Dag Zeeland, hallo Ede ๐Ÿ‘ฉโ€๐Ÿ‘งโ€๐Ÿ‘ฆ.

Jaaaa, met pijn in mijn hart nam ik afscheid van Zeeland. Je was geweldig. Maar mijn hart bloeit ook weer op met het idee dat ik mijn kinderen vandaag, een week geleden dan, weer te zien kreeg. Wat is het leven toch goed โค๏ธ๐Ÿ’š๐Ÿ’™.

Als afscheid bij de Soete Suikerbol een kop koffie genomen met een stuk Zeeuws boterkoek. Meteen voor de mensen thuis wat lekkernijen meegenomen.

Middelburg.

Het was bewolkt vandaag. Maar gelukkig droog en niet koud. Wij begonnen met een rondvaart. Was mooi. Daarna de stad doorgelopen. Pfff, de wandeling werd steeds langer. Maar zoveel mooie dingen gezien. Weg van het toerisme. Wat een mooie gebouwen.

Hierboven het smalste straatje. Het was even zoeken.

Om 17:30 naar een burger restaurant geweest. Was weer lekker. Daarna terug naar ons Zeeuwse huis. De koelkast moest nog leeg gegeten worden. Morgenvroeg pak ik mijn koffertje wel in. Ik had het kleinste koffertje. Weinig inhoud. Die heb ik in vijf minuten ingepakt. Morgenvroeg nog even naar de Soete Suikerbol voor een bakkie en om Zeeuwse lekkernijen te kopen om uit te delen aan vrienden en familie.

Laatste volle dag Zeeland.

Zondag rustdag. Voor het eerst uitgeslapen. Om 9:30 kwam de laatste naar beneden. Het is ongelooflijk wat weer betreft. Twee weken geleden was de weersvoorspelling niet best. Schijnbaar was er iets in de lucht gebeurd waardoor het weer onverwacht omsloeg. Wat een geluk. Elke dag buiten geweest. In onze tuin kunnen relaxen. Af en toe hadden wij zelfs het zweet op onze neus.

Vandaag een week geleden de fietsen ingeleverd. Wij hadden er twee gehuurd. Ideaal voor een boodschapje. Mijn nichtje en ik brachten de fietsen naar de receptie om ze in te leveren. Daarna wachten op de oudjes in de auto. Geweldig. Zoef, ze reden ons bijna voorbij. Wij zwaaien. Meneer de chauffeur vol in de remmen. Vijf oudjes schieten met hun hoofd naar voren, whahaaa. Wat een volk.

Op naar Middelburg. Wij gingen voor een rondvaart en wat te eten.

Vlissingen strand.

Om 15:00 hadden wij een afspraak bij mijn broer, zijn vrouw en twee kinderen. Zij zaten in Vlissingen in een huisje. Dichtbij het strand. Inmiddels windkracht 7 ofzo. De krullen waaiden van mijn hoofd. Haha.

Al dat zand in je gezicht was even wat minder. Maar hoort erbij. Om 18:00 gingen wij eten aan het strand. Kontiki beach. Super restaurant met aardige bediening.

Met elf personen aan het diner. Je zou meer lawaai verwachten dan zeven man. Maar het viel reuze mee. Ik ben voordat het eten geserveerd werd nog snel even wat foto’s gemaakt van de woeste zee. Prachtig! Al die schuimkoppen en hoge golven. Genieten!

Oud Zeeuws feest.

Wat was dit fantastisch! In ‘ons’ dorp was een markt, ringsteken en nog veel meer. Het was groooooooot. Super leuk om te zien.

We kochten paling. Helemaal compleet in zijn jasje. Hoe trek je dat jasje uit? Was even puzzelen. Maar gelukt. Mijn oom en ik hebben ieder een hele paling op. Njom njom.

Ontbijt laten bezorgen.

Vandaag het ontbijt laten bezorgen. Moet je een keer meegemaakt hebben. Broodjes, Zeeuwse bolussen en de weekend krant hingen in een tasje aan de deur. Mijn oom Scrooge had betaald. Dan mag je als ere lid het tasje van de deurklink pakken. Ik heb daar een foto van gemaakt. Beter van niet om deze op de site te zetten. Sokken hoog opgetrokken, haren gekamd, in zijn onderbroek werd de tas naar binnen gehaald.

La famiglia.

Met de familie naar Neeltje Jans. Iedereen loopt overal. Maar uiteindelijk, zonder stress, vind je elkaar wel weer. Er is nog niemand omgeroepen omdat deze kwijt was. Dan doe je het toch goed als groep. De een slooft, de ander slenterd en ik….. maak altijd dubbele kilometers. Ik heb graag de pas erin. Wij vullen elkaar op deze manier wel aan. Ik mis nog weleens wat. Wat gehoor betreft sta ik op nummer een. De rest is van slechthorend tot aan bijna doof. De omgeving merkt dit ook. Wij schreeuwen naar elkaar en als iemand ons aanstaart zeggen wij; zij is bijna doof. Zo kunnen wij legaal schreeuwen ๐Ÿ˜‚.