De kinderen mogen van mij 1 snoepje als ze thuis spelen. En dat snoepje is soms best groot. Een lollie, zakje Skittles…… Als ze daarna vragen om meer zet ik onderstaande schaal van de foto op tafel. Soepstengels, soms met een dip. Eventueel wat pepsils, chips trekt toch enorm. Fruit en rauwkost. Eerst kijken ze afkeurend. Uiteindelijk is de schaal leeg.

Als je de folders leest van de supermarkten dan zie je van alles voorbij komen. Vele soorten brood, gourmet gerechten en chocolade eieren. Ik had al jaren niet gegourmet. Dus dacht deze dame, misschien weleens leuk met de Pasen. Samen met de buren. Toevallig appte ik hierover met mijn ex. Gaat hij eerste paasdagen met zijn samengestelde gezin gourmetten. Aangezien mijn zoon het bij voorbaat al niks vind…. dacht ik; dit kan ik mijn kind niet twee dagen aandoen. De buren ingelicht. Ik heb nog via een groep gevraagd wat zij deden met de paasdagen. En ik heb nu een ander leuk plan. De buren en wij gaan bij droog weer een vuurtje maken. De kinderen mogen dan zelf daarboven hun broodje bakken. Wij gaan eieren koken en daarna versieren. Er worden wat tapas hapjes buiten op tafel gezet. Ik heb chocolade en plastic eieren om te verstoppen. Kortom, wij, de buren, kinderen en ik gaan voor quality time. Spelender wijs met de kinderen gaan wij eten. Zo gezellig! En oh ja, al sneeuwt het of komt er regen, onder mijn overkapping met een vuurtje en screens hebben wij daar geen last van. I’m happy with our home. 👩‍👧‍👦❤️💚💙

Er lagen genoeg chocolade eieren op het werk. Ik kreeg te horen dat er 40 calorieën in een ei zou zitten. Gelukkig hadden wij onze stappenteller aan met een grafiek over hoeveel calorieën wij aan het verbranden waren. Dus de eieren konden wij naar binnen schrokken 🤪. 13 over uren gemaakt vandaag. Dat gaat lekker. Morgen relaxen met de kinderen. En daarna nog een nachtdienst. Dan heb ik mijn eerste feestdagen dienst er alweer opzitten. Mijn eerste sinds twee jaar of misschien zelfs drie.

Is dit niet een bijzonder paas bericht? Iedereen gaat voor een paas brunch of gourmetten. Ik ga voor werken. Niks mis mee. Iemand moet dit werk doen. En gelukkig hou ik van mijn werk.

Afgelopen maandag is mijn kies verwijdert bij de tandarts. Hij zei daarna dat ik vooral niet moest spoelen. De kaakchirurgen zeggen van wel. Naar wie luister ik dan? Degene die het werk heeft verricht of de persoon waar ik vaak mee samenwerk? Ik was en ben zo braaf om naar de tandarts te luisteren. Inmiddels stink ik enorm uit mijn mond. Niet normaal. Ik heb geen pijn. Maar ik heb nooit pijn. Dus dit zegt niks. Ik heb mijn borst operatie ondergaan zonder pijnstilling. Mijn kies werd gesproken en daarna nam ik ook geen pijnstillers. Zo gek om een lichaam te hebben die geen pijn kent. Soms best wel eng. Maar voor nu…..

Ik kijk het even aan. Probeer de stank uit mijn mond te verbloemen met kauwgom. Ik heb stiekem op mijn werk een keer gespoeld. Had helaas geen effect. We will wait.

Sushi gemaakt zonder zeewier. Dat is zoveel lekkerder . Ook nog een paar in de frituur gegooid met panko. Deze had ik niet meer in huis maar de buuf had twee zakjes voor mij meegenomen met boodschappen doen. Zo lief. Heerlijk buiten gezeten. Eerst zelfs achterin de tuin. Vuur aan. Op een gegeven moment ging het vuur uit door de regen. Verhuisd onder de overkapping. Weer een vuurtje aan maar dan op gas. Wat is zo’n avond met vriendinnen toch gezellig. Knapt een mens van op. Mijn vader heeft afgelopen week de tuin konijn proof gemaakt. Dus Bob liep gezellig rond. De laatste tulpen blaadjes heeft hij opgegeten. Heerlijk zo’n huisdier, haha.

Ik woon tussen de beste mensen. Al jaren. Sinds ruim een jaar heb ik aan de ene kant nieuwe buurtjes. Ook bij hen is de klik er. Enorm. Het grappige is dat ik sinds ik alleen ben meer ben gaan zoeken naar contacten. Door mijn gedwongen scheiding miste ik een man naast mij en ook vele vrienden van ons (toen). Die vrienden kenden hem al langer dan mij. Dus als je dan toch moet kiezen, kies je voor de langstdurige vriendschap. Dit snap ik helemaal. Maar oei, dat doet zoveel pijn. Ik durfde daarna bijna niemand meer te vertrouwen als vriend/vriendin. Heel langzaam gaat het nu de goede kant op. De groep is klein. Maar wat ik om mij heen heb zijn mensen die mij waarderen. Die mij snappen. Die eerlijk zijn. Ik kan dag en nacht bij ze aankloppen. Lieve Ingrid en Richard, bedankt voor afgelopen jaren! Ik geef toe dat jullie en ik moeten wennen aan de nieuwe situatie. Best veel wel. Ik hoop dat wij hier uit gaan komen. Ik koester de leuke herinneringen van ons.

En nu hoor ik van ze dat mijn opmerking van hiervoor verkeerd is gevallen. Zo niet bedoelt! Zo zie je maar dat schrijven ook erg gevaarlijk kan zijn. Ik bedoelde te zeggen dat ik jullie mis. Wij hebben vaak pannetjes over en weer gegeven via de schutting. Bij kampvuurtjes gezeten. En dat mis ik. Maar ik ben nog steeds zo enorm blij jullie als buren te hebben. Ik bedoelde dus met wennen aan de situatie dat ik jullie mis! Voorheen deden wij zoveel meer. Maar dat was met z’n vieren. Misschien moet ik jullie zelf meer vragen. Ik geef ook eerlijk toe dat mijn spontane acties minder zijn ivm vermoeidheid. Zullen wij snel een keer afspreken voor een bakkie? Wij hebben teveel mooie herinneringen samen en hopelijk komen er nog veel meer bij. 💋

Aan de andere kant wonen Lillian en Ron, jullie zijn nieuw voor mij. De kinderen kunnen goed met elkaar overweg en ook onze huisdieren. Waar zou ik zijn zonder fijne buren/de buurt/mijn familie en vrienden? Allebei de buren hebben iets met bakken en koken. Dit is ook mijn passie. De een maakt echt de mooiste en lekkerste taarten en andere zoeternijen. De ander gaat beginnen met een eigen toko van hapjes etcetera. Helemaal mijn ding. I love to cook.

Mijn feestdagen dienst van gisteren en afgelopen nacht vielen erg mee. Ik heb gewerkt van 14:30 tot 00:30. Had veel zwaarder kunnen zijn. Dus, lucky me. Vandaag mag ik bijkomen. Ik heb de boodschappen in huis. En wat voor een huis. Een en al rommel. Voelt zo niet goed. Waar ga ik beginnen? Opruimen? Stofzuigen en stoffen aangezien ik om 18:00 visite krijg. Daarvoor ga ik sushi maken. Dat is gewoon mijn hobby, koken. Morgenvroeg om 8:00 sta ik alweer klaar voor een dag werken. Het is zo druk op dit moment op het werk. Voor mij prima, ik heb maar af en toe dienst. Voor een patiënt minder leuk. Wie wil er nou geopereerd worden?…. pfffff, ik ga aan de slag. Van de zolder naar beneden. Ik ben allang blij dat ik vandaag geen boodschappen hoef te doen. Wat zal het in de super markten druk zijn. Ik heb dit weekend helaas niet de kids. Ik ga werken. Dan ervaar je de feestdagen toch anders. Iets met overleven…… trouwens niet in de negatieve zin bedoelt hoor. Maar het is gewoon anders dan ik gewend ben als toen wij een gezin waren. Ik mis die vier eenheid. Een vader, moeder en de kinderen samen.

Ik heb les gehad. In het maken van roti kukus. Ik vind het geen cake, ook geen brood. Iets er tussenin. Deze kan je in alle kleuren maken. Zo bijzonder mooi en lekker. Dit ga ik vaker doen.

Heb ik weer iets bijzonders geleerd om zelf te maken. Altijd leuk voor op een feestje of zomaar tussendoor. Wat ben ik toch dol op koken en bakken. Als het woord Indisch erin voorkomt ben ik extra happy.

Ik had laatst, twee weken geleden, mijn eerste oproep weekenddienst sinds heel erg lang geleden. Iets met een scheiding en borstkanker. Die dienst viel mij zwaar, maar I did it. I’m back again. En nu heb ik alweer oproep weekenddienst. Dit heeft te maken met een collega vriendin die eigenlijk deze dienst had maar onverwacht afgelopen dinsdag geopereerd moest worden. Zo werd mijn pinksterdienst een paasdienst. Persoonlijk vind ik het wel snel. Maar hallo, nu krijgen wij natte sneeuw. Met Pinksteren heb ik meer kans op mooi weer. Sorry Corrie 😜. Vandaag werk ik een extra dag. Daarna heb ik af en aan dienst tot dinsdagmorgen 7:30. Wat klinkt dit eng, lang, ga ik dit wel trekken? Ik zal wel moeten. Gelukkig heb ik een heel sterk team naast mij. Het voelt dubbel. Ik mag en kan weer diensten draaien. Maar nu mis ik mijn kinderen. Iets met een paas traditie, eieren zoeken…… 2 de paasdag ga ik het wel proberen, op hoop van zegen dat ik niet opgeroepen wordt. De buren zijn dan hier. Vuurtje aan, broodjes erboven bakken. Eieren verstoppen. Eieren schilderen. Nu al zin in. En moet ik toch werken? Dan weet ik dat de buren mijn kids gaan vermaken en ze daarna weer naar hun vader brengen. Oftewel, ik heb geen stress dit weekend. Voor ik het weet is het dinsdag morgen. Dan haal ik mijn kinderen op bij hun vader en mag ik ze naar school brengen. Die dag ben ik vrij. Gezellig tussendemiddag thuis eten. Daar kijk ik nu al naar uit.