Gisteren had ik dienst van 8:30 tot 20:30. Die hele tijd en nog wat meer volgemaakt met werken. Prima. Leuk team. Fijn weer wat overuren verzameld.

Nu de zondagnacht. Die is minder vind ik. Als je de hele nacht werkt dan begin je je week brak. Op zondag om 20:00 werd ik gebeld. Of ik het dagteam wilde aflossen. Prima. Een paar uur gewerkt. Nu maar hopen dat het daarbij blijft.

Om 10:00 vandaag moet ik bij mijn ouders zijn. Hopelijk fris en fruitig. Gaan we kijken of de intratuin in Duiven leuk is. Ik hoor verschillende verhalen. We gaan het zien. Met open ogen of half dicht als ik veel gewerkt heb.

Het is gelukt. Ik ben slapende ‘rijk’ geworden. Heerlijk uitgerust. Douchen op de zaak. Broodje 🥐 mee voor in de auto. En de dag is weer begonnen.

Eva riep al jaren dat ze een slaapkamer wilde hebben met ‘nep’ klimop en lampjes erin. De klimop kocht ik via Aliexpress. De lampjes…. Overal gezocht. Uiteindelijk via de action kunnen aanschaffen. Iets met kerst lampjes. Het zijn kerst 🎄 lampjes geworden ter hoogte van een deur opening.

De kinderen waren in de herfstvakantie met hun vader naar Egypte. Ik had de tijd om deze lampjes en nep klimop op te hangen in de kamer van mijn dochter. Mijn vader boorde een gordijn rails in het plafond. Ik deed de rest.

Voor weinig en in etappes heb ik deze muur gecreëerd. Eva heeft een uitschuif bed 🛏 op haar slaapkamer. Deze staat altijd op uitgeschoven. Ideaal als vriendinnen 👯 mee komen. De dames liggen dan met z’n allen op bed. Kussens erop. Ze kijken soms tv en soms wordt er gewoon gekletst en vooral gegiecheld.

Eva heeft nu nog een openstaande wens. Over het plafond een let strip. Even kijken hoe wij (ik) dit gaan aanpakken. Heb ik wel genoeg stopcontacten……

Ik heb hier al eerder over geschreven. Er zijn zoveel mensen die niet in aanmerking komen voor de voedselbank. Waarom niet? Zij hebben een eigen huis. Dus een kapitaal. De regering zegt; jij hebt een kapitaal, eet eerst je huis op. Ok. Je moet je huis dus verkopen waar je een leven lang hard voor gewerkt hebt. Dan mag je hopen dat er een huurhuis beschikbaar is. Ik kan iedereen al vertellen dat deze er niet zijn.

Dus wat is wijsheid? Ik hoop zo dat mensen met een koopwoning kunnen blijven wonen. Die energie rekening? Moet betaald worden. Eten? Ik hoop dit voor ze op te kunnen vangen. Ik sta niet alleen.

Wie kan ons helpen? Alles is welkom. Eten, drinken. Lang houdbaar en vers.

Ik hoordé van een moeder die geen (winter)jas had voor haar dochter. Zij en haar dochter hadden geen winterschoenen. Gelukkig had Eva nog een gekregen jas met panterprint in de kast. Dat meisje was er super blij mee.

Vroeger had ik bij mijn ouders een kat. De allerliefste. Zij sliep altijd aan het voeteneinde van mijn bed 🛏. Op een handdoek. Zo werd mijn bed niet vies.

Nu hebben wij 👩‍👧‍👦, Daan, Eva en ik een kat. Dolf. Wederom de liefste kat. Ze praat met ons. Knuffelt met iedereen.

Soms ben ik een soort van streng. Dolf mag niet op een van onze slaapkamers slapen. Al die haren. Bah, vies.

Van de week vroeg ik aan mijn zoon; hoe streng moeten wij zijn voor Dolf 🐈‍⬛? Als ik alle deuren 🚪 openlaat kan zij overal slapen. Maar dan hebben wij wel kattenharen op een kussen of dekbed. Ik was heel streng. Ik laat de teugels nu even vieren. Ik kijk wat dit gaat brengen. Vreugde of overlast.

Gisteren was het weer zover. Om 13:30 mocht ik weer iets proeven. Dit keer kip saté. Lekker hoor. Gelukkig rond lunchtijd. Je mag een uur van te voren niks meer eten en drinken buiten water 💦 om.

Dus met een knorrende maag ging ik erheen. Toen ik kroketten mocht proeven kreeg ik er zes. Pffff. Al nam je een flinke hap van elk en liet je de rest staan, ik kon niet meer. Dat is niet gunstig voor de laatste kroket. Smaakt niet naar meer. Lekker of niet. Hebben ze daar wat van geleerd?

Ik kreeg nu drie maal kip saté met een milde smaak. Nummer één was super lekker. Het was een bak vol. Wat doe ik? Neem ik wat meer dan een hap? Ja, nee, ja, nee. Gedaan. Ik genoot van elke hap. Kip saté nummer twee en drie waren jak 🤢. Met moeite nam ik twee happen. De kip was niet lekker en de saus ook niet.

Oftewel ik heb goed gegokt. Als het lekker is neem ik een extra grote hap.

Daan had gisteren een studie dag. Dan gaan wij als moeder kind iets leuks doen. Even samen met z’n tweeën. Meestal een lunch bij de Beren 🐻.

S’morgens was ik druk met van alles regelen. Onder andere een kabel voor Daan zijn nieuwe spel computer. In corona tijd te duur. Maar nu weer betaalbaar. Het geld 💰 hadden wij toen apart gehouden. in de vakantie kwam hij. Daan kon niet wachten. Hoe fijn is het dan dat je een studiedag dag hebt na je vakantie? Moet de computer het wel doen. Geen WiFi module in. Ik een antenne gekocht. Deed het niet goed. Teveel Ping 🧐. Kabel van opa geleend. Te kort. Kabel bij de media markt gekocht. Via mijn slaapkamer, over de deur door naar Daan zijn kamer. Tarzan kan zich nu uitleven op onze overloop. Er hangt een liaan. Maarrrrr, de computer doet het. En hoe. Geen Ping meer.

Om 12:30 gingen Daan en ik naar de Beren. Ieder een Rivella. Daan een tosti. Dan neem je een risico zei ik. Dikke boterhammen. De kaas 🧀 niet gesmolten en een stuk was zacht/nat. Maar Daan at hem op zonder te mokken. Dat was een jaar geleden wel anders. Ik nam een hamburger met friet. De friet was voor Daan. De hamburger was in het midden rauw. Kan je vast eten, maar ik hou daar niet zo van. Netjes onder een servet verstopt. Frietsaus moet je apart betalen. Daan wilde curry bij de tosti. Standaard krijg je ketchup. Ik zou zeggen vul het bakje met curry ipv ketchup. Maar nee, de ketchup kreeg hij. Konden ze daarna zo weer weg gooien. Hoezo voedsel 🍱 verspilling? Afijn, twee euro kwijt aan saus. Heb je een hele fles voor in de supermarkt. 200 cc rivella voor 2,25. Naaaa. Je leest het al. Ik geniet matig van uit eten gaan. Die prijzen…. Ik moet het los laten. Wij gaan uit eten van bonnen. Ik proef soms eten in Wageningen. Daar krijg ik bonnen voor die ik overal kan inwisselen. Zoals bij de Hema, bol.com, de Beren en nog veel meer. Ik kon nu twee bonnen inleveren. Dus met vijf euro bijbetalen hadden wij samen gelunched. Daan zag de prijs voorbij komen; 27,50 voor ons eten? Ook hij schrok. Oeps, hij neemt het van mij over. Relax jongen. Het was gezellig 😍 samen. Wij hebben genoten. Making memories.

Afgelopen zaterdagnacht zijn Daan en Eva weer aangekomen in Ede. Ikzelf was natuurlijk tot zondag 18:00 weg. Maar dat was niet voor niks.

Eva kon niet wachten op haar ‘nieuwe’ kamer. Die had ik veranderd in de vakantie. Zij kreeg de muur die ze al heel lang wilde hebben. En Daan? Zijn nieuwe spelcomputer stond op zijn slaapkamer. Ik had al heel lang geleden dit bedrag gespaard. Op een gegeven moment dacht ik; nu kan ik hem kopen. Kwam corona. De prijzen verdriedubbelde. Zonde. Wachten en wachten. Vorige week kreeg ik een sein dat de prijzen weer als voorheen waren. Yes! Daan blij. Soort van. Hij zat in Egypte.

En dan rij je naar huis. Op de A50. Linkerbaan dicht, toen die ernaast, toen de volgende. Huh? Weg A50. Ik moest via de A15 Tiel naar huis. Adem in adem uit. Had ik geleerd afgelopen weekend. Eenmaal thuis. Geen kids. App van Daan. Mam. Wij moesten met papa mee naar de verjaardag van zijn schoonouders. Ok…… wederom, adem in adem uit. Wat is nou twee uur langer wachten op een hele week? Niks toch? En waarom niet in overleg? Ook dat ‘boeide’ mij niet. Ik bekeek het positief. Ik had alle tijd om mijn tas uit te pakken. De kat te knuffelen. Kadootjes klaar gelegd voor de kids. Denk in het positieve. Ik hoor jullie denken; hoelang ga je dit volhouden? 😂. Mee eens. Ik ga mijn stinkende best doen zonder dat het teveel energie gaat kosten.

Van onverwachts een paar dagen Zeeland naar een korte dag werken. Daarna tas uitpakken en weer een inpakken. Op naar een weekend weg.

Niet zomaar een weekend. Dit keer met allemaal dames met bagage. Ach, hoor ik daar wel bij? Dan hoor je al hun ellende. Bah. Dan valt het bij mij toch wel mee? Ik ben erachter gekomen dat dat niet zo is. Alles op een rij is best heel veel. En we zijn er nog niet.

Wat een intensieve ‘therapie’. Het samenzijn hier is mooi, bijzonder, heftig en emotioneel. Maar met elkaar komen wij er wel. Nu met de groep. Maar ook straks in mijn dagelijks leven. Deze bijzondere ervaring nemen ze mij niet meer af.

Woensdagmorgen bij Bruinisse naar de haven en het strand geweest. Heerlijk gewandeld. Daarna een lunch in ons huisje. Toen ging ik met mijn oom en tante naar Westenschouwen. Daar zou een pad zijn die rolstoel begaanbaar zou zijn. Even checken voordat moeders meegaat. Heerlijk die zee. De zon scheen. Op het laatst even niet.

Ik zal een verhaal vertellen over broodjes. Mijn tante had een tas boodschappen laten bezorgen afgelopen maandag in ons huisje. Koffie, thee, snoepje, koekje, chipje, jam, crackers, drinken en nog wat meer. Daar zou ook een bon in zitten voor broodjes. Afzet halen in de supermarkt. Helaas konden wij de bon niet vinden. S’avonds naar de receptie gegaan. Het meisje zou dit in orde maken. Ondertussen hadden wij nog twee dingen te melden. Wij liepen weg ……. Chips, zonder de bon van het brood. Pffff. Morgen gaan we weer verhaal halen……

Dinsdag gingen wij naar de supermarkt. Verhaal halen. Nee, wij gingen niet als Glennis te keer. Wij moesten ook nog een gourmet pakket regelen. Daar waren de mevrouw en wij druk mee. Daarna terug naar de auto. Eenmaal in de auto. Chips! Weer geen broodbon. Wij werden gebeld. De bon lag klaar. Fijn. Maar nu een dagje uit. Tot morgen. Dus dat werd woensdag.

Wij haalden woensdag het gourmet pakket op. Daar zou de broodbon inzitten. Ik zag wel een briefje. Eenmaal in het huisje zag ik dat het een bon was voor vier appelflappen. Na jaaa. Wat een verhaal. Mijn tante en ik moesten er gewoon om lachen. Ze zullen wel steeds gedacht hebben, daar heb je Jut en Jul weer. Jut en Jul gingen toch weer naar de supermarkt voor een Starbucks koffie voor mijn moeder en de broodbon. Ik zei tegen dat meisje; wij hebben een appelflap bon gekregen ipv een broodbon. En maar voor vier personen en wij zijn met zes. Ze keek mij wazig aan. In een tas met boodschappen hoort een bon voor vier appelflappen. Ok. Dan heb ik het verkeerd begrepen. Terug naar de auto. Zegt Jul; ben ik nou gek? Ik weet zeker dat er een broodbon in zou moeten zitten. Internet gechecked. Warempel. Klopte. Ok. Donderdag weer terug met de appelflap bon voor vier personen.

Uiteindelijk ben ik donderdag om 13:00 naar huis gegaan. Om 16:15 moest ik in Ede zijn om te werken. Mijn tante en oom gingen de gourmet spullen inleveren en de bon voor de appelflappen. Dan maar geen brood.

Ik was deze week eigenlijk vrij. Toen gingen de kids met hun vader op vakantie. Een collega wilde graag naar een bruiloft van haar vriendin. Tja, ik heb de kids niet. Dan werk ik toch voor haar. Toen wist ik nog niet van het weekje Zeeland met familie. Toch geen spijt hoor. Van de ‘baas’ mag ik later beginnen. Dus ipv gisteravond naar huis te rijden ga ik straks. Ik heb echt enorm genoten.

Dinsdag waren wij in Zierikzee. De familie Flodder, haha. Mijn moeder soms in een rolstoel. Dan liep ze weer een winkel in. Ging iemand anders in de zon in de stoel zitten. Het was prachtig weer. Lekker slenteren. Winkel in en uit. Ieder had een eigen lijstje. Missi volbracht. Inclusief koffie, Zeeuwse bolus en een fantastische lunch met garnaal 🦐 kroketten. Zeeuwser kan het niet. Toch?

Woensdag weer een mooie zonnige dag.