Gisteren na mijn werkdag na het eten naar groep 8 gegaan. Slaapspullen van Daan mee. Hij twijfelde of hij wel of niet bleef slapen.

Wat was het gezellig aangekleed!! Schoolkamp ging niet door. Toen hebben ouders besloten een kamp te organiseren. Want groep acht en geen kamp 🏕 dat kan niet.

Ik zag een jongens en een meisjes slaap tent. Daarin veel zakken snoep. Haha. Een levende sjoelbak met veel water. Met het warme weer natuurlijk heerlijk. Overal in Nederland had het geregend. Maar hier niet. Het werd soms donker, licht flitsen in de verte.

Ik was bij het kampvuur 🔥 waar ze smores maakten. Wat werd er gesmuld. Je zag soms ook kinderen die zich even terug trokken. Prima. Daar had niemand last van.

De trampoline was bij Daan toch wel favoriet. Op een gegeven moment begonnen de avond spellen. Verstoppertje. Twee personen moesten zich verstoppen. De rest ging in groepjes ze opzoeken. Als je ze gevonden had moest je erbij gaan zitten. Totdat iedereen zat. Daar ging Daan met twee vrienden, zich verstoppen. Pfff, na een half uur ben ik het terrein rondgelopen en riep ik Daan. Ik dacht nog geïrriteerd, die zit op een plek waar je niet mag zijn. Op een gegeven moment hoor ik gefluit. Ze zaten netjes op het terrein in het hoge riet, 😂.

Daarna chips in de tent. Zal lekker geslapen hebben met al die kruimels. Nog een spel. Lopen langs een lint. Blinddoek voor en voelen wat je tegenkomt. Ze hadden van alles van een piep boekje , katten speeltje en nog veel meer.

Daan wilde niet blijven slapen. Mam, ik heb geen gsm. Dan vind ik het eng, ik kan je niet bereiken. Ik kon de mijne niet achterlaten want de volgende morgen kon ik vanaf 8:00 gebeld worden door mijn werk. Dus meneer ging samen met vriend Rik naar huis. Ik nam ze mee. Wat een fantastische ervaring nu al.

Zaterdagmorgen ontbijt. Ze zien nog een secret guest en gaan nog zwemmen in de vrije slag. Daarna op de fiets naar huis.

Mijn zoon is dol op een donut. Maar ook op tompouce. Ik wilde voor zijn verjaardag een taart bakken. Nee mam, ik wil het liefste een tompouce. Ok. Afgelopen weekend hebben wij deze gegeten.

Maar op de dag dat hij echt jarig was gunde ik hem een donut en tompouce. Twee in een.

Ik kan je zeggen…. Niemand vond dit wat. Veel te veel pudding. De smaak van de donut 🍩 viel weg.

Ze is zo lief! Met dit warme weer is ze de nacht lekker buiten. Nu mag het nog. Straks met de nieuwe wet van de partij voor de dieren….. Persoonlijk baal ik ook van dat gejaag van haar. Bijna elke ochtend zie ik veren liggen en een snavel of organen. Bah.

Mevrouw gaat steeds het dak op en haalt nestjes leeg 😱.

Maarrrrr, ze kan overdag ook heerlijk bij je liggen.

En dat met 30+ graden.

Lekker warm.

Ik denk niet dat wij 👩‍👧‍👦 ooit nog zo’n lieve kat 🐈 krijgen. S’morgens doe ik de buitendeur open voor frisse lucht. Daarna ga ik naar boven om mij op te frissen. En dan hoor ik vaak gemiauw. Dan loopt Dolf naar de kids. Ze likt ze wakker. Daarna komt ze naar mij toe. Likt water 💦 uit de kraan. Met z’n allen gaan we naar beneden. Wat een topper is onze Dolf 🐈‍⬛.

Nondeju, wat gaat de tijd toch snel. Mijn zoon is vandaag alweer 13 jaar. Hoe vier je dat in deze tijd? Voorheen met veul familie en vrienden. Maar ja, corona.

Afgelopen weekend al het een en ander gevierd. Een vriendje bleef logeren. Nu ze ouder worden gaan ze meer hun gang. Een goeie vriend stond ineens voor de deur. Op de fiets gekomen. Bleef lekker zwemmen. En fietste daarna weer alleen naar huis. Ideaal.

Het huis wordt altijd versierd. Voorheen had ik voor Daan een thema; super helden. Jarenlang dezelfde posters op de deuren. Ik vroeg gisteren aan hem; weet je dat nog? Jawel. Nu hebben wij ‘gewoon’ wat slingers en vlaggetjes. Ook altijd buiten aangezien wij altijd buiten kunnen zitten. Wind of regen maakt ons niet uit met de overkapping.

Sinds hun eerste verjaardag heb ik een bepaalde ‘poster’ op de deur. Die blijf ik elke verjaardag gebruiken. Dol op tradities.

Wij gaan een gezellige verjaardag tegemoet. Het wordt schijnbaar bloedheet. Geen probleem. Zwembad staat.

Mijn zoon loopt nog steeds in een lange broek. Sokken en schoenen aan.

Ik zeg elke dag tegen hem; doe lekker slippers 🥿 aan. Koel. Het is buiten 30 graden. Nee mam, aan voeten horen schoenen 👞. Pffff. Een hoog gevoeligheids persoon houd niet van veranderingen. Prima.

Maar doe op z’n minst een t-shirt aan. Nee mam, want dan moet ik ook een jas aan….. 😮 Dus mam, ik trek een hoodie aan. Hoe dan? Een dikke trui met een capuchon. Serieus. Die spoort toch niet? Hij wil niet afwijken van zijn eigen normaal.

Er zit een voordeel aan. S’morgens smeer ik mijn dochter helemaal in. Hij is zelf snel klaar. Alleen zijn gezicht hoeft ingesmeerd te worden.

Van het weekend hebben wij corona proof Daan zijn verjaardag gevierd. In etappes. Lekker buiten. Mijn oom en tante kwamen om 17:30 met een stapel pizza’s 🍕. Geweldig toch? Gezellig met z’n allen eten. Ik hoefde niet te koken 🧑‍🍳 of de boel in de vaatwasser te doen. Echt super!

Eerst gingen de meiden zwemmen. Het water 💦 was heerlijk warm. Daarna de jongens. Tot laat. Ineens hoor ik iets van paniek 😱. Er was een slang van het verwarmingsding afgebroken. Kon niet meer terug. En het bad liep maar leeg. Arme Daan. Hij vond het zo erg. Ik zei nog; relax. Opa kan hem vast wel maken en dan vullen we het bad weer. Ondertussen zocht ik in de schuur naar afdek dopjes. Gevonden. Twee maal. En het werd weer rustig. Het bad was niet eens heel leeg. Snel gehandeld. Toen mijn vader gebeld. Die kwam er snel aan met mijn moeder. De schade bekeken. De volgende dag heeft hij de slangen verlengd. Alles doet het weer, alleen missen we het verwarmingselement. Even kijken of die gemaakt kan worden.

Tip voor Daan; blijf rustig. Meestal is er wel een oplossing.

Daar gingen we dan. Eva met een vriendin en ik oefenen voor hun fiets examen. Eva zei van te voren nog; mam, niet te hard. Waarop ik zei; je oude moedertje die te dik is kan niet hard fietsen. Een vriend van Daan zei toen; jij bent echt niet dik. Wat een schat. Ik riep nog toen ik de trap op liep; ik ben 15 kilo in twee jaar aangekomen. Hij riep dat hij 6 kilo in een half jaar was aangekomen. Ok, hij heeft gewonnen! 😂

Ik ben zo trots op mijn dochter. Zij had deze route al twee keer met haar vader gefietst. Ze wist feilloos de route. Ik riep soms; nee Eef, nu rechtdoor. Echt niet mam. Ik keek daarna nog eens goed op papier. Ze had elke keer weer gelijk. Wat een topper!

In het centrum klopte de route niet. Weg opbreking. Zo grappig hoe ze daarop reageerde. Dan gaan we toch gewoon terug mam. 😂 Uhm , niet. Met de fiets aan de hand liepen wij verder. Het spoor over. Ik hoopte langs de Mac….. helaas. Net daarvoor moesten wij naar rechts. Mmmh, ms maar beter.

Deze foto’s zijn van onderweg. Iets met een puber die niet op de foto wil…..

Het zwembad staat. Echt genieten. Elke dag. Dit al een week lang en zeker nog een hele week te gaan wat weer betreft.

Ik had bij de action een bad thermometer 🌡 gekocht. Later vond ik die van mijzelf van ‘vroeger’.

Ik keek naar de thermometer. Say what. Is het water 34 graden? Buiten is het 26 graden…. Er ligt wel een speciaal zeil over het water. Zou deze zo goed helpen? Dat kan toch niet……

Ach, als de thermometer 🌡 dit zegt. Ik jump er met een grote bom in. 🥶. Schrok me dood. Het was geen ijs water. Maar tropisch 🌴 ook zeker niet. De oude thermometer erbij gelegd. Mhhhh. Die gaf 24 graden aan. Ok. Weten wij dat ook. Die van de action werkt niet of wijkt 10 graden af.

Anyway. Ik was eerst in een shock. Maar daarna enorm genoten.

Ik denk met veel plezier terug aan mijn ambulance tijd. Acht jaar mogen doen. Ik stopte omdat ik zwanger was van mijn zoon. Mijn ex had onregelmatige werktijden inclusief uitzendingen. Dan moet je er als moeder zijn voor je kind. Een opvang in de nacht was er niet.

Een van mijn ritjes; mijn mannelijke collega, verpleegkundige, en ik haalden een oudere man op. Deze man zag hoe mijn collega naast hem kwam zitten. Ik deed de klep dicht. Hij begon te roepen; gaat zij rijden? Een vrouw? Echt? Dan ga ik niet mee! Waarop mijn collega zei; meneer, zij rijdt beter dan ik. Laten we het een stukje proberen. Eenmaal bij het ziekenhuis deed ik de klep van de ambulance open; ik kreeg twee duimen omhoog. Volgens hem was ik de beste chauffeur. Geweldig toch? Ik geef toe dat ik extra langzaam over drempeltjes reed. Putdeksel in de weg raakte ik niet met de banden. Zo kreeg de vrouw achter het stuur een goede naam.

Of de keer dat er tv opnames waren op de SEH in ons ziekenhuis. Wij moesten de patiënt van te voren om toestemming vragen. Ik wist natuurlijk van de opnames (mijn haar extra mooi in de krul). De patiënte in de ambulance zei eerst ja. Tijdens de rit bedacht ze zich. Waarom? Ze had geen lippenstift 💄 meegenomen. Geweldig toch?

Mijn stukjes zijn misschien korter. Minder humor. Ik ben druk!

Wie niet. Ik weet het. Eerst de corona drukte gehad met extra werk. Nu staat mijn agenda vol met afspraken voor de kinderen. Vooral voor Eva. Soms kleine dingen. Maar dit alles moet buiten mijn werk en huishouden om gebeuren. Eva tandarts 🦷 trekken ivm beugel. Ortho. Week daarna weer. Rug, nieuwe corset. Zat niet goed, terug naar Utrecht. Weer daarheen voor een controle foto. Gesprekken met school over Eef. Met het buro wat haar getest heeft een gesprek. Het Radboud ziekenhuis voor een dag onderzoeken. En nog veel meer.

Ik heb gelukkig 🍀 twee vrolijke lieve kinderen. Dus ik zeur verder niet. Maar mijn stukjes, je kan ook zeggen stop ermee, maar ik vind het wel leuk. Ik schrijf van mij af. Vraag soms advies. Daarom ben ik nu dus in een soort van een mini lockdown.