Broer en zus….

Ik merk aan de kinderen dat ze tegen de operatie die mij te wachten staat opzien. Met Eva praat ik er af en toe over als zij met vragen komt. Daan wil er niks over zeggen. Gisteravond dacht ik ineens: ik laat ze bij mij op de kamer slapen. Het extra matras heb ik straks toch nodig als er logees hier in huis komen om mij te helpen na de operatie. Daan lag op het matras op de grond. En Eva in mijn bed aan papa’s kant. Heerlijk. S’nachts voel ik dan twee warme voetjes tegen mijn rug aan. Zondag avond hebben ze vaak moeite om in slaap te vallen. Waarschijnlijk omdat ze dol zijn op uitslapen. Vermogen waren ze ook weer laat wakker.


Om 20:30 hoorde ik ineens de deur van de woonkamer open gaan….. Nou ja open gaan. Iemand wilde naar binnen maar kreeg de klemmende deur niet open. Dat moest Eva wel zijn. Mijn dochter die overdag nooit alleen de trap op en af durft, bang om dan alleen te zijn, liep nu alleen in het donker de trap af. Ze vertelde mij dat de lamp in de gang aan moest. Ik sputterde een beetje. Deed het toch maar en liep met haar mee naar boven. Daan was ook nog wakker. Eenmaal in bed zei ze: Daan had beloofd dat als je naar beneden gaat je een kop thee zou krijgen. Pfffff, dat heb ik inderdaad een keer gedaan bij hem. Ik gaf hem toen welterusten thee. Arme Eva. Zij dacht dit nu ook te krijgen. Maar ik ga hier dus geen gewoonte van maken. Ik heb ze toen allebei iets anders beloofd: als jullie niet snel gaan slapen gaan jullie allebei in je eigen bed liggen. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s