Op de woensdag mogen de kids bij mij chips eten. Dan hebben ze een hele middag gespeeld en krijgen ze vaak na het eten trek. Vandaar de chips. Dit gaat nog net boven een tosti bij ze. Waren de chipjes toch op hier. De buurvrouw had ze ook niet meer liggen na een verjaardag. Dus wat doe je dan? Naar de winkel? Nope. Zoeken naar oplossingen. Ik heb sinds een jaar een frituurpan. Bij de toko heb ik voor een paar euro zakken met ‘kale’ kroepoek gekocht. Kleine zakjes met, zoals het lijkt, weinig inhoud. Gooi je deze stukjes in de frituur dan zwellen zij enorm op. Ik heb altijd naturel in huis, met en zonder een kleurtje. En cassave, lekker pittig. Dus dat wordt nu ons chips avondje. Meerdere soorten kroepoek. Ik bak meteen wat extra wat ik in zakjes stop. Deze gebruik ik bij een Indische avondmaal.

Nieuw bij de Albert Hein te koop vanaf week 12. De gardy kruidenrek en plantjes. Volgens de allerhande behoud je zo je kruidenplant. Je knipt het af en het groeit weer aan. Een tot twee keer per week geef je de planten water. Het is biologisch.

Het rekje kost 3,99. En een plantje 1,49.

Dit kan ik er nu over vinden.

Gisteren om dit tijdstip draaide ik voorlopig even mijn laatste nacht van een weekenddienst. Ik was er ook wel een beetje klaar mee. De zaterdag klokje rond gewerkt. Zondag moe op de bank. Nachtje ziekenhuis werken en slapen. En nu klaar maken voor een gewone werkweek. Heerlijk. Het uitzicht van mijn ziekenhuis slaapkamertje is trouwens best mooi al zeg ik het zelf. Zou zo een hotel kamer kunnen zijn.

Ik ben de laatste tijd even druk met weekend diensten draaien. Ideaal voor extra over uren. Zo kan ik de vakanties van de kinderen ook vaak vrij zijn. En ik werk natuurlijk alleen maar in de weekenden als de kids bij hun vader zijn. Ik merk dat ik nu wel moet gaan opletten. Er is al een lange tijd geen me time meer. Maar dat komt wel weer.

Op zo’n drukke werkdag als ik daarna stil op de bank zit uit te rusten denk ik weleens aan een jaar terug. Ineens besefte ik dat ik toen nog 21 bestralingen te goed had en daarna een ontsteking met vier antibiotica kuren. Bah. Gelukkig lijkt dit alweer heel lang geleden. Maar de rest verschijnselen zie ik nog elke dag. Als ik al kijk in de spiegel…. een verkleurde huid.en toch een misvorming door de ontsteking. De chirurg vroeg laatst nog of ik deze operatief wilde verbeteren. Een jaar geleden zei ik: echt niet. Elke operatie is een risico. En nu? Nu twijfel ik een beetje. Al zijn de kinderen en ik eraan gewend.

Ik zie berichten voorbij komen van mensen die in een stort bui zaten. Regen? Niet in mijn tuintje. Tenminste, dat denk ik. Haha. Ik ben nog moe van al dat werken. Heb zojuist een uur op de bank geslapen. Vroeger was ik bang na mijn dutje of de kinderen het huis gesloopt hadden. Dan vond ik ze heerlijk spelend alsof er niks was gebeurt. En nu word ik wakker met een paniek aanval of het konijn niet alles opgegeten heeft. Onze reus lust alles. Knaagt aan alles. Maar kijk nou, meneer ligt gezellig bij mij op de bank. En zo op het eerste gezicht is er geen schade te zien.

Ik las nu iets in de krant. Geweldig. Het is helemaal hot om doordeweeks vruchtenshakes en salades naar binnen te werken. Sporten en naar yoga te gaan. En als beloning mag je dan in het weekend los. Lijntjes coke en XTC neemt men dan tot zich zodat ze van elke minuut van het weekend kunnen genieten. Hahaaa. Mijn collega’s en ik kwamen niet meer bij. Hoe verzin je toch zoiets? Niet te betalen voor de middenmoot. En waarom zou je dit willen? Misschien als je bij de rijke jet set hoort en je gaat je vervelen….. heel bizar. Dus het nieuwe woord van dit jaar is: de yogasnuiver. Helemaal hot.

Hier had ik nog nooit van gehoord. Een natuur begraafplaats zonder een steen op je grap. De kinderen en ik hadden het geluk vorig weekend in een huis in schaijk te mogen bivakkeren met super aardige mensen. Op een gegeven moment ging ik met twee dames wandelen. Naast ons huis lag een groot stuk bos.een van de dames vertelde dat haar moeder daar een graf had gekocht. Ik keek om mij heen en zag niks van graf stenen. Zij vertelde dat als je daar begraven wilt worden je in het begin een boomschors op je graf mag laten zetten. Als je deze als familie wilt onderhouden is dat prima. Doet je dat niet? Dan verdwijnt die persoon terug, weg in de natuur. Geen duur onderhoud, niks. En mocht je het plekje van je dierbare willen bezoeken dan heb je een gps code om op de plek terug te keren. Ik vond en vind dit zoiets bijzonders en ook eigenlijk wel heel erg mooi.

Het liep nu eenmaal zo. Na mijn eerste weekenddienst die ik weer draaide sinds 1,5 jaar, stond natuurlijk een volgende gepland. Heel normaal 6 weken laten. Maar dit was in het weekend dat ik de kinderen zou hebben. Deze kon ik een week naar voren schuiven. Dankzij een collega die wilde ruilen. En dan wordt er een collega ziek. Zij moest onverwachts geopereerd worden. Ik zou met Pinksteren dienst hebben en zij had de Pasen. Het weekend dat de kinderen bij mijn ex zouden zijn. Dus ik kon wel ruilen. Opgelost! Maarrrrrr, ik heb nu om het weekend dienst. Of ik heb de kinderen alleen of ik ben alleen en ik werk. Vandaag de hele dag vol gemaakt met werken. Morgen even afwachten. Ik heb dan een achterdienst zoals dat heet. Maar de nacht zal vast heftiger zijn. Ik slaap dan in het ziekenhuis. Daar slaap ik altijd slechter dan thuis. Ander bed. Je ligt tegenover de IC waar genoeg gebeurd. Maar de maandag ben ik vrij. En helemaal alleen. Effe bijkomen. Nu al een beetje zin in. Een voordeel van al die extra uren draaien is dat ik veel over uren heb. De schoolvakanties van de kinderen kan ik vaak veel dagen vrij krijgen hierdoor. Dit is veel waard, voor hen en voor mij. Het is even heavy afgelopen weken. Maar gelukkig merken de kinderen daar niks van. Want daar ga ik voor. Quality time voor de kids! 👩‍👧‍👦❤️💚💙

Ik ben dol op koken. Ik probeer graag nieuwe dingen. Mijn buurvrouw en haar dochter zijn helemaal gek van koken. Ineens kwam ik op een idee.

Ik heb hierboven de recepten die ik interessant vond uit het emtee blad geknipt. Voorheen deed ik hier in mijn uppie wat mee. Mijn dochter lust alles maar eet muizen hapjes. Dus ik hield mega veel over. Je kan dan zeggen; kook de helft of vries wat in. Maar aangezien ik van gezelligheid hou ga ik het volle recept koken. En dan vraag ik de buuf met haar gezin of mijn ouders te eten. Toch weer extra gezelligheid om ons heen. Wij houden van een soort van zoete inval.

Whahaaa. Wat kan ik lachen om Wendy van Dijk. Zoals zij meeleeft met de kinderen bij the voice kids. Ik lig soms in een deuk om haar. Geweldig mens.

Toen ik nog met mijn ex was hadden wij gezamenlijke vrienden. Een van hen dacht serieus dat ik familie was van Wendy van Dijk. Wij hebben dezelfde achternaam. En hij vond mij op haar lijken. I wish. Ik geef toe dat ik toen 10 kilo lichter was en nep blond haar had. Dus heel misschien in de verte. Volgens hem dan. Ik heb dit nooit zo gezien.