Ik vind deze term zo leuk. BFF. Best Friend Forever. Wie heeft deze persoon niet?

Ik heb er gelukkig meer dan een. Maar toch steekt er een heel hoog bovenuit. Ik ken haar al zo lang. Hoe dan? Zij en ik gingen apart van elkaar mee met een groepsreis. Die groep was sowieso super leuk. Maar zei en ik hadden meteen al een klik. Daarna verloren wij elkaar nooit meer uit het oog.

In het begin gingen wij nog meer samen op reis. Een reis naar Australië. Ik kon zes weken mee met haar. Zij ging een jaar weg. Ik heb geleefd in the outback. Kerst gevierd in de zon. Deze reis zal ik voor de rest van mijn leven nooit meer vergeten. Ik zal hier later op terug komen met leuke foto’s.

Maarrrr, daarna kreeg zij een leuke vriend. Kinderen. Ik was met mijn ex nog op hun huwelijk. Ik ging scheidden. En nu zij ook. Maar zij heeft het zoveel zwaarder dan ik ooit heb gehad. Ik heb het zo met haar te doen.

Maar wat kan ik doen? Financieel niks. Mentaal wel. Ik ga haar helpen. 25 jaar vriendschap gaat niet verloren!

Ik heb al jaren een leuke sticker op mijn voordeur. Een geheugen steuntje wat je mee naar buiten moet nemen buiten je kleding en schoenen aan natuurlijk.

The happy smile kan geen kwaad. Misschien iets voor al die rel schoppers. Te bizar wat er allemaal is gebeurd in Rotterdam. Al die vernielingen. Te erg. Maar er mist nog iets bij de sticker. Of eigenlijk. Twee dingen. Afstand en een mondmasker. Ik heb een masker aan de deur gehangen. Een schone. Voor het geval een van ons niks meer in zijn of haar jaszak heeft.

Ik zag gisteravond op TLC een programma over Tourette. Een moeder in een gezin begon ineens symptomen te krijgen. Het schijnt een neurologisch erfelijk iets te zijn. Bizar dat het bij haar zo laat tot uiting kwam.

Als je de tijd hebt zou ik zeggen; kijk deze aflevering terug. Zo interessant. Gelukkig zijn er wel therapieën. Maar helemaal weg gaat het bijna nooit.

Die moeder schelt mensen uit. Zo bijzonder hoe de rest van het gezin ermee omgaat. Zij blijven heel rustig en lachen er soms om. Er zijn meerdere uitingen van Tourette. Ik ken toevallig twee mensen die vooral schelden.

Echt de moeite waard om dit programma terug te kijken!

Ik ben Flip, fluuut fluuuut fluitketel show.

Ik ging een kop thee zetten. Met mijn fluitketel. Fuuuuuut. Ineens kwam er een liedje in mij op. Van André van Duin. Ik ben Flip, de fluitketel show. Ik begon te zingen. Mijn dochter keek mij aan van, doe even normaal mam. Ik kon haar vertellen dat dit een echt bestaand lied was. YouTube aangezet. Samen geluisterd. Wat moest zij lachen. Mam, jullie waren toen echt gek. Hahaa.

Sinds ik hormoon pillen slik heb ik het altijd warm. Mega warm. Eigenlijk kan je beter zeggen oververhit 🥵.

Ik heb dan ook nooit de verwarming aan als ik alleen ben. Voor de kinderen of visite zet ik deze aan. Hoe overleef ik dat? Die enorme hitte! Ik loop dan op blote voeten.

Welke gek loopt nu op blote voeten in huis als het winter is? Ik dus. Dan ben ik redelijk in balans als de verwarming aan is. Nog steeds heb ik het dan warm hoor. Zo bizar. Vroeger had ik het altijd koud. Ik was toen ook vel over been. Maar nu. Echt zo bizar. Ik heb het altijd warm of ik ben oververhit.

Mijn kids en ik hebben een aquarium. Wij kopen altijd twee vissen tegelijk. Wel zo gezellig. Alleen is maar alleen. Maar hoe bijzonder is het dat wij sinds wij goudvissen hebben altijd een van de twee vissen binnen een maand dood gaat. De andere leeft leeft wel weer meer dan een jaar door.

Als ik dan aan vroeger denk…… Mijn broertje en ik kregen vaak samen voor ieder een goudvis. Binnen een maand lag er een op te tafel of dood in de kom. Zouden ze niet samen kunnen zijn? Geen idee.

Voor de derde keer hebben wij twee vissen aangeschaft. En voor de derde keer is er een vis binnen een maand dood. Dit keer heeft Harry het loodje gelegd. Henk leeft nog. Mijn dochter pakte Harry uit zijn kom en keek ernaar. Helaas. Echt dood. Hoppa. Het toilet in. Doorspoelen maar. Zo grappig hoe zij hier inmiddels mee omgaat.

Dag Harry, het ga je goed. We gaan je missen. Je was zo mooi en tam.

Ik zal nooit mijn eerste versier avond op de lagere school van mijn kinderen vergeten. Ik kende niemand. Voelde mij toen zo een soort van verlaten, alleen.

Mijn zoon zit inmiddels niet meer op de lagere school. Mijn dochter in groep acht. Allemaal nieuwe fases.

Ik ging gisteren naar de school van mijn dochter. Om te helpen met de Sint versiering. Mijn zoon zei van te voren; mam, dit is je laatste jaar. Klaar ermee. En ik dacht, lieverd, ik ga het gewoon missen. Ik kwam de juf van Eva nog tegen. Ik vertelde haar wat Daan tegen mij zei. Ze riep toen; we weten je te vinden hoor. Je blijft welkom 😆 .

Voor vandaag ga ik helpen met fruit snijden. Want hoe fijn is dat? ‘Onze’ school krijgt schoolfruit. Galla meloen 🍈. Dat wordt smullen.

Ach, ieder voordeel heeft zijn nadeel. Geniet van het moment. Ik ga kijken wat ik ga doen als de kids allebei op de middelbare school zitten. Het eerste jaar voor mijn dochter ga ik haar begeleiden. Ik zie bij mijn zoon dat het enorm wennen is. Hebben zij beidden hun plek gevonden dan ga ik misschien meer werken. Er is genoeg werk in de gezondheidszorg.

Wij zijn er dol op. Aftel kalenders. Je kan deze kopen met lege doosjes. Super leuk. Zo kan je zelf bepalen wat je per dag in december krijgt.

Voorheen kregen mijn kinderen een chocolade kalender van mijn ouders. Tegenwoordig heb je veel meer van deze kalenders. Mijn dochter heeft er een gekregen met bruis ballen. Zo leuk.

Met vijf december krijgen Daan en Eva een look-o-look snoep kalender. Elke dag een snoepje.

Van het weekend kreeg mijn dochter een thee aftel kalender. Van mijn ouders. Zo leuk. Elke dag gaan wij straks een pot thee zetten. Elke dag een ander smaak. Wie weet leren wij een nieuwe smaak te waarderen. Tot nu toe drinken ze vooral sterrenmunt thee.

Zoals ik al eerder aangaf, hier kan (bijna) alles. Making memories.

Mam, mag mijn vriend logeren bij ons? Ok. Dit is in het nadeel voor mij. Ik moet mijn wekker zetten. Op meerdere tijden. Ik begin om 24:00. Dan loop ik naar beneden als de wekker gaat. Check, check en dubbel check. Ik vergis mij elke keer weer met wat zij voor apparatuur de kinderen hebben. Ik pak een telefoon af. Dan een iPad. Een laptop. Etc etc. Ik als digibeet heb geen idee wat een kind in zijn tas stopt.

Ik ben van op de vrijdag logeren. Eigenlijk nooit op de zaterdag. Dit ivm te lang wakker zijn. Uit je ritme. Gisteren ging het soort van mis. Ik gaf toe om te logeren op de zaterdag. Voor het eerst. Prima voor een keer. Maar vanaf nu toch nooit meer.

Sinterklaas kwam gisteren ons land in. Iets met een traditie. Wij zetten onze schoen. Oeps. Een extra kind. Mmmmh. Wat doet Sinterklaas dan? Het kado voor broer en zus gaat naar broer en vriend. Zus krijgt iets anders. Slimme Sint. Op alles voorbereid.

Ik heb ze wel gedwongen met een Sinterklaas liedje zingen. Had ik dit maar opgenomen. Die twee jongens waren heerlijk uit volle borst aan het brommen. Te grappig.

Wie kent dit niet? Iets met een traditie. Een Sinterklaas intocht? In mijn tijd kon alles nog. Zwarte pieten…. Helaas nu niet meer. Gelukkig gaan mijn kinderen soort van go with the flow. Zij vinden alles prima. Daarom maak ik mij niet meer druk hierom. Zwarte of roet veeg pieten. Het is wat het is.

Waar het vandaag om gaat; de Sint komt ‘ons’ land in. Met zijn pieten. Daan, Eva en ik gaan kijken maar de intocht. Wij halen de spullen van de zolder af. Een Sint servies en nog veel meer.

Ik was vorige week bij de Kruidvat. Ik vroeg om een schoorsteen. De dame in kwestie vroeg of ik een roze of blauwe schoorsteen wilde hebben. Voorheen altijd roze. Maar nu, doe eens gek, blauw.