Mijn sleutel kind.

Mijn zoon is alweer 10 jaar. Tijd om hem meer los te laten.

Laatst moest ik met mijn dochter naar het Wilhelmina kinderziekenhuis. Hij wilde liever niet mee. Ik heb hem toen alleen thuis gelaten. Ik wist dat de buren thuis waren. Mijn dochter en ik vertrokken om 13:00 naar Utrecht. Ondertussen had ik ook geregeld dat een vriendje van Daan met zijn moeder hem rond 13:45 zouden komen ophalen. Moet kunnen toch? Een klein uurtje ‘alleen’.

Meneer zat op de bank te gamen. Ik had naast hem zijn schoenen klaar gezet. Dat deed ik bewust. Bij zijn schoenen had ik namelijk ook de voordeur sleutel neer gelegd. De afspraak was dat hij met zijn vriendje mee zou gaan, de deur op slot draaien en dan deze door de brievenbus gooien. Om die reden draaide ik ook de voordeur op slot toen ik weg ging. Dan moest meneer wel de sleutel pakken.

Toen mijn dochter en ik thuis kwamen zat de voordeur netjes op slot. Top gedaan jongen! Maar binnen zag ik de sleutel op tafel liggen ๐Ÿ˜ฑ. Huh, hoe kan dat nou? Hoor ik later het hele verhaal. Te grappig voor woorden. Daan zijn vriendje met diens moeder belden dus aan. Daan doet zijn schoenen aan. Loopt naar de deur. Op slot. Roept meneer door de brievenbuis; loop even naar de buren, zij hebben een sleutel. Dus de buurvrouw doet de deur open, laat Daan eruit en sluit netjes de boel af. Ondertussen zullen beidde moeders wel gedacht hebben; wie sluit zijn kind nou op? Zucht. Meneer koekepeer is duidelijk nog niet toe aan een sleutel van het huis.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s