterdag morgen om 10:00…….

Auto lampen.

Van de week moest ik in mijn dienst maar mijn werk. Ik vond het al donker op de weg. Dashboard verlichting deed het. Lampen stonden op auto….. zouden het dus ook moeten doen. Maar wat een geknipper naar mij. Foute boel. In de parkeer garage van het ziekenhuis keek ik. Zucht. Alleen de dimlichten stonden aan. Niet genoeg. Achter licht etc… niks aan de hand. De knop van de lichten van auto naar naar gewoon aan gezet. Nog niks.

Een man erbij gehaald. Hij keek mij aan….. nee, mevrouw, dit is niet goed. Maar hoe het wel moet? Ik heb er geen verstand van. Ok. Lekker dan meneer de man, maar toch geen echte vent πŸ€ͺ.

Gek dat je van een man iets verwacht wat betreft auto dingen. Mijn gevoel zei op dat moment dat ik er meer verstand van had dan hem. Maar ja. Uiteindelijk lukte het mij ook niet. Iets met een zekering. Dacht ik. Kan niet anders. Ik ga het fixen……

Gebeld met de garage. Volgens de baas moest het β€˜gewoon’ de lampjes zijn. Huh, maal twee? Jazeker. Ws eerder een lamp kapot. Maar dat merk je niet als het licht is. Toch maar even langs gegaan bij de garage. Tijdens een cappuccino werden mijn lampen verwisselt. Top service. Oftewel; meneer van de garage had gelijk. Geen zekering. Maar wel gewoon de lampjes.

Nagels knippen (bij je kind).

Hoe doen jullie dat? De nagels van je kind moeten geknipt worden. Hebben jullie hier een bepaalde dag voor? Laat jij het ze zelf doen of doe jij het bij ze?

Mijn kinderen zijn elf en twaalf jaar. Eva (11) knipt al jaren haar nagels zelf. Overal. Binnen, buiten. Maakt niet uit. Mijn zoon vind het een naar gevoel/geluid. Hij knipt zijn nagels ook zelf maar dan tijdens het douchen. Dan schiet er niks weg. Ik denk dat dat zijn bedoeling is. Of door te douchen worden je nagels zacht. Dan voel en hoor je minder. Typisch een aktie voor een hsp kind.

Elke woensdag check ik. Nagels te lang? Dan ren ik achter ze aan met de knipper. Haha. Paniek. Neeeeee, mam, ik doe het echt vandaag. Ik moet toegeven; s’avonds zijn de nagels gekortwiekt.