Gisteravond werd er aangebeld. Iemand vroeg of Eva een egel durfde op te pakken. Ik vroeg dit aan Eva. Zij sprong meteen van de bank. Echt haar ding.

Wij, Eva en ik liepen naar deze mensen. Zij hadden een kleine egel 🦔 in de garage. Niemand durfde deze op te pakken. Een egel die je overdag ziet…. is meestal geen goed teken.

Eva pakte de egel op. De mensen van dat huis vertelden dat ze de egel in het bos wilden achter laten. Eva en ik liepen met de egel naar het bos. Voelde toch niet goed. Eenmaal daar achtergelaten liepen wij toch weer terug. Eef pakte de egel 🦔. Deze was de struiken in gelopen. Ik zag hem of haar niet meer. Eva ziet alles. Kijk mam, daar is tie weer. Super. Oppakken. Mee naar huis. Dieren ambulance bellen. Zij vroegen hoe groot onze ‘Roos’ 🦔 was. Of ik een weegschaal had. Jawel. Roos woog 125 gram.

Oeps. Te klein om alleen te overleven. Zij kan nog niet tegen de kou. Jammer. Eva hield haar op schoot. Lieve Roos kwam steeds meer tot leven. Waarschijnlijk door het eten van kattenbrokjes en het weer warm worden. Warm worden door in ons huis te zijn (is dit handig ivm vlooien etc) of doordat lieve Roos in Eva haar handen lag?

De dierenambulance wilde onze 🦔 graag ophalen. Ik hoorde van ze dat alle egel 🦔 opvanghuizen bijna vol zaten. Ik zei nog tegen die meneer; dus zijn er nu genoeg egels of zijn er teveel zieken? Helaas dat laatste. Het schijnt echt een groot drama te zijn. Veel zieke egels lopen rond. Zo sneu.

Ik kan mij niet herinneren dat ik vroeger zoveel school uitval had. In de tijd van corona snapte ik het nog. Maar nu?

Maandag had mijn zoon ‘maar’ twee lesuren. Uiteindelijk werd dat een les. Gisteren had hij drie tussen uren. Ideaal om te leren. Maar toch weer zonde van gemiste lessen.

Vanmorgen gaf ik om 7:00 zijn telefoon. Standaard kijkt hij dan in magister. Huh? Eerste drie uur uitval. Ok. Rolluiken weer naar beneden. Telefoon weg. Slapen maar.

Maar serieus. Dit is toch te gek voor woorden? Hoe moeten deze kinderen ooit hun eind examen halen? Ze hebben ongelooflijk veel les uitval. Eerst in corona tijd en nu omdat er geen docenten (of zieken) zijn .

Daan gaat vandaag op schoolkamp. Op de basisschool wilde hij daar niet slapen toen hij op kamp was. Dus ik had verwacht dat hij dat nu ook niet zou willen. Maar hé. Hij gaat daar slapen met zijn klasgenoten. Waarschijnlijk durft hij geen uitzondering te zijn, 😆.

Tassen samen gepakt. Eva en ik kochten snoep voor in de tas. Volgens vriendjes moeten ze zelf voor ontbijt en lunch zorgen. De eerste dag snap ik nog wel. Maar daarna? Ik kan mij dit niet voorstellen. Maar ach, een zak verse croissantjes in zijn tas gestopt. Daar kan meneer wel drie dagen mee doen.

Alles van de lijst hebben we afgevinkt ✅. Gaat helemaal goed komen. De rest moet meneer zelf doen. Have fun lieverd.

Ik denk wel vaker: Dolf moet een belletje om. Maar ja, is ze niet gewend. En met vlagen vangt ze helemaal niks. En dan ineens weer wel. Maar ook veel muizen 🐁. Daar hebben wij er genoeg van. Die mag ze best wel vangen.

Vorige week stond mevrouw met een prooi, een huismus, voor mijn keukenraam. Waarschijnlijk wilde zij deze met mij delen. Erg aardig. Had niet gehoeven. Dan moet ik ook nog eens uitkijken. Als ik de deur dan open wil doen om haar weg te jagen kan ze maar zo ineens naar binnen lopen met haar prooi.

En het liefst jaag ik Dolf weg. Anders gaat ze binnen of onder de tafel bij de deur haar vogel 🐦 opeten. Dan kan ik daarna aan de slag om veren, snavel, poten en een mild op te gaan ruimen. Geen zin in.

Ik liep naar buiten. Deed meteen de deur dicht. Dolf begon te grommen. Ik jaagde haar weg. Ze liet het musje achter. Deze pakte ik snel. Weg ermee. Later kwam mevrouw weer naar mij toe. Ze snapte er niks. Huh? Vogel wel? Hoe dan? Hahaaa. Jammer Dolf. Jouw prooi wordt hier niet gewaardeerd.

Burendag was op een datum dat veel mensen nog op vakantie waren. Dus voordat de zomervakantie begon gooide ik in samenwerking met een straatgenoot een andere datum in de straat app. Je kan het maar op tijd weten.

Ik kreeg vrij snel een bericht van nieuwe bewoners dat ze op vakantie zouden zijn. Dank voor de afmelding. De avond voordat het feest hier los zou barsten begon nummer één met een afzegging. En dat ging maar door. Serieus? Een avond vtv afmelden? Kan gebeuren. Maar gewoon driekwart vd straat. Ik had een week vtv nog gevraagd of mensen zich via een privé bericht wilden aan of afmelden. Niks op gehoord. Waar gaan we met z’n allen toch heen? Wat een verloederingsmaatschappij.

Maar ik ben niet voor een gat te vangen. Iemand opperde de datum te verzetten. Heeft geen zin. Krijg je hetzelfde. Gewoon door laten gaan en neem maar iemand mee. Nog andere mensen van om de hoek gevraagd. Die waren super blij. Mooi zo. Hoe leuk is dat als je niks hebt en je krijgt ineens een feestje aangeboden?

Ik merk het ook op het werk. Jubilaris uitje. Bijna niemand schreef zich in. Klopt wel als je bijna geen vast personeel hebt. Die draaien alle diensten. Op het laatst werden oud collega’s gevraagd, zzp-ers, partners en buren mochten mee, haha. Toen nog kwamen ze niet aan het aantal personen. Heel bizar.

Maar, het burendag dag feest was super gezellig. Genoeg leuke mensen over de vloer gehad. Nieuwe enthousiaste mensen toegevoegd. Vuurtje in de tuin. Iemand nam kippensoep mee, een hartige taart, zelf gemaakte loempia’s, saucijsjes en worstenbroodjes, stokbrood met smeersels. Meer dan genoeg kunnen eten. En vooral fijn weer even bij kunnen kletsen!

Zo, het is eruit. Ik heb lieve collega’s die maken het werk nog een beetje leuk. Natuurlijk ga ik ook voor de patiënten zorg. Dat zit nu eenmaal in mijn bloed. Maar verder? Ik heb mij toch een partij extra diensten gekregen!

Wij hebben op het werk een overuren boekje. Daar kan je op korte termijn over uren aanvragen. Mag een maand vtv. Ik sta meestal nummer drie of lager. Nu al een paar keer meegemaakt dat nummer één en twee de hele dag vrij kregen. En ik als nummer drie dus bovenaan stond. Whoop whoop. Grote kans om iets eerder weg te kunnen. Dacht ik. Nee hoor, op de dinsdag en donderdag lukt dat nooit om verschillende redenen.

Maarrr, het was mij nu ineens eindelijk gelukt om aanstaande donderdag en die twee weken daarna op nummer één te komen te staan. Yes. Dacht ik. Maar daarna zag ik dat ik een B2 dienst had gekregen. Dan werk je van 9:00 tot 18:30. Daarna oproep tot de volgende dag 7:30. Dit dus drie keer achter elkaar. Nee, niet overgenomen. Alleen de laatste. Maar ook dit is inmiddels een heel groot drama verhaal (hierdoor mis ik een weekend weg met dames die het nodige mee hebben gemaakt). Deze eerste twee diensten heb ik gewoon gekregen. Ok zonder kids. Maar met…. Dus nu werk ik van 9:00 tot 18:30 en daarna oproepdienst. Lekker dan. Ik krijg steeds vaker deze oproepdiensten als ik de kinderen heb. Als ik ze niet heb prima. Daan is aanstaande donderdag op kamp. Dus Eva moet alles alleen doen thuis. Misschien alleen eten, alleen slapen. Een kind van net 13 met autisme en een laag IQ. Als er een inbreker komt of er is fik in huis ben ik er niet. Lekker dan. Gaat ze toch bij haar vader slapen denk je dan? Mmmh, kind met autisme. Of ze is gepland bij haar vader of bij mij. Een dag dit veranderen? Helemaal van slag. Als het moet dan moet het. Maar moeten mijn kinderen nu ook nog eens de dupe gaan worden van mijn werk? Ik heb zelfs een weekenddienst gekregen terwijl ik de kinderen heb. Zucht. Ach, van een weekenddienst per zes weken (wauw wat een luxe) heb ik er in november twee. Overmacht krijg je dan te horen. Ik neem onze planner niks kwalijk. Zij is de beste! Maar ik heb het maar weer te accepteren. Als dit nog maanden of jaren voortduurt ga ik dit niet redden. Ik ben niet voor niks een kleine parttimer!!!!!!Daar heb ik bewust voor gekozen!!!! Ik heb een lijf wat chemotherapie, bestraling, een operatie en een abces heeft doorgemaakt. Heb ik het niet eens over de hormoonpillen voor tien jaar. Maar ja. Vette pech. Ik ga denk ik maar een afspraak maken bij de ARBO arts. Laat ik mij gedeeltelijk ziek melden. Geloof mij, ik kom geloofwaardig over. Jank de ogen uit mijn hoofd. Sta strak van de stress. Een collega van mij trekt het ook al niet meer. Zij werkt de ene week twee dagen de andere week drie dagen. Nu mag ze van werkdag nummer drie vrij krijgen. Dat is de donderdag. Nog minder kans voor mij om vrij te krijgen. En wat het ergste daarvan is; zij trekt het tijdelijk niet om drie dagen in de week te werken (komen nog 100.000 bereikbaarheidsdiensten bij) dat ze die dag vrij mag nemen van haar eigen over uren. Serieus? Ze geeft aan dat het niet gaat. Moet je daarvoor dan eigen uren inleveren? Lekker makkelijk van de baas. Staat ook leuk op de lijst. Mensen kunnen over uren opnemen. Niemand meld zich ziek. Pfff. Men moest eens weten……

Ken je die sleutel kinderen van vroeger nog? Kids die op jonge leeftijd een sleutel om de nek hadden hangen. Of een touwtje aan de klink van de voordeur, hahaa. Zij waren hele dagen alleen, geen opvoeding. Daarom werk ik parttime. Helaas mislukt mijn plan. Niet dankzij mijn inzet. Wel dankzij de baas.

Van al dat extra werken hou ik toch wel 200 euro extra over. Dat klinkt in deze tijd toch super fijn. Alles is zoveel duurder. Maar daar betaal ik nu een keer per maand een poets van. Ik werk namelijk zoveel dat ik er zelf niet aan toe kom. Mijn toeslagen worden gekort. Ik heb nu nog steeds een extra centje over. Zo’n 100 euro per maand. Ik weet dat dit voor veel mensen heel erg veel is. Ik wil niemand hiermee beledigen. Helaas ben ik daardoor wel mijn vrije tijd kwijt en zadel ik de kinderen op met mijn stress/werkdruk. Ik kan voor dat geld geen leuke dingen met ze doen want ik werk. Bestel ik maar weer een pizza voor ze. Hebben ze nog een lichtpuntje. Ben ik het geld alsnog kwijt. Natuurlijk moet ik zeggen dat ze zelf een boterham moeten smeren…. Maar jullie willen niet weten wat er allemaal op het ‘bord’ van Daan en Eva komt dankzij mijn werk.

Weet iemand misschien nog een leuke vacature? Ik heb al iets voorbij zien komen via een vriendin…..

Gerrit heeft inmiddels een hok onder een droge overkapping. Ik hoop dat zijn huis 🏠 lekker warm en droog blijft. Ik was bij zo en Zoo. Daar hadden zij speciale katoen vlokken. Helaas niet meer leverbaar. Maar natuurlijk. Zooitje daar. Ik kon ook stro gebruiken. Zo gezegd zo gedaan.

Ik ben benieuwd of meneer er blij mee is.

Als ik thuis kom hoor ik Dolf 🐈‍⬛ vaak janken. Wat zie ik dan?

Geweldig toch? Ik lig in een deuk als ik mevrouw zo hoor janken. Dat buren zeggen; bel de brandweer! Nee hoor. Niet nodig. Dolf 🐈‍⬛ loopt makkelijk naar beneden. Zelfs als het gevroren heeft.

Ik ging naar bed. Ik keek in de slaapkamer van Eva. Wat trof ik daar aan?

Onze lieve kat Dolf in Eva haar hand. Zo schattig. Eigenlijk wil ik de kat niet op de slaapkamer. Ik lette even niet op. Dolf greep haar kans. Ach. Eigenlijk vond ik dit ook wel weer schattig.

Onze Bobbert. Het liefste konijn die je je maar kan wensen.

2016 was de scheiding. 2017 kreeg Eva van mij een huis konijn. Eva noemde hem Bob. In het begin leefde hij bij ons in het huis van mijn ouders. Bob ging zelfs mee op vakantie. Aan een riem liet Eva hem uit.

Later leefde Bob bij ons 👩‍👧‍👦 thuis. Ik liet hem toen nog los in de tuin. Alle planten at meneer op. Zelfs de rode pepers 🌶.

Tegenwoordig zit meneer graag in zijn hok. Soms doe ik het deurtje open. Als ik alleen thuis ben komt Bob eruit. Als de kinderen er zijn blijft hij in zijn hok.

Vandaag heeft Bob een schoon hok gekregen, een boterham, een wortel en een stronk bleek selderij. Fijne dierendag lieve vriend.

Laatst reageerde ik op een bericht waar je een weekend bos bloemen kon winnen. Wie gun je deze? Ik zei; mezelf. Was zo klaar met al dat werken. Het wordt mij echt teveel.

Win ik notabene een bos bloemen met mijn egoïstische opmerking. Afgelopen vrijdag ging ik naar de winkel. Ik zag steeds foto’s van bossen bloemen voorbij komen. Dus ik dacht het wordt zo’n bos waar ze mee adverteren. Zegt die jongen van de winkel kies maar een weekendbos. Ok, die was heel anders. Geen felle kleuren. Maarrrr je mag een gegeven paard niet in de bek kijken. Ik zocht de mooiste uit.

Heel even dacht ik eraan om deze bos bloemen 🌹 weg te geven. Ik zie dit steeds vaker voorbij komen. Dan vraag je aan iemand of ze een bos bloemen even voor je willen vast houden. Daarna loop je terug en zeg je; je mag deze houden. Je hebt het verdiend. Maar ja, ik zag niemand waarvan ik dacht; die kan geen bloemen betalen. Dus ik nam ze mee naar huis.

Eigenlijk staan ze super mooi hier op tafel. Het hele weekend en nu nog genieten wij ervan.