Vers fruit.

Mijn dochter en ik reden richting Wageningen. Wij zagen vele stalletjes staan met vers fruit. Aardbeien, kersen, kruisbessen, pruimen, bramen en nog heel veel meer.

Eva is dol op kersen. Een stop bij zo’n kraam gemaakt. Twee bakken aardbeien πŸ“ voor zes euro. Prima prijs. De kersen…… twee bakken voor 12 euro. Oei. Wat een hoge prijs. Dacht ik. Maar wat kregen wij een mega grote volle zak mee.

Volgens Google kunnen wij de kersen drie tot vier dagen goed houden in de koelkast. De smaak gaat wel per dag iets achteruit.

Daan is niet van het fruit. Ik gaf hem deze aardbeien πŸ“. Wel met suiker. Hij at alles op. Genoot er zelfs van. Whoop whoop. Weer wat nieuws geproefd en gegeten.

De Blauwe kamer. Wageningen.

Groep 8. Daan heeft deze vorig jaar verlaten. Eva is nu aan de beurt. Een nieuwe fase komt eraan. Prima. Wij πŸ‘©β€πŸ‘§β€πŸ‘¦ zijn er wel aan toe. Voor nu help ik veel op school. Met plezier. Maar als Eef naar de middelbare gaat dan is het voor ons klaar βœ”οΈ . Door naar een nieuwe fase. Ik hou er niet van om ergens in te blijven hangen. Neemt niet weg dat ik deze nieuwe fase spannend vind. Bij Daan verloopt hij vooralsnog niet soepel.

Eva en ik hebben ons eerste afscheid gehad van groep acht. Kamp groep 8. Afgelopen weekend ons tweede afscheid, een high tea met een vriendin/klasgenoot. Super gezellig. Heerlijk gegeten.

Dit was ons uitzicht.
Er liep een robot rond. Zo gaaf. Scheelt weer personeel. Mensen die schaars zijn. Prima oplossing.

Heerlijk gegeten, gekletst en gewandeld. Super leuk! Misschien wel iets om elk jaar te herhalen. Oh, ik zou er niet in blijven hangen πŸ˜†πŸ˜›.

De moestuin.

Mijn broer heeft ergens een moestuin aangeschaft. Samen met een vriend. Mijn ouders en ik genieten hier ook enorm van. Als mijn broer en die vriend van hem op vakantie gaan dan ga ik met mijn ouders extra naar de moestuin.

Heerlijk. Vorig jaar hoefden wij geen water te geven. Teveel regen. Maar het is ook zo leuk om onkruid uit de grond te trekken. En om een prei, pompoen, ui πŸ§… etc mee naar huis te nemen. Ik at vorig jaar wat ik kon plukken. Zo lekker en leuk.

Afgelopen week was ik daar met mijn dochter Eva. Opa en oma waren er ook. Onze peul planten water gegeven. Een tomatenplant gepland. Stiekem aten zij rijpe aardbeien.

Eva vraagt steeds om een foto als oma er is. Herinneringen maken πŸ₯°.

Een kapotte bh.

Ik kan geen β€˜gewone’ bh kopen. Dit ivm mijn mama protheses. Helaas worden deze speciale bh’s niet vergoed. Kan een ieder met borsten een bh kopen voor 20 euro of net iets meer. Ik helaas niet. Bij mij begint de prijs vanaf 80 euro. En dan heb ik ook nog eens het het lelijkste model.

Dat laatste boeit mij niet eens. Ik wil gewoon iets. Gebeld naar de zorg verzekeraar. Wederom te horen gekregen dat ik niks vergoed krijg. Best wel gek. Je bent ziek of hebt een nare ziekte overwonnen. Wat is dan je prijs? De hoofdprijs. Je betaald heel veel geld voor een bh.

Als ik dat geld had. Prima. Maar veel mensen die de ziekte kanker ondergaan hebben na alle behandelingen minder energie. Kunnen soms niet meer functioneren in de maatschappij. Dus minder werken, minder geld maar wel heel veel extra kosten. Pfffff.

Ik loop al 5 jaar met dezelfde bh. Ook met dezelfde protheses. Inmiddels lek. Elke dag heb ik siliconen op mijn huid. Dat kan toch niet gezond zijn. Aankomende week ga ik nieuwe β€˜mama’ protheses halen. Gelukkig gratis. Die bh…. Daar betaal ik de hoofdprijs voor. Mijn ouders zijn zo lief om mij te sponseren.

Onze tuin.

Oh dear. Mijn 20cm komkommer πŸ₯’ plant is afgebroken. Het topje lag er ineens uit. Pfff. Baal ik van. De snack komkommer πŸ₯’ plant groeit gelukkig wel als een malle. Elke dag haal ik twee tot vier mini snack komkommers uit eigen tuin.

Vandaag ga ik toch weer een 20cm komkommer πŸ₯’ plant kopen. Samen met mijn dochter. Wij gaan ook kijken πŸ‘€ in de moestuin van mijn broer. Naar ons klein stukje land. Een klein plekje voor ons waar onder andere eigen gezaaide peultjes groeien. Ik ben zo benieuwd hoe groot deze planten nu zijn. En of ze er nog staan. Slakken zijn soms wreed.

In onze tuin thuis heb ik ook peulen gepoot. Overal tussendoor. Wat groeien die makkelijk zeg. Even kijken of het wat gaat worden. Zo ja, dat zou leuk zijn. Dan heb ik straks meerdere oogsten.

Ik krijg de vraag waar je deze πŸ₯’ plant kan kopen. Als je de folders bijhoud zie je ze vaak ergens in april bij de Lidl. Die zijn het goedkoopst. De praxis heeft ze vaak. En anders een tuincentrum. Vorig jaar koste een plant 5,99. Dit jaar had ik in de aanbieding twee planten voor 15 euro. Dus een stuk duurder. Verrassend. Pffff. Alles is mega duurder. De 20cm πŸ₯’ planten 🌱 zijn vrij snel uitverkocht. Kleinere voorraad in de tuincentrums.

Topper!

Wat heeft Eva het goed gedaan op schoolkamp. Op de heenweg reden zij en ik de fietsers πŸš΄β€β™‚οΈ achterna. Eva heeft elke tussenstop meegemaakt. Op het schoolkamp had ze meteen plezier. Bedden opgemaakt. Spel gedaan. Ze deed met alles mee. Goed gegeten. Daarna het horror spel. Dat vond ze super.

De volgende dag. De vermoeidheid sloeg toe. De rest van de groep ging met de fiets naar Garderen. Het klimbos. Super leuk! Ze hadden twee groepen. De een klom en de ander had een grondspel. Eva deed het grondspel. Daarna had ze 1,5 uur rust. Ze mocht met de juf in een auto πŸš— zitten. Eva plat. Eva moest lachen om de juf. Die zat te knikkebollen, πŸ˜‚. Daarna weer naar het schoolkamp terrein. Ik werd gebeld. Eva was moe en misselijk. Ze bleef nog eten en kijken naar de bonte avond. Of ik haar daaronder wilde ophalen. Maar natuurlijk. Het eten vond Eef al te druk. Ze ging apart zitten. Om 21:00 haalde ik haar op. Naar huis. Of ik de auto stoel platter wilde zetten. Ik zat naast haar, trok aan de hendel. Hoppa, de stoel vloog van zitten naar liggen. Eva schrok. Toen kwamen de tranen. Tranen met tuiten. Thuis meteen naar bed.

De volgende morgen stonden Daan en ik om 7:00 op. De wekker ging. Eva werd ook wakker. Kon niet meer slapen. Aankleden dan maar. Wij weer naar het schoolkamp gereden. Ik zag Eva genieten. Ondertussen hielp ik mee met de schoonmaak 🧽 πŸ˜›. Fornuis schoongemaakt, geveegd etc etc. Wat werkte iedereen hard mee zonder te zeuren.

Vriendin van Eva was op. Zij zou met ons mee naar huis rijden. Meedoen met de tussenstops. Maar ze kon niet meer. Ze ging met haar mams rechtstreeks maar huis.

De drie musketiers.

Iedereen weer op de fiets richting Otterlo. Eva en ik een supermarkt in. Broodjes gehaald voor de lunch pauze. Zo probeerde ik Eva te lokken. Ze nam donuts 🍩. Ze liep steeds meer krom. Handen in haar zij. Pijn zei ze. Kan. Waarschijnlijk spierpijn. Maar wat wil je. Van 2 uur in de ochtend naar school en 1 uur in de middag naar een hele dag rond rennen en lopen in de buitenlucht. Ander bed. In Otterlo wilde Eva pas de auto uit als iedereen er zou zijn. Prima. Ze ging even met haar vriendin op een bank zitten. Ze smeekte om weer te kunnen liggen in de auto. Maar dan zouden we niet weten wanneer de groep zou vertrekken. Eva had zelf de oplossing. In het gras liggen.

Daarna door naar de volgende stop. Huize Kernhem. Daar kregen de kinderen een ijsje namens juf Silvia. Ook daar ging Eva weer plat. Ze heeft genoten van de groep, de omgeving, de gezelligheid en een magnum ijsje.

Eenmaal thuis ging ze lekker op de bank liggen. Opperdepop. Prima dat had ze wel verdiend. Ze ging de afgelopen dagen weer een paar stappen vooruit. Flinke stappen. Maar ze gaf ook haar grens aan. Dat is nieuw. Topper!

De eerste avond op het kamp.

Droog op de fiets aangekomen. Daarna iedereen zijn spullen uitgepakt. Naar de woonkamer. Gezellige drukte. Er kwam een onweersbui met flink wat regen. Overal water plassen. Dat maakt de kinderen niks uit. Ze deden een leuk spel in groepjes. Ik zag iedereen met tandpasta op de neus, of acrobaten, etc etc. Geen idee wat de opdrachten waren. Eten gekookt met de klassen moeders. Spaghetti, saus, geraspte kaas en rauwkost. Ze hebben gesmuld. Er werd goed van gegeten.

Daarna ging de juf een verhaal voorlezen bij het kampvuur. Ouders met enge maskers gingen zich in het bos verstoppen. Geweldig. De kinderen moesten ons zoeken. Als je mij had gezien dat zou je toch denken dat ze bang zouden worden? Mmmh, viel tegen.

Hier is het nog aan het schemeren . Uiteindelijk was het aarde donker. Ze vroegen wel aan mij; bent u de moeder van Eva? Huh, hoe weet je dat? Zie ik aan uw telefoon hoesje. πŸ˜† Toen ik mijn gezicht liet zien schrokken de jongens pas echt, whahaa, dat was een goeie actie.

Op een gegeven moment zag ik een filmpje van een ouder. Daarop zie je een groep kinderen bij elkaar. Komt er ineens een monster uit de struiken gesprongen en die begint mij toch te schreeuwen. Wat denk je? Ze keken om. Dat was het. Misschien dat een enkeling schrok. Maar ik had toch meer verwacht. De jeugd van tegenwoordig is veel meer gewend. Eva vroeg of ze met mams op de foto mocht. Natuurlijk lieverd.

Na dit horror gebeuren gingen de ouders naar huis. De kinderen gingen rond 24:00 slapen. Dacht Eva. Ze was haar wekkertje kwijt.

Naam bordje.

De kinderen hadden hun eigen groepjes gemaakt. Zalen van 3, 4, 5, 6 en 8 kinderen. Sommigen in een blokhut. Anderen in een groot gebouw verdeeld in 6 kamers.

Ze mochten allemaal een eigen naam verzinnen voor hun kamer. Knakworsten kwam voorbij. Eva en haar twee vriendinnen hadden ook een leuke naam. De giechel kamer.

Kamp groep 8.

Spullen klaar. Vertrekken maar. Gistermorgen zijn ze vertrokken.

Zo leuk. De kinderen van groep 1 t/m 7 stonden op een rij. Groep 8 fietste erlangs. Prachtig om te zien. Ineens zag ik een meisje rennen. Dus zonder fiets. Ik was te laat voor een foto. Het was Eva, hahaaa. Zij mag nog niet fietsen.

Samen gingen wij naar de supermarkt om een lekker broodje en drinken te halen. Toen reden wij naar de tussenstop.

Allemaal wat gegeten. Gedronken. Eva haar vriendin lukte het niet verder te fietsen. Geen probleem. De meiden samen in mijn auto. De fiets op de fietsdrager van een andere moeder. En weer doorrrr.

Spullen uitgepakt. Meteen daarna kwamen de kinderen op de fiets van groep 8. Je hoorde ze van ver al aankomen.

Eva en Dewi hadden al een kamer gekozen. Meteen paniek. Spinnen en webben. Ik blijf echt niet slapen zei Eva. Echt wel! Mama komt straks met spullen aan voor een schone kamer.

Het was alweer 12:00. Allemaal de zaal in voor de lunch. De ouders naar huis. Veel plezier allemaal!

JΓΌrgen was jarig. Vandaar de slingers.

52 jaar getrouwd.

Gisteren waren mijn ouders 52 jaar getrouwd. Nooit gedacht dat zij dit nog samen konden vieren. Mijn broer en zijn kinderen waren er. Zo ook ik. Daan en Eva helaas niet. Papa weekend. Mijn schoonzus moest werken. Ik had de zaterdagnacht. Zij de zondag overdag.

Kijk mijn moeder nou. Wel met een brace. Maar zij kon gewoon meedoen met jeu de boules.

Weer ouderwets frietjes gegeten. Gebakken door mijn vader. Hij neemt de bestelling op en bakt dan het dubbele πŸ˜‚. Het was weer super gezellig. Ineens realiseerde ik mij; het kan gewoon weer. Wij hadden geen stress met bij elkaar zitten. Het was ook nog eens mooi weer. Heerlijk buiten gezeten. Als klap op de vuurpijl had mijn vader lekkere gebakjes 🍰 van Mekking. Gelukkig was ik op de fiets.