Mijn kinderen houden niet van een plak kaas.

Wel van kaas op de pizza 🍕, in een tosti of op een pannenkoek 🥞. Nu kwam mijn dochter met een nieuwe hype van TikTok. Kaas 🧀 smelten en daar spek 🥓 op bakken.

Laatst kwamen twee vriendinnen logeren. Ik heb toen met ze geraspte kaas gesmolten. Daar een plak spek op. Ze hebben ervan genoten.

Afgelopen dinsdag had ik toch een bos bloemen 🌺 gekregen?

Ik liet deze in de familie app zien en gaf aan, best zonde. De bloemen thuis op tafel. En wij zijn er niet. Toen zei ,in schoonzus; neem mee.

In het kratje achterin de auto gingen de bloemen mee. Zo grappig. Bodempje water in de vaas zodat ik de drempels en rotondes met 120 km/uur kon rijden. Dat is namelijk mijn rijstijl iets met ambulance chauffeur geweest zijn……

Dank Franca en Marcel voor de mooie bloemen. Ook op vakantie genieten wij ervan.

Onze 👩‍👧‍👦 traditie. Wij gaan op vakantie en nemen mee…. Niks bijzonders. Maar wij beginnen altijd met de KFC chicken popcorn. Al gaan we een nacht naar van der Valk. Er wordt altijd chicken popcorn gegeten. Maar kleine maagjes worden groter. Dus graag een portie friet erbij. Uhm, die van de Mac is het lekkerst. Dus zo hop ik aan het begin van onze vakantie van de MacDonalds frietjes naar het tankstation. Vandaag extra korting. Erg fijn. De prijzen zijn niet normaal. Daarna door naar de KFC.

Ik had nog een verrassing voor de kids. Eenmaal in onze Pippi huis 🏡 op palen had ik een zak KFC chicken chips van Lays. Ze vonden het heerlijk. Heel anders dan de kippen 🐓 popcorn. Maar op dit moment weer een nieuwe (altijd tijdelijk) favoriete.

Mijn kids 👩‍👧‍👦 hadden deze week hun tweede week vrij. Ik ook, deze week dan. Afgelopen weekend natuurlijk extra gewerkt.

De kinderen kwamen afgelopen dinsdag hier. Eva kwam niet alleen. Haha. Zij kwam met de drie musketiers. Af en toe logeren deze dames samen. Meestal hier. Dan slapen ze op de bank. Via Pathé kijken wij dan een spannende film.

Als ze moeten slapen neem ik alle iPads mee naar boven. En ook de afstand bediening van de tv. Ik dacht voorheen slim te zijn door de iPad af te nemen. De volgende dag zag ik toen ik de tv aandeed dat ze een film, of misschien meerdere hadden gekeken. Wij hebben Netflix, Pathé, video land en Disney. Daar zit altijd wel een leuke film tussen. Deze keer nam ik de afstandsbediening mee naar boven.

De volgende dag om 8:00 😱 kwam eva de drie iPads halen. Serieus? Jullie horen nog te slapen! Niet dus. Iets later ruimde ik alles op. Dekbedden en kussens naar boven. Zie ik daar een mobiel liggen. Chips. Ik ben er weer ingestonken. Na de iPad afgenomen te hebben, toen de afstandsbediening, moet ik de volgende keer aangeven dat ze hun gsm moeten inleveren. Ik was dit niet gewend. Eva heeft zelf geen mobiel.

Ik zet ook altijd de wekker om 1:00. Maar waarschijnlijk horen zij dit ook. Als ik dan bij ze ga kijken is het stil. Misschien kraakt de trap te hard, horen ze mij aankomen.

Ik had een vaatwasser die helaas kapot ging. Een nieuwe was niet te leveren. Iets met China, corona, etc etc. En ach, een vaatwasser is een luxe probleem. Dan maar even geen.

Toen viel mijn gsm ook nog eens uit. Ik ben van de buitenwereld verbannen. Wat een drama. Of niet? Uiteindelijk geeft dit ook rust.

Ik heb nu een week geen gsm contacten gehad. Ik doe de vaat met de hand. Eigenlijk bevalt mij dit heel erg prima. Twee keer per dag doe ik de afwas. Even een me time. Muziekje erbij.

Wat ik wel mis van mijn telefoon 📞 zijn de afspraken. Ik had een digitale agenda. Misschien toch maar weer een papieren agenda erbij pakken. Wat ik ook geleerd heb is om de contacten straks op de computer op te gaan slaan. Want dit is dus niks. Ik kan veel mensen niet bereiken. Ik hoop maar dat ze tzt mij bellen of een bericht sturen. Dan kan ik mijn stilte uitleggen.

En wat dacht je van al die wachtwoorden? Ik kan de apjes wel op de telefoon zetten. Maar om te openen hoor je een wachtwoord in te vullen. Gelukkig had ik die heel ouderwets wel opgeschreven. Is echt mijn redding. Zo kwam ik ook in de Whats app bestand. Die laadde het oude weer op. Pfew. Daardoor kon ik veel telefoon nummers achterhalen. Kijken naar een profiel foto en dan wist ik vaak de naam erbij. Handmatig alles invullen. Wat een gedoe zeg.

En dan wil je je gsm uit en aan doen. Pffff. Lukt niet eens. Dan krijg ik bixby ofzo. Grrrr. Google aangezet. Die is nu mijn beste vriend. Want een boekje met gebruiksaanwijzingen zit er tegenwoordig niet meer bij. Heel bijzonder.

Gisteren deze prachtige bloemen gekregen. Van een nieuwkomer in onze straat. Nee, niet van mijn ex 🤣. Ik heb deze mensen in corona tijd van pillen 💊 voorzien. Gisteren gezellig op de koffie bij ze geweest. Toen ik naar huis ging kreeg ik bloemen. Zo leuk!

Via via kan ik zeer goedkoop aan asperges komen. Ruim een pond voor 6 euro. Of een kilo voor 10 euro. Daar ga ik natuurlijk voor. Maar voor mijzelf teveel. Ik vries een deel in.

Je maakt de asperges schoon. Schillen en schillen. Daarna stop je ze in een zakje. In stukken gesneden of heel. Een beetje water 💦 erbij. Dan de vriezer in.

Zodra ik zin heb in asperges met ei en zalm 🍣 haal ik een portie uit de vriezer. Soms heb ik zin in soep. Dan pak ik een portie asperges en leg deze in water met wat bouillon poeder. Even opwarmen. Daarna de blender er overheen. De topjes van de asperges hou ik altijd apart. Zo heb ik een heerlijke gezonde soep met een beetje bite. De bite dankzij de asperge topjes.

Ik heb extra diensten gedraaid. Op de IC. Zwaar? Dat ligt aan je functie en of het je ding is.

Ik draai in de weekenden dienst van 14:00 tot 22:00. Normaal geef ik de messen aan op de operatie kamer en zuig ik bloed weg. Nu begeleid ik de familie van patiënten die op de IC liggen van 18:00 tot 20:00. Ik neem de tijd voor ze. Dat begeleiden/keuvelen met die mensen. Een praatje met ze maken, hun zorgen aanhoren. Dat is echt mijn ding. De IC verpleegkundige is ook blij dat ik dit doe. Zij kunnen dan even rustig eten. Want wat werken zij hard. En dit al zo lang. Meiden die fulltime werken, maken nu weken van vijftig uur. Al ruim 1,5 jaar. Vorig jaar maar drie weken zomer vakantie gehad. Dat was het. Niet te doen toch? Ik laat ze hun werk doen. Ondertussen vul ik alles aan, verwissel de vuilniszakken, haal medicijnen 💊 bij de apotheek en stuur bloed 🩸 gassen naar het lab.

Ik vind het ook ‘gezellig’ om met de patiënten te praten. Soms kunnen ze een praatje maken. Maar het kan ook maar zo zijn dat ze snakken naar adem. Dan neem ik het woord. Ik help ze met het bestellen van eten.

Ik zou het werk van een verpleegkundige niet aankunnen. Niet mijn ding. Maar buddy zijn is prima.

Maar ja, uiteindelijk is het natuurlijk nog beter als de IC weer (bijna) leeg is. Dat zou het betere werk zijn. Weer terug naar normaal. Ben er bang voor. Ik ben bang voor het nieuwe normaal. Bah.

Bovenstaande foto is van mijn route van werk terug naar huis na een IC dienst. De parkeergarage van het ziekenhuis. Blijft mooi die gekleurde ramen 🪟 met zonlicht.

Gisteren was een drukke zware dag. Druk in handelen. Dat vind ik prima. Acceptabel. Maar ook druk/heftig in dingen die ons overkwam. Dit moet ik nog gaan verwerken, een plek geven.

Wat wordt dit onderschat. Een burn out. Het lastige is dat dit bij de een drie maanden duurt en de ander meer dan een jaar.

Ik zat al een tijd niet lekker in mijn vel. Toen gebeurde er iets in mijn privé leven. Ik storte toen finaal in. Op mijn werk zei ik; ik voel mij niet zo lekker. Hop, aan de monitor gelegd. Veel te hoge hartslag. Door naar de hartbewaking. Daar konden ze niks bijzonders vinden. Toen nog…. Tegenwoordig als men denkt aan een burn-out dan kunnen ze dit vaak ook aantonen in het bloed. Zo fijn dat er een bevestiging is.

En dan moet je van de arbo arts elke maand op de koffie bij collega’s. Een week van te voren had ik al buikpijn. Eenmaal op de werkvloer begonnen mijn oren te suizen. Ik kon al die ‘herrie’ niet aan. Maar ik moest. Huilen was wat ik dan kon of ik was lamgeslagen en zei wat ik moest zeggen. Eenmaal thuis, slapen en slapen. Blij dat dit voorbij was. Ik had weer drie weken rust.

En wat doe je met die rust? Voor je uit staren. Meer lukte niet. Als de kinderen uit school kwamen was ik er voor ze. Maar onder schooltijd….. de kerstboom 🎄 van dat jaar kan ik nog dromen. Ik zat ernaast. Elk lampje kan ik nog steeds nauwkeurig beschrijven waar die hing. Zo bizar. Net binnen een jaar was ik weer aan de slag. Na een half jaar weer volledig met bereikbaarheidsdiensten draaien. Toen kwam iets anders op mijn pad.

Een scheiding en kanker. Het bijzondere is, dat ik na chemo, operatie, bestraling en abces te hebben gehad, ik nog sneller aan de slag was dan na mijn burn-out. Dat zegt heel wat. De scheiding was de beste keuze (van mijn ex). Daar kwam mijn burn-out vandaan. Het ‘kanker’ proces heb ik samen met mijn familie en vrienden gefixed. Dit heeft mij zelfs sterker gemaakt.

Onderschat nooit een burn-out!

Ik heb een grote planten 🌱 bak op wielen. Daar prop ik elk jaar kruidenplantjes is. En aan het einde van het seizoen verwijder ik ze. Afgelopen jaar alles laten zitten. En kijk nu;

De rozemarijn kan tegen alles. Vorst 🥶, geen probleem. Dit jaar vind ik het een behoorlijke struik worden met hele dikke takken. Nu toch maar verwijderd en een nieuwe erin gezet.

Bieslook kwam ook spontaan op. Je kan zien dat dit voor het tweede jaar opkomt. Lekkere dikke stengels. Prima. Lekker door de pasta. Van de appie heb ik de bieslook die wij zelf moesten poten. Gedaan ✔️. Deze gaat met beter/warmer weer de grond in.

Peterselie of is dit de maggi plant? Nooit eerder meegemaakt dat deze voor het tweede jaar op komt. Super. Een tijm en oregano 🌿 plant erbij gekocht. Ik doe geen munt erbij. Dit is net onkruid, krijg je nooit meer weg. Deze kan je beter apart in een pot poten.

Ondertussen een paar moestuintjes van de Albert Hein gepoot. Vooral de kruiden. En wat sla 🥬. De sla doe ik in een aparte pot die ik binnen kan zetten. Anders eten de slakken 🐌 deze op. De veld bloemen van de Albert Hein gooi ik de natuur in. Klaprozen, koren bloem, zonnebloem 🌻 en nog meer. Krijg ik niet gegroeid in mijn mini kruidentuin en voor de rest bestraat.

De dag begon te vroeg. Ik mocht van mijzelf tot 8:30 uitslapen. Ik deed het nieuws aan terwijl ik nog op bed lag. Bedacht mij nog dat dat waarschijnlijk te laat was. Om 8:30 begint RTL boulevard. Huh, het nieuws toch nog gezien. Raar. Kom ik beneden. Pffff, ik had de wekker ⏰ om 7:30 gezet. Lekker dan.

Om 9:00 had ik een afspraak. Dan maar eerst naar de Lidl 🏬. Wat verse dingen gekocht. Kids zijn bij hun vader. Dan eet ik veel groente 🌽 zoals bloemkool rijst 🍚. Njom njom. Laag in calorieën en zo krijg ik ruim mijn groenten binnen. In de winkel stond een mevrouw naast mij te kraken. Ken je dat? Dan pakken ze een zak van iets. Dan knijpen ze in het zakje. Draaien deze nog even om. Weer knijpen 🤏 en dus kraken. Volgens mij niet eens om de tekst van de ingrediënten te lezen. Puur voor …… het gevoel? Ik heb geen idee. Maar ik word er gek van. Onnodig gekraak wat mij enorm stoort. Kijk met je ogen. Als het product je aanstaat pak je deze en leg je hem in je kar of mand 🧺.

Volledig geïrriteerd 😤 (ochtend humeur, slaap 💤 tekort), ging ik naar de kassa. De caissière zag mijn couscous kruiden. Heerlijk zei ze. Ik ben dol op couscous. Maar mijn ouders maken altijd de volkeren versie. Vind ik zo jammer. Snap ik, zei ik tegen haar. De normale versie is veel lekkerder. Maar ja, volkomen is wel gezonder. Toen zei ze iets…….. maar jij, mevrouw, bent nog lekker slank, jij kan vast alles eten. Ik keek haar aan. Ze schrok volgens van mijn blik, haha. Ik wilde nog zeggen; nou, ik ben in drie jaar tijd 12 kilo aangekomen, hormoon pillen 💊, teveel eten, etc etc. Maar ik dacht bij mijzelf; hou je mond. Geniet van dit compliment. Vanaf nu is ze mijn lievelings caissière.