Oeoeoe, wat vind mama het spannend. Daan gaat naar de middelbare school. Hij had er zin in. De eerste school dagen was hij bij zijn vader. De dinsdag avond kwamen de kids weer naar hier na de vakantie.

Vroeger werden wij losgelaten als wij naar de middelbare gingen. Prima. Mijn broer maakte voor zijn kinderen altijd een leerschema. Ik ga even kijken wat te doen met Daan. In ieder geval spreken wij de dag door en wat te doen de dag daarna.

Schooldag een bij mij. Daan vraagt waar zijn jas is. Uh, die had je gisteren niet aan toen je hier kwam. Dus misschien bij je vader? Zucht, daar zit mijn huis sleutel en kluis sleutel van school in. Lekker handig. Ga maar halen. Uiteindelijk heeft Eva dit gedaan op weg naar school.

Volgend dilemma. Mam, ik durf geen pinpas mee te nemen. Ik heb al zoveel spullen waar ik op moet passen. Straks raak ik hem kwijt. Ik heb meneer gerustgesteld. Hij kan maximaal 50 euro in het rood. Dus als zijn pas gestolen wordt dan zijn we gelukkig geen kapitaal kwijt. Dat stelde hem gerust.

De eerste schooldag mocht hij van mij vieren met iets uit de ‘kantine’. Mammmmmm, wat is mijn pincode. Doorgegeven. Ik keek meteen naar de bankier app. 90 cent uitgegeven. Te leuk dit. Kleintjes worden groot.

Mijn zoon zit net op de middelbare school. Spannende tijden. Vind ik dan. Hij wat minder. Mam, het komt wel goed.

Toch heb ik hem al een paar keer van een bijna ramp kunnen behoeden. Is dat handig dat ik dat gedaan heb? Had ik hem moeten laten vallen, dat hij daar van geleerd zou kunnen hebben?

Een gesprek met mijn wijze broer gehad. Hij zei; tot aan de kerst vakantie mag je hem zeker helpen, begeleidden. Daarna moet hij het vaker zelfstandig gaan doen. Okido.

Maarrrrr, laten wij het nu even hebben over wiskunde 🧮. De school geeft bijles aan ouders. Wauw. Super. Ik ga ervoor. Een probleem. Ook ik krijg natuurlijk huiswerk. Als ik de kinderen bij mij heb ben ik druk met de kids, huishouden en afspraken. Als de kinderen bij hun vader zijn zou ik tijd kunnen hebben voor mijn huiswerk. Helaas is het de laatste tijd druk op het werk. Oftewel, ik heb de kinderen of ik werk. Het trauma van vroeger komt weer naar boven. Ik heb er nachtmerries van. Huiswerk niet op tijd klaar.

Maar, zover is het nog (net) niet. Ik ga ervoor. I can do this!

Blijft toch leuk om naar zo’n lucht ballon 🎈 te kijken. Deze ging heel laag.

De kinderen zagen de mensen in het bakje. Zwaaien maar. Wat een plezier.

Mijn oma heeft op oudere leeftijd ook in een luchtballon gezeten. En dan ook echt op hoogte. Super stoer!

Mijn kinderen zijn niet dol op vis. Dus ik dacht dat sushi 🍣 niks voor ze zou zijn. Zei mijn zoon laatst; mam, ik heb zin in sushi met komkommer 🥒. Say what? Maar liefje, daar hoort ook zeewier bij. Geen probleem mam. Vind ik lekker. Tsss, het moet niet gekker worden.

Hierboven op de foto zie je meneer en mevrouw zitten. Toen nog lekker buiten. Met sushi 🍣 van komkommer 🥒 en met krokante kip 🍗. Beidden vielen enorm in de smaak. Voor de zekerheid had ik krokante kip 🐔 stukjes, mini loempia en edammer boontjes erbij besteld. Deze laatste was vooral voor mij. Past prima in mijn dieet.

Zie ze smullen. Wat hebben zij genoten. En ik heb weer wat nieuws geleerd. Mijn kinderen lusten sushi. De volgende keer geen mini loempia’s. Die frituur je zelf veel goedkoper. Ik ga dan voor een extra portie sushi 🥒 voor de kids.

Mensen vragen weleens aan mij, is het druk in het ziekenhuis wat betreft corona? Geen idee. Ik werk (nog) niet op de corona afdeling of corona IC. Voorheen wel. Nu niet. Misschien een teken dat het rustig is.

Ik werk mij wel het schompes op de operatie kamer. Er zijn mega lange wachtlijsten. En eigenlijk wil niemand wachten, toch? Dus wat doen mensen? Als ze voor de zoveelste keer een galblaas ontsteking hebben gaan ze naar de SEH. Dan wordt deze patiënt opgenomen en geopereerd. Dus in onze bereikbaarheidsdiensten werken wij de spoed gevallen weg en de wachtlijsten.

Onze bereikbaarheidsdiensten zijn extra. Deze gaan buiten onze normale dagdiensten om. Ik gebruikte voorheen mijn over uren voor de schoolvakanties. Ideaal. Inmiddels heb ik zoveel uren staan, die je verder nooit kan opnemen met bijvoorbeeld een ziek kind in verband met personeels tekort, dat ik laatst een gsm heb besteld van de uren.

Maar laten we wel wezen. Op de IC loopt het personeel weg of ze zijn langdurig ziek. Ik zie dit nu ook bij mij collega’s op de operatie kamer gebeuren. Als er weer veel patiënten met corona opgenomen moeten worden….. waar gaat het dan heen? En komt deze nieuwe golf? Ik denk het wel. Je hebt mutaties. En je hebt mensen die twee vaccinatie’s hebben die uitgewerkt beginnen te raken. Ik snap dan ook niet dat de anderhalve meter weg gaat. Wat wil de regering nu eigenlijk? Lekker met z’n allen bij elkaar met uitgewerkte vaccinaties en mutaties op het corona virus? Wat is nu eigenlijk hun bedoeling?

Ik snap er niks van. Ik kan geen reacties zien op mijn geschreven stukjes. Al een tijdje niet. Zo jammer. Ik wil namelijk graag de reacties zien om daar weer op te kunnen reageren. Grrrr, waarom ben ik nou een digibeet?

Gelukkig krijg ik steeds meer hulp van mijn kinderen. Ik heb een code voor magister in verband met de middelbare school van mijn zoon. Elke keer als ik kijk zoek ik mijn code (ik ken hem al aardig uit mijn hoofd). Deze vul ik dan steeds weer opnieuw in. Dat moet veel makkelijker kunnen met eenmalig invullen en daarna gewoon klik, en kijken maar. Woensdag is de man des huizes weer thuis. Dan ga ik het hem meteen vragen om dit te installeren op mijn iPad en gsm.

Mijn dochter weet alles van computer spelletjes. Zelfs mijn zoon vraagt weleens; Eef, hoe doe je dit? Geweldig toch?

En dan nog even het blind typen. Nu we het toch hebben over computers en andere internet apparaten. Daan en Eva hebben beidden deze cursus gevolgd op mijn aandringen. Ik keek laatst naar Daan toen hij een bericht aan het typen was. Jawel, zonder te kijken, met tien vingers. Goed bezig jongen!

De kinderen hadden een bon gekregen van een oom en tante voor hun diplomering. Ik heb er nog een van liggen. Dat wordt binnenkort genieten van een ijskoffie bij de beren.

Gisteren was ik bij mensen die een man hadden ingehuurd. Deze man ging vertellen wat je zoal uit de natuur kon eten.

Nou, pffff, wat een informatie. Echt heel veel. Hij zocht vooral paddenstoelen. En dan zij hei; deze hoort bij de giftige soorten, maar er zijn uitzonderingen. Oftewel, deze is eetbaar. En ook weer andersom. Nou, ik dacht na deze cursus lekker te kunnen gaan plukken in de natuur. Maar ik koop mijn paddenstoelen 🍄 nog steeds in de winkel.

Plantjes 🪴. Je kan zoveel eten. Maar dan zei meneer ook weer als je de verkeerde eet die erop lijkt, dan ga je heel ziek worden. Lekker dan.

Ik heb een paar dingen onthouden. Van bramen kan je van de bladeren lekkere thee maken. Iets met kneuzen, drogen en dan heet water 💦 erover. Van een tak met dennen naalden eraan kan je ook lekkere thee maken. Maar neem vooral niet de taxus. Dan kan je overlijden. Wat een tips. Wat een gedoe. Ik vond het super gezellig. Leuke mensen ontmoet. Maar ik hou het op de winkel waar ik mijn eten koop. En het groente tuintje bij mij thuis en die van mij broer.

Tja, wie kent het niet? Nine eleven? Ik weet nog precies waar ik was toen ik het nieuws op de radio hoorde. Thuis. Dag vrij van werk. Ik was foto’s aan het inplakken van mijn reis naar Amerika. Ja het nieuws gehoord te hebben deed ik de televisie aan. Toen nog zo’n koelkast van een ding. Ik plakte de foto’s nog steeds in het album. Knippen en plakken. Ouderwets. Niks digitaal. Ineens hoorde ik van dat het om een aanslag ging. Daarna dat de eerste toren instorte…… Kippenvel. Niet te bevatten.

Gisteren waren er meerdere programma’s over deze afschuwelijke gebeurtenis. Ik keek. Was er weer stil van. En dacht eraan dat een ramp niet alleen teveel doden heeft. Maar dat er ook veel overlevenden zijn die hun normale leven niet meer kunnen oppakken. Voor de rest van hun leven getekend zijn. Bah bah.

Deze documentaire is te zien op Videoland.

Nu al aan de pepernoten? Normaal echt niet. Maar ik zag een paar bijzondere smaken voorbij komen. Ik was een beetje bang dat deze misschien snel uitverkocht zouden zijn. Vandaar dat ik ze toch gekocht had. De een vond ik een miskoop de ander super lekker.

Bovenstaande is de miskoop. Ik hoopte op een pepernoot die naar een bastogne koek zou smaken. No way. Deze pepernoot heeft wat smaak betreft niks te maken met bastogne koeken. Helaas.

Onderstaande pepernoot is verassend lekker. Kleine stukjes chocolade in de pepernoot. Deze pepernoot is goed gekeurd door mijn dochter en door de vriendjes van mijn zoon. Lekkerder dan verwacht.

Dit was vorige week zondag. De dag daarna, de maandag kwamen ze hier een prachtig tuinhuis neerzetten. Ik ben sinds vorige week of aan het schilderen geweest of werken. Ik kan geen kwast meer vasthouden. Mijn hand schiet meteen in een kramp.

Normaal heb ik voor een week stukjes in voor geschreven. Maar door het werk aan mijn tuinhuis loop ik nu dus achter. Ik hoop het snel weer in te halen. Ik kan niks beloven. Heb ook weer wat bereikbaarheidsdienst staan.

Nu heb ik een tuinhuis voor de rest van mijn leven. Ik ben zo ontzettend blij! Super kwaliteit hout. Hij is iets te ver mijn tuin ingezet. Maarrr, niks is voor niks in het leven. Door de extra ruimte bij de kliko’s heb ik een nieuw plan. Die ga ik volgend jaar realiseren.

Mijn vader heeft met zijn zere knie ook bergen werk verzet. Een vloer gelegd in de schuur en de elektra aangelegd. Samen hebben wij de kant van de buurman geschilderd. In hun kleur die ze op de schutting hebben. Wel zo mooi. Gisteren deze klus geklaard. Nu even niks. Klaar mee.