Gisteren was de sterfdag van mijn moeder.
Vorig jaar had ik weinig ‘last’ van deze dag. Dit jaar meer. Het gemis wordt groter. She was the best. De spil van ons gezin en de familie.
Mijn vader kwam deze dag, dus gisteren, bij ons koffie drinken en spelletjes spelen. Overdag was hij al bij het graf geweest van mijn moeder. Een mooi bloemstuk achtergelaten.
Zo fijn dat familie, buren, etc etc lieve berichtjes gaven aan mijn vader.
Mijn vader gaf al weken, maanden aan dat hij steeds gebeld werd door een onbekend nummer. Hij neemt gelukkig niet op.
Mijn dochter klaagt dat ze wel 40 keer per dag gebeld wordt door een 06. Er wordt geen voice mail ingesproken. Dan weet je al genoeg.
Gisteren zei ik tegen mijn dochter ; geef het 06 nummer. Ik toetste deze in. China, Dublin, etc etc. Niks Nederlands.
Neem nooit op als je een onbekend telefoonnummer ziet. Hebben ze je nodig? Dan spreken ze een Voice mail in.
Ik ben zelfs bang om op te nemen. Als ik dan mijn naam zeg…. Dan hebben ze mijn stem. Met mijn dochter afgesproken als ‘ik’ geld zou vragen aan haar… zou ik nooit doen. Ga daar nooit! nooit op in.
Via onze winkel kregen wij contact met mensen in de buurt die ver weg een mega groentetuin hebben. Genaamd knoflook pad. Zij willen vanuit hun hobby iets kunnen betekenen voor onze winkel. Te lief!!!
Maar wij zijn maar een keer per maand open. Hun oogst gaat maar door. Vooral een snijbiet kan niet te lang wachten.
Ik ken iemand die via via eten krijgt van de spar met de houdbaarheidsdatum van die dag. Zij heeft een mooie groep mensen om haar heen die daar graag gebruik van willen maken.
Maar daar komt niks van vers binnen… Toen bedacht ik mij; die knoflook tuin… mega veel courgettes etc etc. Hoe leuk is het als deze doelgroep ineens verse groenten kunnen krijgen naast hun net op de datum pizza’s, salades etcetera. Dit is toch een win win situatie?
Zo gezegd zo gedaan. Het is gelukt. Het loopt. Er wordt wederom geen voedsel weg gelooid.
Kijk eens naar de uien. Die vlechten zij. Zo mooi. Bovenstaande foto is van hun tuin.
