Afgelopen zaterdag hadden wij weer bijna 40 huishoudens in onze winkel zonder kassa. Zo fijn om steeds weer te horen dat ze ons zo dankbaar zijn. Maar ik kan ook zeggen dat het mij energie geeft. Hetbis dankbaar werk. Een win win situatie.

De armoede in Nederland is echt schrijnend. Dit hoorde ik ook gisteren in het nieuws. Het rode kruis heeft inmiddels een rekening geopend. Daar mogen mensen die het geld kunnen missen wat storten. Mensen die hun boodschappen niet meer kunnen betalen krijgen daarvan voedselbonnen. Een prima idee.

Maar waarom is het zover gekomen? Als ik groente wil kopen…. Bijna niet te betalen. Onze frisdrank is drie keer zo duur als in Duitsland. Afgelopen maanden schrok ik van de stijgende boodschappen prijzen. Het leek even stabiel. Afgelopen weekend zag ik weer een grote prijsstijging. Wie gaat hier iets aan doen? De regering doet niks. En de supermarkten hebben teveel macht. Geld maakt je hebberig.

Onze winkel was goed gevuld afgelopen zaterdag. Maar ook wij merken nu dat mensen het moeilijk hebben. Er wordt echt minder geld gestort en eten geschonken. Begrijpelijk. Nu wordt de kloof tussen rijk en arm nog groter. Echt sneu.

Maarrrrr, om 10:00 (afgelopen zaterdag) kregen wij weer loempia’s en kroepoek van een dankbare persoon. Echt hartverwarmend. Heerlijk als je uren doorgaat. Even een hapje tussendoor.

Vrijdagavond had mijn dochter haar eerste schoolfeest. Pfff, wat een happening. Ik had vtv eigenlijk niet eens verwacht dat ze zou gaan. Onbekend iets, drukte. Maar ze had er zin in. Kaartje gekocht. Ze ging, samen met haar drie vriendinnen.

Om 19:30 begon het feest. Ik reed haar richting school. Het regende zo hard en om 23:30 was het feest afgelopen. Om haar dan alleen te laten fietsen….. Ik was net de straat uit, mam, mijn telefoon. Oh dear. Wel handig. Terug gereden. Toen waren wij bij school. Mam, ik heb geen luchtje op. Pfff, dan maar niet. Maar haar vriendinnen waren nog niet eens onderweg. Wij moesten dus nog even wachten op de parkeerplaats. Toch maar naar huis gereden. Deo, geurtje en lippengloss opgehaald. Ja. Ik weet het, ik ben gek dat ik dat doe. Maar ik genoot en dacht mee met mijn dochter.

Toen stonden wij weer op de parkeerplaats bij school. Geen vriendinnen. App ze Eef. Dit gaat van je tijd af. Je eerste schoolfeest. Duurt maar vier uur. Nu al een half uur kwijt. Haha, waarom maakte ik mij eigenlijk een soort van druk?… Op een gegeven moment zag ik meisjes rond rennen, ik zei tegen Eva, daar zijn ze. Nee hoor zei Eva. Ik heb geen app van ze gehad. Toch gebeld. Jawel. Ik had gelijk. Eva stormde de auto uit.

Ze had de avond van haar leven. Het was geweldig. Ik kreeg allemaal positieve appjes. Zo leuk.

Om 23:30 was het feest afgelopen. Ik stond klaar bij school. Eva kwam eraan. Ik vroeg haar hoe het feest was. Super leuk zei ze. En ineens zei ze; stop de auto mam. Ik moet weer naar binnen. Nee hè. De heenreis was al een heen en weer gebeuren. Nu terug weer? Zo laat? Eva rende naar binnen.

Ze liep daarna weer naar mij toe. Ik vroeg haar; waarom wilde je weer naar binnen? Mam, ik wilde mijn vriendinnen een knuffel geven. Say what? Een autist…. En een van haar vriendinnen had voor alle dames een ketting. Hoe leuk is dat? Zo aardig!

Al met al. Het was een suuuuuuper leuk feest voor Eva.

Hiermee kan je je kinderen voor de gek houden.

Super bedankt voor de bonnen van Ede doet.

Vandaag ga ik een handtekening zetten. Bij de notaris met mijn lotgenoten. Dan zijn wij een stichting. Het voordeel daarvan is dat je dan bedrijven kan aanschrijven.

Daar waren wij al mee bezig natuurlijk. Maar bijvoorbeeld een Heinz zegt; wij leveren aan de voedselbank. Snap ik. Die zijn bekend. Wij (nog) niet. De left overs van de voedselbank gaan naar het leger de heils.

Maar wij komen er wel. 40 gezinnen onder onze hoede. Een keer per maand mogen zij boodschappen doen. Dat is natuurlijk niet heel erg vaak. Maar het is een begin. Dankzij de Ede doet bonnen denken wij/hopen wij elke veertien dagen open te kunnen gaan.

Zo help je toch mensen die net niet in aanmerking komen voor de voedselbank ivm grote schulden, wij ze kunnen helpen voordat er schulden komen.

Mijn dienst afgelopen dinsdag overdag en nacht viel redelijk mee. Van 14:30 tot 00:30 gewerkt. Daarna kon ik maar niet in slaap vallen. We hadden zo hard gewekt. Zonder pauze. Normaal kom je uit je werk en ga je eten, relaxen, etc. En ik moest nu door van druk druk naar slapen. Lukte niet. Om 7:45 ging de wekker. Ik was kapot.

Ik moest de school van Daan bellen dat hij om 12:15 van school naar huis zou komen ivm de orthodontist. Toestemming gekregen. Maar Daan zei dat de juf van zijn klas niet akkoord ging. Jammer. Meneer had stress. Fietste meteen door naar de ortho. Terwijl ik maar aan het wachten was op hem. Thuis wel te ver staan. Poort al open. Tandenborstel lag klaar. Alles om op tijd te zijn. Van 12:30 tot zelfs 13:00 was ik aan het wachten. De tijd van de afspraak. Geen Daan. Geen bericht. Oh dear. Is er iets gebeurd?

Uiteindelijk hoorde ik dat hij rechtstreeks naar de orthodontist fietste. Zucht. Prima plan. Maar zeg dat tegen mij. Maar ook zonder tandenborstel. Nee hè.

Ik was dus niet op tijd daar. Meneer kreeg dingen te horen. Geen idee wat daarvan klopte. Ik daarmee, of Daan het goed begreep. Daarom wilde ik mee. Beugel was fout, vorige keer ook…… Volgens de zelfscan een dag vtv was alles in orde. Wie spreekt nu de waarheid? Geen idee. Ik was er niet bij. Maar wat baal ik van dit soort acties. Meneer leeft met een telefoon in zijn hand. Als er iets veranderd, geef het door. Ga met de tijd mee. Zelfs zijn digibeet moeder snapt dat.

Nu weet ik nog niks. Had de orthodontist gelijk, of de vorige, of die van de scan? En dan zegt hun vader; laat ze het uitzoeken, de kids. (maar hij wil de rekening niet betalen omdat het voor niks is geweest met een beugel die niet klopte. Dat mag hij zelf regelen.) Je ziet nu wat ervan komt. Of maar accepteren. Dat kan beide kanten opgaan. Met een beetje geluk en meer relaxed zijn de goede kant. En anders…. Zien we dan wel weer. Let ik go.

Hoe fijn is dat? Je kinderen all the time om je heen. Ik was gewend dat ze om het weekend naar hun vader zouden gaan. In het begin van de scheiding vond ik dit vreselijk. Daan was zeven. Eva zes. Ik was gewend alles alleen te doen. En dan nu bij hun vader… ik kon het eerst echt niet loslaten. Later had ik deze rust momenten nodig. Gewoon even niks moeten. Even niet te hoeven te zorgen.

Maar ivm de afgelopen vakantie van de vader van Daan en Eva had ik ze vijf weken. Super leuk. Maar ook wel schakelen. Als Daan en Eva bij hun vader zijn werk ik. Heb ik weekend oproep dienst. Nu had ik alles tegelijk. Kids, huishouden, werken…..En dan ook nog eens al die afspraken. Van huiswerkbegeleiding/leren leren op de maandag. Eva elke week fysio. Orthodontist met twee kinderen. Een tandarts. Toch weer maar het WKZ met Eva (ik dacht dat dit klaar was). Een karakter. Autisme coach aan huis.

Ik ben nog steeds moe. Ik wilde afgelopen weekend het huis aanpakken. Niet helemaal gelukt. Moe. Opperdepop. En dan ga ik nu ook nog eens de nachtdienst is. Zucht. Maar ja. Dan maar niet alles gestofzuigd en gedweild. Het is wat het is. Prioriteiten stellen. De kids komen woensdag weer hier. Ik ben blij. Is het huis op orde? Ik denk het niet. Is mams op orde? Ik hoop het. Zo niet…. Dan zeg ik dat ik even een power nap wil maken. Komt goed.

Iedereen merkt dat de prijzen van de boodschappen hoger zijn geworden.

Ik was van het weekend bij een supermarkt die vaak goedkoper is dan de Appie. Ik was bij de A..i . Ik weet nu dat je je ogen 👀 goed moet laten rondkijken. De energie drank was daar het duurste van alle supermarkten. Niet dat ik dat spul drink, maar het viel mij gewoon op. 10 cent per blikje duurder dan bij welke supermarkt dan ook.

Paaskoekjes. Bij die ene winkel 1,59. Dezelfde bij de appie 1,49. Zelfs de lasagne was daar veel duurder. Nooit verwacht. Ik heb in een snoeptrommel soms kleine zakjes snoep. Van die uitdeelzakjes. Laatst hadden ze die nog. Nu niks meer. Is dit in verband met het milieu? Daarna ging ik naar de appie. Zag ik ze ook niet. Ah, dan is dat ivm het milieu. Oh nee, ik keek niet goed. Ze hadden ze toch wel.

Ik wilde chocolade kopen voor de stiefbroer van Daan. Is hij dol op. Een reep kost 2 euro. Dan heb je zo’n dikke reep chocolade 🍫. Dunne hadden ze niet. Ik kijk graag naar de kiloprijs. Duurder dan een dunne Milka. Wat is er toch aan de hand? De goedkope supermarkten worden alsmaar duurder.

Ik kreeg nu een tip dat de A..i het duurste is. Nou, dat klopt dus kan ik uit eigen ervaring zeggen. De Hoogvliet is de goedkoopste.

Gisteravond had mijn zoon een vriend te logeren. Nog twee heren kwamen ‘spelen’. In de avond. Vond ik al gek. Overdag buiten spelen is normaal. Maar waarom s’avonds? In de avond zit je binnen. Het liefst met spelletjes doen. Maar helaas vaak met een beeldscherm.

Daan en zijn vrienden belden in de avond hier aan. Een meneer had ze achtervolgd. Ze waren bang. Ok. Wat een verhaal. Even laten landen.

Twee van de jongens wilden naar huis gaan. Weg fiets sleutel. Oeps. Wat een pech. Het ging om de E-bike van zijn moeder. Deze gebeld. Ze kwam eraan met de reserve sleutel. Ondertussen gingen de jongens, Eva en ik de route lopen van waar de fiets sleutel zou kunnen liggen.

Onderweg kwamen wij mega veel kikkers of padden 🐸 tegen. Echt bizar hoeveel. Ik durfde bijna niet te lopen zonder een zaklamp.

Geen sleutel gevonden. Jammer. Met z’n allen nog wat gedronken. Super gezellig. Toch nog even naar links vanuit onze voordeur. Najaaa, daar lag de sleutel. Meteen weer de moeder van die jongen gebeld. Zij blij. Wij blij.

Nog steeds ben ik verbaasd over de hoeveelheid kikkers 🐸 die wij tegenkwamen. Het zal wel de tijd zijn van. Volgens mij zijn er meer dan genoeg.

Ik zag gisteren een mooie lucht. Iets met avond rood brengt water in de sloot? Of zeg ik dit nu verkeerd?

Ik riep Eva naar boven. Zij maakte deze mooie foto. Helemaal trots dat deze gelukt was.

Gisterochtend kwam hier een jongedame die Eva liet zien hoe haar brein werkte. Een autisme brein. Wij kregen deze ‘cursus’ aangeboden. Eva zag het eerst niet zitten. Weer iets buiten school om. Ze is daar zo klaar mee. Snap ik. Al die ziekenhuis bezoeken, orthodontist, te vaak naar een kaakchirurg (en waarschijnlijk nog veel vaker) en elke week fysiotherapie. Ik ging overleggen met school. Deze gaven aan dat deze ‘cursus’ wel belangrijk zou kunnen zijn voor Eva. Hier kon ze baat bij hebben in de toekomst. Eva hoeft dankzij school voorlopig op de vrijdag het eerste uur geen flex les in te vullen. Dan blijft ze thuis voor de cursus.

Eva zag eergisteren enorm op tegen een biologieles. Te druk, dacht ze. Dit melde zij mij al op de dag daarvoor, de donderdag. Voorheen hoorde ik nooit deze klacht.

Door de autisme cursus op vrijdag kon ze langer slapen. Daarna volgde ze de cursus. Toen nog even een korte pauze. Naar school. De biologie les viel voor het eerst nu enorm mee. Snap ik. Mevrouw ging van overprikkelt aan het einde van de week naar relaxed het weekend in dankzij iets van uitslapen, cursus, toen pas naar school. Dan maakt het niet meer uit hoe druk de kinderen in de klas zijn. Eva was helemaal ying yang.

Een boter met knoflook. Deze kan je heel makkelijk zelf maken. Je kan een knoflook 🧄 in folie op de bbq of in de oven gooien. Of in kleine stukjes bakken in olie. Daarna mengen in een klont boter. Uitsmeren. Smullen maar.

Ik kocht via een tip van een vriendin een pak Deense roomboter. Met of zonder zout. Altijd smeerbaar. Ideaal. Normaal te duur. Maar met een aanbieding soms betaalbaar.

Toen wij 👩‍👧‍👦 bij familie in Engeland waren kregen wij knoflookbrood. Een stokbrood die ingesneden was. Daar werden stukken knoflook boter 🧈 ingesmeerd. Tjeee. Ik ken knoflook boter van de appie en andere merken. Maar die van Lurpak is echt de beste. Inmiddels al twee pakjes gebruikt. De andere twee liggen in de vriezer voor een speciaal moment.

Misschien ga ik bij de Appie XL aanvragen of ze deze in hun assortiment willen opnemen.

Ik heb een stukje van deze boter in mijn mond gestopt. Ik proefde boter met zout en best wel wat knoflook of een smaakmaker.