Niet te geloven dit. Ik hou het weer goed in de gaten. Heb zo’n zin in een dag tuin met zwembad. Elke keer als ik zo’n dag plan gebeurt er iets in mijn omgeving of met het weer.

Afgelopen weekend was het mooi weer. Toen heb ik ruim twee maal 12 uur gewerkt. Meer dan 24 over uren gemaakt in een weekend. Het was daar wel koel. Dat dan weer wel.

Gisteravond verwarming zwembad aangezet. Kids gewaarschuwd. Mamaloe gaat op vakantie in hinter garden. Oh, ja, ik moest eigenlijk werken maar kreeg onverwachts vrij. Vandaar deze heerlijke planning na een veel te hete diploma uitreiking van Eva.

Vanmorgen was het bewolkt. Pfff. Water wel lekker warm. Daarna kwam even de zon. Yes! Joehoe! Snel een boodschap gedaan en hop, de tuin in. Ow. Bewolkt. Ow. Regen.

Nu begint de zon weer te schijnen. Krijg ik zo visite. C.r je bent van harte welkom hoor, haha. Ik ga wel effe in de zon zitten.

Volgende week ben ik een weekje vrij. Kijk naar het weer. Begin twintig. Voor de meeste mensen prima. Voor mij te koud ivm het zwembad. En steeds verwarmen is te duur. Zucht.

Dan ga ik andere dingen doen. Nuttige dingen. Op mijn gemakkie. Komt goed.

Eva haar diplomering. Van te voren best wel chaos. Ik was moe. Eva gestressed. Ze wilde niet naar het centrum voor mooie schoenen. Haar was mislukt….

Om 13:00 waren wij op school. Eva tekende toen haar diploma. Daarna via de rode loper de school uitgelopen. Klaar mee! nooit meer die school in.

Haar vader had een mooie auto kunnen regelen. Een BMW m versie…. Eva vond het fantastisch om dit mee te mogen maken.

Daarna de diploma uitreiking. Duurde erg lang. Het was ook nog eens mega warm! Bijna niet te doet. Goed bedoeld. Maar zoooooveel leerlingen die allemaal een persoonlijk praatje kregen.

Naderhand gaf Eva veel meiden een persoonlijk kadootje. Dat wilde ze zo graag. Ook zes kaarten uitgedeeld met een persoonlijke boodschap van Eva. Wat is ze toch een schatje. Ik kreeg van die meiden een lieve knuffel.

Foto’s kan ik niet uploaden. Er gaat hier weer iets mis. Wordt hopelijk vervolgd als vanavond mijn BFF komt.

Speciaal onderwijs? Wel of niet. Gegokt op niet. Wat had Eva het zwaar! Net een zware rug operatie gehad. Dagelijks werd ik gemaild of gebeld. Eva voelde zich niet ok.

Vier jaar, bloed zweet en tranen. Het was voor haar echt heel zwaar. Maar ook voor mij als moeder. Wanneer geef je toe. Wanneer ga je de strijd aan? Echt serieus; ruzies, bloed zweet en tranen.

En dan de eerste examen uitslag. Praktijk examen. Van de vier had Eva drie onvoldoendes. Ik riep daarna elke dag ; Eef, nu leren. Nu oefenen. Eva trok het niet meer. Wat een strijd. Wederom tranen bij haar.

Ik blijf het een gek systeem van school vinden. Week later werd ze gebeld. Een onvoldoende voor Nederlands. Ze kwam 0,07 tekort op het totaal. Praktijk hoefde ze niet meer over te doen. Van Nederlands van een 3,9 naar een 4,1 gaan was voldoende. Blijft een bizar verhaal.

Maar she did it! Topper!

Gisteren, echt last minute, hoorden wij dat haar gekozen vervoer niet doorging. Ik heb via via iets kunnen regelen. Heel misschien kan haar vader met een mooie auto voorkomen. Afwachten maar. Maar voor Eva ook weer niet leuk. Mam, ik weet nu weer niet waar ik aan toe ben. Klopt. Maar het komt goed. Deze dag gaat leuk worden. Hoe dan ook!

She nailed it! Met of zonder speciaal vervoer.

Afgelopen weekend veel gewerkt. Maar vooral heel fijn gewerkt met een top team. Vrijdag van 14:30 tot 3:45. Zondag weer oproep. Toen van 8:30 tot 20:30.

Kids zouden bij paps eten. Hij had een klus. Dus ze aten onverwachts hier. Zonder mij. Ik was aan het werk. Spullen voor tosti, noodles etc etc ligt altijd hier. Dan maar minder gezond.

Maandag vrijwilligerswerk gedaan. Daar kan je wat vinden in mijn drukke leven. Maar als je dan mensen een cappuccino mag aanbieden om 16:00. Dat zij dan zeggen; hier keken wij zo naar uit.

Mensen die zo tegen hun uitslag op zagen. De een kwam vrolijk naar buiten. De ander heel verdrietig. Een moeder (duidelijk chemo gehad) met een drie weken oud kind die echt aan een voeding toe was. Geregeld met een arts dat zij daar de tijd voor kreeg.

En dan hoor je mensen zeuren over iets in mijn ogen kleins.

Vorige week zondag had ik zo’n dag. Maden in de kliko. Filterpomp van het zwembad stopte ermee. Was het door de bliksem? Nee, allerlei testen gedaan. Het was gewoon de pomp. Stofzuiger stopte ermee.

De volgende dag kwam ik bijna buren tegen die net terug waren van vakantie. Of ik zin had in een bakkie. Jawel. Ik klaagde over een eigen huis. Wat een gedoe als je alleen bent. Zegt de buurman ; in een huurhuis heb je ook maden in de kliko en gaan ook apparaten kapot. Oh ja. Dat is ook wel weer waar. Maar dat verrekte onderhoud is zo duur….

Wij waren naar Brun Mars. Geweldig. Op de terugweg op de A12 gingen alle lampjes branden van de auto en stopte hij ermee. K.t We waren bijna thuis. Mijn zoon had de volgende dag een toets. Die liep met zijn vriend over de brug naar ons huis. Die kon slapen. Schijnbaar stonden wij niet helemaal veilig. Onze auto moest van Rijkswaterstaat weg gesleept worden. Eva en ik voorin de cabine. Mijn auto werd naar de eerste carpoolstrook gebracht. Die man zei; de lampjes branden niet meer, maar ik zou morgen de ANWB bellen. Dus wij liepen naar huis. Eva zei nog; gelukkig hadden wij dit niet op de heenweg. En ik ; het is ook droog. Om 2:15 thuis.

De volgende dag, de vrijdag had ik een rustdag gepland. Helemaal voor mijzelf. Ik denk dat ik daarmee moet stoppen. Ik moest nu de ANWB bellen. Snel naar mijn auto lopen. Die man was er veel te snel. Ik rennen. Mijn diagnose klopte. Een cilinder deed het niet meer. Ik heb nu een baan bij de ANWB, haha. Gemaakt. Meneer was nog niet tevreden. Ik moest naar huis rijden. Hij achter mij aan. Auto deed het prima. De bougies moest ik voor de zekerheid vervangen. Garage gebeld. Die zijn net vervangen. Ik naar de garage. Hij weet het ook niet wat nu te doen. Wat een s..t auto.

Ik was vorig weekend druk en afgelopen dagen. Van alles gedaan zodat ik vandaag in de tuin kon zitten om te ontspannen. Lekker de zon in. Zoals ik tegen mijn dochter zei; vandaag is mijn zondag. Zij zei nog; nee, het is woensdag. Ik bedoel 🌞 dag. Mislukt. Deze hele dag bleef het bewolkt. Grrrrr. Hierna werk ik tot en met zondag avond. Heb ik weer.

Nu het toch beter werk weer is voor buiten ben ik het pad achter ons huis maar onkruid vrij gaan maken. Twee jongens van een jaar of negen kwamen voorbij gefietst. De eerste zei; u bent goed bezig mevrouw. De tweede zei dankjewel omdat ik een stap opzij deed. Dat doet een mens goed. Ze bestaan nog. Beleefde mensen.

Afgelopen weekend was ik in de Jumbo. Ik sprak een oude man aan. Hij leunde op zijn karretje. Loopstok lag erin. Ik vroeg of hij alles kon vinden, of ik kon helpen…. Hij begon over van alles te praten. Bij de Albert Hein was zijn favorite wijn in een paar maanden tijd drie keer verplaatst. Ze willen dat je gaat zoeken. Daardoor extra gaat kopen. Reden voor hem om de Albert Hein te skippen. Haha. Daarna kwam ik hem tegen in een ander gangpad. Dat mandje van mij; meid, neem toch lekker makkelijk een karretje…. Daarna zag ik hem weer. Toch een beetje snel doorgelopen. Ik had op de radio gehoord dat je meer een praatje moest aangaan met mensen. Dat dat gewaardeerd wordt. I did it. Maar op een gegeven moment had ik toch een beetje tijdnood. Anders gaat mijn dochter weer appen. Mam. Waar blijf je? Ik maak mij zorgen….. hihi. De schat.

Bruno Mars was echt bijzonder om mee gemaakt te mogen hebben….. Bizar. Zooooooveel gebeurt.

Mijn dochter en ik wilden om 16:00 vertrekken. Zoonlief en vriend om 18:00. Ok. We gaan om 17:00. Deal. Doordeweeks….. File op de A12. Koste ons 45 minuten. Iets na half zeven waren wij daar. Eva en ik wilden om 19:00 zitten ivm de voorprogramma ‘s. Mislukt. Wij moesten nog eten.

Oh ja, de parkeerplek, makkie om te vinden. Was geen dichte garage. Je kon ten allertijde naar je auto lopen. Ging inderdaad op nummerbord herkenning.

Eten. Naar de FEBO. Ideaal. Pasje voor zo’n luikje. Geen wachtrijen. Alleen voor de friet in de rij. Dat was mijn onderdeel. Kids namen broodje kipburger voor 4 euro. Viel mij mee. De jongens en ik frietjes. Zeggen de boys ineens; we moeten maar de auto iets halen… Ik was er meteen al klaar mee. Laatste keer dat zij mee mogen. 18 plus. Lekker zelf gaan de volgende keer.

Eva en ik gingen ergens zitten. Allemaal duiven en meeuwen. Eef gaf ze mijn laatste frietjes. Van die harde stukken die ik toch niet at. Ik haalde nog een kaas soufflé. Pfff. Die was heet. Ik nam een hap en legde de kaassoufflé terug in het bakje naast mij neer. Eva dacht dat ik er klaar mee was. Gooit ze dat ding richting een meeuw 🫣. Tjeeee, Eef, wat doe je nu? Mijn eten. Die meeuw heeft nu een verbrande slokdarm. Binnen een paar seconden was mijn soufflé weg. Lekker dan. Alles voor de dieren. Zucht.

Meerdere keren geappt naar de jongens. Grrr. 1ste voorprogramma gemist. Heb ik weer van geleerd. Of ze gaan lekker zelf. Of ik geef ze een QR code. Maar ik laat dit niet nog een keer gebeuren!

Filmpje downloaden lukt niet. Geen idee waarom.

Pffffff. Vanavond Bruno Mars met de kids. Leuk zou je zeggen.

Ik zit al weken in de stress ivm parkeren. Ooit gehackt. Dus mail is weg. Gelukkig voorheen een screenshot gemaakt. Die gegevens had ik dus nog. Daar stond een link in waar je op moet klikken om in de garage te komen. Fuck. Die werkt niet op een geprint papiertje.

Paniek paniek. Ik bellen met dat bedrijf. Spaans. Nemen niet op. Ik moest van ze mailen. Doe ik al weken. Geen antwoord.

Oplossing 1; kids afzetten bij de Arena en moeders heeft gewoon pech.

Oplossing 2: geen idee. Al dagen niet geslapen hiervan. Chat zegt ook via link deur openen. Ik dacht; ik koop een nieuwe kaart. Hoppa. Was maar 20 euro. Wel een half uur lopen. Ik moest een app downloaden. Staat er in die app; allebei de parkeergarages die ik geboekt hebt. En wat staat erbij? Deur gaat open via kenteken herkenning. Yes! Jihaaaa! Whoehoe!

Halleluja veel stress voor niks. Pffff. Nu maar hopen dat echt alles werkt. Ik haat dit soort dingen. Ook de kaartjes via QR code…. Bah bah.

Ik had het al aangegeven dat Eva geslaagd was. Zij kwam 0,07 tekort op het totaal. Ik dacht later aan 007…. Was een topper. Nou dat is Eva ook.

Tijdens het examen Nederlands werd ze niet lekker. Docenten zagen dit ook. Tijdens het her examen kreeg ze ook een kleine dip. Maar gelukkig geen grote dip.

Zo zie je maar. Het examen is echt een moment opname. Heeft niks te maken met hoe jij functioneert op school of in de maatschappij.

Afschaffen die examens. Als hij een heel schooljaar laat zien dat je inzet toont. Groei laat zien…..

Maar ja, onze 007 is met hakken over de sloot geslaagd.

Wat een onweer gisternacht. Ik lag toevallig heel vroeg op bed. Rond 2:00 werd ik pas wakker van onweer of ik denk eigenlijk hagel of regen op mijn rolluiken.

Ik zie geen flitsen omdat ik rolluiken heb. Ik hoor niet veel ivm een waaier/blower die herrie maakt.

Mijn dochter is bang voor onweer. Was bij haar vader. Ik dacht; ik gooi een appje die kant op. Nou, ze ging los. Ze was zoooo bang. Die flitsen zijn echt erg. Ik moet nu gewoon huilen. Dan probeer je haar gerust te stellen. Zegt madame, ik lig met mijn hoofd bij een stopcontact. Dan zeg ik; draai je om. En ach. Het slaat niet zomaar in. Zij wist een voorbeeld te noemen van de ouders van haar bonus moeder. Op dat moment was er een knal!! Niet normaal. Die was ingeslagen. Daar ging mijn mooie preek.

Ach. We did survive. Later kwam ze hierover praten. Vroeger was ik nooit bang mam. Nu wel. Tja….. Dat zijn fases denk ik.

Ikzelf liep even naar beneden toen ik wakker werd van het weer. Deed de lamp aan. Zag ik twee gestrekte achterpoten van onze kat onder mijn bed vandaan komen. Nog iemand die bang was. Ik keek even de tuin in. Alle opgeblazen spullen lagen door de hele tuin. Prima. Lekker belangrijk. Ondertussen de stekkers eruit gehaald. Het zal je gebeuren. Bliksem slaat in. Krijg je dagwaarde van je spullen. Nou…. Daar kan ik niks van kopen.

Alles goed gegaan. Overleeft.