Kruiden uit de tuin.

Rozemarijn. Wie heeft dit niet in zijn tuin of een pot? Winter hard. Ideaal dus. Ik ben dol op deze smaak. Pepertjes….. ik heb 2 planten hiervan. Daardoor heb ik de hele zomer en herfst een mega oogst. Zo makkelijk en lekker. Echt een aanrader.

Wel of geen kitten?

Ik ben dol op katten. Mijn hele leven heb ik katten om mij heen gehad. Totdat ik ging samen wonen. Mijn kat liet ik achter bij mijn ouders. Maar ja, ik woon nu zonder een man. Dus ik kan en mag doen wat ik wil. En ik wil zo graag een kat. Mijn dochter ook. Dit is haar grootste wens. Wij begonnen met een konijn. Een huis konijn. Veel leuker dan verwacht. Zo’n lief beestje. Nou ja, zeg maar beest. Een lieve knoepert.

Maar nou komt het. De over buren hebben een nestje. En er is nog een dame over. Een hele mooie. Vader en moeder zijn klein. Ik wil zo graag. Maar ik ben ook bang voor mijn meubels. En dat gepoep in de tuin…… Eerst een konijn en dan een kat kan samen. Andersom niet. Weer een reden om ja te zeggen. Grrrr. Wie kan mij helpen met een goed advies?

Voor niks werken.

Vandaag om 7:00 kwam mijn vader binnen. Ik ging daarna door naar mijn werk. Erg prettig zo’n vader. Hij weet precies wat te doen. De kids uit bed halen, aankleden, eten geven, insmeren tegen de zon, tanden poetsen en naar school brengen. Ondertussen was ik al op mijn werk. Ik zag mij niet op het planbord. Huh? Blijkt dat ik vandaag vrij ben. Heerlijk. Lekker op tijd wakker. Hop hop naar huis. Daar had mijn vader het meeste al gedaan. Ik hoefde alleen maar de kids naar school te brengen. En nu ben ik vrij. De laatste wasjes doen van de vakantie. En genieten in de tuin. Lovely.

Mijn pa is wel extra de klos. Vrijdag heb ik hem weer nodig. Sorry paps. Maar wat fijn dat jij zoveel voor ons wilt doen.

Alles in het midden van je tafel of opzij?

Ik heb graag iets op tafel staan. Gewoon voor de gezelligheid. Maar in het midden van de tafel…… ik heb eens gekeken op internet. Bijna bij iedereen staat in het midden van de tafel iets. Iets van gezelligheid. Maar mijn kinderen zitten aan het midden van de tafel. Prima. Elke keer als zij gaan eten, zo’n drie keer per dag schuiven wij de boel aan de kant. Maar waarom eigenlijk? Sinds kort staan de gezellige spullen aan jet einde van de tafel. Bij niemand in de weg.

Mijn kruiden plantjes.

Jaaaaaa, ik heb ze weer terug gekregen van mijn buuf.

Oregano, tijm en citroen tijm. En wat zijn zij gegroeid! Dit moet een goede verzorging zijn.

De rode uien moeten nog even groeien. De laurier bladeren groeien als kool.

De aardbeien planten hebben nog even wat extra zon nodig. Wel heel lief van ze dat ze op ons hebben gewacht!

Pfew. Home sweet home. En dan ook nog eens droog weer. Ik ben zo blij. Mijn kinderen komen straks weer thuis. Ondertussen heb ik zojuist verse pesto gemaakt. Mijn kruiden plantjes van mijn lieve buurvrouw mogen ontvangen. Ze hebben het daar goed gehad. En de rode pepertjes groeien echt als kool. Mocht iemand er een paar willen hebben. Ik geef ze zo.

Mooi weer?

Ik ben lekker bezig. Gisteren de boodschappen gedaan en Moederdag met mijn ouders en familie gevierd. En sinds vandaag alle koffers uitgepakt. Stapeltjes gemaakt van was. Was erin gegooid. Bla die bla die bla.

Even op de app kijken. Ach, 13 graden. Mmmh. Dan doe ik nog wat binnen klusjes. Kom ik beneden. Auw, die felle zonneschijn doet gewoon pijn aan mijn ogen. Zucht. Of eigenlijk; joepie, het is mooi weer. Ik ga zo naar buiten. Parasol op. Konijn in de tuin uitlaten. En om 13:30 komt de buuf voor een bakkie. Live is good.

Koekjes bakken.

Ik kreeg van mijn ex zijn vriendin een pot van de Hema met een koekjes mix. With love. Ik hoefde alleen nog maar boter en een ei toe te voegen. De kids gingen lekker kneden.

Lekker bakken. En daarna smullen maar. De koekjes waren echt heerlijk. Het schijnt dat de action ook bak mixen in een pot verkopen. Dus mocht je het leuk vinden om een vriendin of meisjes met hun kinderverjaardag te verassen, dan kan je een pot koekjes mix kopen en geven van de Xenos, action of Hema.

Een bange papegaai.

Nog even een mooi verhaal van onze vakantie. Niet dier vriendelijk trouwens. Sorry.

Ten eerste hebben wij ooit foto’s gekocht van onze kinderen toen zij zonder onze toestemming op de foto stonden met een prachtige papegaai. Ik vergeet nooit dat mijn zoon naar mij toe kwam lopen: mam, wij zijn beroemd! Iemand heeft foto’s van ons gemaakt met een papegaai. Haha. Hij wist niet dat wij als ouders hiervoor de hoofdprijs zouden betalen. Maar de foto’s waren zo mooi en het leed was al geleden, dus wij kochten de foto’s. Prachtig mooi die kleuren.

Nu drie jaar later was ik weer in Turkije met de kinderen. Mijn dochter wilde graag op de foto met meneer de papegaai. En ik dacht: misschien wel leuk na zoveel jaar. Zelfde meneer en zelfde vogel zo te zien. Dus ik zei ja. Staan zij en ik netjes in de rij. Op het moment dat wij aan de buurt waren kwam er ineens een Russisch gezin voor mij staan. Pardon?! Ik zei netjes maar zeer duidelijk dat meneer achteraan kon sluiten. Oftewel; hallo, weg wezen nu, sluit maar achteraan!! Yes, I did it. Ik kom voor mijn kind op. Ik laat niet over mij heen lopen. Meneer liep netjes weg. Maar toen…… de baas van de papegaai zei boos tegen mij ; hallo mevrouw, stop met zo luid te praten, de papegaai wordt bang van jou. Hij wil ervandoor. Oeps. Sorry hoor.

Vannacht thuis gekomen.

Hierboven wordt nog een pizza naar binnen gewerkt. Wij stonden klaar voor vertrek. Een technisch mankement. Iets met de rem schijven. Wel handig als die het doen. Oftewel, drie uur vertraging. Prima. Eten genoeg. Speeltjes en iPad mee. Ik zat nog heerlijk in de vakantie modus. Lekker rond struinen. Ik vermaakte mij prima. Een nadeel. Wij zouden nu om 3:00 thuis zijn in plaats van 24:00. Dat is iets minder. Maar ja. Niks aan te doen.

Hier gingen wij dan alsnog. De vlucht verliep prima. Het afremmen bij de landing ging super. Daarna met een busje naar onze auto. Die was vies! Sahara zand zullen wij maar zeggen. Eenmaal in de auto viel het mij op dat de airco op extra low stond. Doe ik nooit. En de muziek zender op WDR. Huh? Niet mijn keus. Even de foto erbij gehaald van de laatste kilometer stand. Er was gewoon 25 kilometer met mijn auto gereden. Dat is toch gek? Dat is van hier naar Arnhem. Niet normaal. Maar ja, wij waren al onderweg. Even gekeken of er geen deuken in de auto zaten. Dat niet. Leave it dan maar.