Hiermee kan je je kinderen voor de gek houden.

Super bedankt voor de bonnen van Ede doet.

Vandaag ga ik een handtekening zetten. Bij de notaris met mijn lotgenoten. Dan zijn wij een stichting. Het voordeel daarvan is dat je dan bedrijven kan aanschrijven.

Daar waren wij al mee bezig natuurlijk. Maar bijvoorbeeld een Heinz zegt; wij leveren aan de voedselbank. Snap ik. Die zijn bekend. Wij (nog) niet. De left overs van de voedselbank gaan naar het leger de heils.

Maar wij komen er wel. 40 gezinnen onder onze hoede. Een keer per maand mogen zij boodschappen doen. Dat is natuurlijk niet heel erg vaak. Maar het is een begin. Dankzij de Ede doet bonnen denken wij/hopen wij elke veertien dagen open te kunnen gaan.

Zo help je toch mensen die net niet in aanmerking komen voor de voedselbank ivm grote schulden, wij ze kunnen helpen voordat er schulden komen.

Mijn dienst afgelopen dinsdag overdag en nacht viel redelijk mee. Van 14:30 tot 00:30 gewerkt. Daarna kon ik maar niet in slaap vallen. We hadden zo hard gewekt. Zonder pauze. Normaal kom je uit je werk en ga je eten, relaxen, etc. En ik moest nu door van druk druk naar slapen. Lukte niet. Om 7:45 ging de wekker. Ik was kapot.

Ik moest de school van Daan bellen dat hij om 12:15 van school naar huis zou komen ivm de orthodontist. Toestemming gekregen. Maar Daan zei dat de juf van zijn klas niet akkoord ging. Jammer. Meneer had stress. Fietste meteen door naar de ortho. Terwijl ik maar aan het wachten was op hem. Thuis wel te ver staan. Poort al open. Tandenborstel lag klaar. Alles om op tijd te zijn. Van 12:30 tot zelfs 13:00 was ik aan het wachten. De tijd van de afspraak. Geen Daan. Geen bericht. Oh dear. Is er iets gebeurd?

Uiteindelijk hoorde ik dat hij rechtstreeks naar de orthodontist fietste. Zucht. Prima plan. Maar zeg dat tegen mij. Maar ook zonder tandenborstel. Nee hè.

Ik was dus niet op tijd daar. Meneer kreeg dingen te horen. Geen idee wat daarvan klopte. Ik daarmee, of Daan het goed begreep. Daarom wilde ik mee. Beugel was fout, vorige keer ook…… Volgens de zelfscan een dag vtv was alles in orde. Wie spreekt nu de waarheid? Geen idee. Ik was er niet bij. Maar wat baal ik van dit soort acties. Meneer leeft met een telefoon in zijn hand. Als er iets veranderd, geef het door. Ga met de tijd mee. Zelfs zijn digibeet moeder snapt dat.

Nu weet ik nog niks. Had de orthodontist gelijk, of de vorige, of die van de scan? En dan zegt hun vader; laat ze het uitzoeken, de kids. (maar hij wil de rekening niet betalen omdat het voor niks is geweest met een beugel die niet klopte. Dat mag hij zelf regelen.) Je ziet nu wat ervan komt. Of maar accepteren. Dat kan beide kanten opgaan. Met een beetje geluk en meer relaxed zijn de goede kant. En anders…. Zien we dan wel weer. Let ik go.

Hoe fijn is dat? Je kinderen all the time om je heen. Ik was gewend dat ze om het weekend naar hun vader zouden gaan. In het begin van de scheiding vond ik dit vreselijk. Daan was zeven. Eva zes. Ik was gewend alles alleen te doen. En dan nu bij hun vader… ik kon het eerst echt niet loslaten. Later had ik deze rust momenten nodig. Gewoon even niks moeten. Even niet te hoeven te zorgen.

Maar ivm de afgelopen vakantie van de vader van Daan en Eva had ik ze vijf weken. Super leuk. Maar ook wel schakelen. Als Daan en Eva bij hun vader zijn werk ik. Heb ik weekend oproep dienst. Nu had ik alles tegelijk. Kids, huishouden, werken…..En dan ook nog eens al die afspraken. Van huiswerkbegeleiding/leren leren op de maandag. Eva elke week fysio. Orthodontist met twee kinderen. Een tandarts. Toch weer maar het WKZ met Eva (ik dacht dat dit klaar was). Een karakter. Autisme coach aan huis.

Ik ben nog steeds moe. Ik wilde afgelopen weekend het huis aanpakken. Niet helemaal gelukt. Moe. Opperdepop. En dan ga ik nu ook nog eens de nachtdienst is. Zucht. Maar ja. Dan maar niet alles gestofzuigd en gedweild. Het is wat het is. Prioriteiten stellen. De kids komen woensdag weer hier. Ik ben blij. Is het huis op orde? Ik denk het niet. Is mams op orde? Ik hoop het. Zo niet…. Dan zeg ik dat ik even een power nap wil maken. Komt goed.

Iedereen merkt dat de prijzen van de boodschappen hoger zijn geworden.

Ik was van het weekend bij een supermarkt die vaak goedkoper is dan de Appie. Ik was bij de A..i . Ik weet nu dat je je ogen 👀 goed moet laten rondkijken. De energie drank was daar het duurste van alle supermarkten. Niet dat ik dat spul drink, maar het viel mij gewoon op. 10 cent per blikje duurder dan bij welke supermarkt dan ook.

Paaskoekjes. Bij die ene winkel 1,59. Dezelfde bij de appie 1,49. Zelfs de lasagne was daar veel duurder. Nooit verwacht. Ik heb in een snoeptrommel soms kleine zakjes snoep. Van die uitdeelzakjes. Laatst hadden ze die nog. Nu niks meer. Is dit in verband met het milieu? Daarna ging ik naar de appie. Zag ik ze ook niet. Ah, dan is dat ivm het milieu. Oh nee, ik keek niet goed. Ze hadden ze toch wel.

Ik wilde chocolade kopen voor de stiefbroer van Daan. Is hij dol op. Een reep kost 2 euro. Dan heb je zo’n dikke reep chocolade 🍫. Dunne hadden ze niet. Ik kijk graag naar de kiloprijs. Duurder dan een dunne Milka. Wat is er toch aan de hand? De goedkope supermarkten worden alsmaar duurder.

Ik kreeg nu een tip dat de A..i het duurste is. Nou, dat klopt dus kan ik uit eigen ervaring zeggen. De Hoogvliet is de goedkoopste.

Gisteravond had mijn zoon een vriend te logeren. Nog twee heren kwamen ‘spelen’. In de avond. Vond ik al gek. Overdag buiten spelen is normaal. Maar waarom s’avonds? In de avond zit je binnen. Het liefst met spelletjes doen. Maar helaas vaak met een beeldscherm.

Daan en zijn vrienden belden in de avond hier aan. Een meneer had ze achtervolgd. Ze waren bang. Ok. Wat een verhaal. Even laten landen.

Twee van de jongens wilden naar huis gaan. Weg fiets sleutel. Oeps. Wat een pech. Het ging om de E-bike van zijn moeder. Deze gebeld. Ze kwam eraan met de reserve sleutel. Ondertussen gingen de jongens, Eva en ik de route lopen van waar de fiets sleutel zou kunnen liggen.

Onderweg kwamen wij mega veel kikkers of padden 🐸 tegen. Echt bizar hoeveel. Ik durfde bijna niet te lopen zonder een zaklamp.

Geen sleutel gevonden. Jammer. Met z’n allen nog wat gedronken. Super gezellig. Toch nog even naar links vanuit onze voordeur. Najaaa, daar lag de sleutel. Meteen weer de moeder van die jongen gebeld. Zij blij. Wij blij.

Nog steeds ben ik verbaasd over de hoeveelheid kikkers 🐸 die wij tegenkwamen. Het zal wel de tijd zijn van. Volgens mij zijn er meer dan genoeg.

Ik zag gisteren een mooie lucht. Iets met avond rood brengt water in de sloot? Of zeg ik dit nu verkeerd?

Ik riep Eva naar boven. Zij maakte deze mooie foto. Helemaal trots dat deze gelukt was.

Gisterochtend kwam hier een jongedame die Eva liet zien hoe haar brein werkte. Een autisme brein. Wij kregen deze ‘cursus’ aangeboden. Eva zag het eerst niet zitten. Weer iets buiten school om. Ze is daar zo klaar mee. Snap ik. Al die ziekenhuis bezoeken, orthodontist, te vaak naar een kaakchirurg (en waarschijnlijk nog veel vaker) en elke week fysiotherapie. Ik ging overleggen met school. Deze gaven aan dat deze ‘cursus’ wel belangrijk zou kunnen zijn voor Eva. Hier kon ze baat bij hebben in de toekomst. Eva hoeft dankzij school voorlopig op de vrijdag het eerste uur geen flex les in te vullen. Dan blijft ze thuis voor de cursus.

Eva zag eergisteren enorm op tegen een biologieles. Te druk, dacht ze. Dit melde zij mij al op de dag daarvoor, de donderdag. Voorheen hoorde ik nooit deze klacht.

Door de autisme cursus op vrijdag kon ze langer slapen. Daarna volgde ze de cursus. Toen nog even een korte pauze. Naar school. De biologie les viel voor het eerst nu enorm mee. Snap ik. Mevrouw ging van overprikkelt aan het einde van de week naar relaxed het weekend in dankzij iets van uitslapen, cursus, toen pas naar school. Dan maakt het niet meer uit hoe druk de kinderen in de klas zijn. Eva was helemaal ying yang.

Een boter met knoflook. Deze kan je heel makkelijk zelf maken. Je kan een knoflook 🧄 in folie op de bbq of in de oven gooien. Of in kleine stukjes bakken in olie. Daarna mengen in een klont boter. Uitsmeren. Smullen maar.

Ik kocht via een tip van een vriendin een pak Deense roomboter. Met of zonder zout. Altijd smeerbaar. Ideaal. Normaal te duur. Maar met een aanbieding soms betaalbaar.

Toen wij 👩‍👧‍👦 bij familie in Engeland waren kregen wij knoflookbrood. Een stokbrood die ingesneden was. Daar werden stukken knoflook boter 🧈 ingesmeerd. Tjeee. Ik ken knoflook boter van de appie en andere merken. Maar die van Lurpak is echt de beste. Inmiddels al twee pakjes gebruikt. De andere twee liggen in de vriezer voor een speciaal moment.

Misschien ga ik bij de Appie XL aanvragen of ze deze in hun assortiment willen opnemen.

Ik heb een stukje van deze boter in mijn mond gestopt. Ik proefde boter met zout en best wel wat knoflook of een smaakmaker.

Gisteren was ik met Eva bij de orthodontist. Ze vindt dit steeds meer spannend worden omdat ze daar niet allemaal ‘perfect’ Nederlands spreken. Eef vroeg al aan mij; mam, kan je mee? Dan kan jij goed luisteren. Prima. Opgelost.

Hele fijne orthodontist hebben wij. Maar wat was zijn bericht/ nieuws? Eva haar kies die met een grote drama losgewrikt was bij de kaakchirurg…. Het is misschien/waarschijnlijk niet gelukt. Dus wat nu? Voor nu zes weken aankijken. Daarna misschien de kies weer loswrikken. Of trekken. Of …. Eva werd helemaal wit om de neus. Nee hè, niet weer die nare prik en die pijn.

Afwachten maar.

Gisteren was ik lekker aan het werk. Het was druuuuuuk. We wilden als personeel nog vragen of een Rutte of meneer Kuipers even kwamen bijspringen. Want hé, volgens deze mannen als wij een stapje harder lopen is alles opgelost 😂🤣. Die snappen er helaas niks van.

Maar ja, hard gewerkt. Kids extra bij mij omdat hun vader op Bali zit/zat. Dan kom ik thuis. S’morgens ging ik eerder de deur uit. Spannend. Doen ze de deur op slot? Geen idee. Om 17:30 kwam ik thuis. Voordeur niet op slot. Achterdeur niet op slot. Poort open. Overal rommel. Dan wil ik het liefste ontploffen. Gelukkig was ik op dat moment alleen. Dan ga ik eerst even rustig zitten. Plan de campagne maken. Als de kinderen hier waren had ik er meteen iets van gezegd.

Ik ging even naar bakker Bart. Een pizza brood halen. Zo’n langwerpige. Hele graag. Dat zei ik ook tegen die mevrouw. Ik wil graag een hele. De vorige keer stopten ze deze heel in een zak. Wat doet deze dame? Pakt een mes en snijdt hem doormidden. Serieus? Dat vroeg ik toch niet. Flop. De twee stukken op elkaar in een zak. Daarna had ik een stuk pizza zonder beleg. Het andere stuk had aan twee kanten beleg. Dat bedoel ik dus. Heb ik nou ook autisme? Het gaat anders dan ik het in mijn hoofd heb. Dan word ik gek. Ik kon dat pizza brood wel …… grrrr. En dan was het ook nog eens vijftig cent duurder geworden. Dat was dus de laatste keer.