Vandaag mijn vijfde chemo gehad. De vorige keer goed ziek van geweest. Hopelijk kwam dat vooral doordat ik een keelontsteking zonder afweer erbij had. De arts had nog niet eerder gehoord dat iemand na een chemo 1,5 week doodziek was. Nu extra pep pillen in huis. Ik zie er de komende dagen super gezond uit. Ik heb een hele rode kleur over mijn lijf. Lijkt lichtelijk verbrand van de zon. Je kan het ook zien als gezonde rode appel wangetjes. 

Een beetje wazige foto. Maar ik mocht weer langs de anesthesist voor een infuus naald. In een keer raak. Heel erg fijn. Links onder de plakker zie je nog een plek van een brandwond van de vorige chemo. Toch iets mis gegaan. Gelukkig niks van gevoeld aangezien de rest van het lijf meer pijn deed. 

Morgen is het weer zover. De kindjes gaan in vol ornaat naar school met ieder iets lekkers voor de hele klas. Hoever gaan jullie met de kleding en het etenswaar? Normaal zorg ik voor wat leuke kleding die ze met kerst op school aankunnen, de kerstdagen thuis, oud&nieuw en daarna op 1 januari op de verjaardag van mijn nichtje. Dan zijn de speciale kleding niet voor een dag aangeschaft. Maar voor nu, zoals het er nu voorstaat, zit ik in een financieel ander pakket. Dus dit jaar geen nieuwe speciale kleding. Alhoewel…. De kids zijn bijna niet in de lengte (en breedte) gegroeid. Vorig jaar was alles te groot. En dit jaar ken het net. Iedereen happy! En anders? Een stropdas is zo gekocht voor weinig.

En het eten? Mij werd gevraagd voor de ene klas pannenkoeken te bakken. Mijn zoon lust alleen kaas pannenkoeken. Zal ik hem daar dan mee verwennen? De helft gewone pannenkoeken en de helft kaas pannenkoeken. Bij mijn dochter kreeg ik een briefje met koude pasta salade. Ook lastig. Zij heeft liever warme macaroni in plaats van koud. Ik denk dat ik komkommer, stukjes kaas en worst in de vorm van kerstboomjes of sterren snijdt. Dit alles op een schaal. Prikkers erbij. Dan kan elk kind zijn eigen rauwkost salade op een stokje samen rijgen.

In de middenbouw en misschien bovenbouw van de Panta Rhei moeten de kinderen morgen een bord, beker en bestek meenemen naar school met hun naam daarop. Ik weet even niet waarom. Donderdag avond is het kerstdiner. Misschien willen de juffen en meesters wel dat de kinderen zelf op de donderdag de spullen klaar leggen. Helemaal prima. Ik heb de borden voorzien met leuke berichten. Vind ik leuk. Mijn dochter denk ik ook wel. Als ze het ziet….

Bij mijn zoon ga ik pannenkoeken bakken voor de klas. Geen idee hoeveel, hij is zijn briefje kwijt. En of hij de tekst van mams kan waarderen…. Ik krijg dit snel genoeg te horen.

Terwijl de kinderen donderdag avond aan het kerstdiner zitten op school mogen de ouders genieten van het buitenleven op het schoolplein. Zij krijgen daar hapjes en drankjes. Nou ja krijgen. Je moet er voor betalen. Maar de opbrengst gaat naar kika. Ik ga nog wat munten verzamelen aangezien ik donderdag weer los mag gaan met eten. 

Ik vind al die pasjes maar niks. Maar ik heb ontdekt dat sommige pasjes geld waard zijn. Bij de Kruidvat en de emtee kan je soms je gespaarde punten inleveren en dingen gratis krijgen. Ik kwam bij de emtee daar bij toeval achter. Een mevrouw voor mij vroeg hoeveel punten zij had staan. Daarna betaalde ze haar boodschappen hiermee. Fantastisch. Ik ben nu aan het sparen voor de kinderverjaardagen. Ideaal. De air Miles van onder andere de Albert Hein en praxis kan je ook gebruiken voor korting op producten.

En wat dacht je van gratis koffie of thee bij de Ikea?

Op dit moment lopen er veel zegel acties. Die van de Albert Hein blijft duur als je voor de pannen gaat. Maar je hebt wel met een flinke korting goede kwaliteit. De plus en de emtee kan je gratis zegels krijgen en sparen voor een boodschappenpakket. Ik ga voor beidde. Alles scheelt weer. De plus ga ik misschien met mijn oom redden. De emtee is nog tricky. Die gaat bij mij niet zo hard. Dan merk je toch dat je een eenouder huishouden hebt. Misschien mag ik van anderen de left overs?

Mijn dochter is dol op make-up. Ze doet dit graag bij haarzelf of de opmaak pop. Maar op papier is dit ook leuk.

Ik pak soms oude tijdschriften. Maar als ik deze even niet in huis heb pak ik de nieuwste. Zo grappig om een artikel te lezen  met illustraties mede dankzij mijn dochter.

Vergeten te delen met Mandy en Dave toen ze gisteren mij kwamen steunen. En kadootjes onder onze kerstboom kwamen brengen. Voor het eerst in ons leven hebben wij kadootjes! Bedankt liefjes. 



Maaaarrrrr, de kinderen en ik hebben gisteren oliebollen gemaakt uit de oven. Drie soorten. Naturel, met rozijnen en met rum. Die met rum liggen in de vriezer aangezien ik gisteren en de komende dagen niks mag eten. Het is heel makkelijk om deze oliebollen te maken. 

Bovenstaande is alles wat je nodig hebt. Na bereiding van het deeg even 30 minuten wachten. Daarna kunnen ze de oven in. Een bak met 12 muffin vormpjes is ook handig/gewenst. 

Stiekem hoop ik dat ik op oudejaarsdag een portie versgebakken oliebollen krijg van de buren. Maar voor nu tussendoor is deze versie helemaal prima.

Tja. Hoe leuk is het om post te ontvangen? De kinderen rennen steeds naar de deur en trekken de post uit de handen van de postbode. Ondertussen schreeuwen ze woef woef. Daarna scheuren ze de enveloppen open. De kaarten kunnen ze inmiddels ook lezen. 

Steeds minder mensen sturen kerstkaarten. Ik snap het wel. Je kijkt ernaar en legt ze op een stapel. De postzegels zijn ook nog eens heel erg duur. Vroeger hing je de kaarten aan een lijn dwars door de woonkamer. Dit is op de een of andere manier niet meer ‘strak’. Nu krijg je via whatt’s app of Facebook berichten. Op zich prima. Dan hoef je niks op te hangen. Het scheelt centen en papier in het kader van het milieu/toekomst van onze kinderen.

Ik heb dit jaar een deal gemaakt met mijn vrijgezelle oom. Hij stuurt normaal elk jaar alleen kaarten. Ik heb vanaf nu minder te spenderen. Dus waarom sturen wij ze nu niet samen? Mijn oom vond dit prima. Ik kocht de kaarten. Onder andere die voor het goede doel van de kinderen van school. Opbrengst gaat naar KIKA. Dit doet de kids goed. Mama heeft kanker en als een kind dit heeft is dat afschuwelijk. Dus ze willen graag alle kaarten verkopen. Iedereen moet beter worden vinden ze 😍! Ik heb de kaarten geregeld, postzegels en de namen erop. Mijn oom regelde de financiën. Iedereen super blij! Dus als je een kaart krijgt van de kinderen en mij met de naam Henk….. Nee ik heb geen nieuwe relatie. Ik heb een hele lieve suikeroom. Family rules! 

Ik heb voor vandaag geen ‘leuk’ stukje. En voor morgen…. Ik weet het even niet. Soms kom je jezelf even tegen. En merk je dat je niet de back-Up hebt die je dacht te hebben. Dan voel je je ineens alleen en verlaten. En dan ook nog eens met een gebroken hart daarbij……

Je kan niet altijd met iedereen op een lijn zitten. I know. Maar natuurlijk is dit wel mijn wens. Zeker als het om de kinderen gaat. Deze staan nog steeds nummer een bij mij. Zo mogelijk nog hoger. Zij zetten mij met twee voeten op de grond. En houden mij daar ook. Oftewel, ik sta even grumpie op. Dan kijk ik naast mij en denk ik: I will survive! De kinderen en ik maken er weer een leuke dag van. Fijne zondag iedereen!! 😍

Gisteren liepen mijn dochter en ik met Majella en Jenthe de Santarun in Veenendaal. Wat een bijzondere ervaring. Wat was ik blij dat mijn voeten weer ‘normaal’ werkten na de neuropathie van de chemo. 

We begonnen met 200 andere kerstmannen en vrouwen aan een warming Up. Daarna door naar de start.

Majella en Jenthe gingen als een speer. Eva en ik…. door mij iets minder snel. Uiteindelijk stond Jenthe klaar net voor de finish. Zij ging met Eva als een speer ervandoor. Majella en ik gingen ook samen door de finish. Ik was kapot! Maar I did it. Voor het goede doel een mini run gedaan. 

Eva wil haar medaille nooit meer af doen. Wat is zij trots! 

Vanaf morgen begin ik weer met mijn dieet voor een goed doel. Dat de chemo maar weer maximaal mag gaan werken!

Op de school van mijn kinderen hebben ze een leuke actie met kerstkaarten. De kinderen mochten hun eigen kerstkaart tekenen. Deze gaat dan in productie. Met een beetje geluk kunnen de kinderen de setjes van zes zelfgemaakte kaarten verkopen. Zes pakketjes gaan mee maar huis. 6×6=36 euro. De opbrengst gaat naar kika. Dit klonk als muziek in de oren bij mijn kinderen. Kanker, dat heeft mama ook. En dan kunnen wij ook nog eens iets betekenen voor kinderen met deze ziekte. Bloed fanatiek gingen ze aan de slag. Helaas viel het voor hen tegen wat het resultaat werd. Ik vond het juist mooi. Een kaart met een verhaal erachter.

Daan tekende een kersthuis. Met een slee boven het huis met …… rendieren. Maar de rendieren pasten niet meer voor de slee. Hij mocht niet opnieuw beginnen. Daar was geen tijd voor. Dus meneer tekende een rendier met een touw onderaan de slee. En dan heb je moeders die roept bij het zien van de kaart: wauw schat, wat mooi gemaakt. Maar waarom heb je de rendier aan een strop opgehangen? Arm kereltje. Mam, waarom opgehangen? Echt niet! Hij paste er niet voor, hoort er wel bij vandaar eronder aan een touw. Een onschuldige kinder gedachte en een volwassene gedachte…..

Eva tekende vijf personen op haar kaart. Ik vroeg aan haar wie deze personen waren. Dus zij zegt: opa, oma, mama, Daan en Eva. Papa zat naast haar….. Ze keek opzij en raakte in paniek. Oh nee, papa, mama, Daan, Eva en opa OF oma. Arm kind. Mijn ex man en ik zeiden al: het maakt echt niet uit wie je getekend hebt. Wij, opa’s, oma’s, papa en mama houden van je! Jij hoeft niet te kiezen kind! Papa en mama houden altijd van jou!