Ik had dit al eerder beschreven. Een winkel waar je je bankpas niet hoeft te laten zien. Je mag, omdat je het moeilijk hebt, voor nu EEN keer per maand je inkopen doen.

Hoeveel boodschappen per huishouden? Wij hebben een systeem overgenomen van de voedselbank in Veenendaal. Een alleenstaande ouder is een XS. Daar staan weer punten achter. Een gezin met meer dan vijf kinderen is een XL. Voor elke punt kan je een product zoeken. Sommige producten kosten je meer punten. Dan heb ik het over een pak koffie of wasmiddel.

Wauw. Wat werkte dit goed.

Iedereen kreeg een portie vlees; kip of gehakt. Een doos met eieren. Dat koste je geen punten. Daarnaast mochten alleenstaanden of gezinnen hun producten dus uitzoeken. Van levensmiddelen tot aan drogisterij producten.

Hoe lief is bovenstaande? Wij als vrijwilligers kregen ineens loempia’s en kroepoek.

Wat wij ook heel belangrijk vinden is dat praatje. Mensen verzamelden zich in een bepaalde ruimte. Daar werd koffie, thee of limonade geschonken. Een vrijwilliger maakte een praatje met iedereen. Heel belangrijk. Mensen worden gehoord en krijgen tips.

Dinsdag opperde ik naar Eva dat wij de volgende dag naar de kaak chirurg zouden gaan. Eefs werd zenuwachtig. Kunnen ze niet de huid verdoven wat ze ook bij mijn operatie deden? Ik denk het niet lieverd. De meeste pijn zal je ervaren door de vloeistof die ingespoten gaat worden. Deze drukt tegen je slijmvlies en botvlies.

Eva dacht dus nog even dat de arts het slijmvlies ging verdoven. Eenmaal op de Kaak polie kregen wij te horen dat er niks van te voren verdoofd kon worden. Eva begon te huilen. Het plaatje in haar hoofd klopte niet meer. Zo zielig (voor haar). Ik probeerde haar moed in te praten. De arts kwam. Echt de liefste man. Hij nam de tijd om de verdoving te zetten. Vorig jaar jaste de tandarts de verdoving in no time bij Eva naar binnen. Wat een drama was dat. Nu? Eva kneep mij heeeeeel hard. Op een gegeven moment zag ik haar ontspannen. Ik dacht heel even dat ze flauw ging vallen. Dat gebeurde niet. Ze ontspande dankzij de kaakchirurg.

Naderhand vroeg Eva of ze naar mijn pols mocht kijken. Drie dikke afdrukken en een stukje vel eraf. Ik zei tegen Eva; als dat alles is. Als ik je daarbij hebt kunnen helpen. Mams is blij dat ze iets van jouw pijn heeft af kunnen nemen.

Zoals ik al beschreef. Eva en ik waren bij de kaak poli. Om 13:30 een afspraak. Het liep uit. Om 14:15 aan de beurt. De prik viel uiteindelijk gelukkig mee.

Maar daarna. Ik mocht niet bij de behandeling zijn. Vind ik persoonlijk nog steeds bijzonder. Een kind van 13 moet dit allemaal alleen ondergaan? Ik wilde geen zeikerd zijn dus zei niks.

Het los wrikken van Eva haar kies viel tegen. Het duurde heeeeeel erg lang. Op een gegeven moment rende een mega overstuur kind naar mij toe in de wachtkamer. Ik blijf hierbij; waarom mocht ik er niet bij?

Eva huilde enorm. Aansteller of niet? Ik kan jullie vertellen; de rest van de mensen, volwassen en kinderen in de wachtkamer werden mega bang dankzij Eva. Mocht ze ooit haar verstandskiezen moeten inleveren….. dan wordt dat nog wat.

Zo leuk om te zien dat Eva graag kookt. Dit heeft zeker met haar opleiding te maken.

Regelmatig als ik thuis kom zie ik lege bakken met kruim van noodles staan. Eva maakt dit met vriendinnen. Ze doen daar geraspte kaas bij en Chili saus. Op de keukenvloer vind ik dan stukjes noodles. Prima. Vroeger kon ik daarover geïrriteerd raken. Nu ben ik allang blij dat ze zich redden.

Zondag hebben wij Mac and cheese gemaakt. Daar had Eva het al heel lang over. Een zakje geraspte oude kaas kost ruim vier euro! Say what? De helft nu gebruikt. De rest ging de vriezer in. Ms beter een stukje kaas te kopen en deze zelf raspen.

Het was weer heerlijk met dank aan Eva. Een roux gemaakt van meel en water. Melk erbij. Geraspte kaas. De pasta gekookt. Dit alles in een oven schaaltje gedaan (maal 4). Wit brood in kruim eroverheen gestrooid. Nog wat geraspte kaas. Oven aan. Even wachten. Smullen maar.

Jawel. We hebben ze weer; goudvissen. Ik dacht het is nu of nooit (meer) als het aan de partij van de dieren ligt. Gierende banden naar de winkel. Daar koos ik er drie uit. Ik zei nog tegen de meneer van de winkel; ze hebben al een naam, Kwik, Kwek en Kwak. Hij moest lachen.

Ik vroeg aan hem; gaat het nu echt gebeuren dat wij geen hamsters, vissen en konijnen mogen hebben? Zijn ogen werden groot. Stoom kwam uit zijn oren. Dat roepen ze al 25 jaar! Maar nu zit er weer iemand op de stoel die de media opzoekt. Hebben verder niks te doen. Ik had vroeger konijnen hier. In een mega hok. Maar door dat gezeur van die gasten kreeg ik klachten. Dag konijnen🐇.

En wat vissen betreft. Die mogen niet in een ronde kom want dan worden ze gek van rondjes zwemmen. Serieus zei hij luid. Ik had ze vroeger in een ronde kom. Ze zwommen van links naar rechts en van onder naar boven. Wat een onzin!!

Ik lag stiekem in een deuk. Die man was bloed fanatiek, hahaaa. Het is natuurlijk ook zijn inkomen. Hij is trots op wat hij verkoopt. Ik ben blij met hem.

Ik ga met de kinderen naar Engeland. Mijn familie daar heb ik een app gestuurd. Wat wilden ze hebben? Echt geweldig wat voor een lijst ik kreeg.

Nibbit, ontbijtkoek, veel (zoete) drop, roze koeken. Liefst met jam erin. Die kende ik niet. Ik denk dat de luxe roze koeken jam bevatten. Maar ik keek naar de prijs. 5 koeken voor 4,99. Say what? Ik neem de andere versie mee. Ik doe ze waarschijnlijk een mega groot plezier als ik frikandellen meeneem. Maar ik denk dat ik een groot probleem krijg als ik bij de douane eruit gepikt wordt. Mijn tante nam ze wel altijd mee als ze terug ging naar Engeland. Haar twee kinderen met hun gezin kwamen dan de dag daarna op visite. Dan hadden ze een frikandellen party, haha.

Wat mijn familie ook steeds vraagt; ossengal zeep. Ik citeer; I call it magic soap. Haha.

Bastogne koeken kan je in Engeland kopen. De ‘gewone’. Zij willen graag de duo versie. Hop. Ook gescoord. Bij de Albert Hein XL. Ik hoop voordat wij gaan nog een aanbieding te kunnen scoren. 1,99 euro per pak vind ik best veel.

Het is zover. Eindelijk. Een collega van mij begon een buurtkastje. In mijn straat. Daar stopte de buurt eten in en een ander pakte dit eruit. In de hoop dat dat mensen zijn die het nodig hebben. We hebben het hier over mensen die niet bij de voedselbank in aanmerking komen omdat ze nog geen grote schulden hebben. Maar voor nu redden ze het net niet. Deze mensen willen wij (een kleine groep vrijwillers) helpen. Dit buurtkastje maakte al elke maand een voedselpakket voor 20 gezinnen. Een andere wijk ook.

Eind december was het nog een droom om een winkel te openen. Een winkel zonder kassa. Dat 40 gezinnen die wij nu hebben kunnen winkelen zonder te betalen. Inmiddels wat giften mogen ontvangen. Boodschappen van mensen.

De spullen werden opgeslagen.. Een buurthuis gaf ons een prachtige ruimte! De Meerpaal. Echt fantastisch. Zo blij mee.

Gisteren werden door twee andere dames en mijzelf de laatste inkopen gedaan. De boel ingericht. Wat voelde dat goed. Via via een stelling en een koelkast. Ongelooflijk wat een hulp en giften wij hebben gekregen.

Een van de dames had haar auto vol met boodschappen. Maar ook een lekke band. Ik heb de spullen opgehaald. Mijn auto zakte bijna door de hoeven.

Wasmiddel en drogisterij producten gekregen. Super fijn.

Hier zijn wij nog aan het inrichten. Uiteindelijk komt er een bepaald systeem. Die nemen wij over van de voedselbank in Veenendaal. Veel geleerd van ze.

Tijdens de lunch gisteren waren nog wat extra vrijwilligers. Echt fijn dat wij allen op één lijn zitten. Onze stichting gaat heten; voedsel connect. Men krijgt voedsel van ons. Maar de koffie tafel is ook belangrijk. In gesprek komen met de mensen. Kinderen kunnen spelen of knutselen. Wij willen dat mensen gehoord worden. Dat ze verder komen met tips. Dat ze kunnen zeggen; ik ga het redden zonder de hulp van de winkel zonder kassa. Wij zijn er nog lang niet. Maar het begin is er.

Wat zo grappig was….. dat is een voordeel van connecties; een persoon die mee kwam praten over ideeën zei ineens; ik fiets naar de voedselbank. Ze kennen mij. In Ede is op de vrijdag een uitgifte van pakketten. Ms hebben ze wat over. Daarna belde ze ons. Of we met de auto kwamen. Twee dozen vol met gesneden groente. Toetjes. Drie dozen chips en drie dozen pepernoten. Zo lief. De meneer van de voedselbank zei wel; anders gaven wij het aan het leger des Heils. Ow…. Toen voelde het minder goed.

Maar wat gaan wij nu doen? Vandaag hebben wij heel veel vers spul. Wij denken dat dat niet allemaal op gaat. Dan geven wij dit vanmiddag alsnog aan het leger des Heils. Niks gaat verloren.

Eva gaat echt suuuuper goed op school. Ze had een moeilijke start. Wij, haar vader en ik, waren soms even streng voor haar. Dat heeft haar uiteindelijk zeker geholpen. Ze doet het nu goed. Mooie cijfers en ze heeft vriendinnen. Het belangrijkste is vooral dat ze lekker in haar vel zit.

Afgelopen week was ze een keer niet lekker. Dan gaat ze ook helemaal los op de app. Ze wilde na de wiskunde toets naar huis.

En dan klinkt het even hard van mijn kant. Maar als ik toegeef dan weet ik dat mevrouw elke maand (in deze ene periode) naar huis komt fietsen.

Dat laatste woord: tering. Foei! Ik reageerde niet. Mevrouw was boos. Ze zei daarna ook niks meer. Ze heeft deze schooldag volgehouden. Toen ze thuis kwam was ze blij. Mam; er was een vechtpartij en ….. heeft verkering met nummer vier van dit schooljaar. 😂😅. Oftewel, het was weer een top dag.

Iedereen weet en voelt in de portemonnee dat de boodschappen mega veel duurder zijn geworden. Vooral in Nederland. Bij ons 🇳🇱 zijn de boodschappen het duurst van heel Europa. Ok. Maar zo ook de gasprijzen. Bij ons ook wederom het hoogste van heel Europa. Pfff. Bijzonder. De regering…. Zegt hier niets over. Nog minder dan dat. Vroeger hoorde en zag je de politici. Nu? Waar zijn ze? Wat doen ze? Zijn ze opgelost?

Ik keek bij een supermarkt naar de pindakaas. Het was wel een grote pot. En een A-merk. Maar serieus een prijs van meer dan 8 euro? No way. Dan gooi ik wel een paar noten in de blender. Wat olijf olie erbij. Dan heb ik pindakaas voor minder dan een euro.

Mijn dochter is dol op een hamburger. Bij de MacDonalds is deze niet meer te betalen. Vorige week nam mijn zoon twee Mac chicken burgers. Elf euro. Say what? Laatste keer! Gelukkig genoot hij ervan. Maar dit gaan wij nooit meer doen.

Maar ja, ik dacht zuinig te wezen. Twee hamburgers in de pan. Ik werd bijna afgemaakt. Een grote oorlog hier in de keuken. Echt, de vet spatten vlogen om mijn oren en de hele keuken zag er niet uit. Niet normaal. Dat heeft natuurlijk weer te maken met het vlees wat vol gespoten wordt met water. Dat gaat koken en ontploft. Dus, helaas. Geen hamburgers meer van de Mac en de supermarkt.

En dat is precies waar onze regering naartoe wil. Alles vega.

Vorige week woensdag kregen wij 👩‍👧‍👦 visite. Van een oud collega. Hij had een weddenschap. Dat hij Anton 🐍 vast durfde te houden en op de foto zou gaan. Samen natuurlijk.

And he dit! Super stoer natuurlijk. Het leverde een leuke zak cent op. Daan was hier heel blij mee. Mam, die meneer is ten eerste heel erg aardig. Hij mag vaker komen. Maar in zijn achterhoofd zaten ook vasten zeker de centen 😉.