Ik heb een soort drukverband gekregen na mijn borstoperatie. Daardoor zie ik er weer een beetje als de oude uit. En het is dus functioneel. Maar het zit ook los. 

Een vriendin vroeg al of mijn schoudervullingen goed zaten. Dat zegt ze niet voor niks. Ik kijk regelmatig naar beneden om te kijken of de driehoekjes met een punt naar boven wijzen. 

En ach, als ik toch moet gaan voor een drukverband waarom zou ik niet voor wat extra tegendruk gaan? Ik heb nog lang geen dubbel D. Maar ik kom steeds meer in de buurt. Ik haal er alles uit, haha.

Ik vind Tony’s chocolade zo ontzettend lekker. Verschillende soorten smaken. De oranje met karamel en zout vooral. Ik ben er nu achter dat ik die met de stukjes nougat ook lekker vind. Hoe weet ik dat? 

Bovenstaande doos hing aan een tas aan mijn voordeur toen ik uit het ziekenhuis kwam. Toevallig zag ik deze ook op het internet. Wat een ontzettend goed idee, zoveel smaken Tony’s in een doos. En van mijn lievelingssmaak zaten er de meeste eieren in. Dankjewel meneer Tony’s voor dit goede idee. En dankjewel Natascha voor dit kado.

Wat had ik het naar mijn zin in het ziekenhuis. Geen huishouden. De eerste nacht had ik een kamer alleen. Tweede nacht een gezellige oude vrijgezellen dame. Ik ben helemaal los gegaan op het eten, hahaaa. Uitgebreid ontbijt gehad. Ik nam vooral gerechten met een duimpje omhoog. Oftewel eiwitrijk voedsel. Daar waren ze blij mee. Om 10:00 belde ik voor een tussendoortje. Ik ging voor een flensje met kaas, een eiwitrijke shake en taart met een duim omhoog. Kreeg ik toch te horen dat ik maar 2 tussendoortjes mocht. Het taartje schoof ze naar 15:00. Prima, mag ik daar dan ook een bak pinda’s bij? Ik ging voor het maximale. Gelukkig kwam de catering van de operatie kamer nog langs met een kroket. Die was heeeeeerlijk. En een collega kwam met een stuk chipolata taart van mijn eigen chirurg die jarig was geweest. Zo kwam ik mooi aan 3 tussendoortjes, haha. Ik heb nu veel dingen van het menu tot mij mogen nemen. Ik ben tevreden. Ben nu ook wel weer klaar met al dat ‘gevreet’.

Ik zag deze al vaker voorbij komen. Een ei en paprika zijn beidde gezond. Dit zou je dus ook als snack tussendoor kunnen eten. Altijd beter dan een gevulde koek. Maar wel wat meer werk.

Ik ben meer van het ei van te voren klutsen. Uit ervaring weet ik dat het ei makkelijk onder de paprika doorloopt. Dus op het moment van je ei toevoegen even de paprika aandrukken. De geraspte kaas is een extra optie. 

Zo, op de valreep nog een taart besteld. Nog even proppen. En daarna lekker naar huis.

Heerlijk zo’n onrustige nacht. Nu ben ik er namelijk echt aan toe om naar huis te gaan. 

Het was 2:30. De deur van de kamer ging ineens open. Er kwam een oudere dame kermend naar binnen gelopen. Mijn buurvrouw en ik werden wakker vanuit een hele diepe slaap. Het duurde even voordat ik in de gaten had wat er gaande was.  De kermende vrouw liep langs mijn bed. Ze zocht iets. Voordat ik door had wat…. 

Ik drukte snel op mijn alarmbel. Pakte mijn bagage, mijn twee wond drainage flessen en liep naar de gang. Ik het kantoor zag ik geen verpleegkundige. Help! Ondertussen had die mevrouw al haar broek naar beneden en wilde ze op de stoel naast mijn bed gaan zitten. Paniek! Wat mij betreft. Ik riep snel: komt u maar mee. Kom maar kom maar….. Het leek wel of ik een hond riep. Eigenlijk ook niet normaal. Maar het hielp. Ze volgde mij met kleine pasjes naar een echt toilet. Gelukkig ging ze meteen op het toilet zitten toen ik riep: zit. Ze trok aan een touwtje maar het licht ging niet aan. Vanmorgen zag ik dat dat touwtje een alarmbel was. Misschien dat daarom de verpleegkundige er meteen aan kwam.

Zie daarna nog maar eens meteen in slaap te komen. Dat lukte de buurvrouw en mij niet. Dus nu ben ik moe. Want de dag begint hier ook nog eens vroeg. Ik heb nu een mooie reden om naar huis te gaan. Het mocht gisteren al. Maar ik wilde mij graag laten verwennen en van alles te eten bestellen. Dat heb ik gedaan. Het is nu tijd om te gaan. Het is leuk geweest. En zometeen met gierende banden naar huis 😂.

De verhalen over de ‘loser’ Bram zijn immens populair bij de jeugd. Veel jongens lezen liever niet. Omdat ze liever voetballen, hutten bouwen of Minecraft spelen op hun computer. Toch openbaarde zich vorige maand een opvallend fenomeen: in de top 100 van meest uitgeleende boeken van 2016 worden plaats 1 tot en met 8 bezet door onvervalste jongensboeken. De serie van Jeff Kinney over Het leven van een loser. Er zijn er ook nog eens een paar miljoen van verkocht. En dat voor een loser. 

Deze niet al te snuggere anti-held komt (vaak door eigen schuld) in hilarische situaties met slechte afloop terecht. Bram geeft zich op voor schooltoneel om populairder te worden bij de docenten. Hij opteert voor de rol van appelboom, lekker makkelijk. Achterliggend plan: de hoofdrolspeelster bekogelen met appels (Bram is niet zo’n aardig jongetje). Dan blijken de boomkostuums geen armgaten te hebben, dus dat bekogelen kan hij wel vergeten. Hij staat gewoon voor aap, en alles wordt nog gefilmd ook.  

Van 12:00 tot 13:00 is er bezoektijd voor familie. Ik had niks tegen familie gezegd. Zit ik op het toilet, hoor ik kindervoetstapjes. En de stem van Eva: huh, ik zie niemand….. 

Robert had bij de bakker knabbelstengels gehaald en kwam met de kindjes hier lunchen. En weer was Eva stil. Gisteravond ook al. Het idee dat ze weer naar school moest vond ze vreselijk. Ze pakte steeds mijn hand vast. Ik vertelde haar dat het al middag was en dat ze om 17:30 alweer bij mij kan zijn. Toen begon Daan dat hij uit school niet naar opa en oma wilde gaan. Heel bijzonder omdat hij dit normaal altijd leuk vond. En zeker nu zijn nicht en neef ook daar gaan eten. Ineens snapte ik hem. Hij wilde uit school hierheen. Bij mij zijn. Zo lang mogelijk. Tja het is even wennen voor de kids. Zo ben je maanden vooral met zijn drieën en nu zijn ze thuis zonder mama. 

Ik kijk uit op een memo bij mijn voeteinde van het bed. Daar hebben de kindjes nu hun naam op gezet. Zo kan ik de hele tijd aan ze denken. Dit gaf ze een goed gevoel. Het hartje hebben zij er zelf bij verzonnen 💜.

Ik maak er maar grapjes over. Als ik voor een reconstructie ga, ga ik voor heel groot. Extra groot. En dan trek ik met een spuitje wat siliconen eruit en spuit dit in mijn lippen, toch Elise? Ik kom dan als een stoot op het schoolplein mijn kinderen ophalen. Dacht het niet. Bovenstaande past niet bij mijn lichaam en al helemaal niet bij mij als persoonlijkheid. Teveel op de voorgrond/aan mijn voor front.

En waar ga ik dan wel voor? Heel makkelijk. Eerst zien te overleven. Deze rotziekte te verslaan. En dan lekker opknappen. Lichamelijk in een goede conditie komen. En psychisch de oude worden of een stuk sterker. 

Ik ben er weer. Eigenlijk de hele dag al geweest. Om 7:30 moest ik in het ziekenhuis zijn. Om 8:00 op de rontgen met het plaatsten voor een draadje. Daarna wachten op de afdeling. Alles liep uit. Niks van gemerkt. Ik heb geslapen. Nu hoorde ik van mijn schoonzus dat ik snurk en praat in mijn slaap. Zij was afgelopen nacht bij mij op de slaapkamer. Mijn buurvrouw en haar man zullen wel gedacht hebben…… Hadden ze mij maar een kamer alleen gegeven zoals beloofd 😉. Ik ging met vouwen in mijn gezicht naar de operatie kamer. Zoals ik al eerder aangegeven had bij de verpleegkundige: ik ben niet van het strijken 😂.

Eenmaal op de holding/voorbeidingskamer gezellige aanloop van collega’s gehad. De anesthesist zelf heeft het infuus geprikt. Ik had een mooie lage bloeddruk. Ik voelde mij op mijn gemak. Op de ok geen mondkapje op bij de time-out. Voelde gek. Normaal als ik daar rondloop dus aanwezig ben heb ik dat wel. Ik was binnen een paar seconden weg na het inspuiten van de narcose. Het inspuiten deed dan wel weer pijn. Eenmaal wakker wat ik mij kan herinneren was op de uitslaapkamer toen ik een ijsje kreeg. Jummie. En daarna zei ze: je mag naar de afdeling. Huh? Ik ben nog geen tien minuten op het operatie kamer complex geweest 😜. En Mariekje ik heb bij het wakker worden iets gelukkig niet gedaan maar wel naar gevraagd? 

Op de afdeling sliep ik weer. En slapen en slapen. Ik kreeg een boterham met kaas en sap. Ging goed. Daarna weer slapen. Om 1700 kwam mijn ex met Daan en Eva. En Eva had (jaaaaa Marieke) haar A diploma bij zich. Knap hoor op zo’n dag als dit. Ik zag aan Eva dat er iets was. Eenmaal de vraag hoe het ging: huilen. Ze vind dit allemaal eng. Ik vroeg het ook aan Daan. Het ging zei hij. Komende dagen maar veel knuffelen en praten. 

Toast met zalm, smoothie, koffie en een petit four op. Deze laatste had een duimpje omhoog, veel eiwitten. En daar ging ik voor. Alles naar binnen gepropt. Heeeeeerlijk. Viel goed. Geen pijn. Het is nu 21:15. Om 15:00 paracetamol op. Verder niks bij bewustzijn. Geen ieder wat Mariekje mij tijdens de narcose heeft gegeven. 

Alleen naar het toilet gegaan. Rondje gelopen. En ik stond voor paal, haha. Ik heb infuuspaal met infuus en twee drains. In je Pyama door het ziekenhuis lopen. Muts voor een muts op het hoofd. Heel charmant. Gelukkig hoef ik niks meer te verwachten van Valentijnsdag. Heb een jaar om mooi op te drogen voor de volgende Valentijnsdag. Ik mag toch hopen dat ik dan niet weer precies die dag een blauwe envelop krijg van de belasting. Daar moeten we nog een klacht over indienen Rianne. Komt hard aan op zo’n dag: hoor je de brievenbus klepperen op Valentijnsdag en krijg je enge post.

Aangezien ik de hele dag geslapen heb zal ik de nacht wel wakker zijn. Gelukkig veel tijdschriften mee. Gaat goedkomen. En ik ga de menukaart uit mijn hoofd leren. Jummie!