Ik heb mijn boodschappen al binnen voor het kerst toetje. Monchou, lemon curd monchou en oreo. Drie verschillende toetjes. Elk in een ander glas. Zo kan je van alles wat nemen. Op zich niet echt bijzonder. Maar ik dacht, als je op afstand eet kan je veilig ieder je eigen glaasje pakken als je in een ruimte zit.

Toch heb ik dan een gevoel van….. moet er niet nog iets bij? Een reserve toetje. Bijvoorbeeld een lekker ijstaart of mousse van de supermarkt. De folders heb ik al weggegooid. Wat is jullie favoriete kersttoet? Een zelf gemaakte of iets van de supermarkt? Bij deze laatste, welke is het dan en waar te koop? Ik zag modder mousse bij de Jumbo, haha.

Bovenstaande ziet er niet echt uit. Verhaal hierover komt nog. Was super lekker!

Vorige week kwam ik thuis van een IC dienst. Op de deurmat lag een dikke enveloppe. Daar zaten vier afspraken in voor Eva. Vandaag gaan wij naar het WKZ. Foto’s van haar wervel kolom zijwaarts. Die hadden wij nog niet. Drie afspraken op de long 🫁 functie afdeling zijn. En ik weet dat er nog twee papier klaar liggen bij een andere balie in verband met bloed 🩸 prikken. Alles gaat nu zo snel. En waarom? Omdat wij een datum hebben! Eva kan niet te lang meer wachten met haar rug operatie. Voor nu is het 20 januari. Slag om de arm natuurlijk ivm drukte op IC. Maar het is geen half jaar meer. Zo blij. De artsen bekeken de nieuwe foto en vonden een half jaar wachten niet handig. Eva is een ‘speodgeval ‘ geworden.

Eva zit nu in groep acht. Ik moest er niet aan denken dat ze in haar middelbare school tijd geopereerd zou worden. Dan begin je net aan een nieuwe moeilijke fase (Eva leert moeilijk), heb je nieuwe klasgenootjes en ben je weer weg. De operatie houdt in dat Eva daarna drie maanden niet mag fietsen of een zware boekentas mag dragen. Lekker handig op de middelbare. Nu ze zo snel aan de beurt is, al wordt het misschien twee of drie keer uitgesteld, is ze hoop ik op tijd hersteld voor een schoolkamp en musical. Als deze natuurlijk door gaan. Maar ze kan haar lagere school periode dan fijn afsluiten.

Gisteren op mijn werk werd ik gebeld door iemand van het Wilhelmina kinderziekenhuis. Zij zagen dat wij vanuit Ede naar het WKZ gingen. Of wij nog een afspraak aan konden. Dat scheelt weer een keer heen en weer rijden. Prima! Ik ben blij. Dus wij zijn straks een uur eerder aanwezig dan eerst gepland stond. We maken er weer wat van. Ik verwacht zo’n vier uur daar te zijn.

Ik liet de foto van Eva aan een orthopeed en neuroloog in Ede zien. Hun ogen werden groot. Zo, dat is fors, werd er gezegd.

Als de kinderen weg zijn bij hun vader werk ik. Vorige week donderdag op de IC. Daarna oproep weekenddienst op de operatie kamer. Vooral de zondag was heavy. De volgende dag toch om 7:30 opgestaan. Om 8:00 was ik in de supermarkt. Wat was het rustig! Ouders met kinderen thuis sliepen vast allemaal uit aangezien de scholen ineens dicht zijn.

Ik zorg voor het toetje bij het kerst diner bij mijn ouders. Helaas zijn de grote familie diners er weer niet. Het is niet anders. Wij houden ons wel aan de regels. Een toetje is makkelijk te maken. Ik doe van die toetjes n een glas. Soort monchou taart in glas. Lemoncurd toetje en oreo in een glas. Zo kan een ieder zelf pakken wat hij wil of meerdere. Ik heb geen ruimte voor een ijstaart in de vriezer. Dan maar zo. Alle spullen in huis. Zondag morgen ga ik aan de slag. Komt goed.

Voor bij het hoofdgerecht maak ik stoofpeertjes. Daar ga ik van de week mee aan de slag. Ik wil daar de hele dag van kunnen genieten. Van de geur.

Hebben jullie de buit al binnen?

Van het weekend weekenddienst gehad. Ik had geluk. De vrijdagnacht kunnen slapen. Wat een luxe. Na zo’n dienst ga ik altijd uitgebreid douchen op mijn piket kamer. Dan loop ik op weg naar huis door het personeels restaurant. Pak ik een bak koffie en een broodje. Koffie kan altijd. Ontbijt is voor de mensen die uit de nachtdienst komen. Dit omdat het ziekenhuis staat voor de speerpunten voeding en beweging.

Dat laatste heb ik gemerkt met het kerstpakket. Je mag een gegeven paard niet in de bek kijken. Maar je punten geven aan een goed doel….. ik heb er zelf hard voor gewerkt. Een vegetarische voedingspakket, heb ik niet zoveel mee. En dan de rituals. Altijd maar weer. Prima spul hoor. Maar ik krijg het ondertussen niet op. Heb zes potten body crème. Ik ga maar eens uitdelen. Ik vond het pakket van de personeelsvereniging haast nog beter. In ieder geval mijn kinderen wel, haha. Chocolaatjes, pinda’s en chipjes.

Ach, de koffie smaakte goed. En het broodje was ook lekker.

De zondag van 8:00 tot 21:00 mogen werken. Ik heb de uurtjes weer binnen.

Afgelopen donderdag had Eva een kerstlunch op school. Deze was gelukkig al gepland. Nog voor de sluiting van de lagere scholen.

Eenmaal op het schoolplein was het zo mooi versierd. Een rode loper voor de kinderen, muziek, vuur 🔥 en nog veel meer.

De kinderen stonden per klas bij elkaar. De groepjes van vooral de onderbouw vond ik klein. Vast thuis quarantaine. De kinderen thuis kregen van hun ouders lekkers te eten en ze hadden een live verbinding met de klas.

Op een gegeven moment liepen de groepjes per klas naar binnen. De laatste keer voor Eva 😢. Ik neem altijd mijn sleutel mee naar school. Chips, nu vergeten. Gelukkig gaat Daan pas om 8:30 naar school. Oeps, dat was het natuurlijk al geweest. Ik was te lang blijven plakken bij school. Gelukkig een andere sleutel 🔑 kunnen regelen. Die had ik hard nodig. Ik zou warme soep verzorgen voor bij de lunch. En er hing nog een papiertje met pizza’s. Twintig stuks. Kom maar hier.

11:00 begon ik te brutselen. Plaat pizza 🍕 met kaas. Een pan tomatensoep zonder stukjes en geen vlees. En dan de groentesoep. Recept van mijn moeder. Bouillon, verse groente, gehaktballetjes en letter vermicelli. Kunnen ze van leren 😂. Toen moest het nog allemaal naar school. De pannen zaten aardig vol. Ik heb mijn skills van de ambulance tijd weer tevoorschijn gehaald. Glijdend patientenvervoer in de vorm van soep. Geen druppel gemorst. Yes! Ik kan het nog. Moet ik Daan laten weten. Die vind dat ik te hard door de bochten rij. Tsssss. Ik? Harder dan je vader. Ja mam, graag wat rustiger.

Ik heb een play list op mijn iPad. Daarnaast een losse muziek box. De muziek 🎵 🎶 galmt hier regelmatig door het huis.

Hadden wij vroeger een radio die je aanzette. Tegenwoordig gaat dit toch anders. Dus ik vraag spotify aan. Gratis natuurlijk. Je bent Nederlander of niet. Prima. Gelukt.

Ik luisterde dagen lang naar mijn play list of de top 40. Dat begon altijd met reclame. Heel soms tussendoor. Prima. Dat was ik ook gewend van vroeger met een radio zender.

Maarrrrr, ze gaan nu helemaal los. Ik luister naar ABBA. Ineens komt er een heel ander nummer tussendoor. Dat vind ik dan weer minder.

Misschien stap ik over op Juke. Die begint met een reclame bericht, daarna nooit meer. Deze kan ik ook via Sonos bekijken.

Ik vraag meestal in de avond wat de kinderen voor ontbijt willen. Dan kan ik al iets klaar zetten ☑️. Daan neemt vaak een tosti of broodje uit de oven. Eva is meer van yoghurt met blauwe bessen of blauwe bessen met honing. Als ze dan de bus met slagroom in de koelkast ziet dan hoor ik vaak gggggggg. Die zet ze dan dus aan haar mond 😂. Prima. Ze kan wel een paar extra vetcellen gebruiken. Zeker in het vooruitzicht van de operatie.

Laatst stelde ik weer dezelfde vraag. Eva wat wil je morgenvroeg voor ontbijt eten? Zegt ze; boerenkool. Say what? Meen ja dat? Ja, lekker met jus. Gewoon in de magnetron mam, pling, en klaar. Ik heb het gedaan. Ze at een heel bord leeg. Haha. Geweldig. Een goede start van de dag.

Ik durf even geen internet foto te plaatsen. Ik kreeg te horen dat ik dan een probleem zou kunnen hebben. Dus ben ik nu van een eigen foto. Maar de boerenkool van Eva was veel te snel op.

Het is toch wat. De lagere scholen een week eerder dicht. Veel ouders komen nu in de problemen. Geen verlof dagen meer over. Lastig. Opa’s en of oma’s worden ingeschakeld. Iets wat de regering niet wil. Maar ja. Sommige mensen hebben geen keus.

Ik dacht nog even dat Eva extra huiswerk mee naar huis zou krijgen. Of misschien online les. Ze loopt al zoveel achter. Maar nope. Nikkes nakkes nada. Het is niet anders. Ach, deze hele generatie loopt achter. Zo kan je het ook zien. No stress. Het is niet anders.

Gelukkig stond de kerst lunch voor Eva haar klas voor vandaag gepland. Dat kan dus gewoon doorgaan. Ik breng straks het warme gedeelte. Verse groente soep met ballen en letter vermicelli. Tomatensoep zonder ‘meuk’/stukjes. En een plaat pizza.

De kinderen mogen in een kerst tenue. Gelukkig heb ik nog drie truien liggen. Eva heeft gekozen voor mijn trui. Over the top.

En dan hoor ik mijn zoon zeggen, oh ja mam, volgende week moet ik ook een kerst tenue aan. En ik moet 10 croissantjes meenemen. Ok dan. Warm of koud? Groot of klein? Geen idee zegt hij dan. Komt goed.

Mijn dochter heeft echt heel lang moeten wennen aan een corset. Zij moest deze eigenlijk minimaal 16 uur per dag dragen. Behalve de sport uren.

Wat een ding was dit om dit haar eigen te maken.

Het lukte ons.

En dan krijg je het bericht dat ze nu zonder zou moeten kunnen. Klinkt lekker. Weg met dat ding. Stomme corset. Maar mijn dochter mist toch haar steun. Het corset.

Afgelopen nacht heeft ze voor het eerst geprobeerd te slapen zonder haar corset. Ik werd meerdere malen wakker gemaakt. Zo sneu voor haar. Zij mist haar steun.

Pfff. Nog een lange weg te gaan. Maar wij houden vol. Hij past echt niet meer. Ze heeft al een nare drukplek.

Vandaag moet ik om 9:00 met Eva in het WKZ zijn. Er gebeurd voor nu een hoop. Eva haar rug gaat hard achteruit. Heel hard achteruit. Dat betekent ook benauwdheid.

Helaas hebben wij met z’n allen te maken met wachtlijsten. Het is niet anders. Accepteren. Persoonlijk vind ik het wel zuur. Ze kunnen niet alles aan haar rug corrigeren. Dat betekend voor Eva dat zij voor de rest van haar leven getekend is. Zij zal minder gecorrigeerd kunnen worden dankzij de lange wachtlijsten. Getekend voor het leven! Dat is niet niks!

Ik heb serieus geen idee hoe lang Eva nog kan wachten. Ze kan niet meer met corset . Omdat deze niet meer past. Aanpassen heeft geen zin omdat ze geopereerd moet worden. Ze zou graag zonder willen. Maar dat vraagt zoveel van haar lijf. Ik heb nu een meisje die opperdepop is na een dag school. Ik heb zo met haar te doen. Ze mist haar corset. Die zorgde voorheen dat ze rechtop bleef zitten. Nu moet haar lijf/spieren daar enorm hard aan werken. Dat kost veel energie.

Straks een nacht IC. Daarna 5 dagen ziekenhuis. Thuis revalideren. Drie maanden geen boekentas mogen dragen. Niet handig op de middelbare school. Dat geldt ook voor fietsen. Daarom zou het zo fijn zijn als ze in groep acht geopereerd kan worden. Fingers crossed.

Ik zou het Eva zo gunnen dat als zij geopereerd gaat worden dat iemand een kaartje naar haar zou willen sturen. Of een bericht via de app. Alles is welkom.