Hardlopen samen met je kind (op de fiets).

Ik heb eigenlijk geen feeling met welke sport dan ook. En toch vind ik van mezelf dat ik iets aan lichaamsbeweging moet doen. 

Het is ook niet verkeerd om dit te laten zien aan de kinderen. Ze vragen weleens aan me; mam, waarom ga je alweer hardlopen? Dat klinkt mij als muziek in de oren 😁, alweer….. 

Ik ga hardlopend door de wijk. En zoonlief fietst ernaast. Twee vliegen in een klap. Ik kan hem goed in de gaten houden aangezien ik ernaast loop. En ondertussen geef ik hem opdrachten; volgende weg naar links. Dan zie ik hem nadenken. Zijn koppie gaat dan naar links en dan zegt hij; deze kant links, mam? 

Ik sport hardlopend een paar keer in de week. En zoonlief ziet het goede voorbeeld en doet op zijn manier mee op de fiets. Ondertussen leert hij ook nog de regels in het verkeer van me. Twee vliegen in een klap. Of eigenlijk drie. Sporten, regels leren in het verkeer en gezellig samenzijn.

  

Een ouderwets kaartje sturen. Wel of niet?Β 

Tegenwoordig krijg ik op mijn verjaardag felicitatie’s via de app, Facebook en soms internet kaarten. Alhoewel ik het gevoel heb dat deze laatste weer een beetje uit is. Welke van deze drie is nou het leukst? 

                                  
Een app is op zich prima. Er wordt aan je gedacht. Dat geldt ook voor een berichtje op Facebook. Hebben ze dan echt aan je gedacht of kregen ze een herinnering dat je jarig bent? Maar dan nog hebben ze wel de moeite genomen om een berichtje voor je te schrijven. Prima toch? 

Het leukste vind ik nog steeds om een kaartje te krijgen. Die hang ik dan op de deur. Daar kan ik dan dagen naar kijken. Dit staat zo gezellig. Maar als je nadenkt over het milieu…. Een kaartje is al gauw weer een tak van een boom en slecht voor het milieu om het te maken. En waarvoor? Voor die paar dagen misschien of enkele weken dat je ze ophangt. Waar gaan we dus voor? Ieder voor zich lijkt me. Ik weet wel dat de kinderen enorm genieten om naar de post uit te kijken op hun verjaardag. En ook daarna kijken ze er nog vaak naar. Vandaar dat ik niet altijd kaarten stuur naar vrienden. Maar zo mogelijk wel naar de kinderen.

  

Wat geef je je kind te drinken?

Lastig. Water is altijd goed. Maar ik kan me herinneren dat ik als kind dit zooooo vies vond. En nu? Als ik dorst heb snak ik naar een groot glas, liefst koud, water. Het is een kwestie van wennen. Denk ik. Verder ben ik dol op verse jus d’orange. Er zijn tijden dat dit te betalen is. Maar op dit moment betaal je best veel voor een paar sinaasappels waar bijna geen sap in zit. Oftewel, te duur. 

  

Wat geef ik mijn kinderen te drinken? Bij het ontbijt wil ik ze graag melk geven. Gewoon 1 glas per dag. Maar dit lusten ze niet. Ikzelf ook niet. Dus ik kan ze niet dwingen denk ik dan. Ik geef ze vifit puur. Dit schijnt een melkproduct te zijn zonder suiker. Op school krijgen ze om 10:00 hun zelf meegenomen drinken. Ik geef ze dixap. Een, men zegt verantwoorde oploslimonade, met veel water erbij. Tussendemiddag als ze moeten overblijven geef ik ze gewoon een sapje uit een pakje (geen wicky of taxi) mee. Het moet toch ook een beetje leuk/lekker blijven. Uit school zonder vriendjes drinken ze meestal water of spa rood. Bij het avond eten drinken ze tomatensap. Ze zijn dol op tomaten sap. Best bijzonder denk ik. En als toetje of iets later krijgen ze een smoothie. Bijvoorbeeld verse sinaasappelsap met banaan. En wat doen we verder in de smoothie? Wat is er in de aanbieding? Dat gooi ik er ook bij in. En ik heb altijd aardbeien en frambozen in de vriezer (van de Lidl). Dus genoeg variatie. 

  

Lucifers.

Wie heeft weleens lucifers laten ‘slingeren’ in huis? Toen de kinderen heel klein waren lette ik daar heel erg op. Volgens mij konden ze toen nog niet eens een lucifer aan krijgen. Ze waren toen nog zo klein dat ze juist alles in de mond stopten. Ook niet handig. Maar brand gevaar was er daardoor zeker niet. 

  
Nu zijn ze 6 en 7 jaar. Praktisch elk kind op die leeftijd weet hoe een lucifer gaat branden. En misschien zelfs hoe een aansteker aangaat. En ze weten ook dat ze hier niet mee mogen spelen………. En daar zit het gevaar. Wat niet mag is spannend. En misschien leuk om gewoon een keer te proberen met een vriendje, lekker stoer doen. Dat is weleens mijn angst. Ik ken een ‘verhaal’ van een kennis die op zolder aan het werk was. Zijn zoontje van 4 of 5 jaar speelde met lucifers op zijn kamer. Ineens zaten de vlammen in het matras. Deze wilde hij doven met zijn dekbed. Nog meer vlammen, grotere vlammen. Gelukkig riep hij toen om hulp bij zijn vader. Die pakte zijn zoon en rende naar beneden. Daarna belde hij de brandweer. De schade viel gelukkig mee, geen slachtoffers. Ik probeer mijn kinderen dan ook mee te geven dat ze nooit een lucifer of aansteker mogen aanraken. En willen ze graag een vuurtje maken? Dat kan. Met een van de ouders erbij, buiten in de vuurkorf.

  

Gevuld brood.

Ik heb hier twee recepten voor. Je kan een kant en klare kruidenboter kopen. Maar deze kan je ook heel makkelijk zelf maken. Roomboter, zout, peper, Italiaanse kruiden en knoflookpoeder. Dan pak je een afbakbrood. Ik neem meestal bruin. Als je dan toch aan het eten bent is het wel lekker dat er iets van voedingswaarden in zit. Eet je niet voor niets πŸ˜‰. In het brood maak je horizontaal en verticaal sneden. Net niet tot op de bodem. In de groeven die je dan krijgt stop je de kruidenboter. Draai er een aluminium folie omheen. Stop dit alles in de oven. Volg de tijden van het afbakbrood. Daarna haal je de folie eraf of je trekt even de bovenkant los. Dan nog een paar minuten in de oven zodat het brood aan de bovenkant knapperig wordt. En smullen maar.

  
Het plaatje hierboven is van een foccacio brood. Ook deze heb ik ingesneden van horizontaal naar verticaal. In de snede’s heb ik boter gestopt met kruiden (wat je maar in huis hebt). In het botermengsel kan je stukjes heeeeel fijngesneden ui, knoflook en geraspte kaas stoppen. Wat zongedroogde tomaten. Over het brood heen wat extra zee zout en rozemarijn. In de oven volgens de verpakking. En smullen maar. 

Eet planning voor een kinder verjaardag.

Gisteren werd onze dochter zes jaar. Onze zoon is pas zeven geworden. Toen ze een, twee, drie en etcetera werden had ik een planning voor het eten. En alles daaromheen. 

Ik begon altijd met een hele serie zelfgemaakte taarten. Niks uit een pakje (help me onthouden dat ik nog een recept heb van een super lekkere citroentaart met koek bodem). Daarna kwamen de zelfgemaakte pesto’s, een eigen gemaakte kruidenboter en eier salade op tafel. Wat rauwkost kon en kan 😁 ook geen kwaad (komkommer, wortels en paprika snijden). Daarbij maakte ik een paar zelfgemaakte dip sausjes zoals een Tzaziki. 

Vandaag mogen we de verjaardag vieren met de familie van onze dochter. Voorheen zat ik dagen in de stress. Dan maakte ik ruim vantevoren een boodschappen lijst. Daarna scheurde ik van de ene winkel door naar de andere. De dag voor de verjaardag zei ik tegen ieder gezinslid; ssssst, laat mama met rust. Ik ben druk. En de dag zelf? Dan vroeg ik mijn man om de kinderen in de ochtend te entertainen zodat ikzelf de laatste taarten kon bakken en de rest kon voorbereiden. En nu? Door mijn ervaring, de jongste is alweer zes jaar, weet ik dat het geen zin heeft om je dagen en dagen druk te maken. De kinderen merken daar namelijk niks van. Dus ontspan je voor een kinder verjaardag met familie. Aanvaard de hulp die mensen eventueel aanbieden. En zo niet? Geen probleem. Serveer op een verjaardag 1 lievelingstaart van je kind. Bij ons is dit altijd een monchou taart. En voor de rest? Lekker makkelijk. Heb ik tijd en zin dan bak ik zelf meer. En anders bestel ik gewoon iets. Dit hoeft echt niet heel duur te zijn. Chipjes vinden de kinderen ook altijd lekker. Wat rauwkost op tafel. Mocht je een frituurpan hebben. Een bitter garnituur doet wonderen bij elke leeftijd. 

  
En wat dacht je van stokbrood uit de oven met…… wat je ook in huis hebt. Een brie, een salade, kruidenboter of wat dan ook. De geur van een brood uit de oven is al heerlijk. 

Dus; iets van zoetigheid, taart of koeken. Daarna wat hartigs; chipjes, kaas, worst en iets van rauwkost. Voor elk kind bijvoorbeeld een pakje sap. Daarna gaan wij over op een drie liter kan met siroop (met vooral veel water😁). Uiteindelijk gaat iedereen hier de deur uit met genoeg vocht, gezonde rauwkost en wat chips of bitter garnituur. 

Ik ‘MOET’ nog zoveel.

Dit is iets wat ik al veel te lang heb geroepen. Ik MOET dit en ik MOET dat! Ik MOET nog zoveel doen! Op een gegeven moment hoorde ik mezelf dit te vaak zeggen. Het viel anderen ook op. Zodra ik nu zeg M…, slik ik het woord snel in. En dan ga ik denken hoe het anders kan. Want MOET het ook echt? Vaak kunnen dingen nog best even wachten. En wat dacht je van hulp vragen? Ik heb een man die best wel wil helpen. Ik vroeg voorheen nooit zijn hulp. Maar nu wel. En volgens mij vindt hij het niet eens zo erg. Het gaat dan soms wel iets anders. Maar dat is dan maar zo. Hij is inmiddels hoofd stofzuigen in ons gezin. Dan gaat zijn koptelefoon op met muziek en meneer gaat van de zolder door naar de beneden verdieping.

  
En dan hebben we nog kinderen van zeven en zes jaar. Ik was gewend alles voor ze te doen. Dat ging sneller. En toen ze heel klein waren was dat natuurlijk ook normaal. Maar ze hebben nu een leeftijd dat ze best mee kunnen helpen. En ook een leeftijd dat ze het nog leuk vinden om mee te helpen. Mijn man is de laatste maanden meer thuis. En hij komt soms met ideeΓ«n…. Die zijn heel goed. Op een zondagochtend toen we lekker met z’n allen in bed lagen vroeg hij aan onze zoon of deze beneden de tafel wilde gaan dekken. Hij vloog naar beneden. Dan hoor je een krukje schuiven. Spullen werden op tafel gezet. Daarna werden wij geroepen. En de tafel was prachtig gedekt. Ik zag dingen van beleg op tafel staan waarvan ik dacht; dat zou ik nooit doen, wordt bijna niet meer gegeten. Het grappige is dat hij andere dingen neerzette die ze dan ineens weer lekker vonden. Dus er werd nog beter gegeten ook. Toen we klaar waren met eten vroeg zei onze dochter spontaan; nu ben ik aan de beurt. Zij heeft toen alles opgeruimd. Met een doekje de tafel schoongemaakt (alle kruimels op de grond 😁). En papa en mama konden heerlijk uitgerust genieten van een kopje koffie! Iedereen blij!

Een onderhoudsvrije tuin.

Ik ben niet echt een mens om te tuinieren. Als ik de tijd zou hebben, graag. Want een beetje groen om je heen is natuurlijk heerlijk. Onze tuin is redelijk onderhoudsvrij. Niet alles is bestraat omdat ik wel iets van groen wil hebben. En in de zomer wil ik met een beetje zon niet weg branden dankzij al het beton of bestrating om me heen. 

                  
Waar begin je? Ieder voor zich. Sommige mensen vinden een vijver super. Ik voor nu even niet in verband met kleine kinderen. Wij hadden grint in de tuin. Mooi om te zien. Maar de kinderen aten deze steentjes  op. Niet handig. Dus weg ermee. Nu hebben we bijna alles laten bestraten. Geen last van onkruid. En planten die je moet/mag snoeien. 

                   
Hoe houdt je het dan toch nog een beetje gezellig in de tuin? Praktisch iedereen heeft een schutting in verband met buren. Wij laten daar klimop tegen groeien. Het hele jaar door heb je daardoor een groen uitzicht. En er vallen geen blaadjes van de boom/struiken in de herfst. Er zit wel een nadeel aan. Je moet best wel wat snoeien. Want een klimop groeit met vlagen erg hard. Je kan een schutting natuurlijk ook een leuk kleurtje geven. Of iets ophangen aan de schutting. Bijvoorbeeld buitenposters.

                     
Verder hebben wij twee plantanen bomen in de tuin. Deze geven in de zomer veel schaduw. Dit komt doordat ze de vorm hebben van een parasol. In de winter zijn ze kaal. Maar dan hang ik aan de kale takken lantaarntjes. Prachtig op een winteravond. Oftewel, deze plantanen hebben een dubbele functie. Verder heb ik wel wat potten in de tuin staan met vooral groente planten. Op deze manier hebben wij groen in de tuin. En de kindjes kunnen ook nog op z’n tijd tomaten plukken of kruiden uit de tuin knippen. De aardbeien en frambozen zijn al een tijdje op. Maar de snack komkommers, rode pepers en paprika’s groeien op dit moment erg hard.

Een alcohol vrije maand.

Een maand zonder alcohol heeft dat zin? Ja! Als je een maand lang geen alcohol tot je neemt blijft je suikerspiegel stabiel en je lever waardes verbeteren. Een maand zonder alcohol lijkt dus goed voor je te zijn. Als mensen dit hebben doorgemaakt gaan ze tot zes maanden daarna bewuster om met alcohol. Zonder alcohol slaap je ook veel beter. En er zit heel veel calorieΓ«n in een glas alcohol. 

  
Voorheen zei men dat twee glaasjes per dag moest kunnen. Daar komen ze van terug. Alcohol is gewoon toxisch. Helemaal niks tot je nuttigen is beter dan een beetje. Heel moeilijk in een tijd als deze waar een glaasje bijna normaal is bij het eten of op een avondje stappen. 

Je kan natuurlijk zeggen; ik heb mijn glaasje nodig om te ontspannen om het leuk te hebben. Maar het is gewoon niet goed voor je keel (slokdarm kanker), lever en de rest van  je lichaam. 

Vooral 55+ers hebben steeds meer te maken met een alcohol verslaving. Waarschijnlijk heeft dit te maken met meer vrije tijd en de toename van vergrijzing. Gezellig met z’n allen op een sport vereniging. Een verjaardag hier en daar. Daar komt al snel een glaasj alcohol bij. 14 glazen per week voor een vrouw en 21 voor een man is echt maximaal. Zit je hierboven dan heeft dit al snel nadelige gevolgen voor je lichaam.

Voetzool reflex (massage).

Ik had het al eens eerder gehoord. In je voet zit je hele lijf… Heel bijzonder.

  
Je voeten weerspiegelen de conditie van je lichaam. De verschillende organen, zenuwen en klieren in het menselijk lichaam zijn verbonden met bepaalde reflexzones op/in de voeten. Door een impuls of gedoseerde druk op deze reflexzones vindt er een energie doorstroming plaats in de rest van je lichaam. Dit kan soms ook pijn geven. Dan weet je dat er bijvoorbeeld iets niet goed is, dat er bijvoorbeeld een ontsteking in je lijf zit. 

Ik blijf het bijzonder vinden dat ze via je voeten weten dat er ergens in je lijf iets niet in orde is. En dan komt het; ik haat het als ze aan mijn voeten zitten. Goed of foute boel? Als ze mijn voeten masseren dan wordt mijn hoofd rood van het ongemakkelijk voelen. Ik moet me dan echt inhouden om niet van de massage tafel te springen…… Oftewel, een voet massage is niks voor mij? En is mijn lijf dan niet in orde? Voor mijn gevoel zit ik helemaal in de ying yang fase. Misschien is het dan gewoon niet mijn ding. Ik ga voor een lichaams massage. Daar kan ik wel heerlijk bij ontspannen.