Dag van de verpleging.

Ik ben geen verpleegkundige maar ben toch verwend op deze dag van de verpleging.

In het ziekenhuis stond een barista kar. Daar kon je een heerlijke vers gemaakte koffie, chocolade melk of verse thee bestellen. Je mocht voor je collega’s meenemen. Ik stond daar met drie collega’s. Wij gaan toch niks meenemen voor collega’s? Geneuzel. Laat ze lekker zelf maar lopen 🤣. Staat er een mevrouw voor ons die wel sociaal was. Een dienblad vol bestelde ze. Pffff. Wij maar wachten. Zegt mijn collega hardop terwijl wij aan het wachten waren; hoeveel moesten wij ook alweer bestellen voor de ok? 60 cappuccino en hoeveel thee? De baristo meneer en de mensen achter ons raakten totaal in paniek. Hahaaa. Grapje mensen.

Ik liep vol trots met mijn hartjes koffie naar de ok. Glunderend. Ik had gewoon een hart van een man gekregen. Bijna gearriveerd. Gaat er een deur open die echt nooit open gaat. Een arts wilde even de gang op ( nee, hij had geen straf). De deur kwam precies tegen mijn arm. Mijn koffie vloog voor een deel de lucht in. Ik zei nog; daar gaat mijn hart. Zegt mijn collega; is je hart alweer gebroken 🤣😂.

Verder kregen wij nog een kruidenplantje. Ik heb hem al gepoot in mijn kruidentuin.

Er zat een flesje citroen olie bij. Heerlijk voor een salade. En een kaartje.

De voordelen van corona.

De voordelen van corona…. Sorry. Deze opmerking komt een beetje gek over. Ik wil ook zeker geen corona in deze wereld. Echt niet.

Maar even terug in de tijd. Als kind vond ik verjaardagen wel leuk. Maar het binnenkomen bij een verjaardag….. iedereen moeten begroeten, de hand schudden, drie kussen geven. Vreselijk. Elke verjaardag begon voor mij als een drama. Mijn familie weet dat. Nog steeds voel ik het zo. Maar ja, je hebt een fatsoen. En hoe fijn is het nu? Ik hoef geen fatsoen te hebben. Als ik op visite kom, op afstand, dan roep ik iets. Geen handen schudden. Geen gekus. Yes! Precies zoals ik het wil. Al jaren zo wil. Misschien voelde ik het toen al aan dat dat gewoon het beste is voor de mens. Niet onnodig aanraken. Kijk naar de griep golf. Na de feestdagen als iedereen bij elkaar had gezeten en aan elkaar geplukt had (ook van de kalkoen), dan had bijna iedereen weer de griep. Zucht.

Als ik nu pakjes krijg dan hoef ik niks te tekenen. Als ik iets aflever bij iemand dan gooi ik het op de deurmat. Geen handen schudden. Geen lange gesprekken. Ik kom gewoon tot rust.

De eerste schooldag.

Hoe hebben jullie kinderen dit ervaren?

Als ik op Facebook kijk lees ik dat veel kinderen niet konden wachten. En dat ze het fijn vonden weer vriendjes en vriendinnetjes te mogen zien. In een ruimte.

Morgen zie ik mijn kinderen weer. Ik ben zo benieuwd hoe zij het vonden. Mijn zoon kwam ik precies na school even kort tegen. Ik ging boodschappen doen en hij liep met een vriendje mee. Op zich nog best op afstand.

Zijn opmerking was; pfffff, het was echt veel schoolwerk wat wij moesten doen. Dus ik riep nog; hallo, jullie hebben misschien ook wat in te halen 😏. Daarna ging hij verder met zijn vriendje. Ze hadden een goede afstand van elkaar 😉. Doei mam, tot morgen, love you. ❤️💚💙. Love you to schat. Ik kan niet wachten. Morgen werk ik tot 17:00. Om 18:00 haal ik ze op bij hun vader. Gegeten en al. Even kijken wat ik in dat tussen uur doe. Tussen uur….. lijkt wel de middelbare school met een uitvallend uur.

Maar ja. Ik ben benieuwd wat ze van school vonden. En morgen van thuis huiswerk maken. Weer een nieuwe fase. Hoe zal dit gaan verlopen. Ook wat betreft corona…..

Mexicaans eten.

Je pakt wraps. Maak hier een bakje van. Even de oven in. En je hebt een kom om op te eten. Ideaal en super lekker.

Mijn zoon knoept dit bakje kaal naar binnen. Daarnaast eet hij rauwkost. Mijn dochter en ik vullen het bakje met sla en een bonen mengsel. Njom njom. Lekker genieten.

High tea op Moederdag.

Het is een beetje een gekke Moederdag voor mij. Voor de derde keer op rij valt deze in het weekend van hun vader. Dit keer ging elkaar even tussendoor kunnen zien mis. Zeg ik wel tegen de kinderen als ik ze dinsdag weer zie dat wij van Vaderdag Moederdag maken. Ook weer opgelost.

Ik had via een ex collega een bon van 32,50 gewonnen. Samen met mijn ouders en broer zijn gezin bedacht om hier een high tea van te bestellen op Moederdag…… of is dit voor mij nu Moederdag omdat wij deze dagen verwisselt hebben 😏?

Voor vijf personen bij de eetwinkel in Bennekom besteld. Wij waren met zeven. Het was even spannend of het genoeg zou zijn…. maar toen mijn broer alles opgehaald had wisten wij dat het meer dan genoeg was.

Voor ons allen was er een asperge soepje met kruiden en ei. Heeeeeeerlijk.

Quiche die je warm of koud kon eten.

Heerlijke zoete dingen. Ook nog bonbons.

Broodjes zalm en carpaccio rolletjes. Ik zie dat ik geen foto heb van de scones….

Er zaten servetten bij en verschillende soorten thee. Wat hebben wij gesmuld. Er was zelfs wat over. En oh ja, vergeet het toetje niet. Verse aardbeien, munt en slagroom.

Buiten op afstand dit met zijn allen opgegeten.

De no poo challenge.

Als je dankzij de corona niet naar je werk hoeft. Je boodschappen laat thuis komen. Niet sporten, want anders ga je zweten. Als je aan deze voorwaardes voldoet dan kan je de no poo challenge aangaan.

Helemaal hot op internet. Je haar niet wassen met shampoo. Omdat mensen toch meer binnen zitten. Hoe langer je je haar niet wast hoe minder vet deze uiteindelijk wordt. Raar verhaal?

Ik vind het niet fris klinken. Maar heb eens gekeken op YouTube. Het is best wel hip om nu no poo te gaan.

Roejak en pangsit.

Gisteren een bakje roejak gehaald. Wat was dit lekker met stukjes zure appel. Een heerlijke snack.

Vandaag mocht ik bij Pascal en Sharon pangsit ophalen. Wat is dat? Gehakt in deeg. Heerlijke gehakt. Super lekker gekruid. Thuis in de oven gedaan en gesmuld. Zucht. Wat is Indisch eten toch lekker. Ik moet/wil dit echt veel vaker zelf gaan maken.

Wederom een zeer lieve actie.

Kijk nou hoe lief? Dit kaartje en deze beer lagen gisteren bij mijn voordeur. Ik was net even weg. Jammer maar helaas. Elkaar bedanken via een hand schudding of knuffel mag toch niet.

Maar hoe leuk is het om zo thuis te komen? Een pakje bij je deur. Een lieve kaart met een super mooie beer. Ik weet zeker dat Eva deze graag bij haar in bed wilt nemen. Een beetje mama 🥰. Een grote knuffel gehalte. Wat een mooie steriele knuffelbeer. Echt iets van deze tijd.

Op de vrijdag avond naar de bingo.

Zo leuk. Op de vrijdag avond zit ik aan de iPad gekluisterd. Bingo met mijn familie. Mijn nichtje noemt de nummers op vanuit Curaçao. Mijn oom doet mee vanuit Engeland. En natuurlijk nog meer familie vanuit Nederland. Wat een lol met z’n allen. Vandaag was het thema hoedjes. Mijn oom uit Engeland had steeds een andere op. Van een politie pet tot aan een oranje pet.

Onze fontein.

Ook wederom een internet aankopen gedaan. Dit keer een topper. Een fontein in een bak met water. De zon erop. En hoppa, deze gaat aan.

Als de zon schijnt dan gaat hij hoog. Zodra er schaduw komt doet hij bijna niks. Prima.

Dat gekabbel van het water. Zo gezellig om te horen. Wij vinden het een top uitvinding. De kat 🐱 iets minder. Deze schrikt elke keer weer als zij water wilt drinken en dan ineens een straal water over zich heen krijgt.