De Albert Hein mini’s…. Wel of niet?

Mijn dochter vind deze leuk. Zij gaat hiervoor sparen. Leuke huisjes met lampjes erin. En ik denk dan, why not? Iets met een kerst traditie…. ik hoor het woord traditie weer voorbij komen.

Ik vroeg aan de dame achter de kassa; gaan de huisjes hard? Het lijkt een super leuke actie. Zegt zij; mensen vragen aan mij of dit van karton is, als ik zeg, nee, het is van plastic, dan gooien sommige mensen de zakjes terug naar mij toe.

Bijzonder. Je kan het ergens niet mee eens zijn. Tegen plastic. Maar zeg dan gewoon netjes nee. En laat de dame achter de kassa met rust.

Ondertussen sparen wij wel het kerstdorp van de Albert Hein. Ik denk maar zo; ik kan naar de intra tuin gaan en daar een kant en klare kerstdorp kopen. Dit kost mij veel geld. Ik kan ook met mijn zoon en dochter de Albert Hein huisjes sparen voor een dorp. Voor ons ‘gratis’. Voor mijn kinderen leuk om elke keer weer een pakje te openen. Ik weet nu al zeker dat dit ‘kerst’ huis van de Albert Hein elk jaar weer tevoorschijn komt. Dus nee, geen weg gooi maatschappij wat ons betreft. Wij gaan dit jaren en jaren opzetten. En wie weet neemt een van de kinderen dit mee als zij op zichzelf gaan wonen.

Ik lig nog goed in de markt.

Sta ik voor een stoplicht. Ineens toetert de auto die naast mij staat. Daar zitten drie knappe jongemannen in. Zonnebril op. Glad gestreken haren. Fiet fieuw. En dat toetert en zwaait naar mij.

Eerst schrok ik. Er is al zolang niet meer geclaxonneerd naar mij. Toen ze begonnen te zwaaien was ik even in de zevende hemel. Maar vrij snel kwam ik weer hard terug in de realiteit. Mijn dochter en haar vriendinnen waren naar iedereen die voorbij kwam aan het zwaaien. Deze jongens waren zo aardig, sociaal, om iets terug te doen.

Jongens bedankt. Namens mijn dochter en ook namens mij. Ik voelde mij heel even weer 18 🤪.

De wasstraat en lolly’s/iets met tradities.

Een tip. Als je door de wasstraat gaat en een lolly verwacht voor je kinderen…… stop dan niet de auto vol kids. Dan denkt de meneer van de wasstraat; toedeledokie. Ik ga geen schoolreis sponsoren.

Mijn dochter had zin in een cola lolly. De auto was vies, dus wij samen naar de wasstraat. Meestal was ik de auto zelf op mijn oprit. Maar een a twee keer per jaar gaan wij naar de wasstraat. Onderweg kwamen wij twee vriendinnen van haar tegen. Deuren open; Eva, wil je spelen? Zegt Eva; wij gaan naar de wasstraat voor een lolly 😬. Of ze mee mochten. Drie dames op de achterbank.

Op het moment dat ik bij de wasstraat stond en het goedkoopste programma vroeg zag ik de meneer daar al chagrijnig bij kijken. Ik zag persoonlijk alleen maar die bus met lolly’s. Hij zag drie meiden op de achterbank voor 9 euro. Geen lolly waard. Helaas.

Volgende keer ga ik gewoon weer voor het goedkope programma. Neem ik zelf lolly’s mee. Iets met tradities, ik hou ervan, dan maar ongezond. In een wasstraat hoor je een disco lolly in je mond te hebben 👩‍👧‍👦.

Mijn zoon kan zo met mij meeleven.

Misschien is dit versterkt door de scheiding en mijn ziek zijn. Maar mijn zoon leeft zo met mij mee. Hij denkt met mij mee. Bemoeit zich met de opvoeding van mijn dochter (voor mij mee). Soms denk ik weleens, arm kind. Geniet van je kind zijn.

Sinds een week kon ik niet meer op wordpress. De site waar ik mijn stukjes op schrijf. Ik raakte steeds meer in paniek. Lichtelijk dan. Er zijn gelukkig ergere dingen. Ik ging al naar een andere hobby zoeken…. via allerlei omwegen probeerde ik in contact te komen met wordpress. Zonder resultaat. Vannacht bedacht ik ineens een plan. WordPress van de iPad afgooien. En dan weer opnieuw erop zetten. Het gevaar was dat ik alle oude gegevens kwijt zou raken, opnieuw moest beginnen. Aangezien ik vorige maand mijn abonnement had verlengd dacht ik; beter dat dan niks. Anders is het ook zonde van het geld.

Vanmorgen de app verwijderd. Zweet op mijn voorhoofd. Opnieuw gedownload. De vraag van wordpress was of ik het oude wachtwoord wilde gebruiken. Ja. En voila, alles was weer terug. Ik ben niks aan gegevens kwijt. Ik sprong op van de bank. Mijn zoon vroeg wat er aan de hand was. Ik legde het verhaal uit. Zegt hij lief; mam, de volgende keer moet je dit met mij delen. Misschien kan ik je helpen 🥰. En mam, wat ben ik blij voor jou, bijna tranen in mijn ogen 😍. Wat eens schat is het toch.

Buitenbeentjes.

Wij zijn er dol op. Buitenbeentjes van de Albert Hein. Ladingen komkommers haal ik hier. Als de kinderen uit school komen heb ik altijd snack tomaatjes en komkommers. De kids worden alsmaar groter en eten steeds meer. Ik ben zo 2 komkommers per dag armer. Prima. Beter dan snoep.

Wij hebben nu de buitenbeentjes ontdekt bij de Albert Hein. 3 of 4 komkommers per zak. Ik ga voor 4. Een zak kost 1,99. Dus 50 cent per komkommer. Koopie! Een eurootje per dag voor groenten vind ik prima te doen.

Ons 👩‍👧‍👦 huis Sint proof maken.

Vandaag komen mijn kids weer ‘thuis’. Ik vond op zolder nog wat spullen die wij elk jaar weer tevoorschijn halen met het Sint feest. Wederom iets met tradities,

Deze schoorsteen hangt elk jaar weer in de gang. Een leuk welkom voor een ieder die hier in huis komt.

Onze kartonnen schoorsteen. De kat vliegt er dagelijks in zonder zijn poten te verbranden aan het nep vuur. Ons konijn heeft de achterkant van de nep stenen al opgegeten.

s’morgens staan deze huisjes in het ochtend rood. In de avond kleurt het blauw.

Elke dag een wereld gerecht.

Woensdag, 2 weken geleden, met mijn dochter Lemper gemaakt.

Donderdag Italiaans. Mini pizza’s. Ik werk dan tot 17:00 (meestal mag ik eerder naar huis) en om 17:30 moeten de kids op volleybal zijn.

Vrijdags boerenkool, worst en jus. Nederlandse kost.

Zaterdag een verjaardag, Amerikaans eten, frietjes met Macdonalds saus.

Op de zondag Surinaamse bami. Met Indische ketjap gehaktballen.

Ik hou ervan. Eten van over de hele wereld. Pinterest is hierbij mijn grootste vriend. En als ik eten overhoud dan zie ik mijn dochter af en toe de koelkast openen. Zij eet bijna altijd de restjes op. Deze gehaktballen zelfs koud! En af en toe vries ik een portie in voor….. een ‘onbekende’, inmiddels een beetje bekende die het kan gebruiken.

De schoen zetten.

Uiteraard hebben ze hier een week geleden de schoen gezet. Dit blijft leuk. Totdat ze uit huis zijn zetten de kids/jong volwassenen, hier hun schoen zodra de Sint en zwarte Piet ons land inkomt. Ik ben nu eenmaal dol op tradities.

Eva had pepernoten gebakken. Heerlijk die geur bij de Sint intocht.

Het kado was; puistjes uitknijpen. Daar hebben ze nu de leeftijd wel voor. Lekker oefenen.

Energie.

Ken je dit? Ineens heb je meer dan genoeg energie. Daar gaan wij gebruik van maken. Gisteren opgeladen door een gezellige avond. Een sweet 16 feest. Vanmorgen een klein beetje uitgeslapen. Dat doet een mens ook goed.

Daarna door naar mijn ouders gegaan. Paps heeft de winterbanden geregeld voor mijn autootje. Samen de auto gestofzuigd. Deze is nu van binnen en buiten weer spik en span. Fijn, klaar voor de winter. Daarna samen gelunched. Op weg naar huis nog even de bandenspanning bijgewerkt. Goed voor de portemonnee en het milieu 😝.

Eenmaal thuis heb ik mijn huis van boven tot beneden gepoetst. Een afstof gebeuren gedaan, stofzuigen, dweilen. Beddengoed gewassen van de kids en mijzelf. Nog wat leuke Sint attributen tevoorschijn gehaald. Het konijn, de kat en onze vis hebben allen een schoon hok/aquarium.

Morgen ga ik door met mijn batterij opladen. Voorheen werkte ik al mijn weekenden als ik de kinderen niet thuis had. Dit weekend heb ik mijn tijd thuis met vrienden of gewoon even alleen gepland. Ik ga met een vriendin naar een beurs. Ik heb haar al veel te lang niet meer gesproken. Maar als de vriendschap goed zit dan overwint deze alles. Maandag zie ik mijn vriendin die ik al bijna 25 jaar ken. Zij en ik hebben een band 🥰. Deze gaat nooit meer verloren. Wij voelen elkaar zo fijn aan. Als er maar iets is met de een is de ander er meteen en andersom. Zo bijzonder.

Maar voor nu, ga ik relaxen in een heerlijk warm bad. Geen Facebook, televisie of wat dan ook. Nu even 100% me time 💋.