Neeeeee, nog geen twee jaar oud. Stopt mijn dolce gusto apparaat ermee. Toevallig veel mensen over de vloer. Dus ik zeg gepikeerd; weg ermee. Die een jaar garantie is voorbij. Mijn paps nam hem toch mee. Proberen te ontkalken. Nog een keer etc etc. Uiteindelijk deed en doet hij het weer. Joepie. Het zijn geen dure apparaten. Maar oh zo makkelijk. En als hij gemaakt kan worden is dat wel zo fijn. Ik heb les gehad in ontkalken, doorstroom punt doorprikken, etc etc. Op naar nog vele jaren lekkere koffie en warme chocolade melk.

Dusssss, mocht je apparaat kapot zijn. Geef niet op. Ontkalken doet vaak wonderen.

Ik zag gisteren in het nieuws dat je je vooral niet moest focussen op slechte dingen die kunnen gebeuren op vrijdag de 13de. Als die dag zou betekenen; alleen maar leuke dingen, dan gebeuren er meer leuke dingen.

Ok. Klinkt aannemelijk. Maarrrr, ik was gisteren gewoon aan het werk. En het ene na het andere nare bericht kreeg ik te horen. Over mensen die ziek zijn geworden, hun partners, een operatie bij een bekende en ga zo maar door. Hoe kon en kan ik hier een positieve draai aan geven?

Gisteren was een dag die altijd ergens in het jaar kan voorkomen. Deze keer was hij hectisch en heftig. Zelfs daar zitten toch ook bijzondere momenten in. Maar dat was gisteren. Vandaag, vooral vanavond, ga ik een feestje bouwen met dierbare mensen. Niet eens zelf gepland. Het is voor een deel toch je eigen mindset. Maak van je half lege glas een half vol glas. Geniet!

Ooit een tijd gedaan. Koolhydraat arm eten. Ik kan zeggen, dan val je af. Super. Maar zodra je dit weer gaat eten…. kom je aan. En volgens mij is brood niet voor niks uitgevonden. Zitten vele voedingsstoffen in zoals jodium etc.

Natuurlijk is er niks mis met goede zalm, noten, groene groentes en wat fruit te eten. Koolhydraat arm. Waar het volgens mij om draait is dat je geen snoep, chips en alcohol tot je neemt. Als je je aan deze regels kunt houden ben je al een heel eind…… dacht ik. Mijn buik groeit. Pff, ik zou moeten gaan sporten. Kom ik niet aan toe. Genoeg aan een huishouden, werk en opvoeden van twee kinderen in mijn uppie. Waarom groeit mijn buik? Ik zit op een forum voor ex borstkanker patiënten. Iedereen die aan tamoxifen zit heeft een lichaams verandering. Een buik die groeit. Gewicht wat meer wordt. Vet in de zij…. zucht. Toch maar gaan accepteren? Zo lastig. Ik ben zo niet mijzelf.

Ik deed dit al een tijd. Ik had er altijd een paar in de auto liggen. En nu lees ik dat je nog veel meer met deze zakjes vol korrels kan doen.

Geweldig dit! Ik ga het bij Eva proberen.

En zo is het! 🤪😂😱.

Afgelopen vrijdag was ik voor controle bij mijn oncoloog. Het was 40 minuten uitgelopen. Hij zei meerdere malen sorry. Ik gaf aan alle tijd te hebben….. hoop ik te horen na deze controle 🤣. Wederom aangekomen. Zo klaar mee. Hij gaf de medicijnen de schuld. Dus ik zei; mag ik daarmee stoppen? Een week geleden bloed geprikt. Ik ben inmiddels, ook dankzij de chemo, van mijzelf in de overgang. Dus ik mag andere medicijnen! Joepie!

Hij vond het bijzonder dat ik geen overgangsverschijnselen had of heb. Geen gewrichtspijn. Geen opvliegers. Ach , zei ik, ik zweet op z’n tijd veel. Eva was mee. De arts zei tegen haar; volgens mij zal jouw moeder nooit toegeven dat ze ergens last van heeft. Zij is een harde tante. Eva lachen.

Daarna lichamelijke controle. De arts pakte mijn gevulde bh aan. Ik zei; wat schat je in gewicht? Is toch weer ruim een kilo. Hij lachen. Ok, halen we van je totaal gewicht af.

Daarna zei ik tegen hem; plan de campagne, ik wil volgend jaar liever niet voor controle. Kost mij 380 euro. Dat kan ik beter gebruiken voor mijn gebit. Die valt uit elkaar dankzij de chemo. Hij was even stil. Tjee, zegt hij, je bent de eerst ooit die dat vraagt. Van mij mag het. Ik doe inderdaad niks anders ter controle dan aan je litteken weefsel voelen of er een uitzaaiing zit. Maar dat kan jij met je werk ervaring ook zelf. Ok. Genoteerd in de computer. Tot over twee jaar.

Pats, ineens viel alles uit. Tv, de oven, fornuis. Ik keek op tv naar ID. De moord was bijna opgelost. Zucht. Gemist. Dat was nog het minst erg. Ik had mijn gsm net in de oplader. Serieus, ik ga nooit lager dan 30 of 40%. Nu was deze 10%. Neeeeee, wat een ramp. Ik wil contact met de rest van de wereld. Dit aangegeven in de straat app. De buren hadden nog een volle power bank voor mij! Yes! Voor mijn gevoel hadden ze mijn leven gered.

De straat app ging los. Iemand had al gebeld naar Liander. Het zou nog wel een paar uur duren. Mijn zoon en zijn vriendje vroegen wat er aan de hand was. Dus ik zei; transformator huis misschien ontploft. Zal niet door de bliksem zijn, de zon schijnt. Wauw! Een ontploffing! Die gingen op avontuur naar een transformator huis 😂. Om de hoek een en bij school hoorde ik ze zeggen, haha. Lekker buiten spelen!

Ik zocht snel wat feest verlichting. In de meterkast heb ik kaarsen liggen en zaklampen. Elk kind kreeg er een. En de kaarsjes gingen gezellig aan. Evenals de feest verlichting. Genoeg batterijen in huis, Pfew.

Iemand in de straat app gaf aan dat zij gas had. Dussssss, warm water. Ik opperde voorzichtig; Om 19:30 een bakkie doen bij jou? Ik heb nog taart over van de verjaardag van mijn dochter. Deal! Eef en ik gezellig op stap. Wat is zoiets toch leuk. Een onverwachte afspraak. Belt de andere buurvrouw van haar nog aan met een bak vol kroketten. Njom njom. Ik hou daarvan! Gezelligheid!

Ik blijf dit bijzonder en vooral fijn vinden. Mijn ex en ik hadden uiteraard geen klik. Vandaar uit elkaar. Maar dankzij zijn nieuwe vriendin kunnen wij weer goed met elkaar omgaan. En de klik die haar kinderen met die van mij met elkaar hebben is fantastisch. Afgelopen woensdag op de verjaardag van Eva hebben wij met z’n allen, zeven personen, gezellig gegeten. De papa en mama van Eva waren allebei op haar verjaardag. Zo hoort het natuurlijk ook. De kids mogen niet de dupe zijn van de keuze van hun ouders. En wat koste mij dit in het begin veel energie. Maar nu…. krijg ik stiekem energie als ik mijn kinderen zie genieten met een papa en mama en bonus moeder onder een dak.

Dit is eigenlijk te erg voor woorden. Zoiets als, negerzoenen, jodenkoeken, blanke vla….. Als mijn kinderen iemand zien met een afro kapsel (kroeshaar zoals meestal bij een neger en dan zo’n 20cm hoog of meer), dan roepen zij Bob Ross, 😱😂.

Deze kroesharige legende liet in de jaren 80 en 90 met zijn tv-programma ‘ the joy of painting’ zien dat kunst niet moeilijk hoeft te zijn. Deze zachtaardige Amerikaan al in 1995 op 52 jarige leeftijd.

Toen ik mijn ex net leerde kennen gingen wij om het weekend stappen. Vaker kon niet ivm zijn opleiding. Midden in de nacht als wij thuis kwamen of de volgende morgen keken wij naar Bob Ross en zijn schilder creaties. Iets om nooit meer te vergeten.

De tv serie werd van 1982 tot en met 1993 opgenomen. Op het hoogtepunt werd de show op 95 procent van alle publieke Amerikaanse televisiestations uitgezonden en ook in het buitenland. Dusssss, ken je Bob Ross niet? Shame on you 🤪😂. Zoek hem op via YouTube. Je komt niet meer bij hoe hij een schilderij maakt.