Ach, het zijn ‘maar’ paasdagen. Voor de een zo belangrijk. Voor de ander…..

Wij waren met familie samen. Zo fijn. Ik heb echt de beste familie die je maar kan wensen. Ik ging paas eieren verstoppen. Kijk ze zoeken.

Daan en Eva mochten een vriend en vriendin meenemen naar ons landje. Helaas was de vriendin van Eef echt te ziek om mee te gaan zoeken.

Voor het avond eten werd er groente soep gemaakt. Recept van mijn moeder. Uitgevoerd door mijn vader. Mijn moeder gaf aan dat ze 130 ballen had gedraaid. Iedereen had er 2 of 3 of 4. Ik had er 9. Lucky me.

Eva zag deze oren op een bepaalde site. Aangeschaft. Onze dolf 🐈‍⬛ had met kerst ineens grote oren.

Nu is het Pasen. Dolf zag de oren en rende hard weg. Elke keer weer. Op een gegeven moment had Eva de kat in de houdgreep. Samen met een vriendin kreeg Dolf toch weer extra grote oren. Niet eens om er extra mee te horen.

Vandaag is het eerste paasdag. De afgelopen drie jaar had ik mijn kids niet bij mij met de Pasen. Het is wat het is. Nu door afgelopen schrikkeljaar verloopt alles ineens anders. Lucky me.

Ik ben dol op de traditie van eieren verstoppen. Dat gaan wij vandaag ook weer doen. Op ‘ons’ Landje. Normaal komen neven en nicht ook. Maar zij hebben andere plannen. Feesten, genieten etc. Snap ik.

Toestemming aan mijn familie gevraagd of Daan een vriendje mee mocht nemen en Eva een vriendin. Vandaag rij ik met vier kinderen naar ‘ons’ Landje.

Wij gaan daar soep maken, brood in de oven en nog veel meer lekkers. De jongens vroegen of ze mochten vissen. Prima. Geregeld dankzij mijn broer. Hij neemt een hengel mee.

Het allerbelangrijkste is het samenzijn en paas eieren 🥚 verstoppen. Dat gaan wij doen. Chocolade smaak maar ook vier speciale eieren. Voor de jongens een monster ei 🥚 en de dames een LOL ei 🥚.

Herken je dat je al de eieren bewaart voor de Pasen? En dan is het zover. Dan zit je in no time vol. Al dat chocolade 🍫 krijg je niet op met de Pasen. Van te voren gaf ik Daan en vriend al een paashaas. Ze begonnen met de oren. Met de Pasen waren deze op. Top! Vandaag en morgen nog genoeg te eten.

Vandaag was echt een zomerse dag. Ik zei al tegen de kinderen; ik hoop zo dat de ijsco boer langs komt rijden. Dat maakt deze dag compleet.

Eva heeft een vriendin te logeren. En warempel, de ijsco boer reed langs. Hop hop, in de benen naar buiten.

Eva en broer gingen voor een slush puppy. Vriendin voor een softijs met caramel saus.

Het zon/zomer seizoen is geopend.

Ik zal nooit de woorden vergeten van een oud collega. Zij gaf aan dat als ze mogelijk buiten de deur durfde te gaan voor een grote boodschap, dat zij eerst keek of er een toilet borstel aanwezig zou zijn. Ik moest daar toen zo om lachen. Ik had toen nog niet veel van de wereld gezien. Waar maak je je druk om.

Tegenwoordig denk ik wel anders. Maar dan ook vooral in ons huis. Wij👩‍👧‍👦 hebben vaak een huis vol. Ik moet wel zeggen dat er weinig 💩 vanuit een vriendje Misschien toch iets van; liever thuis.

Daan…. die gaat soms los en laat het liefst sporen achter. Hij liet voorheen ook de deur open. Die geur. Is zo persoonlijk. Val mij daar vooral niet mee lastig. Inmiddels weet meneer dat hij zijn ding kan en mag doen. Daarna moet hij echt zijn sporen wissen. Dat doet hij nu. Ik zie soms een vieze toilet borstel met papier of…. Soms baal ik daarvan. Maar waar ik wel blij van wordt is dat ik op een ‘schoon’ toilet kan zitten. Geen sporen van wie dan ook. En de grond, plee borstel…. Prima. Die maak ik schoon. Ga ik ze nu nog leren hoe dit aan te pakken.

Eva gaat als een malle vooruit. Nou ja…. Dat dachten wij. Mevrouw heeft het toch moeilijk met een onder andere laag hb, denk ik, dus moe zijn. Anderhalf uur op zitten redt ze prima. Iets langer ook wel. Meer veel langer…. Nog even niet.

Ze ging deze week elke dag 1,5 uur naar school 🏫. Voor het eerst sinds zeer lange tijd. Pfew. Weer een nieuw ritme. Meer prikkels vanuit de klas. Voorheen thuis les zonder extra prikkels.

In het begin dacht ik echt; yes, wat gaat ze nu hard vooruit.

Afgelopen woensdag gaf Eva aan; ik trek het even niet meer. Geef haar eens ongelijk. Van niet naar school naar nu 1,5 uur per dag. Dat vijf keer per week. Al die extra prikkels…. En haar lichaam wat moet herstellen van een mega zware operatie. Ze bleef een dag thuis. Dat verliep in eerste instantie niet geheel ontspannen. Ik was eerst geïrriteerd dat ze niet wilde gaan volgens afspraak. Eva hield vol. Ik kreeg haar echt niet mee. Van alles geprobeerd. Aardig, geïrriteerd en toen boos geworden. Daan probeerde het nog. Niks werkte. De juf geappt. Wat fijn dat online les bestaat. Van 10:00 tot 10:30 heeft Eva op de woensdag altijd ‘les’ van een extern begeleidster. Zij probeert Eva over gevoelens te laten praten of op papier te zetten. Zij kwam aan huis. Zo fijn. Ze trof een huilende Eva. Ik ben toen weg gegaan. Dit was hun les. Normaal zit ik er ook niet bij, haha. Toen ik om 10:25 de voordeur dicht hoorde gaan ging ik naar Eva. Ze zat opgelucht op de bank. De juf had gezegd dat ze overprikkeld was. Ze gaan op school een kop telefoon regelen voor Eva zodat ze af en toe rustig de les kan gaan volgen.

Maar donderdag, paas ontbijt en spelletjes doen op school zag ze wel zitten, haha. Ze ging het zo lang mogelijk volhouden. Ik weet niet of ik het red mam. De juf had de 📞 nummer van mijn vader. Hij werd niet gebeld. Om 12:00 zou ze vrij zijn zo ook de volgende dag. Dat gaf haar moed. Hoe fijn, ze hield het vol. Wat was ze trots. Ik ben nu wel moe mam en ik heb spierpijn. Daarna lag ze de rest van de middag plat.

Hoe fijn is het dan dat haar Dolf bij haar slaapt? Wij willen normaal geen kat op onze slaapkamer. Maar mijn gevoel zei; Eva heeft dit nu nodig. Samen met Dolf ging zij in een katzwijm. Eva heeft een studiedag. Dan mag ze bij mij logeren. De kat erbij. Oftewel een slaapfeest. Dolf, Eva en ik in een bed. Helaas was er voor mij nog maar weinig ruimte over.

Afgelopen maandag was Eva bij de fysiotherapeut. Ze gaat deze week elke ochtend 1,5 uur naar school. Volgende week komt er een uur of eventueel anderhalf uur bij. Haar vader en de fysio (ik was er niet bij) hadden het eerst erover om Eva langer in de ochtend op school te laten in week twee. Dat vond Eva te spannend. Dus nu na een korte ochtend school eerst even ontspannen thuis. De middag weer naar school.

22 april heeft ze een uitje van school naar Leiden. 1,5 uur auto. 2,5 uur daar in corpus. Daarna weer 1,5 uur in de auto 🚙. Oei, dat is best lang zitten. Volgens paps een makkie. De fysio en ik twijfelen nog een beetje. We gaan het zien tegen die tijd. Helaas kan ik zelf niet rijden ivm werk. Anders was ik met haar mee gegaan en als het niet meer ging met haar eerder naar huis gereden. Gelukkig ken ik een moeder waar Eva nu mee mag rijden. Zij kent de situatie van Eva. Misschien geef ik een hoofdkussen mee. Als dat staan, zitten en lopen te pijnlijk/vermoeiend wordt voor haar rug werkt er maar één ding; dat is dan even liggen. Moet geregeld kunnen worden. Desnoods op de achterbank van de auto.

Toen onze kat nog een kitten was probeerde ze onze slaapkamers binnen te komen. Overdag hebben wij de deuren dicht. Zo ook de nacht. Maar mevrouw probeerde dus in het begin aandacht te krijgen. Dan hoorde ik haar pootjes 🐾 tegen de deur 🚪 aan vegen. En maar mauwen. Mijn dochter riep weleens; mam, mag ze naar mijn slaapkamer. Nee, want als je daar eenmaal aan begint. Daarna ging het heel lang goed.

Nu begint ze te mauwen als ze de vogeltjes buiten hoort, als het licht wordt. Zo rond 6:00. Is mij te vroeg. De kinderen worden niet wakker van de kat. Ik helaas wel. Een keer ging ik toen naar het toilet. Ik liet de kat meteen naar buiten. Foute boel. Sinds die tijd mauwt ze voor mijn deur als de vogels buiten hoort. Ik laat haar janken hoor. Ze mag er pas in als mijn wekker ⏰ gaat. Dat doe ik bewust. Ook in het weekend.

Als mijn wekker gaat mag mevrouw de slaapkamer in. 😂, dat klinkt best gek. Maar ik kan je vertellen, zodra ik mijn bed 🛌 uitstap en de trap afloop rent ze voor mij uit de trap af. Dan wil ze naar buiten.

Gisteren om 14:30 kreeg ik een high tea aangeboden van een tante. Zo lief. Voor het eerst sinds 3 maart, de operatiedag van Eva, was ik een weekend weer alleen. Eva ging in de weekenden als ze bij haar vader was de nachten naar mij. Om 18:00 kwam ze dan. Dan kon ik haar douchen en aankleden. Ze gaat nu zo hard vooruit dat ze zich prima kan redden bij haar vader. Maar, ik kreeg dus een high tea. Lekker. We hebben echt lang gezeten. Het was veel! Twee bakken met inhoud mee naar huis genomen. Voor de avond. Zo gezellig gekletst. Wat heb ik toch een fijne familie. Dat wist ik allang. Toevallig had ik het daar laatst met een collega over. Zij heeft alleen een neef. Lucky me.

Ik zag de foto’s van mijzelf die mij tante van mij maakte. Goodness. Ik ben serieus nog nooit zo dik geweest. Ziet er niet uit. Klaar mee. Zeg ik zo vaak. Maar ik hoop nu toch echt. Hoe kan dat nou? Ik zat aan huis gekluisterd. Voorheen liep ik vier keer per dag van huis naar school met Eva. En dan weer vier keer naar huis. Bij deze laatste wandeling (van 6 minuten) liep ik vaak een extra rondje over de geluidswal. Die beweging had ik dus echt nodig om op gewicht te blijven. Doordeweeks ben ik s’morgens de privé juf van Eva. Ik zit dan naast haar aan tafel of op de bank om haar te helpen met de lessen volgen. Dus een extra zit moment. In de pauze van Eva haar school dronken wij thee met iets lekkers. Had ik niet moeten doen. Zucht.

En vergeet niet die zes dagen ziekenhuis. We zaten op de kamer van Eva soort van vast. Daarna drie weken zorgverlof. Dus geen werk. Op mijn werk maak ik vaak de kilometers.

Het roer moet echt om. Het mooie weer komt eraan. Eva kan verder wandelen. Ik ga mee. Ze kan denk ik al snel weer naar school. Dan breng en haal ik haar elke dag op.

Mijn zoon had gisteren met school een uitje naar de Efteling. Super leuk. Hij zag er schijnbaar vooral tegenop. Hij was bij zijn vader dus ik kon niks aan eten mee geven. Je zou zeggen, dag uit, plezier maken, geen school. Hij dacht vooral; Met z’n allen in een bus 🚃, is het dan ‘te’ druk? Hoe doe ik het met eten? Word ik ‘wagenziek’?

Ik had de dag daarvoor tegen hem gezegd; eet s’morgens een boterham. Neem er ook een mee. Anders wordt je misschien misselijk 🤢 als je in een attractie gaat. Meneer was nl weleens wagenziek. Alhoewel dat alweer een tijd geleden was. Dat had toen meer te maken met op vakantie gaan, de spanning van waar gaan wij heen. Moe van een reis en daardoor sneller misselijk zijn.

Gisteren om 10:00 dacht ik; ik vraag om een leuke foto van de Efteling. Kreeg ik deze foto. Najaaa. Van eten. Later zei een collega; hij wil laten zien dat hij eet. Tegen de misselijkheid.

Een paar uur later vroeg ik weer om een leuke actie foto en of hij het leuk had? Hij vermaakte zich suuuuper. Zo leuk. Zo blij voor hem. Ik kreeg toen deze foto;

Hahaaaa. Meneer Daan die eet. Geweldig. De verhalen ga ik nog horen. Dinsdag is hij weer hier.

Ondertussen had Eva een verjaardag van haar juf. Bowlen. Dat laatste deed Eva niet. Maar ze was er weer bij. Een uur lang. Ze heeft enorm genoten. Ik kreeg van de juf een foto van Eva met haar twee vriendinnen. Drie maal een grote glimlach. Ook kreeg ik onderstaande foto. Het was een gezellige verjaardag.