Dat is een moeilijke vraag, denk ik.

Ik zat erop. Sinds mijn 24ste. Alles moest ik regelen via via….

Dit lukte elke keer weer. Maar voor nu. Geen eigen mail meer. Gelukkig hebben de kids dit wel sindskort. Dus zijn zij niet meer van mij afhankelijk.

Ik ben best bang dat ik via mail rekeningen ga krijgen. Die ga ik niet zien. Staat er dan ineens een deurwaarder voor de deur?

Pffff. Heb er slapeloze nachten van.

Ik ben een week vrij. Heb wel een kleine te doen lijst. Onder andere onze winkel bevoorraden. Aanstaande zaterdag zijn wij weer open. Daarna een tijdje dicht ivm vakanties.

Mijn gevoel zei; sta maandag op tijd op. Kijk hoever je kan komen met je wat te doen lijst.

Vlees gehaald bij de Turkse supermarkt. Dingen bij de Lidl. Dit meteen naar onze winkel gebracht. Onze winkel zit in buurthuis de Meerpaal. Die is in de vakantie alleen de ochtenden open. Is al een verbetering. Voorheen zes volle weken dicht. Beviel niet. Eenzame mensen zijn juist in de vakantie extra eenzaam omdat de omgeving op vakantie gaat.

Daarna bij de Action ingekocht. Ligt nog in mijn auto. Toen door naar de daklozen dagopvang. Wat waren ze blij met mijn producten. Pannenkoeken mix dankzij pakketten van mijn oom. Dit soort dingen willen zij daar graag hebben. De daklozen moeten dan aan het werk om te kunnen lunchen. Ook pizza starters pakketten. Waren ze ook blij mee.

Nog Oploslimonade, beschuit met jam, altijd lekker.

IJsjes voor in de vriezer. Hebben zij een vriezer? Jawel. Die hadden wij als winkel, maar was op een gegeven moment te klein voor ons. Via de Ede doet bonnen hebben wij nu een dubbele. De enkele hebben wij geschonken aan stichting de ontmoeting die zich ontfermen over de daklozen in Ede. Je kan daar wat van vinden. Maar ze zijn er….. wordt alleen nog maar meer, erger…..

Echt geweldig. Mijn dochter. Zij stuurt soms berichten. Ook weleens heel laat dat ik denk; stop! Ik wil slapen.

Afgelopen dagen is zij bij haar vader. De meesten mensen slapen op tijd.

Zij kan daar helaas wat minder goed slapen. Kreeg ik een bericht. Mam, ik hoor gekke geluiden. Eerst dacht ze buiten toen weer binnen.

Ik wist via haar broer dat stiefbroer op een gegeven moment thuis kwam. Nee, dat was het niet zei ze. Rare geluiden kwamen nog steeds binnen. Zal ik je stiefbroer appen zei ik nog. Niet nodig.

Ik kan niet komen. Maar binnen ben je veilig zei ik nog.

Je gelooft nooit wat zij uiteindelijk als antwoord gaf? Wat was nu de oorzaak?

Oh mam. Ik weet nu wat het is. Mijn dekbed tikt tegen mijn eigen bed aan. 😂🫣😅🤣

Mijn Gmail…. Gehackt. Uiteindelijk heeft vriendin C…ie het voor mij gefixt. Op mijn telefoon. Niet op mijn iPad.

Sinds een paar weken geen hotmail meer. Niet op mijn telefoon of iPad. Als ik extern inlog zie ik als laatste berichten van 2025.

Ik kan dus niks meer. Geen foto’s zetten bij mijn stukjes.

Geen…. Mail ontvangen. Oei. Dat is zo niet leuk! Wie oh wie kan mij helpen?

Niet te geloven dit. Ik hou het weer goed in de gaten. Heb zo’n zin in een dag tuin met zwembad. Elke keer als ik zo’n dag plan gebeurt er iets in mijn omgeving of met het weer.

Afgelopen weekend was het mooi weer. Toen heb ik ruim twee maal 12 uur gewerkt. Meer dan 24 over uren gemaakt in een weekend. Het was daar wel koel. Dat dan weer wel.

Gisteravond verwarming zwembad aangezet. Kids gewaarschuwd. Mamaloe gaat op vakantie in hinter garden. Oh, ja, ik moest eigenlijk werken maar kreeg onverwachts vrij. Vandaar deze heerlijke planning na een veel te hete diploma uitreiking van Eva.

Vanmorgen was het bewolkt. Pfff. Water wel lekker warm. Daarna kwam even de zon. Yes! Joehoe! Snel een boodschap gedaan en hop, de tuin in. Ow. Bewolkt. Ow. Regen.

Nu begint de zon weer te schijnen. Krijg ik zo visite. C.r je bent van harte welkom hoor, haha. Ik ga wel effe in de zon zitten.

Volgende week ben ik een weekje vrij. Kijk naar het weer. Begin twintig. Voor de meeste mensen prima. Voor mij te koud ivm het zwembad. En steeds verwarmen is te duur. Zucht.

Dan ga ik andere dingen doen. Nuttige dingen. Op mijn gemakkie. Komt goed.

Eva haar diplomering. Van te voren best wel chaos. Ik was moe. Eva gestressed. Ze wilde niet naar het centrum voor mooie schoenen. Haar was mislukt….

Om 13:00 waren wij op school. Eva tekende toen haar diploma. Daarna via de rode loper de school uitgelopen. Klaar mee! nooit meer die school in.

Haar vader had een mooie auto kunnen regelen. Een BMW m versie…. Eva vond het fantastisch om dit mee te mogen maken.

Daarna de diploma uitreiking. Duurde erg lang. Het was ook nog eens mega warm! Bijna niet te doet. Goed bedoeld. Maar zoooooveel leerlingen die allemaal een persoonlijk praatje kregen.

Naderhand gaf Eva veel meiden een persoonlijk kadootje. Dat wilde ze zo graag. Ook zes kaarten uitgedeeld met een persoonlijke boodschap van Eva. Wat is ze toch een schatje. Ik kreeg van die meiden een lieve knuffel.

Foto’s kan ik niet uploaden. Er gaat hier weer iets mis. Wordt hopelijk vervolgd als vanavond mijn BFF komt.

Speciaal onderwijs? Wel of niet. Gegokt op niet. Wat had Eva het zwaar! Net een zware rug operatie gehad. Dagelijks werd ik gemaild of gebeld. Eva voelde zich niet ok.

Vier jaar, bloed zweet en tranen. Het was voor haar echt heel zwaar. Maar ook voor mij als moeder. Wanneer geef je toe. Wanneer ga je de strijd aan? Echt serieus; ruzies, bloed zweet en tranen.

En dan de eerste examen uitslag. Praktijk examen. Van de vier had Eva drie onvoldoendes. Ik riep daarna elke dag ; Eef, nu leren. Nu oefenen. Eva trok het niet meer. Wat een strijd. Wederom tranen bij haar.

Ik blijf het een gek systeem van school vinden. Week later werd ze gebeld. Een onvoldoende voor Nederlands. Ze kwam 0,07 tekort op het totaal. Praktijk hoefde ze niet meer over te doen. Van Nederlands van een 3,9 naar een 4,1 gaan was voldoende. Blijft een bizar verhaal.

Maar she did it! Topper!

Gisteren, echt last minute, hoorden wij dat haar gekozen vervoer niet doorging. Ik heb via via iets kunnen regelen. Heel misschien kan haar vader met een mooie auto voorkomen. Afwachten maar. Maar voor Eva ook weer niet leuk. Mam, ik weet nu weer niet waar ik aan toe ben. Klopt. Maar het komt goed. Deze dag gaat leuk worden. Hoe dan ook!

She nailed it! Met of zonder speciaal vervoer.

Afgelopen weekend veel gewerkt. Maar vooral heel fijn gewerkt met een top team. Vrijdag van 14:30 tot 3:45. Zondag weer oproep. Toen van 8:30 tot 20:30.

Kids zouden bij paps eten. Hij had een klus. Dus ze aten onverwachts hier. Zonder mij. Ik was aan het werk. Spullen voor tosti, noodles etc etc ligt altijd hier. Dan maar minder gezond.

Maandag vrijwilligerswerk gedaan. Daar kan je wat vinden in mijn drukke leven. Maar als je dan mensen een cappuccino mag aanbieden om 16:00. Dat zij dan zeggen; hier keken wij zo naar uit.

Mensen die zo tegen hun uitslag op zagen. De een kwam vrolijk naar buiten. De ander heel verdrietig. Een moeder (duidelijk chemo gehad) met een drie weken oud kind die echt aan een voeding toe was. Geregeld met een arts dat zij daar de tijd voor kreeg.

En dan hoor je mensen zeuren over iets in mijn ogen kleins.

Vorige week zondag had ik zo’n dag. Maden in de kliko. Filterpomp van het zwembad stopte ermee. Was het door de bliksem? Nee, allerlei testen gedaan. Het was gewoon de pomp. Stofzuiger stopte ermee.

De volgende dag kwam ik bijna buren tegen die net terug waren van vakantie. Of ik zin had in een bakkie. Jawel. Ik klaagde over een eigen huis. Wat een gedoe als je alleen bent. Zegt de buurman ; in een huurhuis heb je ook maden in de kliko en gaan ook apparaten kapot. Oh ja. Dat is ook wel weer waar. Maar dat verrekte onderhoud is zo duur….

Wij waren naar Brun Mars. Geweldig. Op de terugweg op de A12 gingen alle lampjes branden van de auto en stopte hij ermee. K.t We waren bijna thuis. Mijn zoon had de volgende dag een toets. Die liep met zijn vriend over de brug naar ons huis. Die kon slapen. Schijnbaar stonden wij niet helemaal veilig. Onze auto moest van Rijkswaterstaat weg gesleept worden. Eva en ik voorin de cabine. Mijn auto werd naar de eerste carpoolstrook gebracht. Die man zei; de lampjes branden niet meer, maar ik zou morgen de ANWB bellen. Dus wij liepen naar huis. Eva zei nog; gelukkig hadden wij dit niet op de heenweg. En ik ; het is ook droog. Om 2:15 thuis.

De volgende dag, de vrijdag had ik een rustdag gepland. Helemaal voor mijzelf. Ik denk dat ik daarmee moet stoppen. Ik moest nu de ANWB bellen. Snel naar mijn auto lopen. Die man was er veel te snel. Ik rennen. Mijn diagnose klopte. Een cilinder deed het niet meer. Ik heb nu een baan bij de ANWB, haha. Gemaakt. Meneer was nog niet tevreden. Ik moest naar huis rijden. Hij achter mij aan. Auto deed het prima. De bougies moest ik voor de zekerheid vervangen. Garage gebeld. Die zijn net vervangen. Ik naar de garage. Hij weet het ook niet wat nu te doen. Wat een s..t auto.

Ik was vorig weekend druk en afgelopen dagen. Van alles gedaan zodat ik vandaag in de tuin kon zitten om te ontspannen. Lekker de zon in. Zoals ik tegen mijn dochter zei; vandaag is mijn zondag. Zij zei nog; nee, het is woensdag. Ik bedoel 🌞 dag. Mislukt. Deze hele dag bleef het bewolkt. Grrrrr. Hierna werk ik tot en met zondag avond. Heb ik weer.

Nu het toch beter werk weer is voor buiten ben ik het pad achter ons huis maar onkruid vrij gaan maken. Twee jongens van een jaar of negen kwamen voorbij gefietst. De eerste zei; u bent goed bezig mevrouw. De tweede zei dankjewel omdat ik een stap opzij deed. Dat doet een mens goed. Ze bestaan nog. Beleefde mensen.

Afgelopen weekend was ik in de Jumbo. Ik sprak een oude man aan. Hij leunde op zijn karretje. Loopstok lag erin. Ik vroeg of hij alles kon vinden, of ik kon helpen…. Hij begon over van alles te praten. Bij de Albert Hein was zijn favorite wijn in een paar maanden tijd drie keer verplaatst. Ze willen dat je gaat zoeken. Daardoor extra gaat kopen. Reden voor hem om de Albert Hein te skippen. Haha. Daarna kwam ik hem tegen in een ander gangpad. Dat mandje van mij; meid, neem toch lekker makkelijk een karretje…. Daarna zag ik hem weer. Toch een beetje snel doorgelopen. Ik had op de radio gehoord dat je meer een praatje moest aangaan met mensen. Dat dat gewaardeerd wordt. I did it. Maar op een gegeven moment had ik toch een beetje tijdnood. Anders gaat mijn dochter weer appen. Mam. Waar blijf je? Ik maak mij zorgen….. hihi. De schat.