Werken voor niks?

Dit wordt steeds meer een ding. Ik werk (nog) een klein beetje met plezier. De werkdruk is enorm hoog. Vaste krachten? Lopen allemaal weg. Oftewel, op de werkvloer zijn vooral zzp mensen of personen die via een buro werken. Prima. Zij hoeven geen diensten te draaien. Werken dus vooral overdag. Daarom gaan (gelukkig) de programma’s door.

Maarrrr, ik ben een kleine parttimer. Ik kreeg voorheen een keer in de zes of acht weken een bereikbaarheids weekendienst. Nu krijg ik deze elke vier weken. Oftewel. Ik draai nu fulltime weekend diensten. Best wel bijzonder.

Op zich zal je mij daar niet eens over horen zeuren. Maar nu komt het. Doordat ik meer werk, meer betaald krijg zit ik net aan de verkeerde kant van de toeslagen lijn. Oftewel, ik werk mij een slag in de rondte met weekend diensten. Niet de leukste uren. Vooral de nachten niet. Wat is dan mijn beloning? Ik werk voor niks. Toeslagen vallen weg. Een collega van mij moet nu 800 euro terug betalen aan toeslagen. Waarom? Teveel diensten gedraaid. Dus ook hier hebben wij te maken met een stomme toeslagen affaire. Het loopt in dit geval niet in de tien duizenden euro’s. Maar wel in vele honderden euro’s. Best veel geld voor een alleenstaande ouder.

En dan zegt de baas ook nog eens; als je een weekend dienst hebt gedraaid moet je in de week daarna een dag vrij nemen. Serieus? Ik mag dus niet bepalen wat ik met mijn over uren mag doen? De uren die al niks opleveren? Ik moet vrij nemen als ik ‘alleen’ ben. Ik wil vrij in de school vakanties. Dat is voor mij quality time. Ik ga voor mijn gezin. Het wordt er niet ‘leuker’ op.

Wat doen jullie met de warmte in huis?

Afgelopen weken was het warm buiten en in het huis. De muren werden warm. Ik moet zeggen; wij hebben een verrijdbare airco te leen via mijn ouders. Maar niet aan hoeven te zetten. De warmte was ok. Waarschijnlijk door een niet te hoge lucht vochtigheid.

Maar voor nu. Overdag zit ik lekker met een boek in de tuin. De deuren open. Door de nachten die koel zijn slaap ik heerlijk.

Maarrrr, die energie prijzen. Moet ik nu misschien de deuren dicht houden? Dan blijft het door de zon overdag wat warmer. Ik kan in een t-shirt in huis rond lopen. Dat scheelt mij straks weer in de stook kosten.

Hoe pakken jullie dit aan? Maak je je niet druk of denk je vooruit?

Een gillende keukenmeid.

Twee jaar geleden hoorde ik gegil in de tuin. Dat is gek. Waar kwam dat nou vandaan? Zag ik een kikker die onder de poten van onze kat lag. Uiteindelijk was de kat bang voor de kikker en liet deze los.

Ik las zaterdag een boek in de tuin. Vluchten voor de herrie in huis. Hoor ik weer dat gegil. Zie ik een hele grote aparte lelijke kikker 🐸. Met onze kat Dolf. Ik riep Daan. Hij kwam. Ik legde Dolf op de kikker. Die begon meteen te gillen. Daan lag in een deuk. Daarna pakten wij een takje om op de kikker te porren. Wij wilden het gegil uitlokken. Er gebeurde niks. Schijnbaar is de kikker niet bang voor een tak maar wel voor een kat. Ik gooide nog wat water over hem heen. De kikker genoot. Bleef lekker zitten. De kat droop af.

Wat doe je als je niks hebt met een bepaalde vriend(in) van je kind?

Hier loopt regelmatig een jongen. Scheld met het k woord en roept na elke zin wtf. Dat vind ik al erg. Ik zeg hier steeds iets van maar helaas, hij kent geen andere woorden. Zo uit hij zich dus. Dan soms nog nigger tussendoor. Ben er zooooo klaar mee. Met dit mooie weer geniet de hele buurt hiervan.

Vrijdag had ik van 14:30 tot 1:00 gewerkt. Hard gewerkt. Dan ben ik zaterdag overdag moe. Om 20:30 weer achterdienst tot zondag 8:30. Daarna van 8:30 tot 20:30 eerste dienst. Maak dan je borst maar nat. Dat wordt weer aanpoten. Op zich prima te doen. De uren dat ik thuis ben moet ik niks. Ik kan op de bank zitten en zappen. Bij wijze van. Ik gooi tussendoor een was erin. Het echte poetswerk doe ik op de maandag.

Komt dus die vriend. Zucht. Hallo mam, zegt mijn zoon, ik heb hem al twee maanden niet gezien. Klopt lieverd. Maar je bent nu officieel bij je vader. Prima dat je hier een bakkie komt doen. Gezellig zelfs. Ook als je stiefbroer meekomt. Gezellige boel. Maar die vriend….. Ik ging geïrriteerd in de tuin zitten. Prima weertje. Goed te doen.

Dan hoor ik steeds vanuit de woonkamer wtf etc. De snoepkast die opengaat. Ik heb een voorraad voor een week gekocht. Meneer vreet dit in een paar uur op. Ik koop niks meer. Ze gaan het maar voelen. Zo klaar mee. Ik probeer mij vooral niet te druk te maken. Maar als het straks koud is en ik moet binnen zitten…. Dat wordt hem niet. Een bron van ergernis. Lastig lastig. Je kan ze niet dwingen iemand niet te zien of juist wel……

Een boom met wimpers.

Ik heb een boom in de voortuin die elk jaar groter wordt. Eerst snoeide mijn vader die. Vorig jaar had hij een schouder blessure. Eerst wilde ik iemand inhuren. Die vroeg 200 euro. Echt te duur. Toen gaf de buurman aan dat hij het wel wilde doen. Top! Bovenin was toen al moeilijk bij te komen. Hij stond boven op de ladder. Om te voorkomen dat die omkieperde stond ik als tegen gewicht onder aan de ladder. Op een gegeven moment ging hij naar beneden en ik naar boven. Hahaaaa. Ik zou zo gelanceerd worden. Hij deed snel een stap terug.

Die bovenste rand werd hem niet dit jaar. Veel te hoog. Mijn vader had een heggenschaar op benzine die je kon verlengen. Die kwam best hoog. Op een gegeven moment stond de buurman op mijn erker. En maar hakken en zagen. Ineens rook ik iets brandends. De hete motor had een plek in zijn broek gebrand. Oeps.

De kant van het huis is mooi plat aan de bovenkant. De straatkant niet. Daar steken lange takken de lucht in. Niks aan te doen. Ik zei toen; ik heb een moderne boom. Een boom met lange wimpers.

Volgend jaar misschien toch laten snoeien door een bedrijf. En dan heel goed kort. Dan kan ik weer een paar jaar vooruit.

Het digitale tijdperk.

Ik probeerde twee dagen geleden iets te bestellen bij bol.com. Lukte mij niet. Elke keer als ik naar mijn winkelwagen ging zei hij; geleegd. Lekker dan. Ik via de chat mijn probleem neergelegd. Er zou een storing zijn. Ok. Prima. Morgen weer een nieuwe dag. Lukte het weer niet. Weer naar de chat. Deze mevrouw gaf aan dat dit artikel niet op voorraad zou zijn. Helaas nog niet verwekt bij bol.com. Ok.

Daarna kreeg ik een bericht van bol.com dat het geld van mijn rekening was afgeschreven. Say what? Even checken. Oh. Ik kon wel inloggen. Helaas kreeg ik bij elke rekening het bericht dat deze niet geladen kon worden. Dan maar even met ze bellen. Ik was al de zoveelste die hierover belde. Storing. Ok.

Gisteren wilde ik even checken wanneer ik een afspraak zou hebben in het ziekenhuis met mijn oncoloog. Dit moet met een digi D code. Zucht. Wel tien keer geprobeerd. Helaas kreeg ik steeds geen inlogcode. De boel liep vast.

Wijze lessen voor de toekomst. Laat niet alles op het laatst aankomen.

Inmiddels had mijn dochter pech. Stond met iets lekkers bij de jumbo. Bankpas geweigerd. Ze moet eerst bij een bank pinnen om te activeren. Stond niet in de brief en had de mevrouw van de Rabobank niet gemeld. Ik weet dat het vroeger zo was. Maar aangezien er geen Rabobanken meer bestaan…….

Lekker weertje.

Mijn zoon en een vriend liggen de hele dag (na schooltijd) in ons zwembad. Zo leuk om te zien. Ik zit dan op de bank. Vaak word ik nat gespetterd. Prima. Het is warm zat.

Kijk ze toch genieten. Ik had het met mijn moeder over jongens. Als je ze niet hebt snap je niet wat ze uit kunnen halen. Maar dan ook echt. Dingen worden gesloopt waar ik bij sta. Hoe dan? Ineens…..

Ik heb gelukkig oude stoelen binnen en buiten. De mannen gaan gewoon met hun natte chloor broeken zitten. Dan gil ik. Neeeee! Ga op een kussen zitten of een drie dubbele handdoek. Dan zie ik ze kijken. Say what! Wij zijn toch droog. Hahaaa. Je komt net het zwembad uit.

Ik maak mij niet druk. Ik probeer ze wel een wijze les te leren. Als de kinderen de deur uit gaan koop ik nieuwe stoelen. Mmmmh, dat kan in deze tijd nog wel even duren. Met een modaal loon krijg je geen huis. Ach prima. Daan en Eva staan mij niet in de weg. Wij hebben het samen leuk!

Lekker weertje.

Mijn zoon en een vriend liggen de hele dag (na schooltijd) in ons zwembad. Zo leuk om te zien. Ik zit dan buiten op de bank onder de parasol. Vaak word ik nat gespetterd. Prima. Het is warm zat. Lekker afkoelen.

Kijk ze toch genieten. Ik had het met mijn moeder over jongens. Als je ze niet hebt snap je niet wat ze uit kunnen halen. Maar dan ook echt. Dingen worden gesloopt waar ik bij sta. Hoe dan? Ineens…..

Ik heb gelukkig oude stoelen binnen en buiten. De mannen gaan gewoon met hun natte chloor broeken zitten. Dan gil ik. Neeeee! Ga op een kussen zitten of een drie dubbele handdoek. Dan zie ik ze kijken. Say what! Wij zijn toch droog. Hahaaa. Je komt net het zwembad uit.

Ik maak mij niet druk. Ik probeer ze wel een wijze les te leren. Als de kinderen de deur uit gaan koop ik nieuwe stoelen. Mmmmh, dat kan in deze tijd nog wel even duren. Met een modaal loon krijg je geen huis. Ach prima. Daan en Eva staan mij niet in de weg. Wij hebben het samen leuk!

She did it! Whoo hoo.

Kijk dat koppie. Super gespannen.

Eva had gisteren haar eerste dag op de middelbare. Ik ging van te voren ervan uit dat dit een makkie zou zijn. Klas genoten leren kennen. Een bbq. Lekker ontspannen beginnen. Ik fietste met Eva mee naar school. Puur om te kijken wat haar route zou zijn. Mocht er iets gebeuren dan wist ik hoe te fietsen. Ze had de route met haar vader geoefend.

Eenmaal op de fiets zei ze steeds; mam, achter mij fietsen. Niet naast mij. Hallo. Rustig. Later hoorde ik van mijn ouders dat mijn moeder dit ook steeds roept naar mijn vader. Haha. Eva heeft het niet van een vreemde. Erfelijk belast.

Om 11:00 kreeg ik een appjes van Eva. Mam, ik ben misselijk. Mam, ik ben duizelig. Nee hè. Gaan we weer. Zo klaar mee. Ik appte terug; Eef, je kan dit. Er kan niks gebeuren. Adem in adem uit. Hou vol. Vertrouw op je moeder haar woorden. Ondertussen mailde ik de school over Eva haar appjes. Ik wilde dat ze het echt vol ging houden.

Ik kreeg snel een mail terug. Super fijn. Een meneer had met Eva gesproken. Hij had gezegd dat ze zelf aan moest geven wat ze wel of niet aan zou kunnen. Dan denk ik; oei, Eva zegt al snel van niet. Maar ja, deze meneer weet waarschijnlijk wel waar hij het over heeft. Gelukkig hield Eva het vol. Ze appte of ik om 15:30 bij school kon staan. Om 16:00 zou de bbq afgelopen zijn. Ze speelde op safe. Op een gegeven moment kwam er een docent naar mij toe. Zocht ik iets? Nee hoor. Ik vertelde kort het verhaal over Eva. De dame zei dat de kinderen nu een ijsje kregen. Het liep iets uit. Prima. Super aardig van de feedback.

Vandaag heeft Eva een soort van sportdag. Ze heeft al bijna een jaar geen gymles gehad ivm haar rug. Ook dat weet de school. Als ze er maar bij is. Ik heb gisteren tegen Eva gezegd dat ze nu alles mag doen wat sporten betreft. Ook als ze valt. Geen probleem. De zes maanden zijn voorbij. De schroeven zitten nu vast gegroeid.

Als de kat van huis is …..

Eva was van het zwemmen in onze tuin. Daan leek er niks mee te hebben. Ineens zag hij het licht. De afgelopen dagen lag meneer elke dag in het zwembad met onze achterbuur jongen.

Gisteren moest ik met Eva naar de fysiotherapeut. Dit in verband met haar rug. De jongens hadden al een tijd gezwommen. Toen ik weg ging waren ze eruit. Beter. Ze vertelden een verhaal dat meneer 1 op meneer 2 sprong. Deze laatste kwam met zijn hoofd keihard op de bodem. Pfew. Dan schrik ik. Ik wil dat ze zwemmen onder toezicht.

Kom ik terug met Eva van haar fysiotherapeut. Ik zie geen jongens. Niet binnen en buiten. Paniek!

Dit was mijn zicht. Zitten de mannen hier onder. Lekker dan. Pffff. Wat een schrik. Later gingen ze met nog een vriend hieronder liggen en zwemmen. Gelukkig was ik thuis. Ineens hoorde ik ze hoesten en proesten. Rode ogen. Geen lucht. Lieve mannen. Het is leuk geweest. Weg met dat doek. Maar mam, wij zaten al een uur hieronder. Niks aan de hand. Maar lieve schat; die chloor dampen hopen zich op. Stop daarmee. Echt jongens…..