Ik ben dol op foto’s maken van de kinderen. Een avond zon doet wonderen. En spiegels…. zelfs een kraan.

Vandaag om 7:00 kwam mijn vader binnen. Ik ging daarna door naar mijn werk. Erg prettig zo’n vader. Hij weet precies wat te doen. De kids uit bed halen, aankleden, eten geven, insmeren tegen de zon, tanden poetsen en naar school brengen. Ondertussen was ik al op mijn werk. Ik zag mij niet op het planbord. Huh? Blijkt dat ik vandaag vrij ben. Heerlijk. Lekker op tijd wakker. Hop hop naar huis. Daar had mijn vader het meeste al gedaan. Ik hoefde alleen maar de kids naar school te brengen. En nu ben ik vrij. De laatste wasjes doen van de vakantie. En genieten in de tuin. Lovely.

Mijn pa is wel extra de klos. Vrijdag heb ik hem weer nodig. Sorry paps. Maar wat fijn dat jij zoveel voor ons wilt doen.

Ik heb graag iets op tafel staan. Gewoon voor de gezelligheid. Maar in het midden van de tafel…… ik heb eens gekeken op internet. Bijna bij iedereen staat in het midden van de tafel iets. Iets van gezelligheid. Maar mijn kinderen zitten aan het midden van de tafel. Prima. Elke keer als zij gaan eten, zo’n drie keer per dag schuiven wij de boel aan de kant. Maar waarom eigenlijk? Sinds kort staan de gezellige spullen aan jet einde van de tafel. Bij niemand in de weg.

Jaaaaaa, ik heb ze weer terug gekregen van mijn buuf.

Oregano, tijm en citroen tijm. En wat zijn zij gegroeid! Dit moet een goede verzorging zijn.

De rode uien moeten nog even groeien. De laurier bladeren groeien als kool.

De aardbeien planten hebben nog even wat extra zon nodig. Wel heel lief van ze dat ze op ons hebben gewacht!

Pfew. Home sweet home. En dan ook nog eens droog weer. Ik ben zo blij. Mijn kinderen komen straks weer thuis. Ondertussen heb ik zojuist verse pesto gemaakt. Mijn kruiden plantjes van mijn lieve buurvrouw mogen ontvangen. Ze hebben het daar goed gehad. En de rode pepertjes groeien echt als kool. Mocht iemand er een paar willen hebben. Ik geef ze zo.

Ik ben lekker bezig. Gisteren de boodschappen gedaan en Moederdag met mijn ouders en familie gevierd. En sinds vandaag alle koffers uitgepakt. Stapeltjes gemaakt van was. Was erin gegooid. Bla die bla die bla.

Even op de app kijken. Ach, 13 graden. Mmmh. Dan doe ik nog wat binnen klusjes. Kom ik beneden. Auw, die felle zonneschijn doet gewoon pijn aan mijn ogen. Zucht. Of eigenlijk; joepie, het is mooi weer. Ik ga zo naar buiten. Parasol op. Konijn in de tuin uitlaten. En om 13:30 komt de buuf voor een bakkie. Live is good.

Ik kreeg van mijn ex zijn vriendin een pot van de Hema met een koekjes mix. With love. Ik hoefde alleen nog maar boter en een ei toe te voegen. De kids gingen lekker kneden.

Lekker bakken. En daarna smullen maar. De koekjes waren echt heerlijk. Het schijnt dat de action ook bak mixen in een pot verkopen. Dus mocht je het leuk vinden om een vriendin of meisjes met hun kinderverjaardag te verassen, dan kan je een pot koekjes mix kopen en geven van de Xenos, action of Hema.

Nog even een mooi verhaal van onze vakantie. Niet dier vriendelijk trouwens. Sorry.

Ten eerste hebben wij ooit foto’s gekocht van onze kinderen toen zij zonder onze toestemming op de foto stonden met een prachtige papegaai. Ik vergeet nooit dat mijn zoon naar mij toe kwam lopen: mam, wij zijn beroemd! Iemand heeft foto’s van ons gemaakt met een papegaai. Haha. Hij wist niet dat wij als ouders hiervoor de hoofdprijs zouden betalen. Maar de foto’s waren zo mooi en het leed was al geleden, dus wij kochten de foto’s. Prachtig mooi die kleuren.

Nu drie jaar later was ik weer in Turkije met de kinderen. Mijn dochter wilde graag op de foto met meneer de papegaai. En ik dacht: misschien wel leuk na zoveel jaar. Zelfde meneer en zelfde vogel zo te zien. Dus ik zei ja. Staan zij en ik netjes in de rij. Op het moment dat wij aan de buurt waren kwam er ineens een Russisch gezin voor mij staan. Pardon?! Ik zei netjes maar zeer duidelijk dat meneer achteraan kon sluiten. Oftewel; hallo, weg wezen nu, sluit maar achteraan!! Yes, I did it. Ik kom voor mijn kind op. Ik laat niet over mij heen lopen. Meneer liep netjes weg. Maar toen…… de baas van de papegaai zei boos tegen mij ; hallo mevrouw, stop met zo luid te praten, de papegaai wordt bang van jou. Hij wil ervandoor. Oeps. Sorry hoor.

Hierboven wordt nog een pizza naar binnen gewerkt. Wij stonden klaar voor vertrek. Een technisch mankement. Iets met de rem schijven. Wel handig als die het doen. Oftewel, drie uur vertraging. Prima. Eten genoeg. Speeltjes en iPad mee. Ik zat nog heerlijk in de vakantie modus. Lekker rond struinen. Ik vermaakte mij prima. Een nadeel. Wij zouden nu om 3:00 thuis zijn in plaats van 24:00. Dat is iets minder. Maar ja. Niks aan te doen.

Hier gingen wij dan alsnog. De vlucht verliep prima. Het afremmen bij de landing ging super. Daarna met een busje naar onze auto. Die was vies! Sahara zand zullen wij maar zeggen. Eenmaal in de auto viel het mij op dat de airco op extra low stond. Doe ik nooit. En de muziek zender op WDR. Huh? Niet mijn keus. Even de foto erbij gehaald van de laatste kilometer stand. Er was gewoon 25 kilometer met mijn auto gereden. Dat is toch gek? Dat is van hier naar Arnhem. Niet normaal. Maar ja, wij waren al onderweg. Even gekeken of er geen deuken in de auto zaten. Dat niet. Leave it dan maar.

Met Moederdag zijn de kinderen officieel bij hun vader. Toen de kids 26 april uit school kwamen met de zelfgemaakte kadootjes kreeg ik die meteen in mijn handen gedrukt. Ach, why not? Beter meteen dan dat ze ze verstoppen en ze niet meer kunnen vinden. Dat zou niet de eerste keer zijn, haha. Uit school gingen ze de volgende dag naar hun vader in verband met zijn deel van de mei vakantie. Dus er bleef ook weinig over om het een keer apart te vieren.

Maar vandaag met Moederdag word ik toch samen met ze wakker dankzij hun vader. Heeeeeerlijk. Na het ontbijt breng ik ze naar hun vader. Dan ga ik de chocolade eten die mijn zoon met bloed zweet en tranen heeft ingepakt. Dit was echt een pokkenwerk mam 😬.

Aan de muur hang ik de tekst van Eva.

En op een stuk ijzer hang ik de magneet bloem van Eva.

De eerste ochtend dat wij terug op ons hotel kamer kwamen zagen wij een mooi ritueel op bed liggen.

De poets had alles versierd. Ze had van een handdoek een zwaan gevouwen. De knuffeltjes van de kinderen hadden een bloemetje op hun koppie. Echt gezellig. De kinderen keken hun ogen uit. De volgende dag hadden wij niks. Fooitje neer gelegd. En jawel, daarna was alles weer extra gezellig. Slim van die mensen. Maar ach, wat zijn die paar euro’s op zo’n vakantie. Als daarvoor je bed versierd word, je extra handdoeken krijgt en de koelkast op de kamer gevuld wordt met gratis frisdrank, vind ik het prima.