Vanmorgen ging de deurbel. Een school genoot had twee kartonnen boxen. Daar zat het kerst ontbijt in van school. Dit jaar had de OR het ontbijt geregeld. Dus geen opdrachten voor thuis om te bakken. Ik vond dit een leuk idee. Maar toen gingen ineens de scholen dicht. De mensen van de OR zijn toen de ontbijtjes aan huis komen brengen. Dat is toch fantastisch?

Pffff. Ik kon het niet geloven. De lagere scholen gaan dicht. Waarom? Om mensen te stimuleren om thuiswerk te doen. Hallo, ik werk in de zorg. Dat kan niet thuis. Mijn trauma van de vorige keer kwam meteen weer naar boven. Had ik een 12 uurs nachtdienst gedraaid. Kids sliepen bij hun vader. Maakten die dag hun huiswerk bij hem zodat ik even kon slapen. De dag erna als ik op mijn meest moe was moest ik met de kinderen hun huiswerk maken. Ik weet niks van ontleden. Ik schakelde hulp lijnen in. Alsnog meer fout dan goed. Beste regering; ik ben geen juf. Ik heb hier geen kaas van gegeten. Ik baal enorm. Jullie vinden vast dat jullie een goede reden hebben. Maar ik niet. Er zijn geen besmettingen op de lagere school.

Daar komt bij dat Eva aangepast onderwijs krijgt. Les op haar niveau. De vorige keer ging dit mis. Kreeg zij lesstof net als de rest van de klas. Wat heeft zij hier gehuild. Haar zelf vertrouwen ging steeds meer omlaag. Sinds het nieuwe schooljaar en ze lesstof krijgt op haar niveau zie je haar groeien. Mam, ik had een 10 voor rekenen. Een 9,5 voor Engels. De juf gaf mij complimenten. Zo fijn om een blije Eva te zien vanuit school.

Gelukkig heeft de school nu een oplossing voor haar. Iets waarmee ik blij mee ben. Zij krijgt alsnog aangepast onderwijs. Wat een fantastisch bericht!

School kwam met een leuke actie. Een oma van een van de leerlingen heeft kaarsen gemaakt. Voor 2 euro per stuk kon je er een kopen. Het geld gaat naar de voedselbank. Die heeft het namelijk heel moeilijk in deze Corona tijden.

Mijn dochter kocht meteen een kaars. Ik was verbaasd over haar keuze. Ik had tegen haar gezegd; je mag kiezen welke jij leuk vind. Al is het een gele. Komt ze met een grijze/bruine kaars thuis. Huh? Dat is toch geen keus van een kind? Dus ik zei tegen haar; lieverd, vond je deze het mooist? Ja hoor. Hij past goed in ons huis. Ach, wat een schat 🥰 is het toch.

Tegen mijn zoon zei ik steeds; Daan koop je er een? Hij kwam alsmaar met niks thuis. Afgelopen dinsdag mailde ik de juf. Of ze hem erop kon attenderen dat hij er een ging kopen. Komt meneer ineens met een kaars thuis 😳. Wat voor een. De meest lelijke die je maar kan bedenken. Echt te erg voor woorden. Maar ja. Zijn keus. Hij zegt dat hij verliefd is op deze kaars. Dus met liefde steek ik deze kaars met kerst in de hens. Weg ermee 🤪.

Toen mijn dochter gisteren hoorde dat de school dicht gingen zei ze als eerste; mam, mag ik woensdag uitslapen? 😳🤣.

Even afwachten hoeveel huiswerk je krijgt. Je moet ook nog typen. Ik wil graag om 12:00 klaar zijn met alles.

Vandaag kwam ze helemaal blij uit school. Geen huiswerk voor deze week. En de komende twee weken natuurlijk ook niet. Ik heb een happy meisje hier. Lekker uitslapen. Geen wekker zetten. Zoals ik al eerder aangaf; mijn kinderen zijn zo blij met Corona. Voor hen alleen maar voordelen. Mijn huismussen. Helaas denkt mama daar anders over.

De winkels zijn gesloten. Voor een verjaardag kan ik natuurlijk iets kopen in de supermarkt. Maar ik probeer de ‘kleinere’ winkels te spekken.

Mijn nicht is 1 januari jarig. Geen feest, helaas. Maar dan gaan wij 👩‍👧‍👦 haar toch op een andere manier verwennen? Ik zorg voor een chocolade kaart en misschien iets van een knaller, categorie een. Kaartje erbij. Een confetti kanon. Komt helemaal goed.

De choco kaart komt van de Jamin. De jamin in Veenendaal. Zij hebben een super service. Je besteld. Je krijgt een tikkie via Whats app. Zij komen het persoonlijk bezorgen. Dus alles blijft heel. Ideaal. Dank Jamin voor de goede zorgen!

Ik vroeg nog aan de eigenaar of hij in deze tijden bleef bezorgen. Echt wel, zei hij. Anders gaan wij het niet redden. Dus mensen, blijf kopen wat je normaal doet, maar dan anders. Gewoon doorgaan met bestellen. Liefst van de lokale winkels.

Horen jullie dit ook?

Gefluit, geschreeuw tijdens de toespraak van premier Rutte.

Mijn zoon en dochter hebben onder gewicht. Had ik vroeger ook. Zie je niks meer van terug. Maar aangezien mijn dochter drie keer per dag oefeningen moet doen, wat haar ook energie kost, is het handig om wat hoger in gewicht te komen.

De diëtiste gaf al wat tips. Ik heb mijn aanpak zelf ook veranderd. Op de gezonde manier. De kinderen zijn dol op pasta pesto. Soms gaat er broccoli door en soms tomaten. Of allebei. Vorige week had ik tomaatjes in de oven gedroogd. Heerlijk door de pasta. Maar ook op een boterham met kaas.

De pesto saus heb ik vetter gemaakt. Speciaal voor Eva. De pesto (kan kant en klaar zijn) gaat met extra cashew noten in de blender. Extra vetten. Dit alles mengen. En dan nog een scheut kookroom. De vetste die er is. Je hebt dan een smaakvolle vette saus. Perfect voor Eva.

Dit keer kocht ik de pesto in een potje. Soms maak ik deze zelf. Dan gebruik ik walnoten ipv pijnboom pitten. Ik heb hier een doos vol walnoten staan van ons landje. Een basilicum plantje, teentje knoflook, beetje Parmezaanse kaas en veel olie. Dan heb je meteen 4 porties. Die gaan de vriezer in. Geen suiker, zout of e-nummers. Ik ben dol op eten zonder pakjes. Dit is gewoon veel beter voor een mens.

Ik kan niet zeggen dat ik van de generatie van sensation white en black was. Toen deze dance party’s hot waren was ik al 32 jaar. Samen met mijn nichtje gingen wij naar white. Rustige muziek. In een overvolle arena. Hutje mutje. Wat genoten zij en ik hiervan.

Eenmaal ingekomen. Een jaar, of misschien twee jaar, later gingen wij voor black. Pfew. Dat was wel even wennen. Maar ook deze was zo leuk. Wat een geweldige tijd was dat. Om nooit meer te vergeten. Genieten van de muziek en mensen om je heen.

Ik was laatst de kast aan het opruimen. Toen zag ik de dvd van mijn eerste sensation white party. Opgezet via de x-box.

Eva zei niet veel, haha. Daan kon alleen maar melden; jemig mam, zoveel mensen bij elkaar? Dat is toch niet normaal? Dat trek ik echt niet. En dat vuurwerk….. geen categorie een hoor. Veel zwaarder. En dat gewoon in een gevuld stadion buiten oud en nieuw om. In mei. Haha. Toen kon alles nog.

Ik zal nooit meer die ene dj vergeten Yoji Biomehanika. Een Koreaan met Europees haar. Wat een herrie kwam er uit deze man. Vind ik zooooo geweldig. En stiekem nog steeds. Maar helaas past het niet meer bij mijn leeftijd. Als de kids van huis zijn ga ik nog weleens naar deze tijd terug.

Dit is toch niet te geloven. Ik heb een kerstbox met Indisch eten gewonnen. Zoooooo blij mee. Sinds ik geen man meer aan mijn zijde heb win ik nog weleens. Vroeger als echtgenoot nooit. Het is dus waar; ongeluk in de liefde, geluk in het spel. Ik ben erg blij met dat laatste. En gelukkig ben ik niet ongelukkig in de liefde. Alleen heb ik geen liefde aan mijn zijde. Maar dat is niet erg als je steeds verwend wordt.

Dit was vorige week in het nieuws. Kinderen van rond de twaalf jaar zijn gelukkig. 70% procent. Meer dan 2 jaar geleden. Ik hoorde dit aan tijdens mijn werk. Ik zei meteen; daar hoort mijn zoon ook bij.

Hij is zo blij met Corona. Hij kan niet teveel prikkels aan. Verjaardagen zijn niet meer. Meneer blij. In de eerste uitbraak hadden wij thuis school. Helemaal zijn ding. Hij maakte zijn huiswerk in een paar uur. Daarna was hij klaar. Veel eerder dan wanneer hij naar school zou gaan. Het was mooi weer. Lekker buiten spelen in de tuin. Zijn stiefbroer kwam spelen. Dus hij had ook nog eens gezelligheid.

Ik zei laatst; arme Daan. Door Corona is alles anders. Zijn antwoord; mam, dit is de beste tijd van mijn leven. Als je voorgaande leest snap je hem. Schoolkamp ging niet door. Mijn zoon sprong een gat in de lucht. Hij had zo geen zin in schoolkamp. Ergens anders slapen. Hij slaapt alleen thuis goed. Dus nog een heel groot voordeel voor hem. Sporten? Hij zat op volleybal. Niet zijn ding. Geen een teamsport. Dus ook maar mee gestopt. Hij blij. Uit eten deden wij al niet. Te duur voor ons. Oftewel; dit is een gouden tijdperk voor mijn zoon.