Gisteren is Bibian overleden. Aan kanker. Ze heeft deze ziekte meerdere malen overwonnen. Helaas nu de strijd verloren.

Zij, vele anderen en ik stonden in het boek geeft kanker een gezicht.

Afgelopen dagen zijn nog twee jonge dames uit dit boek overleden. Heel jong. Een van hen kreeg in 2017 haar diploma en de diagnose kanker.

Wat een nare ziekte. Als ik naar mijn foto van toen kijk dan denk ik; wow, wat slank en zoveel jonger dan dat ik er nu uitzie. Stomme hormonen. Maar dan denk ik; ik ben er nog! Dat is goud waard! Dan maar veel rimpels van de zorgen van het alleenstaand moeder zijn (ik mag niet klagen dankzij mijn super familie en vrienden) Ik heb veel extra vet door mijn hormonen. Ik hoor hier zoveel mensen over klagen die ook deze pillen slikken. Ik stop daarmee. Met klagen dan. Ik kan stoppen met de pillen. Maar dan is de kans dat de kanker terug komt 8%. Vind ik te hoog. Ik leef het leven. Nee, niet met overmatig eten. Ik eet normaal. En ik ga nu nog meer genieten van dat ik leef! 👩‍👧‍👦❤️💚💙

Ik koester de woorden van Bibian; VERZAMEL HERINNERINGEN IPV BEZITTINGEN ❤️💚💙. En dat doen wij 👩‍👧‍👦.

Iemand enig idee hoe je een afspraak kunt maken bij de IKEA? Ik begreep dat dit ‘gewoon’ online zou kunnen. Maar het lukt mij niet. Ik kom er niet tussen. Zou dit met de drukte te maken hebben?

Ik zit nog steeds met een slaapkamer van mijn zoon waarin ik alles had verkocht. Toen kwam de lockdown. Inmiddels een super bed gekocht voor 40 euro. Een slaap en een chill gedeelte heeft dit bed. Zo leuk! Nu nog een buro, kast, kleed en wat aankleding. Op de site van IKEA gekeken. Screenshots gemaakt. Goed voorbereid om alles in de winkel te bekijken. Dat was de bedoeling. Maar ik kom er niet tussen. Welke dag ik ook invul. Waarschijnlijk ben ik weer te laat. Durf ik de gok aan om alles te bestellen zonder gezien te hebben? Ik denk het niet. Is mij teveel geld.

Onze 👩‍👧‍👦 vaatwasser is dus stuk. Niks aan te doen. Was nog best heel jong. En zeker niet de goedkoopste. Zo’n fijn ding. De perfecte indeling.

Ik heb naar nieuwe gekeken. Goedkoper. Maar van die stomme onhandige rekjes. Bah. Maar ja, om nu een dure te kopen voor de rekjes? Past het oude bovenrek misschien in de mogelijk nieuwe vaatwasser? Geen idee. Ik bewaar hem.

Voorlopig was ik nog af. Als mijn kinderen dinsdag weer hier thuis 🏠 komen geef ik ze allebei een bord. Dan zeg ik; dit is jullie bord voor de komende negen dagen. Kijk maar hoe je deze schoon krijgt. Of je likt hem schoon of je wast hem zelf af. Ik zet jullie naam erop. Ik ben benieuwd hoe ze gaan reageren, haha 😂.

Waarom zou je kiezen voor een ‘ring deurbel’? Omdat je wilt weten wie er aanbelt? Wie er langs je huis loopt. Omdat je …… grip wilt hebben op.

Ik ben meer van ; ik leef mijn en ons eigen 👩‍👧‍👦 leven. Wie er aanbelt? Als ik thuis ben open ik de deur. Ben ik er niet? Pech voor de aanbeller. Dat pakketje wat ik dan zou kunnen missen is nog altijd bij iemand in de straat geleverd. Levert mij weer een leuk gesprek op.

Al die andere mensen die aanbellen of langslopen als ik niet thuis ben? Omdat ik geen ring deurbel heb weet ik van niks. Wat een rust geef dat. Lekker ouderwets. Hier kunnen de kinderen belletje lellen. Ik zie niks op camera.

Ik was laatst met de kinderen bij de tandarts. Mijn zoon heeft geluk. Hij heeft een ijzer sterk gebit. Tssss. Dit had en heeft mijn broer ook.

Eva….. iets met kaas kiezen. Ze mist ook nog eens volwassen kiezen. Een gebit van….. het is het net niet.

Dan meld de tandarts ook nog eens dat ze een gaatje heeft. What? Nu al? Gelukkig in een melk kies. Maar wel een flink gat. De tip; blijf elektrisch tanden poetsen. Dit deden wij al in de avond. S’morgens beneden ‘gewoon’. Maar daar stap ik nu vanaf.

Na het slechte nieuws van de tandarts 🦷 heb ik meer elektrische tanden borstels aangeschaft. Daan gaat in de avond voor elektrisch en s’morgens ‘gewoon’. Eva in de avond elektrisch en ook de morgen. Zij heeft een elektrische tandenborstel die na twee minuten een sein geeft.

Alles voor hun tanden die nog een mooie toekomst horen te hebben.

Ikzelf heb door de chemo een kies verloren. Viel er bijna uit. Hopelijk blijft het daarbij. Afkloppen, maar het is al ruim een jaar rustig. Maar dat gapende gat in mijn kaak…… Neem ik een implantaat a 2500 euro? Overleg gehad met de kaak chirurg. Ik krijg bot versterkende infuus twee maal per jaar. Als je dat gebruikt is je bot structuur anders. Een implantaat valt er dan ‘gewoon’ uit. Zonde van het geld. Een brug kan natuurlijk altijd. Kost maar 2200 euro. En als ik het gat zo laat? Is dit nadelig voor de aangrenzende kiezen? Niet eens. Wat fijn. Dan maar een gat die je soms ziet als ik lach. Jammer dan. Mijn kinderen en ik weten niet beter.

Daar gingen wij weer. Eva en ik naar Utrecht.

Ruim een maand geleden kreeg Eva een nieuw corset. In revalidatie centrum de Hoogstraat in Utrecht. Dat duurde zo’n anderhalf uur. Vriendinnetje van Eva was mee. Tussendoor gingen zij buiten spelen.

Twee weken daarna moesten wij een controle foto maken van Eva haar rug met corset aan. Wij gingen hiervoor naar het Wilhelmina kinderziekenhuis. Door corona mag ik niet mee naar binnen op de rontgen afdeling. Komt Eva naar buiten met haar corset aan haar arm. Dus ik zei daar wat van. Zegt ze; die mevrouw keek in de computer en zei dat mijn corset af moest. Dan zeg ik maar niks. De maandag daarna belde de arts. Corset had aan Eva aan moeten hebben met de rontgen foto. Balen. Een voordeel van deze ‘extra’ foto; de laatste negen maanden is de rug van Eva niet achteruit gegaan!

Gisteren om 16:10 🕞 zaten wij weer in het ziekenhuis voor een nieuwe foto. Aankomende maandag krijg ik de uitslag of het corset goed zit. Ik hoop het voor Eva. Deze voelt bij haar veel beter dan de vorige zegt ze zelf. Die was gemaakt door een invaller omdat onze eigen Leo tijdelijk in de ziektewet zat.

Gisteren in de ochtend liep ik naar beneden. Ik had de avond daarvoor mijn vaatwasser aangezet. Op de warmste stand. Geen vaat erin. Blokje erbij. Daar ging het denk ik mis. OMG 😱. De keuken stond blank.

Ik ben dol op Google. Type het nummer van de vaatwasser erin. Allerlei soorten van reset geprobeerd. Niks hielp. Oproep gedaan via Facebook. Helaas. Toen via de straat app. De buurman kwam kijken. Hij gaf aan dat ik alle opties die er waren al had gedaan. Oh ja, mijn ouders waren ook langs gekomen. Mijn moeder moest voor een scan naar het ziekenhuis. Op de weg terug kwam mijn vader kijken.

Helaas pindakaas. Maar mijn vaatwasser lijkt na zes of zeven jaar overleden te zijn. Best bijzonder. Hij draait een keer per twee dagen. En als de kinderen bij hun vader zijn helemaal niet. Ik maak elke week de filters schoon. En dan toch…..

Maarrrrr. Wat denk je zelf? Ik ga echt geen nieuwe aanschaffen. 600 euro…. Voorlopig ga ik weer ouderwets met de hand afwassen en drogen. Mijn kinderen krijgen nu om de dag een taak. Zij mogen kiezen, of afwassen of afdrogen. De even dagen is Eva aan de beurt. De oneven dagen Daan.

Ik heb weer een natte theedoek. Doet mij denken aan vroeger. Dit heeft wel iets.

Vanmorgen zei ik tegen de kinderen; jullie krijgen een bord waar je een week mee moet doen. Lik maar schoon. Scheelt weer afwas.

Ik begon ooit tips4family. Mijn lust en mijn leven. Je kan mij daarop volgen.

Maar tot januari dit jaar kon je ook reageren via Facebook. Ik las dit. En kon antwoord geven. Sinds 30 januari kan ik deze reacties niet meer lezen. Of ze worden misschien niet eens geplaatst. Daar baal ik van. Ik wil graag een feeling houden met mensen.

Wie weet hoe ik dit kan aanpakken?

Laatst had ik het over de geur van. Dat een geur je weer terug in de tijd kan brengen. Mijn vader at griesmeel. Ik niet.

Ik zag laatst een recept met griesmeel voor een cake. Vanille vla en eieren erdoor. Geen meel. Geprobeerd te bakken. De kinderen en ik genoten van de geur in huis tijdens het bakken.

Hij is gelukt! Njom njom. Erg makkelijk te maken. Ingrediënten en een garde. Meer heb je niet nodig. Alles in een bak gieten en de oven in. Bakken maar. Af laten koelen. Daarna de koelkast in. Minimaal vier uur.

In de ochtend hadden wij een heerlijke plak cake 🍰 bij de koffie/thee. Deze houden wij erin.

Afgelopen woensdag had Eva een afspraak in het Radboud ziekenhuis om 8:30. Vroeger was er vaak file die kant op. Tegenwoordig iets minder. Corona tijd nog minder. En dan de woensdag…. de meest rustige dag op de weg omdat vele moeders dan vrij zijn ivm hun kroost. Besloten om om 7:00 te vertrekken.

Onze dag trip begon met een cappuccino te kopen bij de BP tankstation. Die geur in de auto…… heerlijk. Om 7:45 waren wij in de parkeer garage. Dat ziekenhuis blijft een fabriek. Wij hadden een heel stuk te lopen. Eenmaal beland op de goede plek moesten Eva en ik beidden een dag pas aanvragen. Eva een ponskaartje. Inloggen in mijn dossier. Een kaart dat wij corona vrij dachten te zijn. En een kaart voor het restaurant. Pffff. Zoals mijn schoonzus al zei; het lijkt wel of jullie op vakantie gaan. Dat dus.

Om 8:10 zaten wij waar wij moesten zitten. De oog 👁 poli. 8:15 mochten wij al naar binnen. Patiënt nummer 1 had zich niet gemeld. Vragenlijst door genomen. Eva moest testjes doen. Daarna naar een andere oog poli. Weer testen gedaan. Terug naar de eerst oog 👁 poli. Daar kreeg Eva druppels. Na 10 minuten weer. Bij een volwassene werken deze druppels 2 tot 3 uur. Bij een kind 24 uur. Eva kon bijna niks meer zien. Toen wij terug moesten naar poli nummer twee zag ik haar turen. Lieverd, wil je een hand? Ja graag mam. Wij hebben samen gelachen om haar zicht. Zelfs de iPad had geen zin. Vreselijk natuurlijk. Ik had haar huiswerk mee. Ik las topo voor. Wederom getest. Alles was goed. Top!

Een uur pauze. Het restaurant was gewoon open. Wauw. Eva koos een saucijs en smoothie. Daarna door naar de poli klinisch genetica. Testjes werden gedaan. Etc etc.

Door naar de poli cardiologie. Eva kreeg al wat meer zicht. De echo van haar hart en aorta duurde een klein uur. Ondertussen kreeg Eva een iPad van ze. Eva lag muisstil. Haha.

Nog even bloed prikken 🩸. En onze Radboud ervaring was voorbij.

Het was een lange dag. Maar wij namen de tijd voor alles. Het personeel was super vriendelijk. Het leek bijna een dag uit. No stress. Relax.