Mijn zoon is alweer 10 jaar. Tijd om hem meer los te laten.

Laatst moest ik met mijn dochter naar het Wilhelmina kinderziekenhuis. Hij wilde liever niet mee. Ik heb hem toen alleen thuis gelaten. Ik wist dat de buren thuis waren. Mijn dochter en ik vertrokken om 13:00 naar Utrecht. Ondertussen had ik ook geregeld dat een vriendje van Daan met zijn moeder hem rond 13:45 zouden komen ophalen. Moet kunnen toch? Een klein uurtje ‘alleen’.

Meneer zat op de bank te gamen. Ik had naast hem zijn schoenen klaar gezet. Dat deed ik bewust. Bij zijn schoenen had ik namelijk ook de voordeur sleutel neer gelegd. De afspraak was dat hij met zijn vriendje mee zou gaan, de deur op slot draaien en dan deze door de brievenbus gooien. Om die reden draaide ik ook de voordeur op slot toen ik weg ging. Dan moest meneer wel de sleutel pakken.

Toen mijn dochter en ik thuis kwamen zat de voordeur netjes op slot. Top gedaan jongen! Maar binnen zag ik de sleutel op tafel liggen 😱. Huh, hoe kan dat nou? Hoor ik later het hele verhaal. Te grappig voor woorden. Daan zijn vriendje met diens moeder belden dus aan. Daan doet zijn schoenen aan. Loopt naar de deur. Op slot. Roept meneer door de brievenbuis; loop even naar de buren, zij hebben een sleutel. Dus de buurvrouw doet de deur open, laat Daan eruit en sluit netjes de boel af. Ondertussen zullen beidde moeders wel gedacht hebben; wie sluit zijn kind nou op? Zucht. Meneer koekepeer is duidelijk nog niet toe aan een sleutel van het huis.

Zo, ik heb me toch grote marshmallows gevonden. Geweldig. XXL, maatje Amerika, groot groter grootst. Ik moet ze nog testen hoor. Er staat op; Cream vanilla. Ik heb er een doormidden gebroken. Er zit geen crème in. Ik vermoed dat ze de smaak/geur van deze marshmallow bedoelen. Ze ruiken heerlijk. Het merk is Frisia, dus hetzelfde als de kleine soort voor op de bbq. Ik vind het krokante laagje van het spekje in het vuur zo lekker. Deze grote marshmallow geeft een nog grotere krokante laag. Maar of dit in verhouding genoeg is? Een voordeel; je bent niet meer zo druk. Als je er een in het vuur hangt en daarna op eet zit je al vol.

Ons Dolfje 😺. Een schatje. Als je tegen haar praat geeft ze antwoord. Ze gaat zelfs verder dan dat. Ze blijft maar kleppen. Ook als ik dan weer antwoord geef blijft ze doorgaan. Zucht. Sinds een paar dagen gaat madam boven in de vensterbank zitten voor een open raam. Gelukkig hebben wij een hor voor elk raam. Mevrouw praat nu met de hele buurt. Nou ja, praten. Ze schreeuwt de hele buurt bij elkaar. Zo gênant. Als ik thuis ben roep ik dat ze moet stoppen met die herrie. Doet ze dat niet dan zeg ik dat ze naar beneden moet komen. Het grappige is dat ze dan ook echt naar beneden komt. Ik heb nu gewoon een puber in huis. Kan ik vast wennen voor als mijn dochter zover is. Strak houden. Regels zijn regels 😂.

Eenmaal beneden gaat ze door met aandacht vragen. Als ik op de bank zit springt ze op mijn schouder. Ze ligt erg graag over mijn schouders gedrapeerd. Heel bijzonder om zo te slapen. Ondertussen gaan haar nagels door mijn krullenbos. De krullen veranderen dan in getoupeerd haar 😱. Bob Ross zou jaloers op mij zijn.

Van de week heb ik advies gevraagd aan de dierenarts. Dolfje is krols. Ze is er erg vroeg bij. Vanaf vier maanden kan het, en dat is zij nu. Meteen een afspraak gemaakt om haar te helpen. 3 oktober is de grote dag. Net voor dierendag 😬. Vanaf zes maanden mag een poes gesteriliseerd worden. Ik las dat je na de operatie moet opletten met voer geven. De rem met eten is er dan af. Net als bij de mens. In en na de overgang heb je meer trek, beweeg je minder en zet je je eten sneller om in vet 😜🤪. Ik weet hier alles van, zucht. Ik weet dus precies wat onze Dolf te wachten staat. Ik zal haar bijstaan na de operatie 💪🏻❤️.

Ik heb een matige eter in huis. Ik ben blij dat ik het woord slechte eter niet meer hoef te gebruiken. Pizza’s blijven favorite. Bij allebei de kinderen. Kant en klaar van domino’s of mini pizza’s thuis uit de oven. Nu heb ik al jaren een pizzarette in huis. Nooit gebruikt. Eerst niet in verband met wonen bij mijn ouders en daarna geen energie hebbende. Maar ik ben er weer. Vorige week zaterdag kwamen mijn kinderen onverwachts een dag eerder thuis bij mij. Joepie! In de week dat ze weg waren heb ik alle lades en kastjes opgeruimd en geordend. Wat voelt zoiets fijn. Ik heb nu overzicht in mijn huis en daardoor meer rust in mijn hoofd. Tijdens mijn schoonmaak kwam ik de pizzarette tegen. Die had ik al klaar gezet voor als de kinderen thuis zouden komen. In de koelkast lag een rol tante Fanny pizza bodem klaar. Uien had ik in de tuin. Een zakje geraspte kaas, mozzarella bolletjes en verse pesto van de Lidl (de aller lekkerste). Eva had stukjes ham en Daan paprika. De eerste pizza miste iets….. was ik de tomatensaus vergeten, whahaaaa. Het duurt even voordat de pizza klaar is. Logisch. Daan vond dit nogal lang. Maar meneer Daan, dat is juist fijn. Dan kunnen we gezellig kletsen. Oh ja, dat was ook wel weer zo. Onze eerste keer was een succes. De bodem vonden de kinderen lekker. Eva miste wel het gourmetten, oftewel hompen vlees. De volgende keer zal ik zorgen dat ze iets op de gril plaat kan leggen. Wat vlees, vis en groenten. Wat bodem betreft wil ik nog andere gaan proberen. Die van de Albert Hein en zelf gemaakte van 00meel. Ik had nooit iets met gourmetten. En wat vind ik dit leuk! Lekker buiten onder de overkapping brutselen!

Wil je van het bestrijdingsmiddel op je appel af? Wassen onder kraanwater heeft geen zin. Bestrijdingsmiddelen zijn regenbestendig. Lijkt mij ook wel logisch.

Als je water pakt en daarin bakpoeder oplost heb je een redelijk goed middel om de bestrijdingsmiddelen op te lossen. Van 80 tot 96 procent. Je moet wel je appel minimaal 12 minuten weken.

Je kan ook zeggen: ik sla dit allemaal over. Geen probleem. De hoeveelheid bestrijdingsmiddelen op fruit is normaal gesproken zo klein dat het geen gevaar vormt voor je gezondheid.

Kijk nou toch! Wij hebben een ontbijt pakket gewonnen. Wat een luxe. Super leuk. Mijn kinderen ontbijten heel slecht. Het liefst slurpen ze een smoothie naar binnen. Lekker makkelijk denk ik dan. Nu ik dit pakket heb gewonnen, zit ik te denken hoe ik ze aan de ontbijt tafel krijg zonder dat geslurp. Ik denk dat ik de doos dicht laat. Dan gaan wij met z’n allen aan tafel zitten. Ik leg wat boterhammen klaar. En dan mogen de kids zelf de doos uitpakken en opeten wat ze willen. Lekker sapje drinken. Thee zetten. Hun eigen broodje smeren. Misschien willen ze hun brood eerst nog even roosteren? Het kan allemaal. Dit ontbijt pakket kan misschien wel een nieuw ritueel in de ochtend worden. Dank postcode loterij!

Wij kregen van Joyce Leuverink en haar gezin vrij kaartjes voor Madurodam. Dat werd dus een dagje uit plannen. Ineens bedacht ik mij dat dit de eerste keer zou zijn met z’n drieën sinds de scheiding en mijn borstkanker traject. Wij hebben vorig jaar natuurlijk ook bijna acht maanden bij mijn ouders gewoond. Dat speelt allemaal mee. Ook mijn lagere energie level door in het begin weer aan het werk te zijn. Later kwam daar een huishouden bij in mijn uppie. Alles bij elkaar is dit toch een hele impact geweest. De laatste twee maanden merk ik dat mijn energie level omhoog gaat. Zo fijn. Ik heb zelfs energie om in huis extra dingen te doen. Alle lades en kasten zijn weer opgeruimd, geordend en best wel leeg. Eva heeft gisteren geholpen al haar speelgoed uit te zoeken. Van 9 kratten is zij naar 2 kratten speelgoed gegaan. Alles op marktplaats of Facebook verkoophoek gezet. Zo verdienen wij er ook nog iets aan. Helemaal happy.

Maar, Madurodam. Wij werden naar een gratis parkeerplek geleid. Super! Dat kleine stukje extra lopen was het geld wel waard. Eenmaal in Madurodam sloeg de paniek toe bij de kinderen. Het was druk 😂. Ik heb ze geleerd te relaxen. Wij liepen naar plekken waar het rustig was. Daar zaten zelfs zit plekjes tussen. Lekker rond kijken. De nieuwe attracties moesten we zeker zien. Een film over voetbal en daarna mocht je zelf aan de slag. En een film over new Amsterdam. Wij hoorden in eerste instantie alleen het geluid en zagen geen beeld. Storing. Even wachten…… en toen de film kunnen zien. Top! Genoeg gezien. Terug naar de auto en hop naar het strand. Over de Scheveningse pier gelopen. Een half uur trampoline springen voor de kinderen gedaan. Daarna over de boulevard gelopen en langs het kurhaus. Wat een heerlijke dag was dit! De kids zag ik ook ontspannen genieten. Niks moest. Alles ging in overleg. Wat een plezier hebben wij gehad. Op weg naar de auto nog even chips gekocht voor vanavond op de bank. Want die voeten gaan omhoog! Het was een super voor het eerst op stap met z’n drieën dag 👩‍👧‍👦. Maar nu zijn we kapot. Moe maar voldaan.

Wie weet dit nog? Anderhalf jaar geleden was mijn smaak, gelukkig tijdelijk, veranderd. De dag na mijn chemo kuur ging ik de volgende dag naar de markt voor een bak kibbeling om 10:00 s’morgens. Haha. Als ik daar nog aan denk. Daarna had ik drie dagen last van mijn mond en kon ik moeilijk eten. Ik had dan ook totaal geen smaak. Maar daarna…… ging ik los aan witte Snickers. En die kreeg ik van iedereen aangeleverd. Wat was dit geweldig. De kinderen keken hun ogen uit. Dan hadden wij weer een lief pakketje op de deurmat liggen met witte Snickers. Visite namen deze repen mee. Overal om mee heen waren deze repen te vinden. Alsnog allemaal dank daarvoor. Het had iets. Het was gewoon lekker. Ik kon het toen hebben. Het hoorde bij mijn chemo periode. Snickers waren voor mij toen, die extra luxe, grappige momenten waar ze allemaal vandaan kwamen, de kids genoten mee…… Bedankt allen voor deze bijzondere herinnering.

Ik zag ze vorige week bij de Albert Hein liggen. Het voelde dubbel. Ik vind ze nog steeds heerlijk. Maar mijn enorme lijf mag ze nu even niet hebben. Ik durfde ze ook niet te kopen door de herinneringen aan mijn chemo kuren.

De folders van de heideweek gaan goed hier. Ons konijn Bob pakte er gisteren een van de tafel en nam deze zijn hok in.

Vanmorgen kwade kat er nog bij. Onze dame 😺 en heer 🐰 zijn weer op de hoogte.

En ze blijven maar groeien. Vlees en snack tomaatjes. Of je nou zo’n mini moestuin van de Albert Hein poot of een wat grotere plant van bijvoorbeeld de Lidl…… deze planten groeien als een tierelier. En dit jaar met die warmte al helemaal. Geweldig. Elke dag verse tomaten op brood, in de salade en als ik er veel heb maak ik er tomatensoep van. Mijn rode uien heb ik inmiddels ook geoogst. En aanrader. Uien kunnen bijna niet mislukken. Ik had ze wel in een losse pot staan. Heel in het begin toen het veel regende zette ik de pot weleens in de schuur. De snack komkommers doen het voor het eerst niet goed. Een keer per week haal ik er een af.