Op de fiets van Ede naar Bennekom. Wat een reis. Mijn band was zacht. Ketting vloog eraf. Maar wij hebben het gered. Bij opa en oma op visite.

Moeders/ik zat met een rood over verhit hoofd in de tuin. De kinderen sprongen op de trampoline. Zij maakten tekeningen met stoep krijt. Daar kunnen mijn ouders de komende dagen naar kijken en extra van genieten.

Ik zat in de tuin in de zon. De kinderen waren aan het spelen. Mijn ouders zaten binnen. Schuifpui open maar de hor dicht. Twee meter afstand. Op het moment dat mijn vader een kop koffie naar buiten kwam brengen renden mijn kinderen weg. Haha. Bakkie nummer twee….. ik liet mijn eerste staan. Paps kwam een nieuw kopje koffie brengen.

Meer dan dit kunnen wij niet doen. Ondertussen liet mijn zoon trucjes zien en gedroeg hij zich als een clown.

Mijn lieve ouders zitten heel netjes al meer dan een week binnen. Zo trots op ze. Als ik in de winkels rondloop zie ik veel ouderen. Heel veel ouderen. Waarschijnlijk roept iedereen dat ze wel moeten. Geen kinderen of vrienden…… Met een beetje social media kan je genoeg mensen vinden de boodschappen voor u te doen.

Je kan als je Facebook hebt zoeken naar Corona en je gemeente. Gemeente Ede heeft ook zo’n site. Daar bieden mensen zich aan om boodschappen voor u te doen. Ik zou dit aannemen. En wilt u hier niet gebruik van maken? Helemaal prima. Niemand kan gedwongen worden. Maar loop mij dan alstublieft niet voor de voeten. Misschien bent u niet gevaarlijk. Ik waarschijnlijk wel.

Maarrrrr buiten al het gevaarlijke. Hoe leuk is het om je ouders een hart onder de riem te sturen met een leuke kaart of brief via de post. Het minst wat een kind of kleinkind kan doen.

Naast het huiswerk van elke dag gaan wij facetimen met opa en oma. Of wij sturen een kaart, tekening of brief 👩‍👧‍👦.

En ik begreep via Facebook dat de ede doet bonnen samen met plantion bloemen gaan bezorgen bij eenzame ouderen. Wat een fantastisch idee. Ouderen blij. En de bloemen branche. Want ook zij hebben het ook heel erg moeilijk.

Triiiiing. De voordeur bel gaat. Een jongen van school staat voor de deur. Met een stapel folders. Alsjeblieft zegt hij. Ik doe een stap opzij en zeg; gooi maar op de grond. Die raak ik namelijk het komende uur niet aan. Afstand houden. Zolang mogelijk mijn adem ingehouden.

En dan komt de vraag; wil Daan met mij buiten spelen? Sorry? Nog een keer? Mag Daan buiten spelen? Wat denk je zelf? De scholen zijn dicht. Waarom denk je? Zodat wij lekker de hele dag samen kunnen spelen? Echt serieus mensen. Doe normaal jullie hebben geen idee wat er nu gaande is. En ja ik heb ook een chagrijnige zoon in huis omdat hij zijn vrienden mist. Hij smeekt om te spelen met vriendjes op twee meter afstand. Maar nee, zelfs dat keur ik niet goed.

Blijf binnen. Doe je boodschappen. Was meteen daarna je handen. Laat geen andere mensen in je huis. Neem deze maatregelen nou eens serieus. Kijk voor de ‘grap’ eens naar hoe Londen, Madrid, Parijs etc etc eruitziet. Geen kip op straat. Dus als wij nu lekker doorgaan met samen gezellig kletsen, hele families meenemen naar de supermarkt gaan ook wij helemaal dicht.

.

Ik heb het nooooooit koud. Sinds ik hormonen slik ivm borstkanker heb ik het nooit meer koud gehad. Zo bizar.

Het is zelfs zo erg dat ik bij het bekijken van de ijs sculpturen met mijn vader, oom en kids het warm had. Iedereen dik in de kleren. Ik ook wel hoor. Maar geen handschoenen aan. Waarom niet? Ik wilde foto’s maken van mijn kindjes met al dat ijs. Op een gegeven moment kwam een vrouw op mij af. Ze zei; hoezo warme handen? Dat kan echt niet. Dus wel, he? Ik liet haar mijn handen voelen. Warm. Bijna heet. De kinderen vonden het ook heerlijk. Mijn warme handen op hun koude wangen voelde als een kruik.

Als ik de kinderen en geen visite thuis heb, dan zet ik de verwarming op 18 graden. Dit is al een grens geval. Net wel net niet te warm voor mij. Ken net.

Bizar wat stomme pillen met je lijf kan doen. Het positieve is dat ik het nooit koud heb. Het negatieve is dat ik alsmaar aankom. Ach ja. Laat mijn lijf lekker groeien. Op die manier bespaar ik wel op de energie kosten 🤪😬😂.

Op mijn 11de jaar gingen mijn ouders verhuizen. Ik ging van een school met 6 leerlingen naar een klas van 36. Mijn ouders waren druk met de verhuizing. Dus ik ging, logisch, samen met mijn broer bij opa en oma logeren. Best modern. Tegenwoordig is dit normaal aangezien iedereen te moeten werken om hun hoofd boven water te houden.

Op een gegeven moment kreeg ik een kitten van mijn ouders. In ons nieuwe huis. Dat huis die onze toekomst was. Ik van een klas met 6 leerlingen naar 36 ging. Pfew. Wat vond ik dit moeilijk. Maar dan een kitten! Ik zal haar nooit maar dan ook nooit meer vergeten! Onze Minou 🥰😍. Zij was vooral binnen. Soms even buiten. Als mijn moeder met de hond ging wandelen dan liep de kat mee. Als wij gingen eten dan zat zij op een krukje erbij. Kwijl liep dan uit haar mond. Zo leuk. Zo gezellig. Ik zal mijn Minou nooit meer vergeten. Krijg je ooit weer zo’n eerste liefde? Nooit verwacht maar toch gekregen. Via de overburen kregen wij een kitten genaamd Dolf.

Als ik een vraag stel aan haar geeft zij via een miauw antwoord. Als ik naar beneden loop loopt zij met mij mee. Samen de trap af zodat ik de verwarming aan kan zetten. Samen weer naar boven. Als ik in de badkamer sta voor de spiegel ligt lieve dolf precies onder de kraan. Samen weer naar beneden. Dan komen de kinderen de trap af. Een beetje angstig. Dolf wil ze graag begroeten (springend tussen hun benen). Iedereen is dol op onze kat Dolf. Zelfs elke visite. Ze heeft maar twee keer in haar leven iemand aangevallen….. ik zeg hier verder niks over 😐. Wij als gezin en familie zijn veilig voor haar. Men zegt weleens dat een kat de baas is over het huis. Dus zij bepaalt wij hier wel of niet welkom is. Zeg genoeg.

Wat mijn eerste kat Minou deed was als zij naar binnen wilde zij altijd voor het raam gaan mauwen. En warempel. Onze Dolf ook. Zou zij een reïncarnatie zijn?

Onze Dolf. Ze is ons schatje. Zo lief. Zeurt nergens om. Luistert naar wat wij zeggen. Is aardig naar ons toe.

Oh my god. Vanmorgen het huiswerk opgehaald van de kinderen. Groep 6 en 7. Ik nam een kratje mee. Links voor Daan en rechts voor Eva. Makkie. Docenten lagen in een deuk. Wat verwacht jij al niet? Geen idee. Maar nu heeft elk kind een eigen kant. Deze krat gaat van mams naar paps. Lekker overzichtelijk.

En toen kwam ik thuis met het huiswerk. Bij mijn zoon kwamen tranen op. Mam, dit is echt teveel. Ik zei tegen hem; lieverd dit is geen huiswerk wat je vaak mee naar huis krijgt. Dit is schoolwerk. Normaal zit je van 8:30 tot 15:00 op school. Adem in en uit. Desnoods gaan wij zaterdag en zondag verder. Daarna kwamen de appjes van vrienden. Iedereen in paniek. Dit deed hem goed.

Wii gaan ervoor! Helaas snap ikzelf ook veel dingen van groep 7 niet. Ik ben bang dat ik uit een fout schooljaar kom. Nederlands en ontleden, kofschip….. zegt mij niks. Gelukkig bestaat er Google.

S

Wie kent dit niet? Snoepen van koekjes deeg of cake beslag? Zo herkenbaar van vroeger! Heerlijke jeugd sentiment.

En dan verkoopt de jumbo dit beslag. Legale koekjes deeg. Niks van rauwe eieren. Gewoon lekker genieten van het deeg!

Mijn dochter heeft hiervan genoten. Ik geef toe dat het niet goedkoop was en is. 2,99 voor een klein pakje. Maar wat een genot. En dan heeft de jumbo ook nog een cookie dough ijs. Deze gaan wij nog proeven.

Om 20:00 werd er geapplaudisseerd voor de mensen in de zorg. Erg aardig! En helemaal mee eens.

Mijn kinderen en ik stonden buiten. Wij applaudisseerden. Om ons heen hoorden wij dit ook. Wat fijn die saamhorigheid. Daar gaat het om. Saamhorigheid.

Iedereen draagt zijn steentje bij in de maatschappij. De een werkt thuis. De ander moet de werkvloer op. Allebei prima. Vergeet vooral niet de mensen in de supermarkten. Zij hebben te maken met massa hysterie. Teveel mensen in een kleine ruimte. En in de beveiliging……

Met z’n allen zijn wij mega vatbaar. Lieve mensen; blijf zoveel mogelijk binnen! De scholen zijn niet voor niets dicht.

Dank lieve buren dat jullie over de schutting riepen: dank buuf voor je inzet. Mensen zoals jullie zijn goud waard. De mensen in de zorg gaan ervoor. Dat is waar wij voor geleerd hebben. Maar ook wij vinden het spannend. Wat staat ons allen nog te wachten?

Ik drink al jaren een keer per dag een kop warm water met verse gember. Dit is goed voor het imuumsysteem.

Helaas wordt dit mij ontnomen. Ik zoek mij suf. Overal is de verse gember uitverkocht. Dat is toch niet normaal? Waarschijnlijk heeft dit te maken dat er een artikel is geweest over gember dat dit goed is tegen ziekte kiemen. En dan gaan wij Nederlanders weer eens los. Pakken wat je pakken kan.

Dank medelander! Ik zit de komende dagen zonder mijn me time moment met een kopje verse gember thee. Gun mij dat kopje verse gember thee 🙏🏼. Stop met hamsteren. Koop gewoon je stukje gember wat je normaal deed en misschien een extra stukje. Maar niet meer.

Ik ben eens gaan nadenken. Ik hoor elke dag verhalen over toilet papier. Ik zie dit ook overal. In winkel wagentjes, in de armen van mensen en heel soms in de winkel.

Op dit moment draait het leven voor veel mensen om toilet papier. Is het misschien een idee om hier een toneelstuk over te schrijven? Met als in de hoofdrol een toilet rol.

Maar hoe gaan wij dan om met de audities? En wie komt er nu in aanmerking voor de hoofdrol? Is dit het merk Page omdat zij zo’n lieve schattige puppy in de strijd gooien? Of gaan wij voor het Kruidvat merk? Veel voor weinig……je bent Nederlander of je bent het niet. Of die van de Lidl? Het viel mij de laatste tijd op dat mensen bijna omvielen omdat ze meerdere pakken Lidl toilet papier moesten dragen. Dan zal deze toch wel heel populair zijn.

Wat weegt het zwaarst om de hoofdrol te bemachtigen? Populariteit of kwaliteit? Als dit maar geen ellebogen werk wordt….. of toch wel? Misschien beter van wel. Dat is voor nu namelijk de realiteit. Ikke ikke. Lekker hamsteren. En vergeet vooral niet te niezen in je elleboog.