Ik was vrijdag werken. Snel nog even uit mijn werk de laatste verse dingen kopen voor de winkel. Ging mijn telefoon. De Hoogvliet had te maken met een lekkage. Alles moest weg. Ik had een half uur de tijd om daar te komen en wat op te halen. Wat op te halen…… Ik gooide voor de zekerheid mijn karretje weer leeg. Even afwachten wat wij zouden krijgen. Eenmaal bij de Hoogvliet werd ik met open armen ontvangen. Is dit voor het goede doel? Neem al het vers aan groente mee wat je wilt. En brood. Mijn hele auto lag vol. Hij kon nog voller maar ik moest naar de verjaardag van mijn schoonzus/trouwdag van haar met mijn broer. Er was eten besteld. Dan kan je niet te laat komen. Niet netjes.

Eenmaal bij mijn broer vertelde ik van mijn volle auto. Mijn neef is student. Wil je wat? Yes! Brood en verse producten nam hij mee. Mijn nicht is sinds gisteren ‘alleen’ in huis omdat haar ouders op vakantie zijn. Dan gaat ze zelf koken. Zij nam verse spinazie, pepertjes en champignons. Daar ging ze iets van maken voor bij de rijst. Nog een zak opbak piepers voor een andere dag. Een brood. Ook weer even voorzien. Daarna door naar mijn ouders. Ooooh, witlof zei mijn vader. Zin in. Roerbak voor macaroni erbij en voor hen ook opbak piepers. Helemaal blij, hij hoefde dit weekend geen boodschappen te doen. En mijn moeder heeft lekker verse bolletjes. Is ze dol op. Nog even langs mijn kids gereden die bij hun vader zijn. Hun stiefmoeder koos roerbak groente, pepertjes en gekruide krieltjes.

Ik nam alles mee naar de meerpaal, de winkel zonder kassa. Onze winkel was gisteren open. Wij konden mensen extra eten meegeven. Hoe is het toch mogelijk dat dit gebeurd een dag voordat onze winkel opende. Wat ik over ging houden haal ik daar maandag op en breng ik naar TIZ. Thuis in Zuid. Dat zijn de flat gebouwen zoals de Elskamp. Zij hebben elke maandag, woensdag en vrijdag een koffie ochtend. Alles wat je daar aan eten neerzet is in no time weg. Een vrijwilligster van deze flat was ook naar de Hoogvliet geweest. Vier maal kwam zij met een volle auto naar de flats. Alles was in no time weg. Fantastisch toch? Anders ging het de kliko in.

Ik zag een meneer…. Ik durf niet zo goed te zeggen wat zijn uiterlijk was…… Hij kon maar zo een eigenaar zijn van de wok 🙈. Hij had een kar vol met vienetta ijs. Volgens mij hebben ze die daar ook op de menu kaart. Geweldig toch?

Een drama voor de Hoogvliet. Maar wat hebben zij dit fantastisch aangepakt. Iedereen daar was zo behulpzaam. De kratjes mocht ik mee nemen. Kijk maar wanneer je ze terug brengt. Ga lekker je gang. Pak wat je kan gebruiken, is het te zwaar dan helpen wij. Ach wat een goed doel zei iemand daar. Maar denk ook aan jezelf. Pak maar een bak verse aardbeien om van te genieten ❤️.

En dit is nog niet het hele verhaal. Wordt vervolgd.

Inmiddels is er een website en een bankrekening. Wij proberen nog een QR code te scoren.

Ik wil graag een lijst maken met wat wij kunnen gebruiken en deze op mijn werk hangen met een krat eronder. En natuurlijk het rekening nummer, of dus makkelijker een QR code. Mensen hebben toch minder te spenderen merken wij. Vooral de buurtkastjes worden bijna niet meer aangevuld 😞.

Ondertussen ploeteren wij met plezier voort. Afgelopen woensdag samen met een collega een lijst gemaakt. Ik sjees naar de Appie, Lidl en Aldi. Zij is van de Picnic en Jumbo. Uiteindelijk is het de bedoeling dat we bijvoorbeeld bij een of twee bedrijven bestellen en laten bezorgen. Dit is bijna niet te doen. Oh ja, de kaas komt uit Duitsland waar zij toevallig voor privé was. Echt suuuuuper goedkoop daar. Misschien gaan wij de vrijwilligers vragen iets op te halen. Niet zozeer in Duitsland hoor 😆. Het is nog even puzzelen. Maar het komt goed. Vandaag zijn wij weer open.

Vanmiddag is er in de Meerpaal waar onze winkel zit een kindermiddag. Stenen schilderen, springkussens, suikerspinnen. Zo leuk. Als het goed is zijn wij dan net klaar. Leuk om even te kijken daar.

De vrijwilligers van de Meerpaal zijn zo lief en begaan. Afgelopen woensdag vond ik een tas met acht potten groente. Geweldig! Ze hadden een pot neer gezet voor fooien. Op een gegeven moment kwamen ze allemaal de trap af naar ons toe. Tien oudjes op een rij. Ze vonden de winkel zo fijn voor de medemens. In alle opzichten. Sommigen werden emotioneel. Het betekende echt veel voor ze. Onze eerste gift voor onze nieuwe eigen bankrekening is binnen dankzij hun! Geweldig. Fantastisch. Kippenvel.

Ik was vroeger zo makkelijk met weg gooien. Een opgeruimd huis is een opgeruimd hoofd, dacht ik dan. Daar zit zeker een kern van waarheid in.

Vorig jaar zei ik dat ik de aardbeien plant elk jaar weg gooide. Over gehouden. Prima hoor. Maar er zit voor de helft aan aardbeien in. Maar prima. Toch een soort van gratis.

Waterplanten. Ik heb een emmer met deze erin. Dit jaar erin gelaten. Geen grote opruiming aan het einde van de winter. Een bruine brei. Water eruit. Schoon erin. Fonteintje erbij. Beginnen die planten ineens te groeien. Ideaal. Het fonteintje doet het matig. Maar dat lees ik vaker op de site van Facebook. Mijn eerste was fantastisch! De twee daarn matig. Af en toe een golfje water. Prima. Beter iets dan niets. Ik heb nog een reserve liggen. Die gaat het zwembad in.

Daar kwamen ze dan. Zondagmorgen. Vier ‘oudjes’. Mijn ouders, oom en tante uit Engeland. Zwembad rand opgepompt.

In eerste instantie niks te horen. De pomp moest uit zei mijn tante. Teveel lawaai. Ok. Daarna vroeg mijn vader om een sopje van Dreft. Binnen een a twee minuten zagen we zeepbellen groter worden. Yes! Gevonden. Na jaaa, dat was snel.

Plakkertjes erop. Even wachten. Weer opgepompt. Het leek hem te zijn.

Ik twijfelde nog even in de avond. Maar mijn vader zei; door de kou, 5 graden, krimpt het lucht. En warempel. De volgende dag met de zon erop was het bad weer als vanouds.

Wat moet ik toch zonder deze lieve mensen? Goud waard.

Afgelopen week kwam mijn vader met mijn oom uit Engeland om ons 👩‍👧‍👦 zwembad op te zetten. Het weer leek eerst super te gaan worden. Toen weer minder. Maar voor nu lijkt het weer beter. Afwachten maar.

Ik zie elke keer weer bij het opzetten van het zwembad zweetdruppels op het hoofd van mijn vader. Hoe zat het ook alweer? Ik had de buizen al genummerd. Maar toch leek het abracadabra. Een foto van vorig jaar was net niet duidelijk. Zucht. Adem in, adem uit. Google. Yes! Deze gaf een duidelijke foto. Meteen opgeslagen voor volgende jaar.

Daar staat ie dan. Weer of geen weer van de zomer. Het aanzicht voelt voor ons al als vakantie. Desnoods wordt het alleen maar kijken naar. Als er niet in gezwommen wordt dan hoef ik geen filter te vervangen. Wat stroom betreft, stelt het niks voor. Een goedkopere vakantie uitzicht kan je niet krijgen.

De rand lijkt hier ok. Maar helaas. Lek. Zo stom van ons. Blaas eerst het bad op en zet hem dan op. Wij gingen ervan uit dat het goed was. Foute boel dit keer. Ik heb gekeken of ik het lek kon vinden. Helaas. Zo balen. Water zit er al in. Mijn vader zei; weg ermee, ik heb er nog een liggen. Het idee. Opnieuw beginnen. Water weg. Maar hij heeft gelijk. Wij hebben nog een hele zomer voor de boeg. Een lekkende rand is zo niet handig. Als het een keer gaat regenen dan krijg je een soort van overloop. Dan stroomt al het water weg uit het bad. Lopen de pompen kapot. Dat is ook niks.

Vandaag gaan wij kijken of wij het lek kunnen vinden. Zo niet? Dan gaan wij voor een nieuw bad. Familie uit Engeland is over. Die kwamen ook mee. Ik heb zo gelachen. Vier ‘oudjes’ liepen rond het zwembad. De pomp moest uit ivm geluid. Zeepsop erbij. Yes! Gevonden. Plakkertjes erop. Zo blij!

Van de week was het weer zo’n ochtend met Eva. Het begon de dag daarvoor. Mam. Mag ik mij niet ziek melden? Nee. Ow. Maar jij werkt ook niet vijf dagen achter elkaar. Eva, daar heb jij geen idee van. Misschien niet vijf dagen achter elkaar, maar afgelopen week heb wel vijf dagen gewerkt. Waaronder een dag van twaalf uur. Zit jij weleens twaalf uur op school? Als jullie bij paps zijn werk ik. Dussss. Ow. Ik kan ook niet in discussie gaan, maar ik heb geleerd dat dan de hakken in het zand gaan bij haar. Enige uitleg doet vaak wonderen bij haar en niet alleen het woord ‘nee’ of ‘einde discussie’.

De volgende ochtend. Eva het is tijd. Nee hoor, nog een minuut. Pfff. Ja ja, het was 7:44. En 7:45 gaat mevrouw pas in aktie. Eva, gisteren ging je ook precies volgens jouw tijd en kon je je tanden niet meer poetsen. Begin gewoon eerder. Ben er bang voor dat dat niet gaat lukken. Misschien het nieuwe schooljaar. Eva zei ineens, ik heb een andere broek nodig. Met deze mag ik niet gymen. Huh? Gisteren avond pakte je schone kleren en nu zijn het de verkeerde? Alles ligt in de was. Gelukkig hing er een schone broek aan de waslijn. Precies de goeie. Waarom zei je dit niet gisteren? Dan kon ik er nog wat mee. Dit gedrag is denk ik meer puber gedrag.

De schoenen aan. Lukt niet mam, er zit een knoop in. Die zat er gisteren ook in en de dag daarvoor ook. Maar ok, ik haal deze eruit. En oh ja, ook nog zand in mijn schoen. Dan gooi je deze leeg. Ze wilde per direct de schoen leeg kiepen. Stoooooop. Doe dat buiten. Dat neemt Eva wederom heel letterlijk. Achterdeur open en hop, de schoen op de kop. Volle lading in mijn schoenen die daar net even stonden. Zucht. Waarom niet zand in zand achterin de tuin? Ik had duidelijker moeten zijn. Eva neemt alles heeeeel erg letterlijk.

Zo vertelde mijn tante een mooi verhaal van een kennis. Die zei tegen iemand met autisme; doe de deur even open. Dus de deur ging open…. en meteen weer dicht. Letterlijk. Even open.

Na dit ochtend ritueel was ik toe aan een kop koffie. En voor de laatste keer koffietijd.

Ik moet er toch een keer aangaan. Meer bewegen. Afgelopen woensdag met een vriendin 10 km gelopen. Prima te doen. Wij hadden elkaar al een tijd niet gezien. Veel om over te kletsen.van Heelsum naar kasteel Doorwerth gelopen.

Mijn vriendin moet ook afvallen. Zegt ze bij kasteel Doorwerth, wat wil je drinken en welk stuk taart? De worteltaart is een aanrader. Lag die toch niet in de vitrine. Maar ze hadden er nog een achter liggen. Ok dan. Slagroom erbij. Ik vroeg er niet om. Wat een machtig spul. Ik kreeg het niet op. Schoof het even opzij. Dat had ik geweten. De musjes hadden witte snavels van de slagroom. Alles was in een keer weg. Oeps. Zo niet gezond voor ze. Maar ze hebben mij wel afgeholpen van een paar grammetjes erbij.

Ik ben opgegroeid met zwarte Piet. Een getinte persoon. Nou ja, getint. Zeg maar pik zwart. Een blanke man of vrouw. Mijn dochter gruwelt daarvan. Mam, dat kan je echt niet zeggen!

Maar hoe omschrijf ik dan een bepaalde persoon? Een getinte persoon mag wel tegen een getinte persoon zeggen dat die zo is. Maar ik als ‘blanke’ niet. Pfff. Wat moet ik dan zeggen? Hé jij daar? Dat wordt waarschijnlijk ook niet goedgekeurd. Onpersoonlijk. Of toch wel? Want dat is de maatschappij van nu. Onpersoonlijk. Je mag niet meer zeggen; hé, dames en heren. Of jongens en meisjes. Het is nu hallo allemaal. Of beste mensen.

Ik schrik vooral van mijn kinderen hoe zij hier in mee gaan. Gehersenspoeld door school en Social media.

Mijn zoon had een vriend te logeren. Ik maakte wentel teefjes. Dat laatste woord mag ws binnenkort ook niet meer(teef). Een was wat harder gebakken. Dus ik zei; deze is een beetje zwart. Oh dear. Dat mag natuurlijk niet. Waarop hij zei; klopt Piet. Whahaaa. Hij snapte hem. Zwart en Piet.

Toen mijn dochter twee vriendinnen te logeren had legde ik iets op tafel om op te eten. Ik vroeg wie er zin had in een negerzoen. Het werd stil. Drie paar grote ogen keken mij verschrikt aan. Hun mond viel open. Ok, sorry. Dat zei ik ook. Sorry voor de neger. Maar wie wil er nu zoenen? Toen lagen ze in een deuk. Een zoen? Van mij, 😂?

Eva heeft een BFF van de lagere school. Nog steeds dik aan.

Op haar nieuwe school heeft ze ook een paar meiden waar ze goed mee om gaat. Blijft toch wel even wennen, soort van elkaar leren kennen, maar geen ouders in zicht. Afgelopen woensdag waren er twee hier. Ik gaf ze wat lekkers. Toen kwam de vraag; of ze hier mochten logeren? Uuuuh. Tja, waarom ook niet? De dames vroegen toestemming aan hun ouders via FaceTime. Ik gaf ook toestemming. Prima. Het is toch anders op een middelbare school. Dan ken je vaak de ouders niet. Na elkaar gesproken te hebben gingen de dames de spullen thuis ophalen.

Eenmaal hier zagen ze een bad 🛁. Dat hadden zij thuis niet. Of ze in bad mochten. Prima. Water erin. Schuim. Ik hoorde veel gelach. Eva was er trouwens niet bij. Zat op haar kamer. Op een gegeven moment water onder de deur door. Ik werd een beetje boos. Dames; nu eruit. Weg dat water.

De dames liepen relaxed naar beneden. Ik keek op de badkamer. Huh? Alles was nat. Zes handdoeken. T-shirts en bikini broeken. De fles badschuim was leeg. Deze was vol. Bizar toch? Ik zei dit tegen Eva waarop zij zei; maar mam, je gaat toch niet naakt in bad. Huh? Oh,ja nu snap ik hem. Als een puber wil je niet alles laten zien. Ok dan. Maar die fles badschuim. En al die handdoeken. Ik gleed bijna drie keer uit van al het vocht op de vloer. Pffff. Adem in adem uit. Zij hebben vast een fijne herinnering. Ook belangrijk. Voor de rest waren ze super gezellig. De volgende morgen waren alle bedden opgemaakt.