Precies twintig jaar geleden kocht ik vier eetkamer stoelen. Antraciet met wielen. Wat een zoektocht was dat. Uiteindelijk gevonden bij de Karwei in Veenendaal.

Zoveel plezier van deze stoelen gehad. Wat hebben ze veel meegemaakt. Familie diners. De kinderen op een trip trap stoel. Wij op een vd vier eetkamer stoelen met wielen. Op verjaardagen kwamen deze los van de eettafel. Dan werden ze naar de zithoek geschoven.

Op een gegeven moment waren de kinderen zo groot dat ze geen trip trap stoel nodig hadden. Zij gingen in een grote mensen eet stoel zitten. Mijn zoon heeft daar jaren op gezeten ivm gamen aan de eettafel.

Maar helaas, ze raakten op. Een vriendje van Daan ging zitten. Klapte opzij. Chips. Twee wielen vlogen eronder uit. Wij hebben alles uit deze mooie fijne stoelen gehaald. Ze gaan nu weg. Mijn vader brengt ze naar de stort.

Ik heb twee stoelen via iemand kunnen regelen. Samen mijn mijn lieve ouders vier andere stoelen bekeken en erbij gekocht. Deze zes staan nu aan de eet tafel.

Eva wordt gek. Ze mist de rust. De vorige stoelen hadden een bekleding tot aan de grond. Nu ziet ze poten van stoelen. Maal zes. Tja. Ook ik moet wennen. Zoon vond het meteen super. Het komt echt goed. Alles wat nieuw is is gewoon wennen. Maar dit gaat goed komen. De stoelen zitten super lekker. Veel lekkerder dan de vorige.

Afgelopen weekend was ik bij de Lidl. Ik had zin in paas gezelligheid. Misschien een beetje vroeg. Maar dat ben ik ook met de kerst. Dat zit nou eenmaal in mij 😅.

Paaseieren 🥚 gekocht. Kleine gevulde. Bij ons staan ze voor de sier. Maar als vriendjes komen van Daan….. de lekkerste zijn er al uit gegeten. Op zich niet erg. Ik had nu een mix. Maar de lekkerste kan je ook allemaal in een zak kopen. Zo ook holle paaseieren gekocht. Die staan ook leuk. Met Pasen gaan we die verstoppen.

Een paashazen paar gekocht. Zonder te kijken, flop, in mijn mandje. Geen idee waarom. Maar op een gegeven moment bekeek ik ze. Huh? Twee mannen. Ik dacht nog niet eens verder alleen maar dat dat een foutje moest zijn. Ik terug. Oh, twee dames in een pakje, twee mannen, een man en vrouw. Ach natuurlijk. Een paar kan tegenwoordig gemixt zijn. Haha, van te voren nooit over nagedacht. Ik moet nog even wennen om met de tijd mee te gaan.

Later zei ik tegen mijn zoon; nu zie ik nog chocolade paashazen met een rok of broek. Dat gaan wij volgend jaar niet meer zien. Ze slaan namelijk helemaal door in dat gender neutrale gebeuren. Prima dat het er is. Maar voor die paar mensen moet de rest van de wereld zich aanpassen. Volgens mij is dat de omgekeerde wereld. Iedereen mag er zijn. Ik hoop ook mijn paashazen met een rok of broek. En de folie vd paashaas? Die ga ik bewaren. Dat wordt een collectors item.

Ken je dat? Een dag vol afspraken. Maar wel leuke en nuttige. Vroeger zag ik daar tegenop. Nu niet meer. Hoe ouder hoe wijzer.

Eva had het eerste uur vrij. Oh dear. Dan kom ik net vijf minuten tekort. Ontspan. Alles klaar gelegd. Google maps al ingesteld op mijn telefoon. Eefje ging om 8:45 de poort uit. Deur op slot. Door de voordeur naar mijn auto. Hij doet het weer zonder dat een lampje steeds brand en een alarm geluidje afgaat. Koste mij wel 1100 euro. Zo zonde geld.

Ik ging naar mijn eerste afspraak. Met nog een collega van onze winkel zonder kassa. Ik moest bij Malkander zijn. Ik wist eigenlijk wel waar het was. Moest ik van mevrouw Google rechtdoor ipv linksaf. Huh? Zo gehoorzaam als ik ben deed ik dat. Weer links en weer. Kwam ik op hetzelfde punt uit. Maar Google heeft toch altijd gelijk? Ineens zag ik het. Als ik de kortste weg had genomen dan zou ik afslaan op een strook die verkeer naar rechts zou leiden. Oftewel, mevrouw ging voor veiligheid. Wat hebben wij weer veel tips gekregen voor onze winkel. Iedereen die wij spreken is zo enthousiast. Echt super.

In onze bijna stichting word ik de penningmeester. Puur omdat ik de andere twee functies helemaal niet kan. Maar penningmeester…. ik heb een medische achtergrond. Nu krijg ik van Malkander een bijscholing aangeboden voor penningmeester in wording voor stichtingen. Dat is toch fantastisch? We raakten niet uitgepraat. Maar ik moest stoppen.

De volgende afspraak was bij een collega die gestopt is bij ons. Samen met nog een collega fijn bij gekletst. Heel gezellig. Lekker ontspannen. Eenmaal in de auto kreeg ik een app.

De laptop was klaar. Die was door een vriendje die niet tegen zijn verlies kon in elkaar geslagen. Niet dat vriendje maar wel mijn laptop. Zucht. Of ik 175 euro wilde overmaken en deze op kon halen. Zo gezegd zo gedaan.

Op de terugweg even langs Zoo en Zo voor hooi en stro. Toen door naar onze winkel zonder kassa in de Meerpaal. Meneer René die daar het aanspreekpunt is is zo geweldig. Hij hielp mij mee de boodschappen naar de winkel te brengen. Die lagen al even in mijn auto, maar die wilde nergens naartoe 😅. Dat ook weer kwijt. Want de kofferbak moet echt leeg zijn. Waarom? Vertel ik nog.

Nog een snelle kleine boodschap gedaan. Mijn medicijnen gehaald bij de apotheek. Hop naar huis. Was het alweer 15:00. Met de kids wat gegeten en gedronken. Om 15:30 kwam iemand aan huis om met Eva kennis te maken. Zij gaat Eva leren hoe haar brein werkt. Eerst wilde ik daar niet aan. Klaar met alle scholingen etc etc. Maar de zorg coördinator van school gaf aan dat dit belangrijk kan zijn voor de toekomst van Eva. Ze mag deze ….. geef het een naam, volgen tijdens de flex lessen van school. Super fijn. Dus niks extra’s na schooltijd.

Ook gehad. Jemig. De dag is alweer bijna soort van voorbij. Eten! Kreeg ik de dag ervoor een bericht van mijn tante of wij 👩‍👧‍👦 bij ze frietjes wilden eten. Geweldig. Ik hoef niks te verzinnen voor het eten en niet te koken. Iedereen happy.

In de avond toch maar weer even gaan puzzelen. Dat geeft mij rust.

Een collega van mij had een fijne schilder. Jan. Als deze door haar goedgekeurd is dan is hij heel netjes in zijn werk. Want zij is Pietje precies.

Mijn deuren waren nog maar vijf jaar geleden geverfd door mijn vader. Nu al vergeeld. Ik kijk er de hele dag naar. Ging mij zo tegenstaan. Eva bleef maar zeggen dat het meeviel. Echt niet.

Ik dacht, ik vraag Jan. Onze jonge goozert volgens mijn collega omdat hij vijf jaar jonger is. Hij kon tussendoor komen. Dan krijg ik meteen een foto van hem waar de verf in de aanbieding is. Zo schattig. Scheelde bijna de helft van het geld 💰. Ik zorg ook altijd voor suiker en koffiemelk. Daar is hij een groot verbruiker van. Als ik hem koffie geef komt altijd weer hetzelfde grapje; neem jij geen koffie, zegt hij dan? Je kan gewoon pakken hoor 😂. Ja Jan, hij is weer leuk.

In een dag was hij beneden klaar. Hij kon zelfs 1,5 tussen de middag naar huis. Kon de grondverf goed drogen. Wat een verschil! Eerst had ik hoogglans. Nu zijdeglans op waterbasis. Als het goed is verkleurd dit nooit meer. De voordeur en achterdeur hebben ook deze verf. Al heeeeeeel lang geleden geverfd. Nog steeds kiezeltjes wit om te zien.

Hier nog dat gelige versie. Mijn vader heeft later de kozijnen gedaan. Een hele klus maar niet zo moeilijk als een deur. Volgens de schilder zijn deuren het moeilijkste om te verven.

Op een gegeven moment pakte Jan zijn spullen in. Hij schrok. Koffiemelk in zijn tas? Had hij die nou zelf gepakt? Haha, nee ik had deze in zijn tas gestopt. Anders moet ik het weggooien. Nog tien euro voor zijn moeder gegeven. Die had het moeilijk. Nu kon hij een gebakje of een bloemetje kopen voor haar namens mij. Als dank dat hij zo snel kon en net werk heeft afgeleverd.

Het is alweer een week geleden dat het Valentijnsdag was. Zoals ik al zei; ik heb er niks mee. Het was super leuk om de gekregen kaartjes te openen. Dat vond Eva ook. Eerst schrok ze, mam, je hebt toch geen man? Nee hoor. No worries. Happy single.

De volgende dag kwam mijn vader met een bos freesia’s. Is inmiddels traditie. Deze krijg ik van mijn ouders. Zo schattig. Ze weten dat ik hier dol op ben.

Ik vertelde Eva mijn verhaal van de freesia’s. Wie had vroeger nou een bos bloemen op tafel staan? Dat gebeurde niet vaak. Wij liepen elk jaar de Vierdaagse. Eerst vijf kilometer. Later de tien. Dat bevroren pakje capri sun als het warm was kan ik mij nog zo goed herinneren. Broodje gebakken ei of knakworst. Fantastisch. Lekker klef. Maar, als mijn broertje en ik het uitgelopen hadden (altijd gelukt), kregen wij vijf gulden van mijn ouders. Daarmee gingen wij naar een speelgoed winkel in het dorp. Deze kan ik mij nog zo goed herinneren. Het was geen keten. Ze hadden van alles wat. Vloerbedekking op de vloer. Geweldig. Soms kocht ik iets kleins. Want, het liefste had ik een bos freesia’s. Deze zette ik dan naast mijn bed. Die geur! Ik zie mij nog in dat huis liggen. Dat is een voordeel van geuren herkennen in je herinneringen.

Ik liet Eva ruiken. Heeeeerlijk. Het bosje van vorige week staat nog steeds naast mijn zitplaats op de bank.

Ik ging aan het einde van de dag twee saucijzen halen. Ik scan. Huh, de scanner zegt 1,29 en gehaktbroodje. Uh, die lag ernaast. Opnieuw. Nu mijn hand op het bordje van het gehaktbroodje. Weer zei de scanner 1,29 en gehaktbroodje. Als ik naar het bordje keek van de saucijs dan stond daar toch echt 0,99 cent en de tekst; saucijs.

Nou ja zeg. Als je even niet oplet dan betaal je 30 cent per stuk teveel. Ik kan je vertellen dat ik de laatste twee had. Oftewel, de hele dag hebben mensen teveel betaald. Ik snap de winst wel van de supermarkten. Niet normaal toch? Ik kan daar zo boos om worden.

Ik ging hiermee naar de service balie. Ze zou het doorgeven. Haha, wat denk je zelf. Ik geloof er niks van. De dag daarna checkte ik en was het nog steeds foute boel. Echt niet normaal.

Wat waren de mensen blij om te winkelen zonder kassa. We zijn nu bezig met een betere screening. Want je hebt ze er natuurlijk altijd tussen zitten die …..

Veel mensen vroegen om bruine bonen. Uit elke cultuur kwam deze vraag. Grappig. Een paar mensen vroegen om haarlak. Ik dacht nog, hoe belangrijk kan dat zijn? Totdat een collega zei; ik kan echt niet zonder hoor. Toen dacht ik; als je net wel, net niet je boodschappen kan betalen en er staat een bus haarlak in je badkamer. Dan is dat iets om elke dag van te kunnen genieten. Zeker een luxe. Maar ook een gevoel van rijkdom en goed voor je eigenwaarde.

Hieronder komt onze flyer. Deze veranderd om de zoveel tijd omdat de QR code verloopt. En ook omdat wij misschien gaan merken dat bepaalde producten minder hard gaan lopen. Ik kan mij zo voorstellen dat als je een pak suiker hebt, je niet elke maand een nieuwe nodig hebt.

Mocht je producten voor ons hebben die op de lijst staan, altijd welkom. App mij maar of bel aan. Buiten deze producten is alles welkom. Maar dit zijn voor nu de meest lopende producten.

Een gift mag dus ook via de QR code. Daar kopen wij toilet artikelen van en wasmiddel.

Bedankt voor onderstaande gift ❤️.

Ik ben dol op puzzelen. Maar kom er bijna nooit aan toe. Gelukkig zitten de toetsen waar ik de kids bij moest helpen erop. Yes! Huis gepoetst. Boodschappen in huis. Puzzelen maar. Eva vroeg nog; wat vind je nou zo leuk aan puzzelen? Geen idee. Voorheen keek ik veel tv. Heb je ook niks aan. Nu een muziekje op. Ik zit lekker maar loop ook regelmatig even weg. Mijn hele familie puzzelt graag. Mijn vader heeft standaard een puzzel op een plaat op tafel liggen. Inmiddels zie ik foto’s van een nicht die steeds mooie grote puzzels maakt.

Het zijn maar 1000 stukjes. Maar al die gezichten lijken zo op elkaar. En waarom al die oranje kleren 😉? Ach, ik heb de tijd. De puzzel ligt niet in de weg.

Zaterdag kookte ik boerenkool 🥬 voor Eva en mij. Heerlijk. Eva kreeg er spekjes bij. Op het moment dat ik onze diner voor twee wilde opruimen kwam Daan naar beneden met een vriend. Ze gingen naar buiten. Prima, maar niet te lang. Ik ga piepers 🥔 voor jullie bakken. Die waren op een gegeven moment bijna klaar, dus ik vroeg Eva Daan te appen. Antwoord meneer met; ik ben bij Shabu. Pardon? Ik dacht die is daar om te eten. Ik keek snel op zijn rekening. Het geld kon ik eraf halen zodat hij niks zou kunnen kopen 🤭. Niks afgeschreven. Gek. Ik appte boos naar hem waarom. Ipv dat hij zei dat hij alleen een boba tea ging halen op kosten van de vader vh vriendje. Dan had ik gezegd, ok, neem er ook een voor Eva mee en kom naar huis. Je eten is klaar. Maar dat zei meneer niet. Ik dacht oprecht dat hij aan de sushi zat. Geïrriteerd zei ik dat ik voor niks had gekookt. Mam, we komen er nu aan zei hij.

Ze waren in no time thuis. E-bike, van een moeder die een weekend weg was, geleend 🫣. Een paar piepers waren al zwart. Pech. Eten wat de pot schaft. Ik vroeg nog waarom hij niks voor zijn zusje mee had genomen. Zij doet dat nl wel altijd. Zelfs van eigen geld. Meneer voelde zich schuldig om zijn onhandige actie. Ik ga wel na het eten een halen voor Eefs. Eva helemaal blij. Ze kon twee nieuwe smaken proeven bij de jongens. Het werd lychee. Volgens haar de lekkerste ooit.

Alles afgeruimd. Vaatwasser aan. Ik kon weer lekker ontspannen met puzzelen.

Twee dagen later…..

Daan en zijn beugel. Hij zit maar met zijn mond te bewegen. In de wang zitten gaatjes. Die moeten wennen aan de plaatjes van de beugel. Sowieso is het natuurlijk een gek mond gevoel als er iets anders in je mond zit. Je tong is daar ook heel gevoelig voor.

Meneer zat heel relaxed in de stoel bij de orthodontist. Dat was bij Eva wel anders. Dit ging super. Het scannen daarna ook. Daan heeft een app en een houder. Deze twee samen maken een scan. Heel bijzonder. Vertel ik nog wel een keer meer over. Thuis zei hij; de pijn valt wel mee. Ik zei nog; wacht maar even af. De assistente had trouwens nog gemeld dat als je tanden pijn hebt je niet aan de vla moet gaan (dat deed ik bij Eva). Gewoon eten. Kauwen, tegendruk geven. Dan gaat de ‘pijn’ sneller weg.

Daan kreeg mini pizza’s. Normaal vind hij ze crockie het lekkerst. Hij nam een hap en schrok. Wat een pijn. Ik kan niet eten mam. Hahaaa, je moet er even doorheen. Natuurlijk kan je eten. Dat kan iedereen met een beugel. Kreeg ik nog eens de schuld dat ze te hard gebakken waren. Zucht. De pizza’s in kleine stukjes gesneden. Hij begon ze eerst sompig te zuigen voordat hij erop beet. Na mini pizza nummer twee werd er gewoon gekauwd.

Hij mocht ook een ‘gewone’ pizza. Die zijn veel zachter. Had ik de verkeerde toch gekocht. Met salami. Dat lust Daan niet. Eva zei; haal de salami eraf en doe er extra geraspte kaas op. Haha, een goed idee. Maar die neus van Daan….. De pizza 🍕 stond voor zijn neus. Snuf snuf. Dit is salami mam. Chips, mislukt.

Gisteren was een dag vol afspraken. Eerst bracht ik Eva naar school. Want om 13:50 was ze uit en moesten wij meteen door naar het WKZ. Fietstijd naar huis zou van lestijd af gaan.

Dus Eefs in de ochtend naar school gebracht. Boodschapje gedaan/kado gekocht voor het WKZ. Naar de school van Daan gereden. Meneer mocht eerder de les uit. Door gereden naar de orthodontist. Daan kreeg een plaatjes beugel. Onder en boven. Ik ben maar in de wachtkamer gaan zitten. Uiteindelijk viel het mij nog mee. Een uur. Maar daarna kregen wij uitleg over een app en een zelfscan maken. Zo maak je elke week thuis een scan. Deze beoordeeld de orthodontist. Onze volgende afspraak is pas over zes weken. Ideaal. Daan is een natuurtalent met scannen. In een keer goed. Hij kan wel rontgen laborant worden. Meneer weer terug naar school gebracht. Hij fietste naar huis. Ik met de auto. We waren gelijk thuis. Samen wat gegeten. Toen kwam opa schilderen. Super fijn. Ik pakte het kado in voor het WKZ. Op het laatste moment toch maar besloten iets te kopen.

Eva om 14:00 uit school gehaald. Eva had honger. Iets gegeten. Rontgen foto laten maken van haar rug. Ik zei vtv weet je nog wat je moet zeggen als ze je geboortedatum gaan vragen? De mw achter de balie vroeg, kan ik je helpen? Eva; Eva Peters vier september 2009. Aan een stuk door. Hahaaa. Iets te snel. Foto gemaakt. Door naar de poli.

Zegt die mevrouw; u bent een maand te vroeg. Oeps. Je krijgt geen brief meer maar een mail. Dan moet je met digi D inloggen. Ik zag woensdag 15 staan. Dat is in februari toch 👀? Niet dus. Maar geen probleem. We mochten tussendoor. Wat een aardige arts is het toch. Eva haar rug bekeken. De foto was ook in orde. Goedgekeurd. Wij hoeven nooit meer terug te komen. Yes. Heel bijzonder. Wat zijn wij daar vaak geweest. Eva heeft alles artsen gezien. Kinderarts, uroloog, orthopeed, oogarts, gynaecoloog.

Het kado viel in goede aarde. Ik had een berg snoep. Een deel in een glazen pot en een deel in een blik. Over de tas vertel ik later meer.

Hop naar huis. Lampje van motorblok ging branden. K.t Naar een tankstation. Motorkap omhoog. Nog naar de olie gekeken. Niks te zien. Snel naar huis zonder een tussenstop. Natuurlijk weer file om 16:00. Om 17:00 waren wij thuis. Wat een dag. Die files rond Utrecht ga ik niet missen.