Onze nieuwe vissen.

Onze vorige goudvis heeft voor mij lang ziek rond gedreven. Happend naar adem. Hij zweefde zijwaarts een beetje rond. Ik ging ervan uit dat hij de volgende ochtend wel dood zou zijn. Niet dus. Aan iemand advies gevraagd. Er bestaat een goedje bij de dierenwinkel die zorgt dat de vis snel sterft. Ik wilde net gaan (kop eraf snijden durfde ik niet) en toen was hij ineens toch dood. Eva in tranen. Daan riep; het is maar een vis. Overleg gehad. Wel of geen nieuwe. Ze gaan allemaal een keer dood. Ze wilden twee nieuwe. Prima.

Maar eerst de begrafenis. Het viel mij op dat het beestje leek op te zwellen. Dus maar niet te lang wachten. Eva wilde hem vrij in het water begraven. Prima. Ze pakte het visje vast, gaf een aai en legde deze in de wc. Daan riep; ik wil filmen. Hij zat nog midden in een spel. Dus ik zei; wacht niet te lang, het beestje zwelt op. Straks ontploft die nog. Voor ik het door had duwde Eva op de grote boodschap knop. Bang voor een ontploffing (domme zin van mij geweest). En toen volgde een woordenwisseling. Hij boos, zei verdrietig en boos. Pffff. Was niet echt een goed draaiboek voor een begrafenis.

S’middags twee nieuwe gekocht. Een zwarte, sorry getinte, vis met uitpuilende ogen. En een oranje met een hele dikke buik. Volgens de kinderen is ze zwanger. En hoe gaan ze heten? Ben en Jerry. Van een milieu vervuiler van een AuDI op het aanrecht naar een lekkere Ben en Jerry’s.

Onze goudvis.

Onze goudvis was stervende. Jammer. Wij hadden voorheen twee vissen. Een Au en een Die. Oftewel een Audi op het aanrecht. De vissen en ik waren steeds meer ying yang. Bijna geen schoonmaak nodig van het aquarium. Op een gegeven moment ging Au dood. Gelukkig Die niet.

Na drie jaar leek Die stervende te zijn……

En wat doe je dan met je kinderen? Kies je voor niks zeggen of ben je eerlijk? Voorheen dit ook met de hamster meegemaakt. Deze ging dood toen de kinderen bij hun vader waren. Wel of niet vertellen? Het beestje was al aan het stinken toen ik zijn dood ontdekte. Besloten om dit toch met de kinderen te delen. Waarom? Na 5 dagen bij hun vader zou het beestje in een mega staat van ontbinding zijn. Dit kon ik niet verkopen aan mijn kinderen. Ondertussen had ik een knuffel in de vorm van de hamster besteld.

Onze goudvis gaf aan dat deze niet lang meer te leven had. Gelukkig had ik mijn kinderen thuis. Eva is dol op al onze dieren. Ze ging meteen met haar arm het aquarium in. Zo schattig. Het is maar een vis. Maar zijn of haar laatste minuten moet hij of zij het goed hebben gehad. Eef hield de vis vast. Niks anders dan liefde.