Ik zie vele advent kalenders voorbij komen. Wij hebben ze ook.
Elk jaar hebben wij er een van look o look. Allemaal snoepjes. Zo leuk en lekker. Voorheen hadden wij de ouderwetse advent kalenders met kleine chocolaatjes 🍫 erin. Daar groeide ik mee op. Tijden veranderen. Deze viel niet in de smaak bij mijn kinderen.
Van mijn broer en schoonzus kregen wij een kras kalender.
Eva kreeg voor Sinterklaas en make up advent kalender. Ze zou er bijna eerder voor opstaan om een vakje te openen.
Zo leuk om na schooltijd samen aan tafel te zitten en de kalenders op tafel te leggen. Kopje thee erbij. En dan vakjes openen en krassen maar. Dit hoort echt bij ons kerst 🎅 gevoel.
Afgelopen woensdag was een te drukke dag. Overdag kookte ik vooruit. Ook voor een ander gezin. Om 14:00 kwam nummer één thuis. Een uur later de tweede. Eva. Lieverd, je hebt nog een kwartier om te chillen. Dan een half uur huiswerk/toets doornemen. Toen moesten wij door naar de orthodontist.
Een uur voor de afspraak brak een slotje van Eva haar beugel af. Perfecte timing zou ik zeggen. Eva in paniek. Als de elastiekjes een uur niet erin kunnen dan moet ik straks weer opnieuw beginnen, zei ze. Ik gaf nog aan; als dit op de vrijdag avond gebeurd kan je niet voor maandag terecht. Waarom niet in het weekend? Niet nodig.
Op de geplande afspraak waren wij bij de orthodontist. Deze gaf aan dat Eva naar de kaak chirurg moest. Een kies komt niet mooi door. Heeft een zetje nodig. Even die kies wat kraken. Kettinkje erop plakken en dan hopelijk tevoorschijn toveren. De eerste reactie van Eva in de auto; mam, je weet dat het ziekenhuis een trauma voor mij is. Ik ga noooooit meer daar naartoe. Oh dear.
Eenmaal thuis gaf ik de kids eten. Door naar mijn werk ivm een cursus was ik om 19:00 thuis. Moet je nog huiswerk doornemen. Alles bij elkaar niet ideaal. Eva in tranen. Mam, waarom moet ik leren? Mam, waarom moet ik weer naar het ziekenhuis. Ach. Ik kon alleen maar aangeven dat iedereen naar school moet en huiswerk heeft. En wat de kaak chirurg betreft? Komt goed. Dat gaat mama fixen.
Ik ken ze namelijk allemaal. De leukste, geduldigste ga ik regelen. Die prik in de gehemelte, die kent Eva al van de tandarts. Trauma. Inmiddels heb ik gehoord dat je de prik plek voor kunt verdoven. Van te voren even een pijnstiller 💊 erin. Gaat goed komen.
Vroeger kon je via de website van Hema een bestelling doen en deze af laten leveren in een van hun winkels. Gratis. Super fijn.
Inmiddels moet je 3,50 betalen voor het laten afleveren in een winkel. Say what? Ik wilde heel graag de pepermunt smaak zuurstokjes voor in de kerstboom. Als je dan drie doosjes besteld en 3,50 extra moet betalen…. Twijfel de twijfel. Toch maar gedaan.
Ik haalde ze op. En ik was er al bang voor. Ik kreeg een heeeeeeele grote doos waar drie kleine doosjes los in lagen. Met dozen wordt natuurlijk gegooid. Dus die zuurstokjes waren allemaal kapot. Ik een chat gestart met een medewerker. Ik moest terug naar de winkel. Dan zou ik mijn geld misschien terug kunnen krijgen. Pffff.
De volgende keer laat ik ze bezorgen. Dan gaan ze wel tussen stukken karton op transport. Dan rijdt de postbezorger half Nederland door om mij een pakketje te bezorgen. Super goed voor het milieu.
Laatste keer Hema. Ik was al klaar toen met hun kleur pieten. Daarna kleding gender neutraal. Ik ben nog ouderwets. Gelukkig heeft de Lidl (hoop ik) straks goedkopere pepermunt zuurstokjes zonder verzend kosten.
Was ik dus gisteren bij de Hema om de zuurstokjes in te leveren. De dame achter de kassa begreep dat ik geen zuurstokjes in stukjes wilde. Of ze in de winkel lagen? De dag daarvoor niet. Die dag wel. Ik mocht van haar deze openen om te kijken of ze heel waren. Dat voelde gek. Ik pakte er een. Opengemaakt. De helft was kapot. De andere helft niet. Oh dear. Daar gaan we weer. Ik durfde niet alle 6 verpakkingen in de winkel open te maken. Ik nam die ene mee. De rest liet ik terug betalen.
Onze kat 🐈⬛ Dolf is helemaal niet blij. Wereld oorlog drie is hier nu al uitgebroken. Sierpotten zien wij voorbij komen. Super mooi om te zien. Maar voor een kat met knal angst niet leuk.
Ik heb weer ons beroemde deken over de lage tafel gelegd. Niet het mooiste tafereel. Maar voor Dolf 🐈⬛ een fijne plek. Daar ziet zij geen geflits en is ze dicht bij ons.
Laatst zat ik met Eva op de bank. Ineens kwam de kat onder de bank vandaan? Huh, hoe dan? Met haar wintervet past zij toch niet onder de bank? Het is haar gelukt. Ideaal. Hoef ik niet meer te stofzuigen, haha. Mevrouw veegt met haar logge lijf de vloer schoon. Was de kat zwart met wit. Nu grijs met wit, 😆.
Afgelopen dinsdag kwam Daan weer thuis na een paar dagen bij zijn vader geweest te zijn. Daan zag Dolf. Liep op hem af en zei; lieve Dolf, ik heb je veel te lang niet gezien. Wat deed Dolf? Rende weg. Onder de tafel met kleed. Uhm Daan, heb jij vuurwerk afgestoken? Ja dus. Dat ruikt Dolf.
Toen meneer KPN laatst het glasvezel kwam aanleggen in de meterkast kreeg ik als vaste klant een gratis Google box. Ik roep dus hey Google en dan wat ik wil. Een recept, mop of radiozender. Heel makkelijk. Had ik nooit gekocht maar gratis, prima.
Ik zat 5 december in de avond alleen op de bank. Hoor ik ineens scheet geluiden uit die speaker komen. Dus ik riep naar boven, naar Daan; hey, stop daarmee. Maar mam, zei hij, dat kunnen wij niet doen. Ik twijfelde. De jeugd van tegenwoordig is zo handig. Maar inderdaad moet je eigenlijk eerst hey Google roepen….
Op een gegeven moment kwamen de jongens lachend naar beneden. Mam. Nu hoorden wij het ook. Niet normaal. Dat kan je wel zeggen ja, niet normaal. Nondeju. Dat ding staat naast mij. Volume op 100. Weer scheet geluiden. De kat 🐈⬛ vloog weg onder de bank. Mijn oren gingen piepen. WTF is dit? Voor de zekerheid s’nachts maar de stekker eruit. Ik wil s’nachts geen nachtmerries krijgen van poep en scheet geluiden om mij heen.
En toch heb ik een niet pluis gevoel. Zouden die jongens hier toch iets mee te maken hebben?
Gisteren, 5 december hebben mijn broer, zijn gezin en ik bij mijn ouders patat friet gegeten. Ik heb geen zin in de discussie hoe je het moet noemen.
Mijn broer en een vriend van hem hadden afgelopen zomer aardappels 🥔 in hun moestuin. Veel. En ze groeiden als een malle. Gerooid. Bij mijn ouders in de koude kelder gelegd. Vorige week hebben mijn ouders ze geschild en gesneden tot patat friet. Een keer voorgebakken. Koud laten worden. Droog deppen en hup de vriezer in.
Gisteren was het zover. Ze werden gebakken. In zonnebloem olie en frituur olie. Je zag het verschil. De laatste werd donkerder van kleur. Ik proefde ook het verschil. Maar beidden even lekker. Volgens mijn broer is zonnebloem olie beter voor het milieu.
Het was weer een gezellig avond. Mijn neef en nicht konden ook zowaar komen in hun drukke studenten leven.
Hierboven mijn patat friet snijder. Ik had laatst aardappelen over. Tweede zak was gratis. Nu heb ik een voorraadje in de vriezer.
Ik vind het super leuk om te koken. Helaas vinden mijn kinderen niet veel lekker. Dat maakt het koken minder leuk.
Mijn vader moest van mijn moeder leren koken sinds zij wist dat ze ernstig ziek was. En wauw, wat een talent. Hij maak heerlijke dingen. Bakt een cake. Kookt de lekkerste pompoen 🎃 soep.
Ik ben niet eens verbaasd. Vroeger wilde ik weleens iets bakken. Dan stond mijn moeder naast mij en riep weleens naar mijn vader. Jan! Hoe zou je dit doen? Dat dus. Het zat er toen al in. Maar op de een of ander manier was het toen de vrouw die kookte en de man die overdag naar zijn werk ging.
Zo leuk om te zien dat mijn vader alsnog kan laten zien dat hij kan koken en bakken. Mijn moeder heeft daar profijt van en ik geniet van de foto’s al hij weer iets lekkers heeft gemaakt. En soms eet ik mee.
Sommige mensen zullen het Sint feest nog gaan vieren. Ik vierde dit feest vorig weekend met mijn kinderen en mijn ouders. Dit weekend zijn de kids bij hun vader.
Ik had onze kartonnen schoorsteen op Facebook gezet. Eva zei nog; zonde mam, die wil ik volgend jaar weer. Snap ik. Ik ook. Maar wij hebben op zolder zilver visjes. Die eten alles wat van papier of karton is op. Daarom koop ik elk jaar een nieuwe. Voorheen trapte ik de schoorsteen plat en ging deze bij het oud papier. Dit jaar dacht ik; ik zet hem op Facebook. Gratis af te halen. Een jongedame reageerde. Via een privé bericht reageerde ze. Haar twee zoontjes hadden nog nooit het Sint feest gevierd. Geen geld. Ok. Ik kocht bij de action twee kadootjes. Ik had nog pepernoten over. Gisteren kwam zij de spullen ophalen. Ik hoop dat ze vandaag een fijn Sinterklaas feest hebben.
Daarna bedacht ik mij om ons huis kerstmis 🎅 proof te maken. Sky radio 🎄 aan. Kerstliedjes galmden door de speakers. Alle spullen van kerst van zolder gehaald. De verwarming hoefde niet aan. Pfew. Wat een werk. Zweet onder de oksels.
De boom staat. Eva heeft haar kerst slaapkamer. De buitenverlichting werkt. Vandaag nog even de puntjes op de I. Komt goed. Zo gezellig weer.
Gistermorgen vroeg Eva aan mij of ik haar met de auto naar school kon brengen. Say what? Waarom? Het regende niet eens. Eerst snapte ik niet wat de reden was. Later kwam ik erachter dat het om haar haar ging. Op de fiets krijg je kroeshaar. Vind ze.
Ik zei nee tegen Eva. Ik breng je niet met de auto. Zij stapte op haar fiets. Pfff. Dat haar. Was voor haar echt een ding. Vocht in de lucht. Misschien toch alles in een staart. Prima. Ik pakte een elastiek.
Die staart voelde voor Eva niet goed. Wat is dan de oplossing? Kammen en borstelen en daarna met de auto naar school gaf Eva aan. No way. Een borstel in haar tas. Probleem opgelost.
Ik zag ook nog lippen gloss. Ze zal toch niet verliefd 💘 zijn?
Vorig weekend dus het Sint feest gevierd met mijn ouders en de kinderen.
Steeds als ik daaraan denk. Moet ik weer lachen. Wat hebben wij allen gelachen.
De kinderen waren blij met elk kadootje. Overdag was ik met Eva naar een winkel geweest. Zij mocht iets kopen voor opa en oma. Iets leuks en iets geks. Voor oma waren wij zo klaar. Maar voor opa…. Engels drop en verder …..
Toen zag ik een spray voor in de schoen. Tegen zweet luchten. Gekocht. Mijn vader had eerst geen idee wat het was. Daan pakte het kado. Drukte erop. Er kwam mij een gaswolk vrij. Een grote mist bende. Maar wel een met een lekkere geur. Oma wapperde als een gek om de stofwolk weg te krijgen. Wat moesten wij lachen. Nu nog steeds als wij eraan denken.
Dit Sint feest heeft een herinnering met een grote lekkere geurende mist wolk. Te leuk.
Ondertussen ben ik erachter gekomen dat die spray best handig is. Regelmatig staan meerdere paren schoenen van jongens in de hal bij de voordeur. Dan hangt daar een lucht. Ik had al een keer een lucht verfrisser daar neer gezet. Die won het niet van de stinkende schoenen. Als de geur mij nu te heftig wordt dan pak ik de spray. Dan ruiken de schoenen weer naar bloemen en denk ik aan ons Sinterklaas feest.