Vorige week in de aanbieding bij de Albert Hein; groente broodjes. Daar had ik nooit eerder van gehoord. Het leek mij wel wat. Ik nam de paprika versie.

Gisteren deze in de oven gedaan. Op de verpakking staat 5 tot 7 minuten op 180 graden. Toen was het broodje nog zacht. Geen idee of dit de bedoeling was. Ik hou van krokant. Dus wat minuten langer gewacht. En jawel, ik had een heerlijk krokant broodje. Zonder beleg was het al zo enorm lekker. Maar ik had al kaas op mijn bord liggen. Dit ertussen gedaan. Wat heb ik gesmuld. Echt een aanrader. Er zitten dus groente vezels in en tarwebloem. Heel veel vezels. Ideaal.

Toen ik deze foto op het internet zocht las ik een recensie. He, wat een tegenvaller. Het is niet zo bijzonder gezond als ik dacht. Ach, dan neem ik hem toch op z’n tijd omdat ik het lekker vind. Slecht zijn ze in ieder geval niet.

Pffff, ik schrok van het rapport van mijn dochter. Haar scores waren niet heel best. Dan nog dachten haar vader en ik; dan start je onderaan de ladder. Zij is nu eenmaal een laatbloeier. Het komt wel. Groep drie en vier deed zij met gemak. Het loopt nu even anders. Loopt vast wel los.

Onze dochter zou niet kunnen plannen en dan ook nog eens niks met gewichten hebben, klok kijken, de tafels leren….. pffff, die kwam wel even binnen. En vooral als er in het rapport staat dat wij als ouders niet oefenen. Mijn ex en ik waren verbaasd. Wij wisten van niks. Mijn dochter is dol op huiswerk. Als zij uit school komt met een vriendin zegt zij tegen haar; jij mag op mijn iPad, ik ga even huiswerk maken als zij iets mee krijgt van school. Aan motivatie ligt het dus zeker niet. Ik heb nu op haar iPad programma’s gezet voor klok leren kijken. Ook om de tafels te leren. En wij eten met een weegschaal op tafel. Zo spelen wij ook spelletjes.

Maar bovenal ben ik trots op mijn dochter. Zeker om haar inzet! Die is echt super. Dit vonden de juffen gelukkig ook. Ze komt er wel. Dan begin je toch onderaan de ladder? Ze hoeft echt de top niet te halen. De onderste treden zijn goed zat.

Ik had het weer geprobeerd. Mijn mega mooie planten bak gevuld met planten. Ik heb nu serieus van alles geprobeerd. Varens, vet planten en nog veel meer. Alles ging dood. Afgelopen week kwam een vriendin op bezoek. Zij keek naar de hangende planten en ze zei; geef ze eens water. Dus ik zei dat dat geen zin had. De planten stonden al twee maandenlang op half zeven. Zegt zij; dus ze leven nog? Zegt ze overeind en spuit er haarlak in 😂🤣.

Grappige tip. Maar ik heb voor nu weer een kale muur. Ik zoek iets wat niet dood kan gaan. Ik ben los gegaan op internet. Volgens de Ikea heb je dode takken voor weinig. Het zou kunnen zijn dat deze toch iets te crème kleurig zijn. Niet mijn kleur. Maar een witte spuitbus bij de action is al snel gekocht voor weinig. Misschien moet ik maar gaan voor dode takken. Met Sinterklaas kan ik er snoepjes in hangen. Met de kerst kerstballen. De Pasen komt ernaar. Paas eieren erin. En van de zomer iets van kunst bloemen.

Het is nu schoolvakantie. Dan ga ik never nooit maar de IKEA. Dit is mij te druk. Zodra de vakantie voorbij is ga ik eens kijken bij de IKEA/takken.

Was het gisteren complimenten dag. Zo is vandaag gewoon de leukste dag van het jaar. De liefste mensen waren vandaag jarig 🤪. Best veel in mijn omgeving. De zon ging vanmiddag ook nog eens schijnen. Iets met het zonnetje in huis.

Om 10:00 werden mijn kinderen gebracht door hun vader, stiefmoeder en haar kids. Tja, die laat je niet op de stoep staan. Ik bood ze een kop koffie aan. Voor het eerst allen hier samen. Was nog gezellig ook. Weer een stapje verder. Mooie kado’s van ze gekregen.

Daarna om 11:00 kwam mijn nichtje, ouders, vriendinnen (sommige met kinderen, leuk voor Daan en Eva om mee te spelen), buurvrouw, oud collega van mijn ambulance tijd en een vriendin van vroeguh zwangerschapsgym. En iedereen nam kadootjes mee. Ik had ook wat hapjes expres in huis gehaald. Zo kon iedereen blijven hangen 😬. Om 17:00 ging de laatste weg.

Toen kwam de laatste ronde. Vijf dames die ik al een eeuwigheid ken kwamen hier eten van de pizzarette. Mijn broer en neef kwamen ook nog even kijken. Wat is dat leuk om zelf pizza’s te maken. Kindjes ondertussen frietjes gegeven. Om 19:00 werden ze opgehaald. Wij dames bleven maar kleppen. En eten. Pffff. Om 22:00 was ik kapot. Ik heb gewoon 12 uur achter elkaar gekletst. Een soort marathon, toch?

Morgen ga ik wel aan de poets. Twee dagen de tijd voor de reorganisatie. Nu nagenieten. Nog nooooooit zoveel kado’s, bonnen en geld gekregen. Ik ben de rijkste vrouw op aarde op dit moment. Iedereen bedankt voor alles! Ook de appjes en berichten op Facebook. Lucky me.

Vandaag ben ik jarig. Joepie! Ik mag weer een jaar op de teller erbij schrijven! Gezien mijn geschiedenis ben ik hier heel erg blij mee. Ik sta dan straks wel alleen op, maar voel mij zeker niet alleen.

Officieel ben ik het weekend zonder de kinderen. Maar van mijn ex mogen de kinderen vandaag op mijn verjaardag bij mij zijn. Ze komen om 10:00 en mogen de hele dag blijven. Zo fijn! ❤️💚💙

Overdag heb ik van alles uitgenodigd. Genoeg hapjes in huis 🎂🍰🍟🧀🥨🥖🍩☕️🍵🍶🥕.

In de avond komen vriendinnen die ik al heeeeel lang ken. Samen gaan wij hier lekkere pizza’s eten van een pizzarette. Dus ik eet niet alleen, en de avond heb ik dus ook nog eens gezelschap. Lucky me.

Woensdag was ik al een beetje de boel aan het voorbereiden dat de kinderen de volgende dag weg zouden gaan naar hun vader. Ik zou extra gaan werken en mijn verjaardag kwam eraan. Een logeertas moest ingepakt worden en een game/iPad tas. Dit keer waren de gymtassen niet nodig aangezien zij studie dagen hebben volgende week.

Het was inmiddels voor mijn gevoel best een zooi hier in huis. Er waren vriendjes en vriendinnetjes te logeren geweest. Mega beddengoed te wassen. Met de voorlopig laatste mooie weer dag wilde ik eigenlijk ook nog eens de bomen snoeien. Dus ik zuchtte een keer diep. Vraagt mijn zoon; mam, kan ik iets voor je doen? 🥰 Jazeker jongen. Stofzuigen? Hij zei meteen ja. Ik lag in een deuk. Op de bank gingen de kussens de stofzuiger in. Dat viel dus tegen. Op een gegeven moment ging hij de trap stofzuigen. Bij tree vier riep hij naar mij dat de slang tekort was, whahaaa. Nog een hoop te leren dus. Maar de wil is er. Daar kan ik alleen maar blij om zijn. Lekker jong 😍.

Mijn dochter lust veel. Heel veel. Maar stukjes in haar pap 😨. Dan heb ik het over een pot yoghurt met stukjes kers of aardbei of wat dan ook erin. Daar gruwelt zij enorm van.

Zij is ook een meisje die niet echt van wit om melk chocolade houd. Pure chocolade vind zij wel heel erg lekker. Zie ik bij de Lidl een bak yoghurt staan met stukjes chocolade. Stracciatella. Oftewel yoghurt met chocolade in de smaak puur. Maar dit betekend ook dat er stukjes in de pap zit. Bizar, maar dit vind zij wel lekker. Prima. Misschien is dit een aanzet voor pap met stukjes? Op het plaatje hieronder staat de yoghurt zonder stukjes. Helemaal bovenaan dit artikel met stukjes. En, Yes I know, ze bevatten allemaal veel suiker. Maar zo af en toe, in plaats van een koekje, lepelen de kinderen een bakje toet naar binnen.

Mijn dochter vraagt elke keer als zij haar jas net aangetrokken heeft omdat ik haar naar vader ga brengen; mam, mag ik jouw luchtje op? Natuurlijk lieverd.

Mijn zoon zucht dan alweer diep. Pffff, moet dit nu echt? Drama…. waar hij niks mee heeft. Maar mijn dochter heeft nu eenmaal last van afscheid nemen, Zij mist mij als ze bij haar vader is. Hoeveel zij ook van hem houdt. Het houden van is voor haar makkelijk. Maar het missen…. is iets wat niet tastbaar is. En dat vreet energie van mijn lieve dochter.

Hoe kan ik haar hierbij helpen? Ik heb hier over nagedacht. Als zij bij haar vader is dan mist zij haar moeder. Daarom heb ik een knuffel samen met haar gekocht. Daar wordt een luchtje op gespoten.

Ik hoop zo voor haar dat dit gaat werken. Bij mij slaapt zij elke avond prima. Op tijd valt zij in slaap. Maar dit is ook haar ouderlijk huis. Bij haar vader woont ze in een nieuw huis. Daar is zij soms langer wakker. Dit kost energie. Veel energie. De laatste twee nachten bij hem slaapt ze minder omdat ze haar vader gaat missen. Ze heeft van haar vader een foto gekregen. Die ligt naast haar bed in ons huis. Ik schrik daar nog weleens van, hahaaaa. Ik hoop voor Eva dat tijd alle wonden heelt.

Deze avond is een avond van afscheid moeten nemen van elkaar. Mijn zoon is verbitterd. Mijn dochter is vooral in tranen. Hoe leuk ze het ook hebben bij hun vader, Ze willen niet weg van hier.

Dus wat doe ik dan met zo’n laatste avond? Ik plan iets leuks. Iets ter afleiding. Vanavond zouden wij naar de burger King gaan. Iets wat mijn zoon niet kent. Dus spannend en is dit dan wel ok, aangezien hij niks met eten heeft….. samen het menu bekeken. Helemaal top. Er zat genoeg bij wat hem lekker leek. Deal. Wij zouden ervoor gaan. Ik had er al zin in. Njom njom. Lekker proppen.

Op het moment dat wij zouden gaan riepen de kinderen; mam, kan je niet zelf frieten bakken? Uuuh, natuurlijk kan ik dat. En dan roept mijn zoon ook nog eens; mam, is dit niet de beste keus? Zo geven wij veel minder geld uit. Ik denk met je mee.

Erg schattig/aardig. Volgens mij wil meneer gewoon zolang mogelijk thuis zijn 👩‍👧‍👦.

Dus vanavond na een berg rauwkost te hebben gegeten bakte ik frietjes. De buuf belde zelfs aan voor een fles mayo. Deze heb ik heel vaak op voorraad. Iets met de jeugd/kids…..

Ik ben aan het appen gegaan. Mijn zoon wordt al bijna 11 jaar. Hij is hierdoor een jaar ouder dan zijn klasgenoten. Ik denk dat niemand wil dat zijn of haar kind in het donker buiten speelt op jonge leeftijd. Maar waar leg je de grens?

Ik was laatst aan het appen met een moeder van een klasgenoot van Daan. Zij wil graag dat haar kind voor het donker thuis is. Helemaal mee eens wat mij betreft. En dan is haar zoon ook nog eens een jaar jonger dan die van mij.

Dus voor nu moeten de jongens om 18:00 thuis zijn. Want daarna gaat het schemeren. Het scheelt wel of ze een gsm hebben of niet. Die van mij heeft dit nog niet. Binnenkort krijgt hij er een van zijn vader.