Ik leef in deze ziekte periode in vier fases. Nummer een was de chemo. Die zes behandelingen heb ik nu achter de rug. De eerste drie waren een makkie. Ik merkte daar echt helemaal niks van. Heel bijzonder. De laatste drie waren toch echt wel anders. Maar nog steeds niet spugend boven het toilet. En de pijn…. zeker niet fijn, maar nog net te doen. Behalve bij nummer een oftewel eigenlijk vier waar ik een keelontsteking bij had. Mijn tong was ook niet aardig voor mij. Weinig smaak en alles voelde als pijnlijk en slijm. Lopen ging een tijdje moeilijk. Nagels en haren vallen nog steeds uit maar daar voel ik gelukkig niks van. 

Fase nummer twee is de operatie. Gelukkig maakte ik mij van te voren niet druk. Want het gaat uiteindelijk toch een operatie worden….Ik mis nu wel een partner. Waarom? Het is natuurlijk mijn eigen lijf. Maar ik denk dat ik toch voor een radicale beslissing ga. Ik heb een tumor. Dus je zou zeggen: laat deze verwijderen. Maar ergens in mijn lijf zit er toch een erfelijkheidsfactor. Dus wat doe je dan? Ik denk als wij als gezin nog samen waren ging ik voor die ene tumor. Daarna voor extra controle. Maar nu ik alleen ben en jonge kindjeren heb wil ik toch geen risico lopen? Dus wat dan te doen…… Dan ga je voor save. Alles voor de kinderen. Maar daar komt best veel bij kijken. Ik mag zes weken niet tillen met links en rechts. Gelukkig heb ik veel mensen om mij heen.

Fase nummer drie zijn 24 bestralingen. Gelukkig krijg ik er drie tot vijf per week. Dus ik ben niet 24 weken bezig. Ik dacht voor mijzelf: makkie. Ik ga liggen. Dan begint de bestraling voor een paar minuten en klaar. Maar ik hoor nu dat hoe verder je in dit proces bent, dat dit een mega impact kan hebben op je lichaam. Een half jaar lang extreem moe zijn na deze behandeling is nog niks. Klinkt erg gezellig. Fase nummer vier is voor de komende tien jaar hormoon tabletten nemen. Ik ga hier nog niet mee bezig zijn. Ik ga nu voor fase twee. Ik ga mij nu voorbereiden op de operatie voor straks. 

Wish me luck for today!

Morgen is het zover. De operatie. Er staat 3 uur voor. Maar daar zit ook de voorbereidingstijd etcetera bij in. Ben ik zenuwachtig? Valt eigenlijk wel mee. Ik heb nooit eerder narcose gehad. Hoe zou dit zijn? Ik ben best benieuwd.

Ik ben nu nog ‘druk’ met andere dingen. Mijn tas inpakken. Warme sokken mee en een leesboek. Mijn gsm of I-pad durf ik niet. Er is geen kluis op de kamer. Eten hoef ik niet mee te nemen aangezien ik alles van het menu kaart ga bestellen. 

In huis alles aan kant? Ach, zo was ik vroeger. Ik was zelfs van plan om eten te koken voor de kids en hun vader voor morgen. Dan hoefden ze dit alleen maar op te warmen. Maar dat was niet nodig volgens hem. En is in huis alles aan kant? De was is helemaal weggewerkt. En alle visite die nu komt mag even een stofzuigje door de woonkamer heen halen 😜. En anders is er nog een Swifter. Daar kunnen de kids ook mee overweg. Van een lieve tante heb ik een poetshulp gekregen voor de komende tijd! Hoe lief is dat? Dus de badkamer, toiletten etcetera hoeft niet meer door familie en vrienden gedaan te worden. En een schoon huis is nu even niet het belangrijkst (maar wel fijn met een betaalde hulp). Wel een uitgeruste moeder die aan het herstellen is. Ik heb er alle vertrouwen in dankzij mijn lieve omgeving. 

Jawel, je kan er niet omheen. Het is vandaag Valentijnsdag. Mijn eerste sinds jaren zonder een man. Gelukkig word ik vandaag toch nog verwend. Ik krijg ‘zomaar’ een schoonheidsbehandeling van Rianne van Nutrimedics. Lekker ontspannen. Ik vind dat chocolade ook bij Valentijnsdag hoort. Daar ga ik vandaag ook zeker een stukje van eten.

De kinderen vinden Valentijnsdag helemaal geweldig. Daan heeft vanmorgen voor zijn liefde een kaart met muziek erin mee naar school genomen. De rest krijgt zijn vriendinnetje later. Eva heeft een kaart voor haar vader gekozen. Voor haar nu even geen vriendje. Ze vind wel een jongetje op school leuk, maar hij heeft al vele dames achter zich aanlopen. Daarom laat ze hem toch maar links liggen om een teleurstelling te voorkomen. 

Ik merk aan de kinderen dat ze tegen de operatie die mij te wachten staat opzien. Met Eva praat ik er af en toe over als zij met vragen komt. Daan wil er niks over zeggen. Gisteravond dacht ik ineens: ik laat ze bij mij op de kamer slapen. Het extra matras heb ik straks toch nodig als er logees hier in huis komen om mij te helpen na de operatie. Daan lag op het matras op de grond. En Eva in mijn bed aan papa’s kant. Heerlijk. S’nachts voel ik dan twee warme voetjes tegen mijn rug aan. Zondag avond hebben ze vaak moeite om in slaap te vallen. Waarschijnlijk omdat ze dol zijn op uitslapen. Vermogen waren ze ook weer laat wakker.

Om 20:30 hoorde ik ineens de deur van de woonkamer open gaan….. Nou ja open gaan. Iemand wilde naar binnen maar kreeg de klemmende deur niet open. Dat moest Eva wel zijn. Mijn dochter die overdag nooit alleen de trap op en af durft, bang om dan alleen te zijn, liep nu alleen in het donker de trap af. Ze vertelde mij dat de lamp in de gang aan moest. Ik sputterde een beetje. Deed het toch maar en liep met haar mee naar boven. Daan was ook nog wakker. Eenmaal in bed zei ze: Daan had beloofd dat als je naar beneden gaat je een kop thee zou krijgen. Pfffff, dat heb ik inderdaad een keer gedaan bij hem. Ik gaf hem toen welterusten thee. Arme Eva. Zij dacht dit nu ook te krijgen. Maar ik ga hier dus geen gewoonte van maken. Ik heb ze toen allebei iets anders beloofd: als jullie niet snel gaan slapen gaan jullie allebei in je eigen bed liggen. 

Nu ik dat dieet vaarwel heb gezegd moet ik wel gezond gaan eten voor de operatie aangezien de anesthesist vind dat ik eiwitrijk moet eten voor een beter herstel. En het ziekenhuis geeft dit ook aan. 6 uur voor de operatie pas nuchter zijn. Daarvoor eiwitrijk eten. Wat houdt dit in? In vis, vlees, magere kwark yoghurt en kaas, peulvruchten zoals bonen en spliterwten linzen, pinda’s, boerenkool en piepers, granen en eieren bevatten zit het. Ik heb zojuist een flinke omelet op.

Ik ga straks nog voor een berg spinazie. Mijn hb gehalte is namelijk niet zo heel hoog. Ik kreeg dit te horen bij het anesthesisten spreekuur. Volgens de verpleegkundige was dit al de hele chemo periode het geval. Lekker dan. Als de arts dit gemeld had dan was ik toch eerder hiermee aan de slag gegaan. Ik ben niet zo van het rode vlees. Maar om mijn hb omhoog te krijgen dan was dit mijn stukje eten geworden tijdens een etentje. En dan had ik roosvisee ferro gedronken. Nu is het te laat. Hopelijk heb ik niet teveel bloedverlies tijdens de operatie. Dan krik ik het hb getal na de operatie wel omhoog. 

Zoals ik al eerder had gemeld ga ik drie dagen voor de operatie beginnen met mijn chemolieve dieet. Alleen water en thee zonder theïne is best wel heavy vier dagen achter elkaar. Oftewel, ik mag best iets eten. Misschien heb ik een beetje te dramatisch gedaan. Dag een van de vier heb ik een overgangsdieet. Dan mag ik twee soepjes die naar karton smaken. Twee omega pillen en twee vitamine pillen. En nog twee meusli repen gemaakt van pecannoten. Deze zijn best wel lekker.

Dag twee, drie en vier zijn hetzelfde. Water, thee zonder theïne, twee kopjes koffie en een soepje. Het doosje is ook wel heel licht waar alles inzit. 

Ik stond van vanmorgen op en had zo’n zin in koffie met warme melk. Waarom ook niet? Ik heb ervan genoten. Dus geen dieet voor mij. Ik ga eiwitrijk mijn operatie in. Dat is wat ze in het ziekenhuis willen zien. Ik heb al zes keer mijn best gedaan met het dieet. Nummer zeven skip ik. Met toestemming van de diëtiste. 

De arts had mij al gewaarschuwd dat mijn nagels als ze gaan afbrokkelen dit na de chemo’s zal gebeuren. En hij heeft gelijk. Ze zijn geel. En ze worden alsmaar korter en korter.

Het lijkt alsof ik nu zie dat er gezonde nagel gaat komen. Zo’n 3 mm lang nu. En de rest daarboven is geel, keihard en begint afzet brokkelen. Ik kan precies zien wanneer er stukjes af gaan breken. Dan is de nagel heel wit van kleur.

Hoe lang gaat dit zo door? Toen ik bij de MRI scan was zei een medewerkster van daar dat haar zus hier nog last van had. De chemo was ruim een jaar geleden….. En mijn blauwe geen nagels daar geldt hetezelfde voor. Van de zomer maar leuke kleurtjes nagellak gebruiken. En wat de nagels betreft van mijn handen? Het wordt er niet makkelijker op om dingen los te peuteren zonder nagels. Als ik bijvoorbeeld een sticker niet van een potje los krijg neem ik deze wel mee naar school. Vraag ik het toch gewoon aan iemand bij het schoolplein 😬.

Om 8:05 vanmorgen hoorde ik Daan zeggen: mam, moeten wij vandaag niet naar school? Huh?! Jaaaaaa!! Als bij Daan de ogen opengaan is hij gelukkig meteen wakker. Ik riep naar hem: aankleden, wc, stop een meusli reep in jullie tasjes, schoenen aan en jas aan. Eva wordt altijd langzaam wakker. Eerst mezelf aangekleed en daarna Eva in de kleren gehesen. Eenmaal beneden nog snel een staart in haar haren geknoopt. Jassen aan. Wat een geluk dat er geen ijs op het autoraam zat. Auto in, gas op de zuigers. Ook in de auto een ongezonde meusli reep. Maar: wij waren op tijd op school. Niemand zou iets gemerkt hebben…… Eva trok de stress niet. Tranen rolden stilletjes over haar wangen. Ze had ook nog eens dorst. Ik legde de situatie uit aan haar juf. Die vroeg of ik uitgeslapen was. Jazeker. Eva mocht een glas water pakken. Alles geregeld. Wauw. Nieuw record. In 12 minuten van opstaan tot aan de klas. Daan zei: mam, dit moeten we vaker doen, kan ik een half uur langer slapen. 

Afgelopen september was mijn dochter Eva jarig. Een kinderfeest was op dat moment niet van toepassing in verband met de scheiding en mijn diagnose van borstkanker. Afgelopen januari hebben wij alsnog haar verjaardag gevierd.

Voor 5 euro per kind heb je een super leuk feest. Mijn vader en ik waren ook aanwezig om eventueel te helpen. Dit was echt niet nodig geweest. De kinderen werden super vermaakt. Ze begonnen met limonade drinken en kadootjes uitpakken. Daarna gingen ze met iemand mee voor een speurtocht door de winkel. Ze moesten soms dingen zoeken. Ze mochten dieren zoals konijnen en een schildpad aaien. Een slang vasthouden en andere exotische dieren. 

Ondertussen werd er door iemand foto’s gemaakt. Deze kreeg ik later per mail. De dames vonden alles in de winkel erg leuk. De antwoorden die ze moesten opschrijven vonden ze soms nog weleens moeilijk. Zo leuk hoe ze elkaar dan hielpen met het spellen van de woorden.

Eenmaal klaar met de speurtocht gingen we terug naar de grote tafel. Daar lagen maskers klaar die ze mochten inkleuren. Er stond ook een etagère met snoepjes voor ze. Nadat ze hiermee klaar waren gingen ze nog spelen in de speelhoek. Toen wij naar huis gingen kregen ze nog een zakje snoep mee. Dit alles voor 5 euro per kind. Ze werden hiervoor 3 uur vermaakt.

Mijn dochter had een wens: een hamburger bij de friet 😂. Dus bij bovenstaande hadden wij nog aan het begin friet met een broodje hamburger. En die hamburger was grooooooot. Als toetje kregen ze een waterijsje. Dit koste 4,50 extra per kind. Op de site vind je niks terug van het kinderfeest. In de winkel hebben ze folders hiervan. Je kan ook een high tea daar doen. Er is van alles mogelijk. 

5 euro is de basis prijs: ontvangst, speurtocht, foto’s.

2,50 euro extra: bovenstaande plus friet met een snack, masker kleuren, waterijsje en onbeperkt ranja. 

4,50 extra: de basis plus een high tea met zoete lekkernijen, wraps, sandwiches, fruitspiesjes, onbeperkt ice tea en masker kleuren. 

Ik werk als chirurgie operatie-assistente. Volgende week word ik geopereerd. En nu krijg ik de vraag wie ik bij mijn operatie wil hebben. De chirurg weet ik al een tijd. En verder…. Eerlijk gezegd maakt het mij niet zoveel uit. Ik slaap toch. Ik vind het wel gezellig om een gezellige kletser bij de anesthesie te hebben. Zij zorgt ervoor samen met de anesthesist dat ik ga slapen en na de operatie weer wakker word. Met deze personen heb ik meer verbaal contact dan degene die mij gaan opereren. Dus de anesthesie heb ik al gekozen.

De chirurgie. Een oude rot in het vak. Daar voel ik mij goed bij. En verder? Collega’s waarbij gezellig mee op stap ga vind ik niet direct nodig om bij mijn operatie te zijn. Iets te dichtbij, mogelijk meer zenuwachtig…. Ik laat mijn teamleidster maar beslissen wie het gaan worden. 

Dus voor nu heb ik zelf gekozen voor de chirurg, anesthesie assistente en een chirurgie assistente. De rest is een verrassing/ik heb er alle vertrouwen in/in mijn fijne collega’s. 

Sinds gisteren weet ik wie er verder aanwezig zullen zijn. Hele fijne dames. Ik weet zelfs wie mij waarschijnlijk op de holding en verkoeverkamer gaan helpen.