Vorige week mocht ik mee uit eten bij de wok in Elst. Mijn kids waren thuis en een beetje jaloers. Heel kort maar. Zij mochten thuis voor een keer een burger bestellen via een bepaalde site. Voor 9,95 krijg je een mega burger en zit je daarna, als je deze al op krijgt, mega vol. Mams ondertussen lekker proppen en proppen bij de wok.
Ik pakte van alles wat. Je kijkt vooral je ogen uit. Maar wat je allemaal ziet kan je maag niet aan. Pfew.
Ik ben dol op sushi. Maar die rijst vult enorm. Oh dear. Een glas verse sinaasappelsap naar binnen gewerkt voor de vitamines. Toen zat ik al best wel vol.
Ik genoot vooral van het gezelschap. Iedereen was lekker aan het eten. Kletsen. Soms op een wat hardere toon….. ouderdom…. ik zag mensen naar ons kijken. Gelukkig lachend. Zij zagen ons genieten.
Op het einde nog een toetje genomen. Ik wist dat de crème brulee vaak op was. Zodra ik deze zag pakte ik er een. Perfecte afsluiting van een gezellige avond.
I love my familie dat ik dit soort dingen mag meemaken.
Sinds vorige week loopt Eva stage op een kinderboerderij. Vorige week kreeg ik appjes van; mam, ik ga flauw vallen etc etc. Alles nieuw. Kwestie van wennen.
Afgelopen dinsdag zei ik tegen Eva; morgen ga je niet de hele dag appjes sturen. Mmmh, ik beloof niks zei ze nog. Mocht je ze wel sturen, ik ga er niet op in, was mijn antwoord. Dusss.
Gisteren liep Eva dus voor de tweede dag stage. Ik kreeg geen appjes met teksten. Wel berichten met foto’s. Te leuk. Haar broer zei nog; volgens mij heeft ze het wel naar haar zin.
Ik ging iets eerder die kant op om haar op te halen. Ik keek het even aan. Eva stond heel relaxed te vegen. Van voor naar achter, van links naar rechts. Dat was het. Alleen maar vegen. Niet opvegen. Bijzonder. Ik zei dat tegen haar. Maar mam, ze zeiden dat ik moest vegen. Verder niks. Prima. Ik bemoei mij er verder niet mee. Eva is lekker bezig geweest. Het vuil van de ene plek naar de andere plek veranderd. Ach, ze was wel in beweging. Zie het als een soort sport school gebeuren.
Toen ze met mij meeging riepen mensen; Eva, kom je volgende week weer? Het was heel gezellig. Wat een verschil met vorige week wat beleving betreft.
Ik ga met schoonzus en nichtjes vandaag wandelen. 14 kilometer.
Voor een goed doel. In Hilversum. KiKa.
Tja…. Ik was voorheen zeker van het wandelen. Dit deed ik met een goede vriendin. Op de zondag 10 tot 15 kilometer. Lukte haar op een gegeven moment niet meer, dus ook ik viel af. Daar baal ik nu van dat ik niet zelfstandig door ging. Dat sporten en bewegen is een drama bij mij.
Vandaag ga ik wandelen….. zonder een goede voorbereiding. Toen ik heel jong was liep ik 40km en dat maal vier. De Nijmeegse vierdaagse. Nooit voor getraind. Ga ik 14 kilometer halen zonder er voor geoefend te hebben? Met een 55+ lijf. Een lichaam wat chemo geeft gehad. Nu ook nog eens onder de zware hormoon. Voorheen wuifde ik al deze dingen weg. Nu denk ik; het is niet niks. Het doet echt wel iets met je lijf.
Gistermiddag ging de voordeur bel. Beidde kinderen riepen; ik kan en wil niet afspreken. Ok. Duidelijk.
Ik deed de deur open. Stond een jongeman voor de deur. Met een kaartje van onze winkel in zijn hand. Stichting voedselconnect. Oh dear. Dit had ik nog niet eerder mee gemaakt. Buurtkast is weg. In geval van nood mag iemand hier eten komen halen. Maar hoe weet deze jongen via het kaartje mijn adres? Of heeft hij het kaartje via mijn afgelopen buurtkastje?
Ik gaf hem eten mee. Ik zag een begeleider die met hem mee was.
Mmmh. Weer iets om over na te denken. De volgende keer stel ik mij voor aan die persoon. Zal ik aangeven dat hij of zij een briefje door de deur gooit met de mededeling wanneer hij of zij de boodschappen komt ophalen. Mogelijk met een verzoek wat graag te eten. Ik kijk dan wat ik kan doen.
Ik gaf aan de dames van de winkel zonder kassa door dat er ineens voor het eerst iemand voor de deur stond… ik had eigenlijk niet echt veel boodschappen. Zij gaven meteen aan; pak de pinpas. Koop een voorraad om uit te delen. Ga ik maandag doen.
Ik had een foutje gemaakt in mijn werkschema. Ook dan kan je denken… is het mijn fout of die van de planning… overleg. Ik neem de fout voor nu totaal op mij. Afgelopen donderdag dacht ik een dagdienst te hebben. Oepsie. Ik moest werken van 14:30 tot 22:30. Daarna bereikbaarheidsdienst tot 7:30. Ik slaap meestal met zo’n dienst dan in het ziekenhuis. Alleen had ik deze dienst nu terwijl ik de kids had dit niet aan zijn komen. Ach, alsnog dacht ik in het ziekenhuis te gaan slapen. Kids 16 en 17. Die laatste is bijna 18. Is wel een echte puber… komt graag te laat thuis. Goed gesprek met hem gehad. Daarna een kwestie van loslaten.
Heerlijk gewerkt. Tot 23:15. Op een gegeven moment appte ik met mijn dochter. Slaap lekker. Zoonlief was volgens haar vroeg binnen (met vriendin 🫣). Heee, als dat een reden is dat hij vroeg naar huis komt…. Is een idee voor de volgende keer. Dan heb ik in de ochtend ook geen stress dat hij op tijd opstaat. Zorgt zij voor.
Anyway, mijn dochter gaf door dat alles thuis was opgeruimd, de schat. Alle lampen uit gedaan. Mijn zoon had de poort en schuur niet op slot gedaan. Foei! Daar baalde ik van. Een schuur is zo leeg geroofd. Ik kreeg toen een app van mijn dochter…. Ik ga nu naar buiten met een mes en de sleutels. Daan heeft de poort en schuur niet op slot gedaan.
Ik zei nog , meen je niet ivm je broer. Zegt ze; maak je geen zorgen. Ik ben oké. Maar ben bang want het is aan het onweren. Ik weet ik heb alles op slot gedaan maar zit nog steeds in de stress.
Arm kind. Ik was klaar met werk…. Ik vroeg aan mijn dochter of ik toch maar naar huis zou komen. Ja graag zei ze. Dan kan ik beter slapen. Want ik heb stemmen in mijn hoofd die zeggen dat de deuren niet op slot zijn en dat er iemand binnen komt. Ik heb ze wel op slot gedaan maar blijf eraan denken.
Ik ging naar huis. Eva blij. Sliep meteen. Daarna werd ik weer opgeroepen. Tot 3:15 gewerkt. Heeft ze niks van gemerkt. Ik vroeg de volgende dag wel welk mes ze mee naar buiten had genomen. Echt de allergrootste 😅🫣. Een volgende keer met zo’n dienst moeten we dit maar beter voorbereiden. Bespreken.
Eva was ook een kind die tot eind groep acht nog naar school gebracht wilde worden. Zij was de enigste van de klas die dat wilde. Misschien heeft zij net wat weer aandacht nodig.
Gisteren had ik mijn twee keer in de maand koffie schenken op de afdeling oncologie. Ik ben een beginner. Geen idee wie er naast mij zou staan.
De dame gisteren keek mij aan. Zo ook ik haar. Wij kenden elkaar ergens van. Iets met een cursus. Bestraling ivm borstkanker. Het Toon Hermans huis.
Uiteindelijk kwamen wij in een heel fijn gesprek. 2016 kwam bij haar de diagnose borstkanker. In september. Bij mij ook. Beidden in februari daarna geopereerd. Allebei last van daarna de bestraling. Wat viel dat toen toch tegen. Heel bijzonder dat zij en ik hetzelfde pad hebben begaan. Alleen was zij met een partner. Ik dan weer niet. Zij werd afgekeurd. Kon van een pre pensioen genieten. Door haar arts geregeld. Ik, alleen, niet. Het is wat het is. Ik merk steeds meer dat ik (net als met mijn moeder/bikkel) toch wel rest verschijnselen heb. Misschien heeft/het ook met de leeftijd te maken. Zij is tien jaar ouder dan ik ben…
Mijn vader kwam vorige week bij mij. De tuin werd door hem gestofzuigd. De overkapping schoongemaakt. De zonnepanelen op de schuur gepoetst. Pfff. Wat gaf mij dat een rust.
De lente komt eraan. Het buitenleven. Ons huis is echt gemaakt voor het buiten leven. Dankzij mijn vader ben ik up to date.
Hoe ga ik dat later fixen? Denk ik zeker over na. Mijn kinderen moeten meer gaan doen. Via via kan ik vrijwilligers regelen. Komt goed.
Dan denk ik voor nu ; denk in oplossingen.
Wat kan ikzelf doen. Wat kunnen mijn kinderen doen? Wat kan mijn familie doen? Mensen uit de straat. Vrienden… etc etc.
Ik geniet vooral nu hoe het verloopt dankzij mijn lieve vader.
Ik begrijp dat de benzine prijzen in Duitsland nog steeds beter zijn dan die van in ons land. het verschil is wel kleiner. Als je ver van de grens woont is het misschien niet rendabel. Tenzij je…..
Ik ben niet van de tabak. Maar als jij dat koopt in Duitsland…. Scheelt je echt tientallen euro’s.
De boodschappen. Niet alles is goedkoper in Duitsland. Maar als je het goed uitzoekt. Heb je veel voor weinig. Ik verbaas mij elke keer weer als ik ga. Ik kijk dan vooral naar nieuwe dingen om uit te proberen. Een kar vol. Echt mega vol. Het bedrag is nooit hoger dan 100 euro.
Gisteren kwam een bericht voorbij. De BTW in Duitsland is 7% op fruit etc etc. Omdat de mensen het zwaar hebben door de oorlogen…..Hoge benzine prijzen…..Waarschijnlijk gaat de BTW er tijdelijk af in Duitsland. Ben benieuwd.
Beetje jammer dat mijn auto kuren heeft. Een vriendin zit met een been waardoor ze geen auto mag rijden. Mijn BFF mag geen auto rijden ivm iets heftigs wat zij heeft doorgemaakt.
Eva heeft vandaag haar eerste praktijk examen. Zij denkt heel anders dan ik denk. In het plan van school staat dat zij geen lange nagels mag hebben. Snap ik als je het over hygiëne hebt. Eva vind dat onzin. Haar mooie lange nagels ga je toch niet afknippen voor een examen? Dan doe ik toch gewoon handschoenen aan? Say what?
Dus dat. Ik heb gezegd dat als zij het niet doet zij een punt aftrek kan krijgen. Zou je met een beetje pech net niet je diploma halen.
Met veel tegenzin heeft mevrouw haar nagels afgeknipt. Gisteren.
Haar tas is examen proof. Geen telefoon. Geen tipp-ex (is verboden volgens school).
Ik hoop dat ze vooral elke opdracht rustig doorleest. En deze maakt.
Wat lag ik heerlijk in bed gisteren. Op een gegeven moment de tv aan. De kat lag naast mij te snorren. Flesje spa rood erbij. Heerlie de peerlie.
Gaat de voordeur bel. Best agressief. Ik keek via mijn telefoon wie er voor de deur stond. Mijn dochter. Ze was haar huissleutel vergeten. Ze wilde alleen maar stil beneden op de bank zitten. Grrrr 👿. Ik boos. Maar ook met sleutels zou ze niet binnen komen. De deur was ook nog eens op de clip.
Zoonlief probeerde het via de achterdeur. Zucht.
Mijn ontspannen dag was alweer verstoord. Lief dat ze niet zonder mij denken te kunnen. Een hele eer. Maar was er echt wel klaar mee.
Gaat mijn zoon ook nog eens iets regelen met een scooter kopen voor een vriend. Waarom bij mij? Ga naar je vader. Die heeft er meer verstand van. Twee vreemde gasten kwamen bij ons binnen. Ik kreeg een compliment. Mevrouw wat heeft u een mooi en gezellig huis. Dank. Maar daar koop ik niks voor. Ik wil rust! 😅. RDW lag er even uit. Misschien door de belasting aangiftes. Geen idee. Het werd etenstijd. Ik snacks in de airfryer gegooid. Werd gewaardeerd. De deal was daarna rond toen de site van RDW weer werkte.
Tweede paasdag komen mijn kids onverwachts voor een paasbrunch. Super gezellig. Maar daarvoor ga ik lekker uitslapen.
Dat herken je vast wel. Een week vol afspraken. Ik roep dan heel stoer; ik bekijk het per dag. Dat ga ik aankomende week zeker doen. Werk mijn vaste dagen. Toevallig ook nog eens twee dagen vrijwilligerswerk. Normaal maar twee keer per maand. Loopt nu even anders. Een dochter die vol stress zit ivm praktijk examen. Een zoon die een leen scooter heeft maar de gaskabel is geknapt…. Sleutel van zijn fiets kwijt. Grrrr. Zucht. Steun. Ik laat het los!
Dan komt hij maar te laat. Dan is het desnoods einde van deze opleiding. Mijn dochter…. Haalt zij het door de stress niet? Meer dan je best kan je niet doen.
Alles wordt maar opgelost voor deze generatie. Ik geef toe. Ook ik deed daar aan mee. Maar heb daar ook van geleerd. Zij moeten zelf leren van hun fouten. Falen zij daardoor? Leren ze van.
Laatste foto van onze paasboom. Inmiddels al opgeruimd. Ik vond de regenboog 🌈 gisteren mooi.
Afgelopen donderdag gewerkt met een oproepdienst erachter aan. Vrijdag een ‘normale’ werkdag. Vandaag, zaterdag sta ik om 8:00 bij de bakker. Kijken of zij toevallig nog wat over hebben voor de winkel zonder kassa. Om 8:15 wordt de winkel ingeruimd. Fruit en eieren liggen daar dan al dankzij vrijwilligers. Tafels en stoelen moeten op de juiste plek gezet worden. Koffie, thee, limonade en lekkers op een schaal worden klaar gemaakt. De overige vrijwilligers lopen dan ook al snel naar binnen. Dan gaan wij echt beginnen.
Inmiddels veel huishoudens onder onze hoede. Dus het is druk. Eigenlijk zouden wij nog wel wat vrijwilligers kunnen gebruiken. Mocht je interesse hebben. Je bent zo vaak aan de beurt als je zou willen. Twee keer per jaar een ochtend? Prima!
Na deze winkel openingsdag heb ik nog een condoleren. Daarna oproepdienst van werk. En dan? Gaat mijn voordeur op de clip. Zaterdag avond gaan de benen omhoog. Zondag, eerste paasdag, ben ik niet bereikbaar. Mijn kids zijn dan bij hun vader. Mijn vader is in Urk ivm een bijzondere gebeurtenis. Broer heeft schoonfamilie over de vloer.
En ik? Even helemaal niks. Afgelopen week/weken, waren iets te heftig. Ik ga een lekkere asperge soepje maken. Maar ik begin de dag vooral met uitslapen. Niet hoeven te zorgen. Geen tijdsdruk. Als ik wakker word en tv wil kijken doe ik dat. Ik bepaal wanneer ik ga eten en wat ik ga eten. Ik realiseer mij ook dat niet iedereen deze luxe heeft. Ik heb even geen zorg om … Lucky me.
Maar zo’n dag als morgen gaat als een vakantie aanvoelen. lekker goedkoop. Duizendmaal genieten.
tips4family.nl 👩👧👦 