Ik keek gisteren naar de documentaire van het OLVG. Op NPO2. Genaamd ziekenhuis met een hart. Ik keek terug. De uitzending was van afgelopen zondag.

Een collega en ik belden elkaar daarna vrij snel. Pfew. Die tijd…. toen.

In het begin mocht er geen familie zijn bij de patiënt op de corona IC. Later gelukkig wel. Zo belangrijk. Ik zal nooit vergeten dat ik met familie ging face timen hoe hun vader/moeder of wie dan ook erbij lag. Hart verscheurend. Dan hoor je iemand huilen; pap, ga ervoor, ik hou van je. Pfew. Dat komt dan echt binnen hoor.

Maar nog steeds, die angst die wij als personeel hadden. Die angst bij onze medemens. Soms komt die weer naar boven.

Ik hoop dit nooit meer mee te maken.

Wij hebben elk jaar zuurstokjes in de boom. Voorheen had de Lidl ze voor een fijne prijs. Groen en rood was met een mint smaak. Rood en wit was aardbei. Helaas. Ik ben meerdere keren wezen kijken bij de Lidl. Nikkes nakkes nada.

Ik bestelde een droomwens van Daan, Eva en mijzelf. Meerdere smaken zuurstokjes. Een deel hingen wij op in de boom. De rest staat in een standaard op het aanrecht.

Als ik eten over heb geef ik deze zuurstokjes weg via de site; stop voedsel verspilling. Dan geef ik ze zuurstokjes mee. Een lekker toetje.

Gisteravond kwam een vriend van mijn zoon zijn laptop hier ophalen. Hij belde aan. Hoppa, weer twee zuurstokjes meegegeven. Een voor hemzelf en een voor zijn broertje.

Yes! De luiken kunnen weer open. Ik heb het dan niet over mijn oog luiken maar de rolluiken. Die waren vast gevroren. Aan de voor en achterkant van ons huis zat alles vast. Kei donker was het. Maarrr, wel een goede isolatie. Het ziet er misschien armzalig uit als je ze de hele dag de luiken naar beneden hebt. Maar het kon even niet anders.

Toen kwam het volgende ‘probleem’. De glazenwasser zei dat hij afgelopen vrijdag de ramen zou komen lappen. Najaaa, met die vorst? Ik heb mijn buitenkraan afgesloten. Dus hij kreeg geen water van mij aangezien ikzelf op het werk was. Maar sowieso lijkt het mij niet een handig moment. Ik appte naar hem; jullie hoeven hier niet te komen. Mijn rolluiken zijn vast gevroren. Ik twijfel sowieso of ik ze moet aanhouden. Echt fijn dat het soms gedaan wordt. Maar de vorige keer was het zo slordig. Dat was nou echt zonde van mijn geld 💰.

Vorig weekend heb ik mijn vriezer ontdooit. Deze zat helemaal vol aangekoekt ijs. Dat kwam nog van toen de deur niet goed sloot. Gelukkig door de partner van een vriendin gemaakt.

De spullen in de avond buiten gezet. Dekbed eroverheen.

Daarna kookte ik water. Op elke laag zette ik een pan met heet water. Deze ververste ik af en toe. Binnen een paar uur gepiept.

Gisteren hadden wij het op het werk over de vriezer ontdooien. Een collega zei dat ze de inhoud buiten had gezet. Vriezer uit. Deur open. En wachten maar. Duurde meer dan een dag. Alle handdoeken waren doorweekt. Ik was verbaasd. Steeds een nieuwe handdoek? Deze kan je toch uit wringen?

Ik gebruikte een dweil. Prima te doen. Weer een andere collega zei dat ze eerst de vriezer leeg at en dan pas ging ontdooien. Kan.

Ik gaf ze nog een tip. Jawel, de jonkies kunnen van deze ouwe nog wat leren. Je kan een föhn gebruiken. Maar voor mij werkt een pan met heet water prima. Toen ik daarna de vriezer weer aanzette hoorde je wel een paar uur lang gepiep. Ach, prima. Het was toch bedtijd. Deuren niks. De volgende morgen was het stil. En nu? De lades schuiven heerlijk makkelijk heen en weer. Genieten.

Vorig weekend heb ik mijn vriezer ontdooit. Deze zat helemaal vol aangekoekt ijs. Dat kwam nog van toen de deur niet goed sloot. Gelukkig door de partner van een vriendin gemaakt.

De spullen in de avond buiten gezet. Dekbed eroverheen.

Daarna kookte ik water. Op elke laag zette ik een pan met heet water. Deze ververste ik af en toe. Binnen een paar uur gepiept.

Gisteren hadden wij het op het werk over de vriezer ontdooien. Een collega zei dat ze de inhoud buiten had gezet. Vriezer uit. Deur open. En wachten maar. Duurde meer dan een dag. Alle handdoeken waren doorweekt. Ik was verbaasd. Steeds een nieuwe handdoek? Deze kan je toch uit wringen?

Ik gebruikte een dweil. Prima te doen. Weer een andere collega zei dat ze eerst de vriezer leeg at en dan pas ging ontdooien. Kan.

Ik gaf ze nog een tip. Jawel, de jonkies kunnen van deze ouwe nog wat leren. Je kan een föhn gebruiken. Maar voor mij werkt een pan met heet water prima. Toen ik daarna de vriezer weer aanzette hoorde je wel een paar uur lang gepiep. Ach, prima. Het was toch bedtijd. Deuren niks. De volgende morgen was het stil. En nu? De lades schuiven heerlijk makkelijk heen en weer. Genieten.

Gisteren was een werkdag voor mij. Kids beidden naar school. Ik werken. Daarna zou ik als een gek naar huis gaan. Rond 17:00. Eten opwarmen. Huiswerk met ze maken. Kids om 18:30 met hun schooltas en slaaptas naar hun vader. Dat geeft voor de kinderen en mij zoveel stress. Maar het is niet anders.

Elke donderdag als ik een app van de baas krijg dat ik die dag vrij mag ben ik zo blij. Ik heb straks geen ene over uur over. Maar wauw, gisteren kreeg ik vrij. Wat kwam dit mega goed uit. Daan wilde die dag op tijd naar school gaan. Hij keek nog even maar de school app. Oh dear. De eerste twee school uren vielen uit. Oh no of. Yes! Zo kon ik met hem extra oefenen. Geschiedenis. Zo niet zijn ding. Maar wij gingen knallen.

Ik wilde beginnen met zijn les. Oh nee. De telefoon van Eva lag op de bank. Ik sprong de auto in. Ik reed achter Eva aan. Remmen en toeteren. Mevrouw had uiteindelijk haar telefoon. Daan en ik konden daarna heerlijk ontspannen de stof doornemen.

Daarna ging Daan naar school. Ik haalde Eva op van school. Zij had een tussenuur van 80 minuten. Ik vroeg toestemming aan de balie om Eva mee te nemen. Toen kon ik haar thuis overhoren. Daarna bracht ik Eva weer terug naar school.

Eva, opa, oma en ik hadden daardoor tijd over in de middag. Wij gingen naar de oude tol in Bennekom. Wat was dit gezellig. Eenmaal thuis ging ik weer aan de slag met overhoren. Maar hoe fijn was het dat ik geen tijdsdruk had. Zo’n vrije dag is dan echt zo fijn. Dubbel en dwars waard.

Ik mocht deze week mijn kerstpakket ophalen. Voorheen hadden wij op het werk een kerstmarkt. Dan kon je met je punten van alles kiezen. Dit jaar koos men voor een voedsel pakket. Voor iedereen hetzelfde. Dit heeft vast ook te maken met mensen tekort voor een markt. Maakt niet uit.

Wees blij met wat je krijgt. Voedsel is in deze tijd luxe. Bijna iedereen heeft moeite om de eindjes aan elkaar te knopen.

Ik pakte samen met mijn kinderen het kerstpakket uit. Daan vloog op de fudge. Eva de nootjes. En de rest? Het deed ze niet veel. Prima. De doos met inhoud heb ik apart gezet. Deze ga ik iemand schenken. Een wat oudere vrouw. Alleenstaand.

Wat is leuk om erbij toe te voegen? Er zat ook een rituals pakket bij. Oranje. De enige geur die ik niet kan verdragen. Zo’n nare geur. Ik heb geen behoefte om naar sinaasappels te ruiken. Ik word daar misselijk van. Ik hoop dat deze dame het wel lekker vind ruiken. Verder zag ik cacao. Daar moet melk bij. Kleine pakjes melk erbij gekocht en slagroom. Mini kerststol. En nog pasta.

Eens even kijken wanneer ik dit ga brengen. Tegen die tijd zal ik er wat fruit bij doen. Onbetaalbaar voor veel mensen.

Afgelopen maandag gingen Daan, Eva en ik shoppen met opa en oma. Daan had een trainingspak nodig. Voor gym. Vond ik eerst bijzonder. Dat doe je toch in een korte broek en t-shirt? Ivm salto’s, trampoline en slidings mocht men lange mouwen en broekspijpen dragen tijdens de gym. Voorkomt brandwonden via de vloer.

Zo gezegd zo gedaan. Wij, Daan, Eva en ik, spraken af in het centrum met mijn ouders. Brrrr, wat was het koud. Eva vind shoppen zo leuk. Ik zie haar dan overal kijken. Dan pakt ze het kledingstuk, laat het mij zien en vraagt dan of ze de goede maat heeft. Geweldig. Daan heeft een nieuwe set kleding en zijn trainingspak. Eva een nieuwe broek en trui. Ze is zooooo blij. Heerlijke dikke kleren voor dit weer.

Op het einde nog wat wezen drinken bij de Hema. Daan propte een saucijs naar binnen. Ineens zag ik een juf lopen van Daan en Eva van de lagere school. Juf Suzanne. Eva wilde haar spreken. Haha, die Eva. Hollen maar. Gevonden. Eva vertelde dat ze school leuk vind, nieuwe vriendinnen had en goede cijfers haalde. De juf ging dit op school vertellen. Daarna naar de auto. Opa en oma bedankt. En oh ja, opa zijn sleutels van het huis waren gevallen. Tussen de stoel. Met zijn dikke vingers krijg je die nooit te pakken. Daan met zijn lange dunne vingers en zaklamp 🔦 van zijn telefoon ging het proberen. Hij vond het zo zielig voor opa. Hij zette alles op alles om de sleutel te vangen. Zijn knokkels waren rood en blauw van de drukplekken. Maar gelukt! Onze redder in nood.

Dit kreeg ik van het weekend te horen. Mam, wij hebben de meest slechtste boom voor een autist. Veel te druk. Oh dear. Lekker dan. Deze hebben wij al jaren. Wist ik veel dat Eva het minder vond.

Nooit eerder klachten gehad. Nu pas uit zij zich. Schoonzus gaf ook aan dat het geen mooie boom was. Lekker dan. Alles nieuw kopen wordt hem niet. Ik heb wel een oranje versie voor een kleine boom liggen. Vind ik ook niet wat. Jammer dan. Dit is wat het is.

In deze boom zitten vele verhalen. Onze namen. Kerstballen die wij ooit samen kochten. Eet stokjes.

Gisteren zei Eva; mam, het went wel. Ik word niet meer zo druk in mijn hoofd als ik naar de boom kijk 🥰.

Vooral s’avonds is de boom niet zo druk. Dan zie je vooral het groen en de lampjes.

Ik vind onderstaande echt bruin. Daan en Eva zeggen grijs.

Is dan nu het mysterie opgelost? Ooit kochten mijn ex en ik een hoekbank. In de winkel vonden wij beidden deze als antraciet eruit zien. Besteld. Betaald. De bank kwam. Pffff. Echt niet antraciet, grijs. Bruin was de kleur die hij en ik zagen.

Geklaagd bij Montel. Hoe aardig van ze. Wij kregen een nieuwe bank. Toen deze in ons huis binnen kwam (ex was op uitzending) zag ik dat het wederom (in mijn ogen) bruin was.

Daarna waren zij klaar met ons. Inmiddels weet ik dat een mens soms een kleur ziet die een ander niet ziet. Dat dus. Hij en ik waren overtuigd van onze waarheid. Maar het bedrijf zag wat anders.

Dank Daan en Eva. Jullie hebben mij een mega wijze levensles geleerd.

Wat zien jullie in de foto hierboven? Grijs of bruin?