Ik hoorde mijn zoon praten met een vriendje. Als we nou bij die vriend achter de poort staan hebben wij WiFi. En bij die en bij school. Dus ik zeg; Jo, jongens, waarom nemen jullie niet mijn gsm mee en zet je de hotspot aan? Dan heb je ooooooveral 4G. Hun mond viel open. Wat een kek idee! Mijn gsm en die van mijn zoon waren wel bijna leeg. Hoppa, de powerbank erbij. Alles wel in een rugzak. Mijn gsm en de powerbank mogen er niet uit. Kan ik meteen kijken hoe lang ik zonder gsm kan. Dat geloer de hele dag op dat ding. Ik heb rust (maar nog steeds een iPad 😂). En een hulpje die mijn telefoontjes aanneemt. Graag alles noteren zoon, wie er gebeld heeft…. 🤪

Mijn dochter heeft een blok beugel. Ik poets deze regelmatig. En toch werd hij op een gegeven moment gelig.

Ik heb toen van die tabletten gekocht om een gebit te reinigen. Een tablet met water in een beker en de beugel erbij. Dit voor een half uur. Geweldig. Hij kwam er glimmend uit. Ik vertelde dit aan een vriendin. Zij vertelde mij dat je speciale tandpasta of gel hebt om een gebit of beugel mee te poetsen. Ik heb een flesje gekocht. Als Eva uit school haar beugel in doet nadat ze iets gegeten heeft, krijgt ze een beugel die met dat gel gepoetst is. Dan smaakt de beugel heerlijk naar pepermunt.

Mijn kinderen zijn niet zo van het logeren. Het liefst slapen ze in hun ouderlijk huis waar zij geboren zijn. Dat is dus bij mij. Best begrijpelijk. Oud en vertrouwd.

Ze zullen beidden (voor alsnog) nooit bij een vriendje of vriendinnetje gaan slapen. Ook niet met een kinderfeestje. Schoolkamp? Daar wordt mijn zoon ook niet vrolijk van.

Na mijn bestralings periode was ik ongelooflijk moe. Ik kon het huishouden niet aan. Zeker niet toen ik ook nog een abces kreeg. Wij 👩‍👧‍👦 zijn toen bij mijn ouders gaan wonen. Acht maanden lang. Ieder een eigen slaapkamer. Dat werd hem niet. Er was teveel gebeurd in ons leven. Wij hadden elkaar nodig. Dus wij gingen bij elkaar op een kamer slapen. Zo’n fijne tijd gehad.

Ik kon gewoon moe zijn van de chemo en bestraling. Mijn vader bracht de kinderen dan naar school. Mijn moeder kookte. En ik? Overdag sliep ik. Als de kinderen uit school kwamen was ik er voor ze. S’avonds ging ik praktisch gelijk met ze naar bed. Even een kort praatje. Ssssst. Slapen nu. Als ik dan s’nachts een keer wakker werd keek ik vol trots naast mij. Twee prachtige lieve kinderen.

Deze periode willen wij met z’n allen nog een keer herhalen. Een reünie. Vanavond gaan Daan, Eva en ik op diezelfde slaapkamer slapen. Voor een nacht. Genieten in het huis met opa, oma, Daan, Eva en ik. De kids gaan dan stoute opa spelen 😂. Vele dingen die wij ooit in die acht maanden deden gaan wij nu in een dag stoppen.

En als klap op de vuurpijl…… zaterdag morgen om 10:00…….

Van de week moest ik in mijn dienst maar mijn werk. Ik vond het al donker op de weg. Dashboard verlichting deed het. Lampen stonden op auto….. zouden het dus ook moeten doen. Maar wat een geknipper naar mij. Foute boel. In de parkeer garage van het ziekenhuis keek ik. Zucht. Alleen de dimlichten stonden aan. Niet genoeg. Achter licht etc… niks aan de hand. De knop van de lichten van auto naar naar gewoon aan gezet. Nog niks.

Een man erbij gehaald. Hij keek mij aan….. nee, mevrouw, dit is niet goed. Maar hoe het wel moet? Ik heb er geen verstand van. Ok. Lekker dan meneer de man, maar toch geen echte vent 🤪.

Gek dat je van een man iets verwacht wat betreft auto dingen. Mijn gevoel zei op dat moment dat ik er meer verstand van had dan hem. Maar ja. Uiteindelijk lukte het mij ook niet. Iets met een zekering. Dacht ik. Kan niet anders. Ik ga het fixen……

Gebeld met de garage. Volgens de baas moest het ‘gewoon’ de lampjes zijn. Huh, maal twee? Jazeker. Ws eerder een lamp kapot. Maar dat merk je niet als het licht is. Toch maar even langs gegaan bij de garage. Tijdens een cappuccino werden mijn lampen verwisselt. Top service. Oftewel; meneer van de garage had gelijk. Geen zekering. Maar wel gewoon de lampjes.

Hoe doen jullie dat? De nagels van je kind moeten geknipt worden. Hebben jullie hier een bepaalde dag voor? Laat jij het ze zelf doen of doe jij het bij ze?

Mijn kinderen zijn elf en twaalf jaar. Eva (11) knipt al jaren haar nagels zelf. Overal. Binnen, buiten. Maakt niet uit. Mijn zoon vind het een naar gevoel/geluid. Hij knipt zijn nagels ook zelf maar dan tijdens het douchen. Dan schiet er niks weg. Ik denk dat dat zijn bedoeling is. Of door te douchen worden je nagels zacht. Dan voel en hoor je minder. Typisch een aktie voor een hsp kind.

Elke woensdag check ik. Nagels te lang? Dan ren ik achter ze aan met de knipper. Haha. Paniek. Neeeeee, mam, ik doe het echt vandaag. Ik moet toegeven; s’avonds zijn de nagels gekortwiekt.

Ik maak graag op een zondag een soepje. Een pan vol. Afgelopen zondag werd het verse tomatensoep. Eerst ontvel ik tomaten. Mijn zoetmaker is gegrilde paprika stukken uit een pot. Knoflook en ui erbij. Beetje olijf olie. Een heel klein scheutje balsamico azijn erbij als smaak versterker. Wat Italiaanse kruiden. 1 liter water met 1 kruidenblokje. Pruttelen maar. Daarna de blender erin. Een soep vol verse groente en zonder stukjes. De gehaktballetjes bak ik apart. Voor mijzelf hoeven de ballen niet zo. Ben daar wel klaar mee 🤪😂.

Dinsdag uit mijn werk heb ik zonder veel moeite om te koken een lekker soep gegeten.

Mijn dochter eet matig brood. Tussendemiddag krijgt zij dan weleens soep met ballen. EN: knapper bollen. Dit blijven wij heerlijk vinden. Ik zat laatst te denken; misschien geef ik haar een keer een boterham erbij om te soppen. Dat deden wij vroeger ook altijd. Met een beetje pech vloog er een stuk van je boterham af de soep in 🤣.

Wat vond ik dit bijzonder. Met een boot, door de grachten langs Artis. Ik zag de olifanten lopen.

Wat was het fantastisch op de grachten van Amsterdam. Het was heel rustig begreep ik van onze gastheer en vrouw. Er was bijna geen kip. In hoeverre je een kip kan zien zwemmen op de grachten 🤣.

Op een gegeven moment meerden wij bij een restaurant aan. Daar kon je take away eten bestellen. Sinds corona. Zo leuk. Vier broodjes zalm en vier ijs koffie graag. Njom njom.

Op de foto hierboven staat het huis van mijn BFF waar zij als studente woonde. Ik ben daar zo vaak geweest. Mooie herinneringen. Dit jaar vieren wij ons 25 jarig jubileum. Zus en ik voelen elkaar zo goed aan. Onze vriendschap gaat nooit meer verloren.

Het gaat vandaag een heerlijke warme dag worden. Ik hoef niet te werken. Gelukkig maar. Afgelopen weekend genoeg rare tijden gewerkt. Genoeg mee gemaakt. Soms heb je een weekend dienst die net iets heftiger is dan anders. Nu tijd om te gaan ontspannen. Vandaag is de dag.

En dan schijnt ook nog eens de zon🌞! Dubbel op genieten. Ik had voor vandaag al plannen om met mijn BFF koffie te gaan drinken. Zij kwam met nog een beter idee. Normaal ben ik niet van onverwachte veranderingen. Maar wat klonk deze goed! Dus ik zei ja. Ik heb er zin in.

We are going to Amsterdam! XXX.

Deze bloemen zijn zo goedkoop. Op dit moment heb je al snel twee bossen voor vier euro. En ze gaan lang mee! Bijna twee weken.

Gisteren liep een jongetje samen met zijn moeder voor mij. Mams zei niet veel. Het jongetje bleef maar herhalen; deze bloemen ruiken zooooo lekker. Hij had een bos anjers in zijn handen. Deze bloemen ruiken naar….. dus ik zei; bloemen? Nee, zei hij tegen mij; ze ruiken naar aardbeien.

Ik dacht dat anjers geen geur hadden. Als je de kamer binnen komt ruik je ze niet. Maar als je boven de baas hangt; wat een fijne geur. Dit komt best dicht bij aardbeien.

Eva zei van de week nog; mam, wat is het hier gezellig met die mooie bloemen.