De worsten van β€¦..

Ik kan dit mij nog zo goed herinneren. Een halve warme β€˜verse’ worst van de Hema. Wij gingen vroeger als gezin op de donderdag weleens naar Arnhem om te shoppen. Dan kreeg je friet met mayonaise in een puntzak. Als je op de bodem van de zak was zat je arm vol saus.

Soms koos ik een halve warme rookworst van de Hema. Deze kon ik vaak net niet helemaal op. Maar die eerste hap….. die smaak, die kan ik nog steeds naar boven halen.

Laatst begon mijn zoon over de worst van de Hema. Ok dan. Bijzonder. Zoveel vindt hij niet lekker. Ik kocht een rookworst van de Hema. 20 minuten in warm water. Geen kokend water. Daarna even laten rusten. Alles volgens de voorschriften.

Hij nam een hap en ging over zijn nek. Ik nam een hap en ach, prima binnen te houden. Maar de smaak van vroeger was weg. Jammer. Ik ga deze worst nog een keer proberen bij een Hema waar zij hem warm serveren. Mocht dit ook niet (meer) smaken, dan houdt het op. Dat zou voor mij een einde Hema worst tijdperk betekenen.

Afgelopen woensdag mocht ik naar een proeverij waar je dingen proeft en daar een vergoeding voor krijgt. Jullie raden nooit wat ik mocht proeven. Rookworst. Ik vond drie prima van smaak. Maar er zat er een tussen….. ik nam een hap. Ik kon het niet opeten. Spuugde deze uit. Misschien ga ik de Hema worst nu nog meer waarderen.

Wondr in Amsterdam.

Wat hebben wij genoten. Van een modern museum. Je ziet ze steeds meer. Voor de kinderen (en ook deze moeder) helemaal geweldig. Je mag alles aanraken.

Een negatieve corona check is hier niet nodig. Ze laten een beperkt aantal personen naar binnen. Je mag van ruimte naar ruimte richting de uitgang. Niet terug. Overal hangen dingen om je handen te desinfecteren.

Elke ruimte was weer zooooo anders. Van zachte knuffel dingen tot aan spiegels, schommels en getekende spullen.

Eva zei hier meteen; mam, is dit de telefoon met snoer uit jouw tijd? Ja schat. Je zat dan vast als je aan het bellen was. Het snoer was niet lang genoeg om het hele huis door te lopen.
Hier mocht je kleuren of je naam achter laten.
De muren zitten hier vol met kussens. De slierten waren heel glad en zacht. Daan liep meerdere keren genietend door deze ruimte.
Hier dachten wij dat wij hoogte vrees hadden. Alles was van spiegels, dus eigenlijk zag je geen ruimte onder je. Je werd voor de gek gehouden.
De snoepruimte rook heerlijk zoet.
Van de glijbaan landen in spekjes.
De auto lag vol met confetti. Het bleef in Eva haar haar zitten. Thuis vond ik nog een dag lang confetti.
De ballenbak. Deze was geweldig. En behoorlijk diep. Ik kwam er bijna niet meer uit.
Dit was in een getekende ruimte. Je kon tekeningen aantrekken. Ook erg leuk. Van een keuken, slaapkamer tot aan een boekenmuur.

Het was echt fantastisch. Je mocht zelf foto’s maken. Maar met je QR code kon je ook foto’s met hun camera laten maken. Zo sta je er allemaal op. Deze werden naar je mail adres gestuurd. Hieronder zie je er een paar van.

Indisch eten.

En dan win je een prijs. Voor 50 euro Indisch eten. Say what? Ik? Echt?! Ik ben naar toko Veenendaal gegaan om mijn gewonnen prijs op te halen. Van te voren had ik een lijst gemaakt met wat mij lekker leek. Denkende vanuit mijn kinderen. Daan lust van dit alles vooral de Lemper. Eva lust alles.

Wij hebben drie dagen heerlijk genoten van Indisch eten. De stiefbroer van mijn zoon logeerde hier. Hij heeft Indische wortels. Hij vond de lemper te pittig. De rest was wel goedgekeurd. Ik denk maar zo, je bent iets gewend, als het anders is, dan moet je daaraan wennen. Hij heeft genoten van het Indische eten.

De noodles en boontjes vielen in de smaak. Geliefd was vooral de spek in zoet zure saus. De meneer achter de toonbank vroeg of ik babi pangang bedoelde. Nee dus. Ik wil graag Indische buikspek op aanraden van iemand.

De frikandel djagoeng vond ik apart. Een mais 🌽 koek. Ik denk dat deze vers gebakken uit de frituur super lekker is. Deze ga ik onthouden om een keer zelf te bakken.

Wat hebben wij genoten van deze super heerlijke prijs! Dank toko Veenendaal. Ik kom snel jullie kant op om bij jullie te gaan eten. Samen met mijn dochter. Wij weten al waar wij zin in hebben.

Radio luisteren.

Vroeger zette ik de radio aan. Via een aan knop. Volume op …..

De laatste jaren luisterde ik niet meer naar de radio. Ik miste het wel. Ik kon radio luisteren via de televisie. Mwah. Matig geluid.

Inmiddels heeft mijn zoon een JBL box. Wat een geluid! Ikzelf heb een Sony box gekocht. Wat geniet ik hiervan. Ik heb mijn eigen play list op spotify. En wat dacht je van Juke radio? Gewoon gratis radio zonder reclame.

De muziekbox van mij gaat tegenwoordig zelfs mee als wij de auto πŸš™ in gaan. Veel beter geluid!

Mocht je voor het beste willen gaan. Een kleine box met veel kwaliteiten? Koop dan de wonderboom 2. Daar komt het beste geluid uit en hij zij is spat water dicht.

Logeren.

Mijn zoon had afgelopen weekend zijn stiefbroer hier te logeren. Volgens mijn zoon is deze jongen de leukste en beste logeer persoon. Normaal kunnen ze niet hier logeren. Als ik mijn kinds in het weekend heb dan zijn hun stiefbroer en zus bij hun vader. Nu kon het een keer.

Mijn dochter wilde ook graag een iemand te logeren. Het werd een vriendin van school. Deze dame nam een spel mee. Cluedo. Wat een leuk spel! Echt een aanrader. Heeft iemand deze misschien te leen of over te nemen?

De dames gingen zondag naar de film. Ik bracht ze ivm de ticket 🎫 op mijn gsm. Ze kregen geld mee om een versnapering te kopen. De vriendin van Eva wilde graag ijs 🍦 kopen. Helaas kregen ze de vriezer niet open. Ik zei later nog ; vraag dan om hulp. Ze hadden nog een tweede probleem; alles moest met de pinpas betaald worden. Zij hadden alleen contant geld.

Op de weg naar huis liep mijn dochter bij Shabu naar binnen. Zij bestelde twee maal bubble tea. Een voor haar broer en een voor zichzelf. Ik was helemaal verbaasd dat zij dit durfde. En wat lief van haar.

Vossen jacht.

Jawel, het bestaat nog. Vossen jacht. Ik ken dit nog vanuit mijn jeugd.

Afgelopen vrijdag was op de school van mijn dochter een vossen jacht. De midden en bovenbouw liepen in groepjes in de wijk rond. Op een manier dat ze geen straat hoefden over te steken. Daar waren een paar vaste vossen 🦊 voor. Verder waren er een paar los lopende vossen 🦊. Ik hoorde bij de laatste groep. De kleuters liepen van het grote schoolplein naar hun eigen schoolplein.

Het zonnetje scheen. Ik genoot van de kinderen. Ik was als operatie assistente een vos. Sommige kinderen vroegen netjes of ik een vos was. Wat denk je zelf, haha. Ik loop altijd zo over straat.

Verder kreeg ik vaak te horen dat ik een dokter zou zijn. Meerdere kinderen zeiden; jij werkt in de keuken. Daar hebben ze namelijk ook een muts op. Geen haren in het eten. Maarrrrr zei ik; dan ook een mondmasker? Ja, zei hij, voor als het eten stinkt. Een kindje zei; jij bent patiΓ«nt want je hebt een pyjama aan.

Mijn dochter schaamde zich voor mij.

Nutella.

Ik probeer mijn dochter klaar te stomen voor het middelbare onderwijs. Stap één is om haar mobiel te gebruiken. Die raakte vaak leeg. Ze keek er amper naar. Als ik bij haar op de bank zit vraag ik of deze niet leeg is en of ze misschien even kan appen πŸ’¬ met iemand. Nu zag ik haar laatst toch op de iPad kijken πŸ‘€ en ondertussen een bericht op haar gsm πŸ“± tikken. Hoe modern is dat πŸ˜…?

Soms krijgt ze een huis 🏑 sleutel πŸ”‘ mee. Op een bepaalde dag werk ik tot 17:00 en is zij om 15:00 uit school. Dan mag ze dus alleen of met een vriendin naar ons πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ huis. Laatst was ik vergeten hem terug te vragen. Kom ik thuis, tref ik dit aan……

Oooooh, mevrouw heeft met een lepel uit de Nutella pot zitten snoepen. Ze weet dat dat niet mag. Ik zie dat een lepel afgewassen is. Slim. Maar bij nummer twee en drie stopte ze daarmee. Nu heb ik je dus door meisje. Wat ze wel heel goed doet, is dat ze naar mijn tip geluisterd heeft. Ik zeg steeds, als je een lepel in een pot saus of Nutella stopt, dan moet je steeds een nieuwe pakken. Anders krijg je door je speeksel en vieze vingers schimmel in de pot.

Mais.

Mijn dochter en ik zijn dol op mais. Broerlief heeft een eigen moestuin. Daar staat veel mais 🌽 op.

Ik heb van een indo een heerlijke maΓ―skolf recept gekregen.

Je kookt de mais 🌽 kolven in water. Daarna leg je ze onder de gril (in de oven). In de zomer leg je ze op een bbq. Daarna gaan de mais kolven in aluminium folie met een klont boter en honing.

Daarna; smullen maar.

Onze lieve Audi πŸ .

Helaas hebben wij weer een begrafenis gehad. Van Au of Di. Toen nummer een overleed gaven wij nummer twee de naam van een mee. Wij beginnen altijd met twee vissen. Tot nu toe ging nummer een heel snel dood. Zouden ze misschien het rijk voor zichzelf willen hebben? We gaan het weer zien.

Sinds een paar dagen lag het eten op de bodem. Visje leek geen honger te hebben. De laatste dag bleef ze op de bodem liggen. Op een gegeven moment dacht ik dat ze dood was. Klaar voor de wc. Daan keek mee, tikte tegen heterdaad en hij bewoog weer. Eva ging met haar hand in het aquarium. Dat doet ze altijd als de vissen bijna dood zijn en echt dood zijn.

En toen kwam het moment van de begrafenis. Niet in koude grond. Gewoon in water waar ze in leven.

Daarna kwam meteen de vraag; wanneer kopen we twee nieuwe? De namen hebben wij al. Stoffer en Blik.