We zijn nu ruim een maand verder…… En hoe staat er bij jou/u/mij voor? Ik had het voornemen te gaan sporten….. Nog steeds 😁. Ik was van mezelf gewend om er helemaal voor te gaan of niks. De eerste week na 1 januari wilde ik echt gaan hardlopen. Beginnen met Evy. En het lukte me maar niet. Moe. Druk. Weer wennen aan het schoolritme en werk. Inmiddels ben ik hier wel aan begonnen. Het officiële schema is drie keer in de week. Dit heeft te maken met het opbouwen van conditie. Ik doe hier dan ook echt mijn best voor om dit te halen. Maar bij een drukke week/ vermoeiende week van werk, gezin en sociale dingen, ga ik voor twee keer in de week sporten. Dan bouw ik maar even niet snel iets op. Alles is beter dan niks. Ik doe in ieder geval iets. Kan ik niet in 10 weken die 5 kilometer (hard)lopen? Dan maar in …… zoveel weken. Ik doe in ieder geval iets. En alles is beter dan niets! 

Onze dochter wil eigenlijk nooit een vriendje of vriendinnetje meenemen uit school. Voor mij als moeder helemaal prima. Lekker makkelijk. Zeker als ze zichzelf ook nog eens alleen vermaakt. Maarrrrr, hier zit wel een nadeel aan. Omdat ze op het schoolplein met iedereen speelt is ze een allemans vriend(innetje). En wie kies je op je verjaardagsfeest? Je beste vrienden en vriendinnen.  Oftewel, mijn dochter heeft niet veel feestjes van vriendjes. Soms vindt ze dit zoooo erg en soms zegt ze (gelukkig), mam wij maken ons eigen feestje. 

  
In hoeverre kan  je je kind dwingen om naar een vriend of vriendinnetje te gaan na schooltijd om mee te spelen? Als ze eraan toe zijn, prima. Ik had en heb laatbloeiers die graag thuis zijn. Het liefste zijn ze dus thuis zonder vriendjes….. 

Huismussen die zichzelf thuis vermaken zijn natuurlijk prima. Zelfs heel erg makkelijk. Wat de toekomst betreft zoals feestjes, vriendjes, is dit misschien niet zo praktisch. Maar voor nu laat ik het maar even zo. Ze hebben er zelf geen last van. Misschien hebben ze de rust wel gewoon nodig na een drukke schooldag. Af en toe zeg ik weleens; neem toch een vriendje mee vanuit school. Tussendemiddag vindt ze het meestal nog wel leuk. Waarschijnlijk omdat dit niet al te lang is. Uit school om 15:00….. Gaat ze het liefste met moeders mee naar huis. 😍

Wie kent dit niet? Sparen voor….. heel vroeger bij de chips kreeg je flippo’s. 

 
Volgens mij was dat het eerste waar ik ooit voor ging sparen. Bij elke zak chips kreeg je er een. En ruilen? Dit deed je op school of via vriendinnen en familie. Elke dag weer bladeren door de bladzijden van je boek. Nog acht te gaan. Nog vier…… Fantastisch vond ik dit. En nu? Er zijn tegenwoordig oneindig veel spaaracties. Via boodschappen, winkels, internet, tanken en ga zo maar door. Betaald en gratis. Een voordeel van deze tijd is dat we internet hebben. Mocht je van een bepaalde spaaractie nog maar een ding of plaatje nodig hebben? Dan zoek je deze op via de internet. Soms vragen mensen er een bepaald bedrag voor. Maar dit is altijd beter dan twintig zakken chips kopen voor misschien die ene flippo die je nog nodig had. 

  
En onze zoon? Die spaart nu voetbal kaartjes. Voor een pakje van 6 betaal je een euro. En het boek waar ze in kunnen is best wel dik en groot. Oftewel, er kunnen veel plaatjes in/het kost genoeg geld om deze vol te krijgen. Ga ik hierin mee? Ik dacht eerst van niet…. Maar hij bleef erom vragen. Nog steeds geen reden om dit te doen. Op een gegeven moment vroeg hij of hij zijn zakgeld mocht inleveren voor deze plaatjes. Terwijl hij best op de centen  is/was…… En zijn vriendjes hadden stapels met dubbele kaarten. We zijn inmiddels geswitched. Een keer per week gaan we naar de Bruna om voetbal kaartjes te kopen. De dubbele kaartjes gaan mee naar school. En met een beetje geluk gaat opa ook nog eens met hem mee naar de winkel. Ik ben wel blij dat zo’n actie als deze best lang duurt. Anders is dit een te dure hobby om compleet te krijgen. En ik hoop dat we de laatste kaartjes via ruilen op school kunnen krijgen. En zo niet. Dan ga ik even het internet op. Wordt vervolgd.

Ik heb niet zoveel met the voice. De voorrondes vond ik nog wel leuk. De kinderen ook.

  
Maar voor nu…. Vanavond is de finale. Normaal zou ik niet kijken. De kinderen hadden op school iets gehoord over deze finale. Voorheen zou ik hier niets mee doen. Maar ze zijn nu zes en zeven jaar, hebben interesse in the voice en hebben vier dagen weekend. Een gezellige reden om te gaan kijken. Het idee dat ze lang mogen opblijven is al een fijn gevoel bij ze. En dan ook nog eens op het bed boven liggen met wat chipjes erbij (arme papa en mama, kruimels in bed). 

Mijn kinderen zijn nu zes en zeven jaar. Ruim een jaar geleden als ik mijn jongste kind een stukje kauwgom gaf slikte ze deze binnen een uur door. Niet handig leek me. Kauwgom is iets wat je darmen niet kunnen verteren. Oftewel, je kan erop kauwen, maar doorslikken is zo niet handig. Dus ze kreeg geen kauwgom meer.

Op een gegeven moment kreeg mijn zoon, die goed met kauwgom om kon gaan een stukje hiervan. Een vriendinnetje van hem zei; dit mag ik echt niet. Het is niet goed voor mij. Prima. Inmiddels kunnen mijn zoon en dochter nu allebei goed met kauwgom omgaan. Ze kauwen er uren op. Slikken het niet door. En als ze er genoeg van hebben dan gooien ze het netjes in de prullenbak. Op school mag dit natuurlijk nooooit. Want daar moet je nog weleens praten/antwoordt geven. En praten met de mond vol mag niet.

Mijn schoonzus eet kauwgom omdat ze daar witte tanden van zou krijgen. Hier neemt ze wel speciale kauwgom voor.

  
In het ziekenhuis, waar ik werk, krijgen de patiënten kauwgom omdat dit de spijsvertering op gang helpt. Ahaaaa. Misschien een idee bij kinderen die wat minder goed eten? Kauwgom kauwen. Daar gaat je spijsvertering sneller van werken. En dus krijg je meer trek. Daardoor ga je meer eten. Meer, natuurlijk wel gezond, eten is beter voor je lijf!

  
Helemaal hot vanuit America. Yoghurt laten bevriezen met heerlijke ingredienten. Echt iets voor een wat warmere dag. Maar ook in de winter lust ik dit. Het is zo makkelijk te maken. Ik pakte voorheen een plastic zak. Daar deed ik de ingredienten in. Lekker kneden. Dicht vouwen en daarna in de viezer leggen. Je krijgt het ijs er wel uit. Maar dit gaat soms wel een beetje moeilijk. Als je weinig ruimte in de vriezer hebt is dit een ideale manier. 
Het officiële recept is; de ingredienten mengen in een kom. Daarna bekleed je een schaal met vetvrij ovenpapier. Je yoghurt mengsel gaat hierin. De schaal gaat dan voor minimaal drie uur in de vriezer en klaar is je ijs. Iets meer afwas en het kost je wat meer ruimte. 

Enkele lekkere recepten….. Bovenaan dit artikel hebben we yoghurt, honing, munt blaadjes, cashew noten en aardbeien. In de zakjes waarin ik mijn ijs in heb gemaakt zit; nummer 1, voor de kinderen zit er yoghurt, honing, stukjes chocolade en verkruimelde koekjes in. Je kan hier nog wat pindakaas aan toevoegen of m&m’s. 

  
In het zakje met het roze mengsel zit, aardbeien, stukjes pure chocolade, munt blaadjes en noten.

  
 We hebben er met het hele gezin enorm van gesmuld!

  
Ik moet eerlijk toegeven dat als je yoghurt pakt met wat ingredienten dat de smaak minimaal is. Oftewel, gebruik weinig yoghurt en veel, heel veel, ingredienten en honing. Of neem een Griekse yoghurt, die is romiger van smaak.

Ik heb het al eens gehad over speelgoed opruimen/weg doen samen met de kinderen. Meestal voor de Sinterklaas of net voor een kinderverjaardag. De kasten even legen voordat de nieuwe lading komt. Zo kunnen de kinderen leren om iets af te staan. Iets te geven aan kinderen die niet veel hebben. Oftewel we geven een deel aan een goed doel. En een ander deel mogen ze verkopen op een kleedjes markt. Dan zien ze dat het centjes op kan leveren als je iets verkoopt. 

  
Tegenwoordig merk ik met een moeilijke eter in huis dat ik voorgaande ook kan toepassen met eten. Bijvoorbeeld broodbeleg. Mijn zoon vond het lekker om een boterham te eten met roomboter en een speculaas koekje. Dag in dag uit. En ineens moest hij er bijna van spugen (dit zijn woorden). En dan heb je nog een aangebroken en een volle pak speculaas koekjes in de lade. Mijn man en ik hebben hier niks mee. Gaan we in ons kopje koffie of thee dan die koekjes dopen? Suikers eten met een beetje tegenzin? Of gooien we ze weg?  Of zetten we de koekjes op de site van ; stop voedselverspilling? Ik ben toen wel gaan nadenken. Als ik deze verkeerde suikers niet wilde eten…. waarom gaf ik ze dan wel aan mijn zoon? Omdat ik allang blij was dat hij door dit foute koekje wel een volkoren boterham at met roomboter. Dit blijft natuurlijk lastig als je een moeilijke eter in huis hebt. Maar voor nu; we hebben koekjes over en een caramel spread. Ik ga ze toch maar op het internet zetten. Wie weet is er iemand blij mee. Altijd beter dan eten met tegenzin of weggooien. 

Op zijn tijd laten wij als gezin, familie een foto shoot maken van ons allen. Daar komen de mooiste foto’s uit. En ik denk dat we dit ook elk tien jaar laten doen. Gewoon leuk om te hebben. Een mooie familie foto. Dan zie je hoe een samenstelling kan veranderen in de familie. En vooral hoe snel de kindjes groot worden. Maar bij kleine kinderen is het op een gegeven moment niet meer up to date als je een foto van ze aan de muur hebt hangen voor drie of vier jaar. Dan wil je graag eerder een update. Deze foto’s zijn best behoorlijk prijzig via een proffesional. Dus wat dan te doen? Ik pak tegenwoordig de camera zelf. Inmiddels weet ik wel dat ik bijna honderd foto’s moet maken voor die ene hele speciale mooie super foto die aan de muur komt te hangen. Gelukkig is een vergroting tegenwoordig niet echt duur. 

  
Oftewel, een keer in de tien jaar gaan wij met het hele gezin/familie voor een proffesionele foto shoot. En tussendoor maak ik zelf veel foto’s. En mocht bij deze laatste serie iets heel erg leuks zitten dan komt die aan de muur te hangen.

In de kerstvakantie waren we in Engeland om de kerst daar met familie te vieren. Tweede kerstdag kennen ze niet. Dat heet daar Boxing day. Onze Engelse familie ging die dag naar de paardenraces. 

  
Aangezien wij de Engelse traditie wilden volgen gingen wij Nederlanders mee. Wat een gezelligheid. De auto’s stonden in een rij naast elkaar om het circuit/parcours heen. Zo kon je de paardenraces vanuit de auto volgen. Maar veel leuker was het nog om buiten naast elkaar te staan en te kijken of je paard waar je op gewed had het goed zou doen. Mijn twee neefjes hadden geluk of waren gewoon goed. Ze wonnen twee keer. Wat een feest en het was ze ook zo gegungd. 

In Nederland leeft dit totaal niet. Of is het misschien zelfs verboden? Het is natuurlijk niet niks zoals die paarden moeten rennen en springen. Nederland is meer een zegeltjes land. En bij Engeland hoort de pub voor alle leeftijden en paardenraces. Ieder zijn ding.

Hoe ik bij deze bijzondere omschrijving van een Nederlandse onderbroek kwam? Geen idee. Maar vanaf dat de kinderen konden praten zei ik ‘oenterhoose’ tegen een onderbroek. Oftewel, unterhose is het Duitse woord voor een onderbroek. Als de kinderen gaan douchen pakken ze zelf hun unterhose. Hoe zal dat op school gaan? Stel je voor dat een klasgenootje met gym zegt; wat een leuke onderbroek heb je aan? Of mijn dochter vind het plaatje op de onderbroek van een vriendinnetje mooi en zegt; wat een mooie unterhose heb jij. En dat de andere partij dan zegt; waar heb jij het over? Gaan mijn kinderen mij dit dan kwalijk nemen? Geen idee. Maar het klinkt zo leuk, zo grappig. Zal ik ze dan toch maar de Nederlandse versie leren?

Een ander voorbeeld. Als er post door de brievenbus komt rennen mijn kinderen daar naartoe. Het liefst trekken ze de post uit de handen van de bezorger. En dan roepen ze heel hard; WAF WAF! Dit heeft mijn man ze ooit geleerd. Soms vind ik dit weleens gênant. Heb je visite. Komt de postbode eraan. De kinderen zien dit. Rennen beidden naar de brievenbus en roepen dan heel hard; waf waf! Is dit leuk? Ik vind het wel grappig. Maar de postbezorgers en de visite……