Afgelopen maandag was Eva bij de fysiotherapeut. Ze gaat deze week elke ochtend 1,5 uur naar school. Volgende week komt er een uur of eventueel anderhalf uur bij. Haar vader en de fysio (ik was er niet bij) hadden het eerst erover om Eva langer in de ochtend op school te laten in week twee. Dat vond Eva te spannend. Dus nu na een korte ochtend school eerst even ontspannen thuis. De middag weer naar school.

22 april heeft ze een uitje van school naar Leiden. 1,5 uur auto. 2,5 uur daar in corpus. Daarna weer 1,5 uur in de auto 🚙. Oei, dat is best lang zitten. Volgens paps een makkie. De fysio en ik twijfelen nog een beetje. We gaan het zien tegen die tijd. Helaas kan ik zelf niet rijden ivm werk. Anders was ik met haar mee gegaan en als het niet meer ging met haar eerder naar huis gereden. Gelukkig ken ik een moeder waar Eva nu mee mag rijden. Zij kent de situatie van Eva. Misschien geef ik een hoofdkussen mee. Als dat staan, zitten en lopen te pijnlijk/vermoeiend wordt voor haar rug werkt er maar één ding; dat is dan even liggen. Moet geregeld kunnen worden. Desnoods op de achterbank van de auto.

Toen onze kat nog een kitten was probeerde ze onze slaapkamers binnen te komen. Overdag hebben wij de deuren dicht. Zo ook de nacht. Maar mevrouw probeerde dus in het begin aandacht te krijgen. Dan hoorde ik haar pootjes 🐾 tegen de deur 🚪 aan vegen. En maar mauwen. Mijn dochter riep weleens; mam, mag ze naar mijn slaapkamer. Nee, want als je daar eenmaal aan begint. Daarna ging het heel lang goed.

Nu begint ze te mauwen als ze de vogeltjes buiten hoort, als het licht wordt. Zo rond 6:00. Is mij te vroeg. De kinderen worden niet wakker van de kat. Ik helaas wel. Een keer ging ik toen naar het toilet. Ik liet de kat meteen naar buiten. Foute boel. Sinds die tijd mauwt ze voor mijn deur als de vogels buiten hoort. Ik laat haar janken hoor. Ze mag er pas in als mijn wekker ⏰ gaat. Dat doe ik bewust. Ook in het weekend.

Als mijn wekker gaat mag mevrouw de slaapkamer in. 😂, dat klinkt best gek. Maar ik kan je vertellen, zodra ik mijn bed 🛌 uitstap en de trap afloop rent ze voor mij uit de trap af. Dan wil ze naar buiten.

Gisteren om 14:30 kreeg ik een high tea aangeboden van een tante. Zo lief. Voor het eerst sinds 3 maart, de operatiedag van Eva, was ik een weekend weer alleen. Eva ging in de weekenden als ze bij haar vader was de nachten naar mij. Om 18:00 kwam ze dan. Dan kon ik haar douchen en aankleden. Ze gaat nu zo hard vooruit dat ze zich prima kan redden bij haar vader. Maar, ik kreeg dus een high tea. Lekker. We hebben echt lang gezeten. Het was veel! Twee bakken met inhoud mee naar huis genomen. Voor de avond. Zo gezellig gekletst. Wat heb ik toch een fijne familie. Dat wist ik allang. Toevallig had ik het daar laatst met een collega over. Zij heeft alleen een neef. Lucky me.

Ik zag de foto’s van mijzelf die mij tante van mij maakte. Goodness. Ik ben serieus nog nooit zo dik geweest. Ziet er niet uit. Klaar mee. Zeg ik zo vaak. Maar ik hoop nu toch echt. Hoe kan dat nou? Ik zat aan huis gekluisterd. Voorheen liep ik vier keer per dag van huis naar school met Eva. En dan weer vier keer naar huis. Bij deze laatste wandeling (van 6 minuten) liep ik vaak een extra rondje over de geluidswal. Die beweging had ik dus echt nodig om op gewicht te blijven. Doordeweeks ben ik s’morgens de privé juf van Eva. Ik zit dan naast haar aan tafel of op de bank om haar te helpen met de lessen volgen. Dus een extra zit moment. In de pauze van Eva haar school dronken wij thee met iets lekkers. Had ik niet moeten doen. Zucht.

En vergeet niet die zes dagen ziekenhuis. We zaten op de kamer van Eva soort van vast. Daarna drie weken zorgverlof. Dus geen werk. Op mijn werk maak ik vaak de kilometers.

Het roer moet echt om. Het mooie weer komt eraan. Eva kan verder wandelen. Ik ga mee. Ze kan denk ik al snel weer naar school. Dan breng en haal ik haar elke dag op.

Mijn zoon had gisteren met school een uitje naar de Efteling. Super leuk. Hij zag er schijnbaar vooral tegenop. Hij was bij zijn vader dus ik kon niks aan eten mee geven. Je zou zeggen, dag uit, plezier maken, geen school. Hij dacht vooral; Met z’n allen in een bus 🚃, is het dan ‘te’ druk? Hoe doe ik het met eten? Word ik ‘wagenziek’?

Ik had de dag daarvoor tegen hem gezegd; eet s’morgens een boterham. Neem er ook een mee. Anders wordt je misschien misselijk 🤢 als je in een attractie gaat. Meneer was nl weleens wagenziek. Alhoewel dat alweer een tijd geleden was. Dat had toen meer te maken met op vakantie gaan, de spanning van waar gaan wij heen. Moe van een reis en daardoor sneller misselijk zijn.

Gisteren om 10:00 dacht ik; ik vraag om een leuke foto van de Efteling. Kreeg ik deze foto. Najaaa. Van eten. Later zei een collega; hij wil laten zien dat hij eet. Tegen de misselijkheid.

Een paar uur later vroeg ik weer om een leuke actie foto en of hij het leuk had? Hij vermaakte zich suuuuper. Zo leuk. Zo blij voor hem. Ik kreeg toen deze foto;

Hahaaaa. Meneer Daan die eet. Geweldig. De verhalen ga ik nog horen. Dinsdag is hij weer hier.

Ondertussen had Eva een verjaardag van haar juf. Bowlen. Dat laatste deed Eva niet. Maar ze was er weer bij. Een uur lang. Ze heeft enorm genoten. Ik kreeg van de juf een foto van Eva met haar twee vriendinnen. Drie maal een grote glimlach. Ook kreeg ik onderstaande foto. Het was een gezellige verjaardag.

Eva mag een uur zitten. Afgelopen dinsdag verzorgde ik het schoolfruit. Het waren wortelen. Dus groente dit keer 😅. Ik nam Eef mee naar school. Zij en ik liepen langs de klassen van de juffen die haar een kaart hadden gestuurd. Ze kreeg veel schouderklopjes.

De dag daarna zou ik sinaasappels 🍊 snijden. In vieren. Twee stukken per kind. In die tijd die ik nodig zou hebben wilde ik Eva in de klas laten zitten. Weer een stapje verder. Helaas kregen wij een melding dat de juf van Eva ziek was. Dus Eva had een soort van vrij. Nou ja vrij. De rest van de klas wel. Maar Eva had alle spullen natuurlijk thuis voor onderwijs. Ik liet haar uitslapen terwijl ik op school de sinaasappels 🍊 in stukken sneed. Daarna haalde ik haar uit bed en kon ze haar dagtaak maken.

Ik vroeg later aan de juf, is het een idee dat Eva donderdag een uur op school komt? De juf gaan aan dat ze een leuke gast docent had van 13:00 tot 14:00. Ik moest werken. Mijn ouders pasten op. Oma vind het leuk om samen met Eva online les te volgen. Opa doet dan allemaal klusjes in ons huis. Zo fijn.

Helaas ging de les niet door van de gast docent. Maar Eva was toch op school van 13:00 tot 14:00. Opa bracht en haalde haar van school. Ik kreeg een leuke foto van de juf. Ze zei; wat lijkt Eva op haar opa 👴. Eva heeft het super leuk gehad. Geen pijn. Ze hield het makkelijk vol.

De juf had zelfs slingers opgehangen voor Eva. Zo lief!

Ik ging gisteren boodschappen doen bij de jumbo. Kreeg ik ineens een bloem tijdens het afrekenen. Ik vroeg aan de dame achter de kassa waarom ik deze bloem kreeg. Zij vertelde mij dat ze geen idee had waarom. Oké.

Ik nam deze bloem aan. Ik las de tekst op de verpakking hardop voor; jij bent bijzonder. Wauw. Ik zei tegen dit dus ‘per ongeluk’ tegen de dame achter de kassa. Jij bent bijzonder. Zij begin te glimmen. Ik herhaalde deze tekst nogmaals. Oh, ben ik bijzonder? Een ieder is bijzonder. Het zijn soms de kleine dingen die het doen.

Dank voor de mooie bloem. Hij of zij staat te shinen in onze woonkamer.

Daan ging gisteren voor een vaccinatie. Oei, meneer heeft daar niks mee. S’morgens begon hij al te zuchten en zweten, haha. Ik kocht hem om. Maak je niet druk, prik erin en doorrrr naar de MacDonalds. Daar waren wij al heeeel lang niet geweest.

Eva droomt al heel lang over de frietjes 🍟 van de Mac. Maar ja, die auto 🚙 rit. Eva de auto in krijgen (dat ze haar nek moet buigen), de rit ernaartoe en dan ook nog eens zittend eten op een harde stoel. To much. Gisteren na het schoolbezoek dacht zij dit wel aan te kunnen.

Daan kreeg om 18:00 een prik. Eva daarna thuis opgepikt. De auto 🚙 stoel wilde ze niet meer zo plat. Weer een vooruitgang. Regen 🌧 dus file in Nederland. Eenmaal bij de Mac wilde Eva het liefst door de MacDrive. Prima. Hun vaste recept besteld. Altijd zonder drinken. Dat vind ik echt veel te duur. Flesjes water en een pakje sap had ik meegenomen. Wat zag ik ze genieten. Eva werd wel steeds bleker om de neus. Toch wel een hele onderneming. Maar de smaak van de frietjes 🍟 deed haar zeker ook weer goed. Weer een mijlpaal, 😂.

Waarom belonen wat eigenlijk normaal zou moeten zijn? Uuuhm. Zou niet nodig hoeven te zijn. Klopt. En toch… Als ik denk aan mijn jeugd. De tandarts. Pfff, wat vond ik dit steeds weer spannend. Ik had altijd wat. Een gaatje of tandplak. Mijn broer die zijn tanden amper poetste had nooit die ellende. Dan kreeg je ook nog een fluor behandeling. Daarna mocht je een tijd niks eten. En als ik dan mocht eten…. comfort food. Mijn moeder ging dan met ons maar de supermarkt. Wat willen jullie eten? Ik koos altijd voor een zak cheese onion chips. Ik zie mij nog fietsen met een zak cheese chips op weg naar huis. Eerst keek ik ernaar. Water liep in mijn mond. Maar daarna…. Dat eerste chipje. Die smaak. Kan ik nog terug halen.

Vandaag met Eva naar haar school geweest. Ik was aan de beurt om wortels 🥕 uit te delen. Elke dinsdag, woensdag en donderdag krijgen de kinderen fruit (of groente).

Ik krijg dan altijd hulp van twee kinderen om de mandjes met inhoud naar de klassen te brengen. Vandaag waren het worteltjes. Bij Eva in de klas zit een meisje die dol is op wortels. Ik had een briefje met haar naam erop meegenomen naar school. Deze op een zak 🥕 geplakt. Wat zal ze opgekeken hebben. Een privé zak 🥕.

Eva en ik hebben twee mandjes zelf naar een klas gebracht. Naar de juffen die Eva een kaart hadden gestuurd. Konden wij ze meteen bedanken. Wij kwamen bij de kleuters. Tjeee, ik weet dit nog als de dag van gisteren dat Daan en Eva daar in de klas zaten. Pfff, tijd vliegt.

Eenmaal thuis snel weer online les volgen.

Hebben jullie ook een tafelkleed gekregen van de jumbo? Het leek even in een tijdschrift 📰 vorm. Maar toen ik wilde bladeren lukte dat niet. Het was een geheel. Misschien bewaar ik deze als ik een weggooi kleed nodig heb buiten. Kunnen we onder het gourmet stel leggen.