Ik vind Anton 🐍 erg lief. Geen last van. Alleen maar gezelligheid. Weinig onderhoud. Een perfect huisdier.

Van de week keek ik s’morgens in zijn hok. Huh? Foetsie? Deuren dicht. Kon eigenlijk niet.

Leeg. Geen slang 🐍. Nog eens goed verder gekeken. Hij moest toch echt ergens zijn.

Hing meneer om de warmte lamp. Prima. Voor even. Maar zo kon ik de lamp niet aandoen. Want dan zou Anton 🐍 brandwonden krijgen. Dag een. Meneer bleef hangen. Dag twee. Wederom, oh dear. Nu toch wel tijd om naar beneden te komen zodat de warmte lamp aan kon. Ik vond dit best spannend. Een slang van een lamp af pulliken. Toch maar een handschoen aan. Helaas. Het lukte mij niet.

Ik kreeg toen een tip van onze slangen adviseur dat ik de warmte lamp eruit moest draaien. Gedaan. Daarna volgde een plof. Anton 🐍 lag op de bodem. De lamp kon aan.

Eva heeft sinds een paar weken elastiekjes in haar plaatjes beugel. Heel belangrijk voor de stand van tanden en kiezen 🦷. Als Eva deze stiekjes een dag niet in heeft dan ben je zo een week kwijt wat betreft de stand van het gebit. Wow. Heavy. Eva sloeg dit gegeven op.

Gisteren reden wij naar haar fysio gebeuren. Onderweg knapte een elastiek. Neeeee. Volgens Eva moesten mij meteen naar huis. No way. Te druk op de weg. Zij naar fysio. Ik eventueel ondertussen naar huis om stiekjes op te halen. Heeft de fysio dame nou ook een zak met elastiekjes. Precies dezelfde die Eva ook had. Suuuuper. Eva kon ze gelukkig zelf plaatsen.

Daarna gingen wij wel samen nadenken. In haar schooltas lagen al reserve stiekjes. Misschien een paar in mijn auto, haar jas, mijn jas….. Je zou zeggen doe een paar in het hoesje van de telefoon. Maar Eva heeft niet altijd een telefoon bij haar.

Ik zie weer overal oliebollen kramen. Lekker hoor. Maar een euro per stuk. No way. Ik kon in de supermarkt nog geen pak oliebollen mix vinden. Jammer. Ik zag er een bij de Xenos. Gekocht.

Ten eerste wilde het deeg al niet rijzen. Foute boel.

Toch maar gebakken. Het huis stinkt nog steeds maar olie. Als het nou lekker was, prima. Maar ze waren echt vies. Compact. Bah. Ik hoor vaker dat de bak producten van de Xenos minder zijn. Ach ja. Geprobeerd. Vanaf nu koop ik met oud en nieuw meerdere pakken mix van Koopmans. Een pak voor elke verjaardag. Oudjaar vieren de dag voordat Daan, Eva of ik jarig zijn.

Gisteravond hebben mijn kinderen en ik het sinterklaasfeest gevierd. Wij gingen voor een dobbel spel. Mijn zoon zei een paar dagen daarvoor; maar opa en oma horen hier toch bij? Eva zei; het kan maar zo de laatste keer samen zijn…. Dus afgelopen woensdag ging ik naar mijn ouders. Ik vroeg ze voor deze sinterklaasavond. Het werd een JA.

Wij begonnen met een patatje speciaal en of een broodje kroket. Lekker smullen. Ondertussen was Daan opa aan het uitdagen. Wie is de sterkste? Vooralsnog was opa de winnaar!

Waarom nu al het Sint feest? Vandaag heb ik oproep dienst van het ziekenhuis. Niet handig met een feest thuis. Volgend weekend zijn de kinderen bij hun vader.

Het dobbel spel was wederom weer een succes. Wat hebben wij samen gelachen. Vele foto’s gemaakt. Making memories.

Ik denk dat een persoon deze avond wat minder vond…. Onze kat Dolf.

Had ik net geschreven over een gsm die Eva vergeten was mee naar school te nemen. Gister morgen zei Eva tegen mij; mam, ik ben mijn mobiel kwijt. Say what? Het is 7:55. Zegt Eva heel relaxed; niks aan de hand toch? Wij hebben nog vijf minuten. Pffffff.

Eva zonder mobiel naar school gelukkig maar twee of drie lessen. Ze wist dat schema uit haar hoofd. Opa zou om 12:00 bij school staan ivm tussenuur en dan gezellig met opa en oma kunnen te lunchen. Uiteindelijk ging Eva haar laatste les niet door ivm deze twee uur tussen uren te hebben. Opa en oma speelden spelletjes met Eva. Tosti gegeten. Daarna hebben zij samen het hele huis afgezocht naar de mobiel van Eva. Nergens te vinden.

Volgens haar iPad lag de telefoon om 8:06 nog op ons adres. Daarna was de batterij van de telefoon leeg. Dus zoek mij iPhone werkte niet. Er kwam geen geluid uit een dode telefoon.

Toen ik thuiskwam van werk beloofde ik een leuk bedrag voor wie de telefoon zou vinden. Zoeken en zoeken. Vriendjes en vooral broer van Eva waren zeer fanatiek.

Pfff. Vergeet liever een telefoon dan deze kwijt te raken. Ik keek overal voor een tweede en derde keer. En die derde keer werd mijn redding. Eva had hem in haar make up tas liggen. Een zwarte mobiel tussen twee zwarte make up doosjes. Pffff. Thank god. Vanaf nu mogen ze hun telefoon nooit meer op stil hebben staan.

Ik had al een geschreven versie gemaakt van Eva haar rooster. Voor mij nog steeds abracadabra. Tussendoor moest ze van mij op school op haar laptop kijken zolang ze geen mobiel zou hebben. Gelukkig hoeft dit allemaal niet. Hieronder een voorbeeld van haar rooster.

Eva op de fiets naar school. Zie ik haar telefoon thuis liggen. Haar rooster staat op een app op haar telefoon.

Wat zou jij doen? Zo laten? Dan moet Eva maar aan een klasgenoot vragen naar welke les ze moet. Alleen heeft ze niet altijd les met haar eigen klas. Soms worden er groepen gemaakt van een paar kinderen uit elke klas en samengevoegd voor een les. En Eva heeft flex lessen. Daar schrijft elke leerling zich voor in. Dus ook voor iedereen weer een andere les….. Zou Eva zich redden? Of komt ze weer bij iedere les te laat? Ze heeft al een paar aantekeningen hiervan. Ik ben haar aan het leren dat ze eerder naar een klaslokaal moet lopen. Als ze dan ziet dat het donker is moet ze verder kijken, vragen, etc.

Ik was dus zo’n gek die zag dat haar telefoon hier lag en zij onderweg naar school was. Dus ik, hop, de auto in. Ik haalde haar in. Durfde niet te toeteren. Dat overleefde ze ws niet. Ze herkend nooit mijn auto. Al zwaai ik 😆. Ik stopte iets verderop. Sprong de auto uit. Joehoe! Eef! Hier is je moeder met je telefoon. Eva pakte deze gretig aan. Dank mam. Kus. En door.

Pfff, veel wakker geweest vannacht. De kat liep boven los. Gek? Normaal heb ik de slaapkamer deuren dicht. Want anders weet ik het wel. Dan heb je een kat die op je hoofd gaat slapen. Liefkozend aan je oor likt. Niet mijn ding kan ik zeggen 😆.

Eva vroeg of Dolf toch op de slaapkamers mocht komen. De deuren stonden dus open. Behalve bij Daan. Die wil dit echt niet.

Het begon met de kast. Zo gek. Dolf 🐈‍⬛ doet steeds de kledingkast bij mij open. Dan gaat ze erin en eruit. Vind ik eng. Waarom wil ze de kast in? Wat doet ze daar? Of wil ze misschien (heel modern) uit de kast komen? Dat zal het zijn. Zij, genaamd Dolf (een jongensnaam) komt gewoon graag uit de kast.

Prima. Ook weer opgelost.

Vanmorgen had ik weer een nieuw kapsel. Dolf heeft met haar nagels mijn haar getoupeerd. Mijn oren zijn weer schoon gelikt. Ik voel mij weer een heel ander mens 😛.

Daan zat laatst met zijn vrienden op zolder. Op zijn eigen slaapkamer. Heerlijk. Niet meer dat geschreeuw in de woonkamer. Soms mis ik ze wel hoor. Maar wij hebben een afspraak gemaakt; beneden drinken. Op zijn tijd hoor ik gestommel van de trap af komen. Dan komen the boys gezellig hier aan tafel zitten. De een wil warme chocolademelk en de ander liever een frisje of cappuccino. Koekje erbij. Dat geklets dan is zo leuk. Maarrr, waar het nu even om gaat. Daan klaagde van de week dat het zo koud was op zolder. Ik liep erheen. Nou zeg, valt ook nog wel mee. Weet je wat echt koud is jongens?

Dan zie ik ze al kijken 👀, 😆. Daar komt het hoor. Luister; mijn moeder, haar broers en zussen sliepen op een slaapkamer met kieren en gaten. Als het buiten sneeuwde dan sneeuwde het ook in je slaapkamer. De ijspegels hingen dan aan je neus. Volgens mij geloven de kinderen mij dan niet eens. Maar dit is een waar gebeurd verhaal. Elke winter weer.

Dus meneer Daan, ik zou zeggen, loop naar boven in je jas als je uit school komt. Zet je computer aan. Die geeft heel veel warmte af. In een korte tijd is het bloed heet. Dan doe je lekker je jas uit. Soms moet zelfs de schuifpui open om het koeler te maken.

Ik maak mij meer zorgen over de zomer. Dat gaan ze niet redden. Zonder computer was het daar altijd al meer dan 35 graden…. Dan maar geen computer. Lekker zwemmen 🏊🏼‍♀️ in de tuin.

Conclusie, wat zeuren wij (en dan heb ik het alleen over ons) nou over de gas rekening? Voor veel mensen nu een groot drama. Echt afschuwelijk. Ik kan deze gelukkig nog wel betalen. Heb hem vast staan. Maar als meneer het net niet comfy in huis vind op zolder….. hou lekker even je jas aan. Het gaat maar om tien minuten.

Dit vind ik zo belangrijk. Ik heb misschien niet het geld om vaak op vakantie te gaan. Zeker niet naar een ver land. Daarover dromen is ook leuk. Ooit komt dit uit. Dat weet ik bijna zeker. Voor mij een grote droom. Voor mijn zoon, mijn huismus, misschien iets minder.

Maarrrr, leuke herinneringen maken hoeft niet veel te kosten. Ik vind het zo leuk als de kinderen onverwachts bij mij op visite komen als ze bij hun vader zijn. Met vriendjes en of vriendinnen. De een gaat voor warme chocolademelk met een koekje. Op dit moment zijn dat bokkenpoten. Daar kwam meteen een discussie bij. Waarom de naam bokkenpoten 😆? De ander heeft liever een frisje met een chipje. Heerlijk met z’n allen aan tafel zitten en kletsen maar.

Of wat dacht je van een huis wat lekker fris ruikt omdat er was in het trappen gat hangt of over de verwarming? Die geur. Heerlijk. Alles lijkt dan schoon 🧼 🧽 🧹.

Laatst was ik met mijn dochter in een supermarkt. Daar rook het naar speculaas. Mijn dochter bleef maar snuiven. Mam, wat ruikt dit lekker. Toen zei ik; ze willen dat je dit gaat kopen. Ach, nu had ik de sfeer verpest. Waarom moet je overal iets achter zoeken? Misschien sprak ik de waarheid. Maar je kan ook denken; geniet van die lekkere geur. Als wij thuis koekjes bakken genieten wij ook van de geur. Maar ook van het opeten. Gaan we vaker doen. Voor in de trommel. Die eten we dan op bij een kop koffie, thee of wat dan ook. Making memories.