Met Eva gaat het even wat minder. Verklaarbaar? Ik denk het wel. Het wordt haar allemaal even teveel. Thuis les volgen. Dat beviel haar wel. Nu live les. Extra prikkels.
Gisteren kreeg ik een bericht van het Radboud ziekenhuis. Veel dingen zijn te verklaren via Eva haar DNA. Helaas is zij uniek. Helaasβ¦. Eva haar DNA afwijking is nog niet eerder ontdekt. Wij moeten het wiel gaan uitvinden. En dat gaan wij doen! Eva is een topper! Ze komt er wel. Ik ben ervan overtuigd dat βmenβ over bv tien jaar zegt; zie nou wel, het is allemaal goed gekomen.
Ik heb al best wat bloemen aangeschaft. Vroeger kocht ik ze na de ijsheiligen. Maar dan had ik niet altijd de beste keuze. Nu heb ik aanbiedingen gekocht. En ik kreeg bij het boodschappen doen bij de Lidl een tray met witte bloem. Niet de mooiste. Nog niet. Ik heb ze in een pot gezet. Volgens mij gaat het goed komen. In de avond zet ik de bloemen binnen.
Onze hangmat staat buiten. Wat genieten wij van onze tuin. Ik heb nog zoveel low budget plannen. Straks zitten wij in onze tuin alsof wij in Ibiza zijn. Altijd een vakantie gevoel.
Ach, het zijn βmaarβ paasdagen. Voor de een zo belangrijk. Voor de anderβ¦..
Wij waren met familie samen. Zo fijn. Ik heb echt de beste familie die je maar kan wensen. Ik ging paas eieren verstoppen. Kijk ze zoeken.
Daan en Eva mochten een vriend en vriendin meenemen naar ons landje. Helaas was de vriendin van Eef echt te ziek om mee te gaan zoeken.
Voor het avond eten werd er groente soep gemaakt. Recept van mijn moeder. Uitgevoerd door mijn vader. Mijn moeder gaf aan dat ze 130 ballen had gedraaid. Iedereen had er 2 of 3 of 4. Ik had er 9. Lucky me.
Eva zag deze oren op een bepaalde site. Aangeschaft. Onze dolf πββ¬ had met kerst ineens grote oren.
Nu is het Pasen. Dolf zag de oren en rende hard weg. Elke keer weer. Op een gegeven moment had Eva de kat in de houdgreep. Samen met een vriendin kreeg Dolf toch weer extra grote oren. Niet eens om er extra mee te horen.
Vandaag is het eerste paasdag. De afgelopen drie jaar had ik mijn kids niet bij mij met de Pasen. Het is wat het is. Nu door afgelopen schrikkeljaar verloopt alles ineens anders. Lucky me.
Ik ben dol op de traditie van eieren verstoppen. Dat gaan wij vandaag ook weer doen. Op βonsβ Landje. Normaal komen neven en nicht ook. Maar zij hebben andere plannen. Feesten, genieten etc. Snap ik.
Toestemming aan mijn familie gevraagd of Daan een vriendje mee mocht nemen en Eva een vriendin. Vandaag rij ik met vier kinderen naar βonsβ Landje.
Wij gaan daar soep maken, brood in de oven en nog veel meer lekkers. De jongens vroegen of ze mochten vissen. Prima. Geregeld dankzij mijn broer. Hij neemt een hengel mee.
Het allerbelangrijkste is het samenzijn en paas eieren π₯ verstoppen. Dat gaan wij doen. Chocolade smaak maar ook vier speciale eieren. Voor de jongens een monster ei π₯ en de dames een LOL ei π₯.
Herken je dat je al de eieren bewaart voor de Pasen? En dan is het zover. Dan zit je in no time vol. Al dat chocolade π« krijg je niet op met de Pasen. Van te voren gaf ik Daan en vriend al een paashaas. Ze begonnen met de oren. Met de Pasen waren deze op. Top! Vandaag en morgen nog genoeg te eten.
Ik zal nooit de woorden vergeten van een oud collega. Zij gaf aan dat als ze mogelijk buiten de deur durfde te gaan voor een grote boodschap, dat zij eerst keek of er een toilet borstel aanwezig zou zijn. Ik moest daar toen zo om lachen. Ik had toen nog niet veel van de wereld gezien. Waar maak je je druk om.
Daanβ¦. die gaat soms los en laat het liefst sporen achter. Hij liet voorheen ook de deur open. Die geur. Is zo persoonlijk. Val mij daar vooral niet mee lastig. Inmiddels weet meneer dat hij zijn ding kan en mag doen. Daarna moet hij echt zijn sporen wissen. Dat doet hij nu. Ik zie soms een vieze toilet borstel met papier ofβ¦. Soms baal ik daarvan. Maar waar ik wel blij van wordt is dat ik op een βschoonβ toilet kan zitten. Geen sporen van wie dan ook. En de grond, plee borstelβ¦. Prima. Die maak ik schoon. Ga ik ze nu nog leren hoe dit aan te pakken.
Eva gaat als een malle vooruit. Nou jaβ¦. Dat dachten wij. Mevrouw heeft het toch moeilijk met een onder andere laag hb, denk ik, dus moe zijn. Anderhalf uur op zitten redt ze prima. Iets langer ook wel. Meer veel langerβ¦. Nog even niet.
Ze ging deze week elke dag 1,5 uur naar school π«. Voor het eerst sinds zeer lange tijd. Pfew. Weer een nieuw ritme. Meer prikkels vanuit de klas. Voorheen thuis les zonder extra prikkels.
In het begin dacht ik echt; yes, wat gaat ze nu hard vooruit.
Afgelopen woensdag gaf Eva aan; ik trek het even niet meer. Geef haar eens ongelijk. Van niet naar school naar nu 1,5 uur per dag. Dat vijf keer per week. Al die extra prikkelsβ¦. En haar lichaam wat moet herstellen van een mega zware operatie. Ze bleef een dag thuis. Dat verliep in eerste instantie niet geheel ontspannen. Ik was eerst geΓ―rriteerd dat ze niet wilde gaan volgens afspraak. Eva hield vol. Ik kreeg haar echt niet mee. Van alles geprobeerd. Aardig, geΓ―rriteerd en toen boos geworden. Daan probeerde het nog. Niks werkte. De juf geappt. Wat fijn dat online les bestaat. Van 10:00 tot 10:30 heeft Eva op de woensdag altijd βlesβ van een extern begeleidster. Zij probeert Eva over gevoelens te laten praten of op papier te zetten. Zij kwam aan huis. Zo fijn. Ze trof een huilende Eva. Ik ben toen weg gegaan. Dit was hun les. Normaal zit ik er ook niet bij, haha. Toen ik om 10:25 de voordeur dicht hoorde gaan ging ik naar Eva. Ze zat opgelucht op de bank. De juf had gezegd dat ze overprikkeld was. Ze gaan op school een kop telefoon regelen voor Eva zodat ze af en toe rustig de les kan gaan volgen.
Maar donderdag, paas ontbijt en spelletjes doen op school zag ze wel zitten, haha. Ze ging het zo lang mogelijk volhouden. Ik weet niet of ik het red mam. De juf had de π nummer van mijn vader. Hij werd niet gebeld. Om 12:00 zou ze vrij zijn zo ook de volgende dag. Dat gaf haar moed. Hoe fijn, ze hield het vol. Wat was ze trots. Ik ben nu wel moe mam en ik heb spierpijn. Daarna lag ze de rest van de middag plat.
Hoe fijn is het dan dat haar Dolf bij haar slaapt? Wij willen normaal geen kat op onze slaapkamer. Maar mijn gevoel zei; Eva heeft dit nu nodig. Samen met Dolf ging zij in een katzwijm. Eva heeft een studiedag. Dan mag ze bij mij logeren. De kat erbij. Oftewel een slaapfeest. Dolf, Eva en ik in een bed. Helaas was er voor mij nog maar weinig ruimte over.
Afgelopen maandag was Eva bij de fysiotherapeut. Ze gaat deze week elke ochtend 1,5 uur naar school. Volgende week komt er een uur of eventueel anderhalf uur bij. Haar vader en de fysio (ik was er niet bij) hadden het eerst erover om Eva langer in de ochtend op school te laten in week twee. Dat vond Eva te spannend. Dus nu na een korte ochtend school eerst even ontspannen thuis. De middag weer naar school.
Toen onze kat nog een kitten was probeerde ze onze slaapkamers binnen te komen. Overdag hebben wij de deuren dicht. Zo ook de nacht. Maar mevrouw probeerde dus in het begin aandacht te krijgen. Dan hoorde ik haar pootjes πΎ tegen de deur πͺ aan vegen. En maar mauwen. Mijn dochter riep weleens; mam, mag ze naar mijn slaapkamer. Nee, want als je daar eenmaal aan begint. Daarna ging het heel lang goed.
Nu begint ze te mauwen als ze de vogeltjes buiten hoort, als het licht wordt. Zo rond 6:00. Is mij te vroeg. De kinderen worden niet wakker van de kat. Ik helaas wel. Een keer ging ik toen naar het toilet. Ik liet de kat meteen naar buiten. Foute boel. Sinds die tijd mauwt ze voor mijn deur als de vogels buiten hoort. Ik laat haar janken hoor. Ze mag er pas in als mijn wekker β° gaat. Dat doe ik bewust. Ook in het weekend.
Als mijn wekker gaat mag mevrouw de slaapkamer in. π, dat klinkt best gek. Maar ik kan je vertellen, zodra ik mijn bed π uitstap en de trap afloop rent ze voor mij uit de trap af. Dan wil ze naar buiten.
Gisterenmorgen keek ik een film vanuit bed. Dolf bleef bij mij in de buurt. Voor haar verjaardag kreeg ze een kartonnen doos. Ze is er dol op.