Mijn moeder is ziek. Heel ziek. Het ging afgelopen tijd ook echt heel slecht met haar. Koorts. Geen eetlust. Ze kon alleen nog maar op bed liggen. Toen zij de diagnose hoorde dacht zij dat ze de kerst niet zou halen. Wat een shock. Kerst was en is alles voor haar. Ik dacht nog aan een kerstboom in de zomer. Maar sinds een week lijkt ze op te bloeien. Hoe fijn is dat.

Drie maanden lang lag zij op bed. Ze ging wel met een rollator naar de wc. Soms even naar buiten. Lang kon zij niet zitten. Teveel pijn. Spoed bestraling gehad. Na enkele weken ging dit zijn werk doen. Ze kon ineens langer zitten. Wauw. Gewoon aan tafel zitten terwijl je eet. Voor ons allen normaal. Voor haar (en mijn vader) bijzonder fijne momenten.

En dan krijg je ineens een app. Dan zie je je moeder in een ander huis zitten. Bij mijn broer. Wauw! Tranen schoten in mijn ogen. Wat fijn dat ze even uit huis kon zijn. Voor het eerst sinds die drie maanden.

Mijn moeder dacht de verjaardag van Eva niet te gaan halen….. Als Daan en Eva jarig waren zaten mijn ouders hier altijd op de bank als de kinderen uit school kwamen. Samen een taartje eten. Samen een liedje zingen. Samen de kado’s uitpakken. Vanmorgen kreeg ik een app van mijn moeder. Ze zei onder andere; tot vanmiddag. Echt? Ik zei dit hardop. Mijn zoon zei nog; mam, dit was toch een verrassing voor Eva als het oma ging lukken? En Eva….. haar ogen werden groot; mam, komt omi vanmiddag echt op mijn verjaardag 😍? Ja schat! Het gaat haar lukken.

Mijn dochter is vandaag jarig. Afgelopen drie jaar gaf zij een logeer feestje voor twee vriendinnen. Niet meer en niet minder. Lekker overzichtelijk. Film, slapen, wakker worden en hop naar de Mac voor een ontbijt. Vorig jaar had ik verwacht dat ze iets van een ontbijt gingen bestellen. Ze mochten zelf bij de pilaar hun bestelling doen. Frieten en hamburgers was hun ontbijt 🤪.

Dit jaar gaan wij 👩‍👧‍👦 het anders aanpakken. Mijn dochter is er nu aan toe. Zes meisjes; jawel, een record, blijven logeren. Zes huishoudens onder een dak…. Later bedacht ik mij; onder de 12 mag meer. Ach ja. Laten wij rustig beginnen. Van 2 naar 6 is al een hele stap. Ik heb iemand ingehuurd om zes bedden in de woonkamer te plaatsen. Hele bijzondere bedjes.

Vandaag gaat mijn dochter elf kaarsjes uitblazen. Op school gaat ze trakteren. En op wat? Mijn moeder/omi heeft vanuit haar ziekbed kleine mutsjes gebreid. Deze gaat Eva trakteren met iets lekkers erin.

Uit school komen opi en omi een taartje eten. Als ze het redt. Elke dag weer spannend hoe het met mijn moeder gaat. 16:30 komen de vriendinnen.

Morgen is de dag dat mijn dochter 11 kaarsjes uitblazen mag.

Iets met memories….. Je wordt maar eenmaal in je leven elf jaar.

Ik heb iets kunnen regelen…… Alvast bedankt A.. Jij en ik weten dat Eva dol is op elk diertje/beest. Wat fijn dat jij speciaal voor Eefs en haar vriendinnen iets voor haar/hun kan betekenen. Eva heeft een keer in haar leven haar verjaardag uitgebreid gevierd. Toen bij Zoo en Zo. En nu? Lekker thuis. Met vriendinnen en beesten.

Een verjaardag om hopelijk nooit meer te vergeten.

Wordt vervolgd.

Pfff. Deze week is het alweer vier jaar geleden dat mijn ex besloot bij ons 👩‍👧‍👦 weg te gaan. Op dat moment totaal niet verwacht. Naderhand als je dan terug kijkt denk je; ja, het is beter zo. Ik ben in ons huis gelukkiger zonder hem dan met hem. Samen met de kids heb ik het echt heel erg fijn. Ying Yang.

Toen hij besloot bij ons weg te gaan vroeg ik aan mijn baas een week vrij. Dan kon ik samen met mijn broer kijken of ik in het huis kon blijven wonen. Dat kon als ik een dag meer ging werken. Yes! Precies een week later dus weer aan het werk. Met de baas gesproken. Ik mocht een dag meer gaan werken. Top. Geregeld. Oh ja, of ik tussendoor even voor een echo kon. Ik voelde een knobbeltje in mijn borst. Zo gezegd zo gedaan.

Foute boel! Borstkanker met een uitzaaiing in mijn oksel. De wereld verging even voor mij. Dag gezondheid, dag huis.

Gelukkig kon mijn broer regelen dat ik via hulp van mijn ouders hier kon blijven wonen. Hij gaf aan dat hij zelfs zijn pensioen geld hier in wilde stoppen als ik perse hier wilde blijven wonen. Zoooooooo bijzonder en lief. Als ik dit huis moest verkopen en voor een nieuwe hypotheek wilde gaan…… ik denk met een kaal hoofd dat je geen nieuwe hypotheek krijgt. Dan ga je huren en eet je je eigen vermogen door de jaren heen op. Je kan wel nagaan dat ik dagelijks om mij heen kijk en denk; yes! Ik ben er nog en ik heb ons paleisje nog. Een mooie plek voor mijn kinderen. Hier zijn ze helemaal zenn.

Nu met de lage rente heb ik heel even gedacht aan verhuizen. Altijd handig om nu te investeren zodat je later een grotere spaarpot hebt. Mijn kinderen begonnen meteen te huilen. Oh dear. Mam, waarom groter? Dit is precies goed. Ach, ze hebben gelijk. Waarom? Alleen om het geld? Ik moet dit huis zelf schoon houden en onderhouden. Stop met de verhuis gedachte. Ik ben zoooooo blij dat wij het mooiste huis van de wereld hebben. Maar vooral dat ik geen rest verschijnselen heb van de chemo’s, operatie en bestralingen. Ik ben gezond. Al blijft dat wel een dingetje nu mijn moeder na 22 jaar borstkanker te hebben gehad nu vol zit met uitzaaiingen.

Ik kreeg laatst een brief over werkzaamheden aan de snelweg. De A12.

Afgelopen weekend en hierna nog vier weekenden wordt er aan de snelweg gewerkt. Van vrijdagnacht tot, ik dacht, maandagmorgen. Prima. Dit kan voor overlast zorgen als je bij de snelweg woont. En dat doen wij 👩‍👧‍👦.

Zaterdagmorgen werd ik wakker en rook ik teer. Op zich niet erg hoor. Ik kan het hebben. Daarna hoorde ik ook piep, piep, piep. Ach ja. Vrachtwagens die achteruit rijden. Ook prima. Ik ben er niet wakker van geworden.

Mijn broer vertelde mij dat ze in de stad niet piep piep doen. Zij werken daar met camera’s op de vrachtwagen of de werk mensen hebben een kop telefoon op waar zij wel piep piep horen. Op die manier hebben de andere mensen geen overlast van dat gepiep. Wat een vooruitgang weer.

Gisteren was hier iemand om de computer van Daan te maken…. eindeloos verhaal. Ik hoop zo dat deze nog te repareren is. Maar, ik had het met hem over de werkzaamheden van de snelweg. Hij woont hier om de hoek. Geen brief van Heijmans ontvangen. Hij hoorde wel piep piep. Het hele huis doorgelopen. Was het de droger? Etc etc. Nope. Het is het verkeer op de snelweg 🤪🤣😅. Dus, je bent gewaarschuwd. Hoor jij piep piep of ruik je teer? Kijk van A naar beter waar de werkzaamheden zijn.

Wat een gekke Heideweek. Oftewel eigenlijk geen Heideweek. Geen openingsavond. Niks…..

Natuurlijk een gemis. Maar het is niet anders. En hoe leuk is het dan dat je ‘oude’ foto’s ziet van je eigen Heideweek. Zo bijzonder. Zo leuk.

Daan was in de corona tijd jarig. Ik deed toen een oproep of mensen kaarten naar hem wilden sturen omdat een familie of vrienden feest niet mogelijk was.

En wat werd hij verwend! Zoooooveel kaarten gekregen. Rond de 100. Maar ook twee ballonnen. Ik kan je vertellen; zonder touwtje eraan (dat was net te zwaar) zijn ze er nog steeds. Op het toilet hangen twee ballonnen aan het plafond. Zo leuk.

Zouden ze de verjaardag van Eva halen? Deze is aanstaande vrijdag 4 september.

Mijn zoon blijft maar roepen; mam, laat het zwembad toch staan. Als het weer een warme dag wordt dan kunnen wij toch gaan zwemmen?

Lieverd, jij houdt niet van koud water. Stel je voor het wordt nu 25 graden. De nachten zijn zooooooveel kouder. Dat betekend dat het water niet warmer kan worden dan 19 a 20 graden. En dat is volgens meneer veel te koud. Dusssss. Het zwembad gaat weg. En ik snap dat het aanzicht al goud waard is in onze tuin.

Voorheen hadden wij de traditie om een mes in het zwembad te steken. Klinkt heel eng. Dit had meer te maken dat het bad snel leeg moest. De rand vaak al lek was, niet meer te plakken. Dus weg ermee.

Maar dit jaar heeft ons bad alles overleefd. Geen lekke rand. Dus waarom lek steken? Nu netjes leeg laten lopen. Langzaam via een stop. Het bad, de dekzeilen etc in de auto gepropt. Hop, naar opa en oma toe. Opa heeft alles schoon geboend. Ons 👩‍👧‍👦zwembad ligt nu bij oop op de zolder. Volgend jaar geen extra aanschaf voor een zwembad. Beter voor de portemonnee en het milieu.

Dank opa voor de gouden tip om het bad leeg te laten lopen. De stop zit een stuk boven de bodem. Dus ik dacht nog hoe krijg ik het laatste water eruit? Het lijkt niet veel. Maar om dit via de bodem eruit te tillen…. te zwaar. Mijn vader gaf de tip; leg op de opening van de stop een baksteen. Daardoor komt er een overloop. Dan loopt al het water eruit. Ik deed dat. En jawel. De volgende morgen ws het zwembad helemaal leeg.

Ons huis had al een hordeur. Zo’n schuifding. Prima. Zat er al in. Soort van gratis. Maar iedereen was ermee aan het klooien om deze open te krijgen. Ik riep dan steeds; de knop onder en boven inknijpen!

Op een gegeven moment at ons konijn een gat aan de onderkant van de hor. Prima. Zo kon de kat in en uit lopen zonder de hele hor open te hoeven doen.

Maar dan begeeft de hordeur het ineens. Kapot.

Ik vroeg aan vrienden wat de beste oplossing zou zijn. Een plak en klik hor van de action. Voor 2,99. Gekocht. Aangebracht. Wauw. Wat een super systeem. Iedereen snapt hoe dit werkt. Zelfs de kat. Zij loopt in en uit. Ideaal. Niks met knopjes indrukken of naar links en rechts bewegen. Gewoon lopen dwars door een gordijn.

Ik kocht een zwarte. Ik dacht dat dit het enigste was. Ik miste een paar plakkers aan de onderkant. Dus ik kocht een setje erbij. Dan zet ik wel de verdubbelaar in. Onze 👩‍👧‍👦 hor gaat dan 6 euro kosten. Toch gedaan. En wat bleek. Hier zat een witte hor versie in. Neeeeee. Wat geweldig. Meteen de zwarte voor de witte vervangen. Dank voor de tip Marielle!

Foto’s volgens nog.

Ooit, ver in het verleden, bouwden mijn ex en ik een tuinhuis. Nou, ja…. wij. Hij en ik deden helemaal niks. De papa’s hebben deze gebouwd. Prima tuinhuis.

Een opa die verstand had van elektriciteit legde de stop contacten aan. Vanaf het begin werkte de licht schakelaar al niet goed. Soms ging de lamp aan en soms niet. Ach. Een beetje Russische roulette…. niks mis mee. Afgelopen zomer als ik de warmte pomp aan wilde zetten vloog de stop er steeds uit. Die van het groepje tuinhuis en de hoofdschakelaar. Niet goed. Nadat dit meerdere keren gebeurde vroeg ik mijn vader of ik zijn warmte pomp kon lenen. Gewoon even een check of dit apparaat het probleem zou zijn.

Op goed geluk kwam mijn vader zijn warmte pomp aansluiten. Dit in een soort van stress. Hij liet mijn zieke moeder voor het eerst alleen. Ik voelde zijn stress….. Wij gingen als een team snel aan de gang. Op het moment dat de boel omgezet was stopte mijn vader de stekker in het stop contact. Er kwam een vlam uit. Zelfs de filter pomp deed het toen niet meer. Nee hè. Wat nu? Wij hadden niet alle tijd. Snel nadenken. De stekker in een andere stopcontact van het tuinhuisje. Yes. Die deed het. En er vlogen geen stoppen eruit.

Oftewel, het stop contact en een licht schakelaar die door een prof waren aangemaakt….. ook hij kan fouten maken. Wij 👩‍👧‍👦 zij zo blij dat ons tuinhuisje nog staat. En ach, al die keren dat de stop eruit vloog…… Ik ben zo blij dat mijn pa en ik de oorzaak hebben gevonden. Ik was eerst al bang voor een dure nieuwe warmte pomp of een nieuwe stop in de meterkast. Nergens voor nodig. Alleen een nieuw stopcontact met een licht schakelaar. Want die deed het vanaf dag één al niet goed.