Onze slang 🐍 Anton is me toch aan het vervellen! Ik heb nog nooit zoveel vellen gezien. Hij was er onrustig van.

Schijnbaar heeft meneer een groeispurt. Kleintjes worden groot. Ik heb geen idee hoe lang hij nu is. Als hij van de week gevoerd wordt zal ik eens vragen om hem te strekken.

Die Eef. Ze blijft hem leuk vinden. Ik moet zeggen dat hij ook vaak bewondert wordt door vrienden en onze kat 🐈‍⬛.

Ik had via via op Facebook mijn dochter opgegeven dat mensen haar een kaartje konden sturen voor of na de operatie. Daar reageerde iemand op van troostdekentje.

Een paar dagen later werd hier een groot pakket bezorgd. Met twee dekentjes erin. Nou ja, dekentjes. Ze zijn behoorlijk groot. En best wel zwaar. De kinderen vinden ze geweldig.

Omdat de dekens best zwaar zijn voelt dat denk ik fijn voor de kids. Ik kan van vroeger nog herinneren dat als ik bij mijn oma logeerde ik heerlijk sliep onder zware dekens. In dat huis was niks geïsoleerd en in de winter binnen best koud. Dan had je vele lagen over je heen als je op bed lag. Lekker zwaar. Ik denk dat Daan en Eva dat nu ook voelen. Het heeft wel iets. Er bestaan ook speciale verzwaringsdekens zodat kinderen die moeilijk kunnen slapen stil liggen door de zwaarte. Die hebben wij hier niet nodig. Maar deze gekregen dekens zijn super fijn!

Ik stuurde mijn zoon met zijn nieuwe pinpas naar de stadspoort. Een winkel centrum hier in de buurt. Hij liep de Hema in. Hij ging video bellen. Mam, wat moet ik nu kopen. Daan, je bent in de buurt. Nu een gangpad naar links en dan, ja stop. Je bent er. Pak die ene lenzen vloeistof. En neem maar twee maal lijm mee.

Mijn dochter en ik hadden gekeken via Google. Een bepaalde soort lijm. Ook dit gelde voor de lenzenvloeistof. Nog wat bak poeder erbij en scheerschuim. Wij zijn er nog niet uit wat het beste is.

Meerdere bakjes gevuld. Op een gegeven moment hadden wij echt een bakje super slijm. Vergat mijn dochter juist die nacht daarna de deksel erop te doen. Een dag later voelde alles als steen. Jammer.

Nu weer drie bakjes gevuld. Er zit geen goed mengsel tussen. Jammer. Ik zeg weleens tegen mijn dochter; waarom koop je geen kant en klare pot slijm? Maar dat gefrutsel is leuk. En ach, mijn zoon leert omgaan met zijn pinpas en weet nu hoe de Hema van binnen eruit ziet. Mijn dochter is weer een hele middag zoet geweest.

Net voor de feestdagen liepen mijn dochter, haar vriendinnetje en ik s’avonds over straat. Wandelen is gezond. Wij zagen steeds een meneer ‘alleen’ zitten. Ik wist ook van een dame hier om de hoek dat zij vaak alleen was. Dus wij hadden een kaartje voor deze mensen geschreven. Als ze een praatje wilden maken of een kop koffie komen drinken, waren ze welkom hier. Of wij konden ook bij hun komen. Geen probleem.

Belt er gisteren iemand aan. De zoon van de mevrouw om de hoek. Dat hij het enorm waardeerde dat wij op visite wilden komen. Zijn moeder was al 92 jaar. Vermaakte zich redelijk ‘alleen’. Maar het is moeilijk om een praatje met haar te maken. Ze praat vooral over vroeger. Mocht ik haar van de zomer in de tuin zien zitten dan kon ik zeker proberen een gesprek te voeren.

Dat doet mij denken aan dat ik ooit een oma had geadopteerd. Mijn opa’s en oma’s waren op een gegeven moment overleden. Ik ging daar bijna elke vrijdag op visite. Als ik een keer niet was geweest kreeg ik te horen als ik binnen stapte; leef je nog? Hahaa, leuke binnenkomer. Anyway, ik ging naar een bejaardenhuis en vroeg of ze een eenzame opa of oma hadden. Ik kreeg eerst een intake gesprek. Daarna een oma. Mevrouw Smit. Zij praatte ook veel over vroeger. Dan bekeken wij foto’s. Op een gegeven moment was ik zwanger van mijn zoon. Ik dacht toen nog, misschien leuk als ik hem meeneem. Of zou dat te druk zijn? Ze ging toen namelijk best hard achteruit. In mijn zwangerschapsverlof kreeg ik een telefoontje. Ze was met spoed geopereerd en helaas overleden. Ik kreeg nog een kaart van de familie om mij te bedanken voor de bezoekjes.

In de supermarkt maak ik vaak een praatje met ouderen. Nu met mondmasker is dit wel lastiger.

Maandag met de planning van het Wilhelmina kinderziekenhuis gebeld. Eva is ergens in maart aan de beurt. Ik snap dat ze niet even tussendoor kan. Daarvoor is de operatie te groot/duurt te lang. Ik heb ook gezegd dat ze altijd kunnen bellen als er een plek vrijkomt. Desnoods s’morgens dat het die dag kan. Dan sla ik Eva haar boterham uit de handen zodat ze nuchter is voor de operatie, haha. De tas was al gepakt.

Ondertussen is Eva al goed verwend. Van het weekend toen ze een dip had hebben wij twee pakjes open gemaakt. Wat heeft zij hier van genoten.

Weer wat nieuws. Ik kende dit niet. Mijn zoon zei van de week; mam, ik mag deze fles bij papa ophalen,

Dus hij ging. Voor hemzelf en zijn zusje. Ik las daarna de beschrijving. Het klonk prima. Het rook lekker. En het smaakte super.

We gaan het meemaken. Weer een nieuwe hype. Maar weer extra kosten aan verbonden. Een smaakje kost 3,99. Daar kan je wel liters van drinken. Maar daar komen nog de verzend kosten bij. Ik weet even niet of ik hier aan toe ga en kan geven. Als je al kijkt wat de boodschappen tegenwoordig extra kosten. Dan is dit niet niks. Moet ik dan nog extra (willen) betalen aan een smaak water? Ik denk dan ook nog eens aan dat tuitje. Daar wordt met een mond vol bacteriën aan gelurkt. Daar komen bacteriën in. Die gaat snel stinken. Is dit wel zo handig?

Ik moet soms zo lachen om de spraak verwarring. Eva vroeg laatst via Snapchat, mam mag ik me fiets op komen halen. Dus ik zeg, ja, maar het is mijn fiets. Dus Eva zegt; mam, mam, mam, mam, maaaaaaaam, mag het? Mag ik me fiets nou ophalen? Dus ik zeg weer; het is mijn fiets. Toen vroeg ze het voor de derde keer. Ineens snapte ik het. Zij dacht dat ik zei dat het mijn fiets was. Wat helemaal niet zo is. Ik wilde haar taal gebruik corrigeren. Het is niet me maar mijn. Toen kon ik zeggen; voor de derde keer zeg ik, ja je mag je fiets ophalen. Maar jij zei me ipv mijn. 🤣😂

Ooit zat ik bij mijn nichtje achterop. Ik vroeg haar (geen idee waarom), wat betekent qu’ est – ce que tu dis? Dus zij zegt; wat zeg je. Ik herhaalde de vraag. Zij gaf hetzelfde antwoord. Ik vroeg het nog iets harder; wat betekent qu’est- ce que tu dis? Toen zij voor de derde keer hetzelfde antwoord gaf viel bij mij het kwartje. Lijkt Eva toch op mij. De derde keer…..

Daan moest laatst Franse woorden leren. Toen kregen we weer een spraak verwarring. Wat is Quelle? Dus ik zei; welke. Daan zei nogmaals, wat betekend quelle? Haha. Gingen we weer.

Eva en ik kregen laatst een super kado!!!

Voor Eva een boek waar zij elke dag in kan schrijven ✍️ hoe zij zich voelt rondom de grote operatie. Die nu niet door ging. Zo grappig dat zij dit nu elke avond doet. Helemaal uit zichzelf. Gisteren riep zij mij zelfs. Mam, lees dit….. ‘je kan mij wakker maken voor een knuffel’. Ach, de schat.,

En voor mij…. Ik schrijf alles op wat er in mij omgaat en wat ik zie bij Eva. Nu de operatie niet doorging op korte termijn komt er best veel frustratie naar boven. Ik schrijf dit alles op.

Zeer dankbaar voor deze kado’s. 😍🥰 . Deze boeken gaan straks in de befaamde kist. Een doos vol herinneringen.

Ik had wat lekkers in de ziekenhuis tas van Eva gestopt. Voor ergens een keer na de operatie. Misschien niet eens nodig. Maar ik zal een bepaald gebeuren nooit meer vergeten.

Eva, haar vader en ik zaten in het Wilhelmina kinderziekenhuis. Aan een tafel met iets te drinken. Ik had een pak kanjer stroopwafels mee. Per twee verpakt. Een moeder liep langs. Zij keek. Nog een keer. Ze vroeg; wat willen jullie voor deze stroopwafels hebben? Mijn kindje ligt al een tijd in dit ziekenhuis. Vraagt om stroopwafels. Maar ik zie ze niet in het winkeltje.

Wij hadden de neiging om ons aangebroken stuk zelfs mee te geven. Gelukkig hadden wij nog genoeg per twee verpakt in de verpakking over. Meegegeven. Wat wij hiervoor wilde hebben? Niks natuurlijk. Ik denk hier nog vaak aan terug. Het zijn soms de kleine dingen die iemand een glimlach in het gezicht kunnen geven. Zou dit kindje nog leven? Deze moeder leek zo radeloos.

Daarom neem ik als de operatie van Eva doorgaat wat lekkers mee. Misschien neem ik het gewoon weer mee naar huis. Prima. Ook dan komt het wel op.