Ik zag mijn collega ooit de tuin stofzuigen. Ik lachte haar (een klein beetje dan) uit. Jarenlang eigenlijk wel. Ik geef het eerlijk toe. Maandag kwam mijn pa de tuin vegen, zomer klaar maken. Dit keer zonder de stofzuiger. Maar deze heeft hij weleens gebruikt. En dan hoor je dat veel mensen dit doen. Geweldig! En why not? Voor jij nieuw. Maar ik vind het een subliem serieus idee. De trend van 2018 schat ik zo.

Voorheen zag je op balkons van die nep gras matjes. 10 keer niks om te zien. Bijna net zo erg als een mat in je nek. Inmiddels is het kunstgras om te zien verbeterd.

Iemand vroeg van de week aan mij of mijn pa lang bezig was geweest met het gras. Uuuhm, vegen en vegen. Niet leuk, maar toen was het klaar. Oftewel ik heb een nep matje. Geen kale plekken. Hoe fijn is dat als je toch voor een matje gaat. En zometeen als de kids thuis komen kunnen ze meteen erop spelen. Nee, dat doet geen pijn omdat het een kunstgras matje is. En het is nu al droog. Ze kunnen erop rollebollen. Onder toezicht dan, haha. Jongens met de jongens en de meisjes met de meisjes.

Mijn kids eten niet al te best vlees of vis. Noten zijn daardoor een goede aanvulling. Helaas is mijn zoon niet al te gek van noten. Toch zet ik regelmatig een pot op tafel met pel pinda’s en pistache noten. Ze gaan vanzelf pellen. Soms eten ze het zelf op en af en toe gaat er een naar het konijn of de hamster. Ik krijg regelmatig een handje vol van ze. Dan pak ik weleens wat chocolade hierbij. Even smelten. De nootjes erdoorheen roeren. En zo heb je pinda rotsjes. Mijn dochter wil deze met pure chocolade. Mijn zoon het liefste met melk chocolade en cornflakes erdoor. Je kan de pinda’s ook pureren. Zo heb je je eigen gemaakt pindakaas.

Onder en bovenaan de trap hebben wij een lamp met een cirkel eromheen die alle kleuren kan aannemen. Mijn zoon kiest meestal groen. En mijn dochter voor blauw. Dit zijn allebei rustgevende kleuren. Dus ik ben daar blij mee. Als ik naar bed ga gaan alle lampen uit. Zo grappig om de voetjes op de trap te zien in nacht licht.

Onze buuf kwam gisteren in ruil voor Italiaanse kruiden en verse kruiden uit mijn tuin een bak pasta saus brengen. Zonder meuk, oftewel rommel. Puur natuur, alleen groentes. Wat is dat toch lekker. Njom njom. Even later kwam er ook nog een bak spaghetti. Geen gewone maar wel Italiaanse spaghetti.

Vandaag tot 17:00 gewerkt. Een kind kon ik vanuit mijn werk bij een vriendje ophalen. De andere werd door mijn lieve vader vanuit Bennekom thuis gebracht. Zij had al gegeten. En wat is het dan lekker als je eten in de koelkast hebt. Nog wat parmezaanse kaas erover gedaan. Wat extra olijf olie . Ik heb mijn buik vol gegeten. Zo leuk als je de foto’s van de buuf ziet als ze haar pasta saus maakt. Dan zie ik mijn rozemarijn takken in de saus drijven. Ik heb heerlijk gegeten buuf.

Hoe bizar/bijzonder is het om een huis als dit te hebben? Dagelijks zit ik ergens in deze woonkamer en geniet ik van alles wat ik heb. De kinderen ook. Wij kijken naar links en zien iets moois. En naar rechts geldt hetzelfde. Wat een rijkdom. Het is maar materiaal. Maar oh zo fijn als je dit hebt. Een eigen huis 🎼 een plek onder de zon 🎼. Die koeienstoel is zo gewaagd. Voorheen zou ik deze nooit durfen te kopen. Maar nu wel. De kids love it. En ik ook. Wij zijn de baas hier. Het heeft soms zijn voordelen.

Mijn vader heeft de hele tuin gesnoeid en aangeveegd. Wat een verschil! Het oogt zo anders. Ik heb het tuinhuisje gesopt. Al het spocht eraf. Als de zon weer de hele dag in de tuin schijnt, gooi ik een paar bussen schoonmaak azijn leeg. En dan gaan wij lekker genieten. Ik heb al een paar plantjes gepoot. Tijm, rozemarijn en munt. De palmbomen die in mijn tuin staan heb ik een jaar of vier geleden gekocht. Als klein plantje. Ze blijven maar groeien. En ze kunnen ook nog eens tegen vorst. Ideaal. De Albert Hein moestuintjes staan binnen gepoot. Let the summer begin!

Gelukkig is het nu nog redelijk vroeg donker. En wat hadden wij vandaag een lekkere buiten temperatuur! Een paar blokjes aan. En dan in onze hangmat bij het vuur. Wat hebben wij genoten van onze eerste avond buiten met marshmallows tussen koekjes.

Onverwachts mooi weer. Joepie. Het zou immers gaan regenen vandaag. Gelukkig ging dit niet door. Nog niet. Ow, foute opmerking. Nog niet. Dat was in de tijd van het glas half leeg. Nu ga ik voor half vol. Ik wilde met de kids gaan wandelen. Maar wij kregen visite. Super gezellig. Hoe krijg je de kids dan naar buiten? Met vriendjes. Vroeger als gezin was de zondag heilig. Met z’n vieren zaten wij binnen. Tv, iPads en iPods aan. Ik stond vaak in de keuken om recepten te testen. En dat was het dan. Wij waren daar alle vier blij mee. Dus prima.

De kinderen hebben bij hun vader een stiefbroer en stiefzus waar ze goed mee overweg kunnen. Met vriendjes gaan de kids sneller naar buiten. Maar dat is daar. Hoe pak ik het hier aan dat ze naar buiten gaan? Wandelen met mama is zooooooo 1900. En als het moet dan moet het hoor. Inmiddels heb ik mensen gevonden die het niet erg vinden dat de kinderen op de zondag buiten spelen. Dat is namelijk ook een dingetje wat ik snap, waar ik mee opgevoed ben. Maar ik ga met de tijd mee. Ik geniet van vriendjes en vriendinnetjes die met mijn kindjes op een droge zondag buiten willen spelen. Aangezien ik dacht dat het slecht weer zou worden was ik voorbereid op cake bakken en versieren. Dit hebben de dames tussendoor gedaan. Voor de rest waren ze buiten.