Ik heb twee potten om kaarsen in te branden. In het midden van ons huis. Ons middelpunt, een brandpunt. Zo gezellig. Ik koop geen bos bloemen, te duur. Op zijn tijd koop ik een plantje voor weinig. Deze staat ook op ons middelpunt. En die passiebloem van de foto? Mijn dochter kwam hier ineens mee, samen met haar vriendinnen. Vast van iemand geleend 😬. Als ik weet van wie….. dan zou ik graag iets terug doen. Ik geniet namelijk al een tijd van deze mooie bloem.

En dan die appels. Zij hebben de kleuren van de herfst. En ze zijn ook nog eens gezond. Ik hou ervan om gezelligheid en lekkers op tafel te zetten. In dit geval is dit dus een plantje, kaarsen en lekkere appels. Wat mij betreft mogen de kids onbeperkt fruit eten. Bon apetite.

Neeeeee, ik ben er nog niet aan toe. Of toch wel?

Soms ben je zo niet toe aan een bepaalde leeftijd. Maar stiekem ben je toch ook wel weer blij dat je deze mijlpaal mag halen. En daar denk ik nu ook aan. Hoe fijn zou het zijn dat ik 50 mag worden? Over drie jaar. Dan zou ik gewoon bijna vijf jaar kanker vrij zijn!

Deze mooie pop stond bij de buren om de hoek. Ze zijn wel vroeg met mijn pop 😜. Eva vond deze dame eng. Wij gaan voor zo’n hele grote opblaas.

Maar dankzij deze pop ging ik wel nadenken over het leven. Gelukkig heb ik vriendinnen die nu al beginnen. Ik ben niet de eerste van de groep. Pfew, ik weet nog zo goed dat mijn vader 50 werd met een taart van de mekking.

Mijn kinderen vegen zelf hun billen af. Prima. Ik geef toe dit liever zelf bij ze te willen doen. Dan heb ik namelijk schone onderbroeken in de was 😂. Maar in het kader van los laten, de kinderen te laten groeien naar volwassenheid, laat ik ze zelf hun billen afvegen nadat zij hun grote boodschap hebben gedaan.

Als ik na hun naar het toilet ga zie ik vaak een wc pot met een paar vegen. Bruine vegen. Zo niet mijn kleur. Hoe kan ik dit voorkomen?

Ik heb mijn kinderen geleerd om op een stuk wc papier te poepen. Dus voordat zij hun grote boodschap gaan doen moeten zij eerst een stuk wc papier in de pot leggen. Daarna mogen zij hun ding doen. Als er dan iets misgaat, iets met strepen in de plee pot, dan vind ik dat zij dit zelf schoon moeten maken. Bijna iedereen heeft wel een wc borstel bij het toilet. Wij ook. Ik heb er zelfs peut bij staan. De ideale combinatie voor een paar bruine strepen. Een wc borstel met peut.

Ik heb ooit een collega gehad die weigerde haar grote boodschap te doen als er geen wc borstel in de buurt was. Zover ga ik niet hoor. Als de borstel er niet is dan moet de toilet houder maar met de strepen leren leven. Wc papier vind ik belangrijker bij dit 💩.

Gisteren ben ik met mijn ouders naar Appeltern geweest. Een mega grote tuin/tuinen om in te wandelen. Overal gezellige zitje. Wij hebben ons goed vermaakt en leuke ideeën opgedaan. Er is ook een grote speeltuin voor kinderen.

Met de bingo kaart van de Albert Hein is je tweede kaartje gratis. Maar dan moet je dit wel thuis regelen. Ze hebben een E-ticket van je nodig. Oeps, die had ik niet. Ik gaf haar mijn bingo kaart. Ze willen dat je via Albert Hein/bingo site je kaart regelt.

Ik kocht laatst twee zakken met mini appels. Lekker handzaam voor de kinderen en mijzelf. De smaak was prima, ergens in de verte dan. Er zat zo weinig sap in. Ze waren echt melig geworden. De schil was ook nog eens hard/dik.

Ik ben toen eens even op het internet gaan kijken wat je met een berg appels kan doen. Sap maken viel af aangezien er geen druppel in de appel zat. In dunne plakjes snijden en dan drogen in de oven was zeker een optie. Maar de kinderen waren bij hun vader en ik wist niet hoelang ik de gedroogde appel schijfjes krokant kon houden. Volgende idee; appelmoes.

De appels geschild. In stukjes gesneden. In een pan gelegd met wat water, vanille en kaneel. Lekker laten pruttelen. Het huis rook gewoon even naar herfst. Dit pretje af laten koelen. Ideaal om te gebruiken in een appeltaart, apfelstrudel of zelfgemaakte appelflappen; dit prutje met bladerdeeg.

Ik koos ervoor om de mixer te gebruiken. Zo maakte ik zelf gemaakte appelmoes. Als het straks echt winters weer is gaat deze uit de vriezer. Opwarmen en kaneel eroverheen. Smullen maar!

Ons lieftallige katje Dolf is dol op het aanrecht. Dit is ook wel een beetje mijn eigen schuld. Ik heb er twee levende vissticks opgezet. Twee prachtige goudvissen. Maar dan nog; ik probeer het de kat af te leren dat ze op het aanrecht komt. Als ik thuis ben komt dit steeds minder voor. Maar ik weet zeker dat zodra ik de deur uitloop zij het aanrecht opspringt. Daar heb ik bewijs voor. Kattenpoten 🐾 afgedrukt op de zijkant van het aanrecht. Ideaal een glimmende laag op de kastjes 🧐. Ik ben maar eens gaan goochelen zoals mijn neefje dit vroeger noemde. Google aangezet met de vraag; wat te doen met een kat en een aanrecht. Een tip was aluminium folie draperen over het aanrecht. Ach, het proberen waard. Hoppa, de rol alu folie leeg gerold.

En dan kom je hoopvol thuis. En wat tref ik? 😱😢😤……

Onze kat is dol op aluminium folie. Zij heeft hier propjes van gemaakt en misschien wel mee gevoetbald. Om haar woede kwijt te raken heeft zij grote stukken verscheurd. Oftewel; ik doe dit nooit meer. Mijn kat is dol op aluminium folie. Zij gebruikt dit als een soort yoga/relax therapie/stukken verscheuren. En zij sport hiermee. Nog net geen tafelvoetbal.

Ik vroeg haar te poseren bij deze mogelijk nieuwste hype voor katten. Waarschijnlijk is het hoog in haar bol geslagen. Zij wende haar hoofd af toen ik de foto maakte.

22 september is het burendag, de verjaardag van mijn moeder en er is een dropping op de heide in Ede.

Het is dat het ons niet uitkomt om te gaan naar de heide. Ik wil dit zo graag een keer aan mijn kinderen laten zien. Langs de oude auto’s lopen van de wereld oorlogen. De parachutisten zien springen en landen. Mocht je kunnen gaan? Zeker doen!

Gisteren wilde ik eigenlijk naar de kapper gaan. Als je een kort kapsel hebt moet je dit eigenlijk gewoon bijhouden wat knippen betreft. De krul schiet er soms in. Maar bij mij, nu mijn haar langer wordt na de chemo, gaat de krul er juist weer uit. Tijd voor de kapper. Net voordat ik wilde vertrekken ging de telefoon.

Soms moet het zo zijn. Na al die hoge rekeningen kwam er een verlossend bericht; over twee weken gaat het gebeuren. Iets. Aangeboden. Zo fijn en lief.

Daarom ging de kapper van gisteren niet door. Scheelt weer centen. Nu even twee weken doorbijten met een soort Bob Ross kapsel. Ach, kan mijn dochter weer lachen als ik onder de douche vandaan kom. Zodra ik mijn haren gedroogd heb roept zij al een tijd; mam, kijk eens mijn kant op. Daarna ligt zij volledig in een deuk. De humor ligt soms gewoon op straat of bij ons thuis 👩‍👧‍👦.

Vanmorgen zou ik met twee andere dames een mini luizen controle houden. Dit in verband met een mogelijke mini uitbraak. En daar stond ik dan, te wachten totdat de andere moeders hun kroost in de klas hadden zitten. Daar had ik een ex voor met zijn vriendin, hihi. Maar ja, tijdens het wachten keek ik even het lokaal in van mijn dochter 😍. Ze was druk met een leesboek. Alle andere kinderen liepen door de klas. Op een gegeven moment moest iedereen op zijn plaats zitten. Madam keek op en zag mij, oeps. Ze lachte naar mij. Nog een keer zwaaien. Oei oei, de juf zag mij ook staan. Wegwezen. Niet zwaaien, niet zwaaien galmde er door mijn hoofd. Denk aan juf Ank. Uit deze serie komt ook de uitspraak; luizen moeders staan onderaan de ladder. Dussss, ik weet mijn plek. Doe je werk/lekker pluizen, niet zwaaien hou je verder gedeisd.