Huh? Waar is Anton onze slang? Hij lag niet in zijn vertrouwde hoekje. Ik zag wel iets liggen….
Een vel van Anton zonder inhoud. Daarna zag ik hem achter een rots liggen. Pfew. Hij is aan het vervellen geweest. Prima. Als dat het is…. Alles beter dan een ontsnapte slang. Daar wordt zelfs ik bang van.
Ik heb heel veel planten hier geprobeerd. Alles ging dood. Meestal omdat het te donker was. Maar ook omdat ik ze verzoop.
De Sanseveria. Die kocht ik na de kerst. Ken je dat? Na de kerst als de boom weg is dan wil je groen in huis. Daarom kocht ik deze. Ik had gehoord dat ze sterk zijn. En dat zijn ze. Ze staan nog steeds. En ik zie ze zelfs heel langzaam uitbreiden. Zou dit komen omdat ik tegen ze praat? Anyway, ik ben blij met de uitbreiding.
Vraagt de achterbuuf of iemand nog stekjes van deze plant wil. Uhhhh, ja heel graag. Ik heb ze ertussen gepropt. Prachtig! Nu hebben wij een hele volle bak met groen in huis.
Vorige week kwamen wij nogal wat beesten tegen. Andere omgeving met heel veel beesten op het terrein. Helemaal haar ding. Je mocht ze ook voeren. Er stonden daar speciale gevulde emmers voor. Mevrouw ging los, haha. Ik hoop dat de beesten niet overvoerd zijn 😬. Ik denk het niet want op een gegeven moment bleef de emmer leeg. Ik vermoed dat ze een emmer per week krijgen.
Tijdens onze avond wandeling kwamen wij een kat tegen. Die draaide maar om onze benen. En snorren! Heel hard. Eva bleef maar aaien. Ik begreep later waarom de buurman een steen naar de kat gooide ….. Als de kat eenmaal in je buurt was bleef die volgen. Daan zei al bang; mam, die komt straks toch niet binnen? Nee joh…….
Zitten we binnen aan tafel, zegt Eva; kijk eens mam, links van je. Ik draai mij om. Op ooghoogte; oog in oog met die kat. Ik gaf mij een gil. Dat beest schrok en vloog omhoog. Daarna riep ik chchchchc. En hij ging weg. Bij ons thuis in Ede hebben wij ook zo’n kat van weet ik het wie, die regelmatig binnenkomt bij ons. Die heeft Eef ook vaak geaaid. Het is me wat met onze dierenfluisteraar.
Ik bakte een gebakken ei en uitgebakken spek voor mijn dochter tijdens onze weg van huis vakantie. In onze mini keuken. Ik presenteerde dit alles op een bord. Mooi opgemaakt. Dacht ik. Zie bovenstaande. Even later hoorde ik gegiebel. Wat zag ik toen?
Ach. Ik snap het ook wel. Mijn smiley keek niet echt vrolijk. Dan maak je er toch iets anders van? 😅😂🤣
Triiiing. De deurbel ging. Er stond iemand voor de deur met taartjes. Zij had een high tea gehad en er was over. Twee bakjes kreeg ze mee. En zij dacht aan ons. Zo lief. bedankt Liesbeth voor de gebakjes. Ze zijn al op, haha. Er mist er ook een op de foto. Die had Eva al 😂.
En als je toch bij deze bakker bent…… dan koop je wat lekkers voor je kinderen. Ik had nog gewonnen bonnen, gekregen van Annemiek, om te spenderen. Voor Daan en zijn vriendje een frikadel broodje. Eva en haar vriendin een petit four. Wat hebben zij genoten. Heerlijk zo boodschappen doen. Ik hoefde alleen een parkeer kaart even af te tikken voor een gewonnen prijs; frikadel broodjes, petit four en een brownie pakket. Love it!
Wat zijn wij blij met de gewonnen prijs van bakkerij van der Veer, Ede centrum. Wij hebben een doos om brownies te bakken gewonnen. Dit in spelvorm. Zo leuk. Mijn moeder is dol op brownies. Haar smaak was een tijd weg in verband met koorts. Niks smaakte haar. En pfew, wat ging zij hard achteruit. Kon niet meer lopen. Sliep de hele dag…… wij dachten even aan het ergste. Maar de koorts is nu onder controle. Smaak komt weer een beetje terug. Lopen kan ze nog niet. Het is zitten of liggen. Het is niet anders. Gelukkig smaakt het eten weer. En omi was altijd dol op spelletjes doen. Daar gaan wij weer voor!
Dus Eefs, Daan en ik gaan bij mijn ouders in de keuken onze gewonnen prijs bakken. Speciaal voor oma. Haar lievelings zoete snack. Spelen we er meteen een spelletje mee. Making memories!
Woensdag bij de orthodontist geweest. Deze kan de blokbeugel uitlezen. Dan kan hij zien hoe lang zij deze per 24 uur heeft in gehad. Ze moet 14 tot 16 uur per 24 uur. Wat zei dat apparaat; 6 uur gemiddeld? Say what? Sorry. Maar dit geloof ik echt niet.
Eva gaat om 22:00 naar bed en slaapt tot 10:30. Ik ben zo’n drie keer per nacht wakker. Dan tik ik op haar tanden. Haha. Zo kan ik voelen of het bitje erin zit. Afgelopen zes weken heb ik maar 2 keer gemerkt dat het bitje niet in haar mond zat. Chipperdechip. Dan moet ik mijn zaklamp pakken. Zoeken. Gevonden? Ik pak dan de rechterhand van Eva. Stop de beugel daarin. Tik ik op haar schouder en zeg ik; bitje in! Zei antwoord standaard met jahaaa ! En dan, floeps, stopt zij de beugel in haar mond. Topper! Dus hoe dan? Zes uur per dagdeel….. Wij snappen er niks meer van. Zeker bij mij 12 uur per nacht. Iets van een gemiddelde……
Toen wij gingen was het nog bloedheet. Ook de nachten. Wij sliepen in een kleine ruimte zonder airco. Oei. Dan heb je wel een ventilator per gezicht nodig. Mijn zoon heeft een retro tafelmodel. Eva en ik thuis zo’n soort pilaar. Die moest ook mee van de kinderen. In de kofferbak paste hij niet. Te breed. Dan maar mee als passagier op de stoel naast mij.
Netjes in de gordel. Als ik naast mij keek zag ik bijna een gezicht aan de bovenkant. Het handvat was een mond. De knopjes erboven de ogen…. Het moet toch niet gekker worden met mij. Ik zie een superheld naast mij zitten. Iron men. Deze maakt mij alleen niet warm van binnen, haha. Deze man heeft ons leven gered. De nachten waren heerlijk dankzij hem. Eindelijk een man waar ik op kan bouwen 🤪🤣😂.