Weer ziek.

Gisteren kreeg ik een bericht van Eva haar vader. Hij wist dat wij de dag daarvoor macaroni hadden gegeten. Huh, hoe dan? S’nachts om 3:00 had Eva overgegeven. Weer. Een week geleden ook al. Tot drie keer toe.

Ze is moe, op. Haar lichaam is nog aan het herstellen van de operatie. Afgelopen woensdag zou ze tot 11:30 les hebben. Ze bleef met de rest van de klas tot 12:00. Dit omdat een vriendinnetje mee naar ons huis zou gaan. Deze dames zouden samen naar hun nieuwe middelbare school gaan. Kennis maken met de nieuwe klas en mentor. Eva begon te huilen toen ik zei; je gaat een half uur langer naar school. Iets met een autist….. mijn fout. Ik had dit eerder moeten melden zodat het kon landen.

Maar ja, 12:00 uit school. Geluncht. Van 14:00 tot 16:00 hadden de dames de kennismaking op hun nieuwe school. Daarna meteen door naar een cursus van basis tot brug. Dit is een cursus voor kinderen met autisme. Dan worden ze klaargestoomd voor de middelbare school. De brugklas. Super goed. Maar mevrouw had dus een β€˜schooldag’ van 8:30 tot 17:00. De dag daarna kwam ze moeilijk uit bed. En de avond daarna begon ze dus te spugen. Ze is Opperdepop.

Ik hoop zo dat de dag van de musical goed gaat verlopen. Dit is namelijk een lange dag. Oefenen, eten met docenten, de musical en dan een feestavond…..

We gaan het zien. Gelukkig mag ze daarna instorten. Ik ben vrij. Ze kan dan lekker veel slapen en uitrusten.

Onze groente 🌢 🌽 πŸ† tuin.

Ik heb niet een mega grote tuin. Veel is hier dicht bestraat. Ik weet het. Niet van deze tijd. Maar ik (wij) hadden dit al laten doen in de tijd dat ik nog een man naast mijn zijde had. Toen was dit nog hip.

Ik heb nu perkjes met groen. Die probeer ik optimaal te benutten. Zo ook planten πŸͺ΄ in een bak aan de boom.

Dit is een voorbeeld van een muntplant in een bak aan de boom. Elke ochtend pluk ik een takje en drink ik munt thee.
Tja, onze aardbeiden plant. Winter hard. Voorheen gooide ik de plant weg. Afgelopen jaar hield ik deze over. Nog nooit zo weinig aardbeiden geplukt.
Om de hoek zag ik tomaten πŸ… plantjes. Gratis mee te nemen. Ik heb er een meegenomen. Zo benieuwd of dit wat wordt.
Meerdere sugar snaps gepoot. In de ene bal werden alle plantjes opgegeten door de slak. Weer een andere bak…. Schimmel erin. Bak nummer drie deed het goed. Hier kunnen wij van gaan smullen.

Mam, ze kijken naar je billen.

Afgelopen weekend was ik met Eva in Veenendaal. Voor dat boba ijs.

Eenmaal op de terugweg in de auto zei Eva ineens; allemaal mannen keken naar mij. Ik vond dat zo beschamend πŸ˜‚. Dat komt omdat je zo knap bent schat πŸ₯°.

En mam, er waren twee meneren die keken naar jouw billen. Oh, ok. Ach, kijken doet geen pijn hoor. Maar mam, ze liepen met een vrouw. Uuhh, ok. Hoe zag die mevrouw eruit? Dun mama. Ok. Dan zijn deze mannen gekken op dikke billen. Je hebt borsten en billen mannen. Sommige houden van allebei. In Suriname πŸ‡ΈπŸ‡· houden ze van dikke billen. Zulke dikke billen dat je een glas limonade erop kan zetten. Eva werd rood. Serieus mam, wat moet ik met deze informatie? Oh, ik dacht dat je wat nieuws te leren. Gelukkig zijn je vriendinnen er niet bij πŸ˜†.

Allerlaatste keer mijn loopje naar de lagere school.

Gistermiddag om 12:45 zei ik tegen Eva; ga je alleen naar school? Nee, zei ze. Of ik mee wilde lopen. Onderweg namen wij de rest van de week en volgende week door. Ik zei nog tegen Eva; volgens mij ben ik de enigste ouder die met een groep acht kind mee naar school loopt.

Ineens besefte ik mij dat vandaag, woensdag, de laatste keer is. Morgen gaat Eva namelijk alleen want ik ga dan naar mijn werk. Vanaf donderdag 18:00 is ze bij haar vader tot dinsdag 18:00. Volgende week maandag is haar laatste β€˜schooldag’. Er is feest ivm afscheid van een juf. Om 14:30 wordt ze uitgeveegd. Ik heb haar broer ook gevraagd.

Gisteren zei ik tegen mijn zoon; bijna einde tijdperk lagere school. Tenzij ik een jonge vent krijg met jonge kinderen. Hij keek mij verschrikt aan. Hahaaaaa. Doe maar niet mam.

Boba ijs.

Ik zag via insta gram dat de Jamin Boba ijs verkocht. Sinds afgelopen zaterdag. Tja, geldt dit ook voor Veenendaal?

Eigenlijk is dit te erg voor woorden. Ik heb een 06 nummer van de Jamin in Veenendaal.

Dus ja, zij verkochten dit. Eva was zo blij! Onderweg in de auto πŸš™ had ik het wel over het kosten plaatje. Door dit soort leuke dingen te doen kunnen wij niet op vakantie. Eva zei meteen; mam, ik vind dit heel veel leuker dan een vakantie. Mmmh. Door TikTok wordt mevrouw gehersenspoeld.

Mevrouw had meteen een super foto om te delen met haar klas.

Het zal toch niet?

Ik kreeg meerdere berichten dat mijn gordijnen alsmaar later en later werden geleverd.

Pffff. En dan hoor je ook nog eens van andere mensen dat zij al heel lang wachten op hun bestelling.

Maar nu kreeg ik een bericht. Zou het dan toch?

Avond eten.

Daan zijn stiefbroer kwam hier te logeren. De reden was wat minder. Zijn vader had corona. Doodziek. Maarrrr voor de jongens een uitgelezen kans om hier samen te logeren.

Wat een klik hebben deze jongens! Zo leuk om te zien.

Mijn zoon Daan durft niet buiten te eten. Vliegen die rondvliegen over zijn bord. Dat trekt meneer niet. Wij aten met z’n allen buiten aan tafel met een ventilator aan.

Het eten met z’n allen verliep goed. Het wat super gezellig. Super lekker. Voor herhaling vatbaar.

Einde lagere school.

Eva is toe aan een volgende fase. Of Eva is gewoon moe van alles. Operatie, groep 8 kamp, musical. De structuur is weg. Er wordt weinig geleerd. Het is gewoon gezellig samen zijn met elkaar. Zou je zeggen. Ik merk aan Eva dat ze een soort van overprikkeld is. Al was de lesstof voorheen nog zo moeilijk, er was een ritme. Die is er nu niet.

Eigenlijk kwam de operatie op een perfecte tijdstip. Groep 8. Je kent elkaar door en door. Ze leefden met Eva mee. Zij hoefde niks te bewijzen. Na deze aankomende schoolvakantie weet niemand wat er gebeurd is. Een nieuwe start. En heel belangrijk; een ritme. Zeer spannend of dit ook zo is…..

Eva heeft al heel lang een BFF. Sinds een paar weken loopt het niet meer. Voorheen speelden ze altijd bij ons πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ thuis. Maar nu vraagt dat vriendinnetje of Eva bij haar komt spelen. Eva gaat dan naar haar toe. Na vijf minuten zegt Eva; zullen we naar mijn huis gaan? Ik snap wel dat dat meisje zegt; hallo, nu een keer bij mij. Ik heb dit ook aangegeven bij Eva. Eef, het is geven en nemen. Mmmh, dat is nog een dingetje bij mevrouw de autist. Ineens verloopt het anders dan anders. Mevrouw trekt dat (nog) even niet.

Het duurde al een maand.

Ik had bij Leen Bakker gordijnen besteld. Kant en klaar. Voor in de tuin. Ik kreeg bericht dat het een maand ging duren. Jammer. 15 juni zou het komen. Ik kon niet wachten. Het werd 24 juni. Dag later een mail dat het 25 juni ging worden. Twee dagen stil. Toen bericht; 28 juni. Net weer bericht; 29 juni. Hallo, hoe lang gaat dit nog door? Anders ga ik verder kijken hoor.

Ik ben bezig met de schuur. Wij πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ hebben de mooiste dankzij de familie. Ik had nog twee tuin schilderijen over. Die heeft mijn vader aan de binnenkant van de deur gehangen. Als die straks openstaan….. gordijnen die wapperen. Lampjes erin. Dan waan je je toch op Ibiza? En dat zonde reis stress van vaccineren en Schiphol.

Nu maar hopen dat ik de gordijnen deze maand krijg. Dan laat ik jullie het eind resultaat zien.

Bloed 🩸, zweet πŸ’¦ en tranen πŸ˜’.

Arme pa. Gisteren gingen we het zwembad bij ons opzetten. Zo’n zin in de zomeropstelling. Het was warm πŸ₯΅. Elk jaar denken wij weer; nu weten we het. Plakkertjes op de slangen gedaan. En weer was het een strijd.

S’morgens het bad opgezet. Water πŸ’§ erin. Een begin gemaakt met de slangen. Er zit een warmte pomp tussen en een solar ding. Dat maakte het moeilijk. S’middags kwam hij alleen terug. Wat een soort van gevloek. Hihi. Hij kreeg het steeds warmer. Werd ongeduldig. Uiteindeljk kwamen wij er samen uit. Hij zei; je moeder zal wel fitten als ik thuis kom. Gele plekken onder mijn oksels in mijn witte shirt. Tip voor pa; de volgende keer een gele shirt aantrekken.

Volgend jaar vraag ik een man van een collega. Veel collega’s hebben elk jaar zo’n bad of zelfs veel groter opstaan. En ik had bedacht om het te beschrijven.